ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದಕ್ಷ ಉವಾಚ । ಗೃಹ್ಯನ್ತಾಂ ದ್ರುತಮಸ್ತ್ರಾಣಿ ಸಂಗ್ರಾಮೋಽತ್ರ ವಿಧೀಯತಾಮ್ । ಏವಮುಕ್ತೇ ತದಾ ದೇವೈರ್ವಿವಿಧಾಯುಧಧಾರಿಭಿಃ । ರುದ್ರಸ್ಯಾನುಚರೈಃ ಸಾರ್ಧಂ ಮಹದ್ಯುದ್ಧಂ ಪ್ರವರ್ತಿತಮ್ ।। ೨೧.

ದಕ್ಷನು ಹೇಳಿದನು: 'ತಕ್ಷಣವೇ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಿರಿ, ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಿದ್ಧವಾಗಿರಿ.' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ರುದ್ರನ ಅನುಯಾಯಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದರು.

ತತ್ರ ವೇತಾಲಭೂತಾನಿ ಕೂಷ್ಮಾಣ್ಡಾ ಗ್ರಹಪೂತನಾಃ । ಯುಯುಧುರ್ಲೋಕಪಾಲೈಶ್ಚ ನಾನಾಶಸ್ತ್ರಧರಾಣಿ ಚ ।। ೨೧.

ಅಲ್ಲಿ ವೇತಾಳಗಳು, ಭೂತಗಳು, ಕುಷ್ಮಾಂಡಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು, ಪಿಶಾಚಿಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದವರು ಲೋಕಪಾಲರೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು.

ದೇವಾ ರೌದ್ರಾಣಿ ಭೂತಾನಿ ನಿರಸನ್ತೋ ಯಮಾಲಯಮ್ । ಚಿಕ್ಷಿಪುಃ ಸಾಯಕಾನ್ ಘೋರಾನಸೀಂಶ್ಚ ಸಪರಶ್ವಧಾನ್ ।। ೨೧.

ದೇವತೆಗಳು ಭಯಾನಕ ಭೂತಗಳನ್ನು ಯಮಲೋಕದ ಕಡೆ ಓಡಿಸಿದರು, ಭಯಂಕರ ಬಾಣಗಳು, ಕತ್ತಿಗಳು, ಪರಶುಗಳು ಎಸೆದರು.

ಭೂತಾನ್ಯಪಿ ಮೃಧೇ ಧೋರಾಣ್ಯುಲ್ಮುಕೈರಸ್ಥಿಭಿಃ ಶರೈಃ । ಜಗ್ಮುರ್ದೇವಾನ್ ಮೃಧೇ ರೋಷಾದ್ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪುರತೋ ಬಲಾತ್ ।। ೨೧.

ಆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೂತಗಳೂ ಕೋಪದಿಂದ, ಉರಿಯುವ ಕಡ್ಡಿಗಳು, ಎಲುಬುಗಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ರುದ್ರನ ಮುಂದೆ ದಾಳಿ ಮಾಡಿದರು.

ತತಸ್ತಸ್ಮಿನ್ ಮಹಾರೌದ್ರೇ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ಭೀಮರೂಪಿಣಿ । ರುದ್ರೋ ಭಗಸ್ಯ ನೇತ್ರೇ ತು ಬಿಭೇದೈಕೇಷುಣಾ ಮೃಧೇ ।। ೨೧.

ಆ ಭಯಾನಕ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ, ರುದ್ರನು ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಒಂದೇ ಬಾಣದಿಂದ ಹೊಡೆದು ಕುಟ್ಟಿದನು.

ರುದ್ರಸ್ಯ ಶರಪಾತೇನ ನಷ್ಟನೇತ್ರಂ ಭಗಂ ತದಾ । ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಸ್ಯ ಕ್ರೋಧಾತ್ ತೇಜಸ್ವೀ ಪೂಷಾ ರುದ್ರಮಯೋಧಯತ್ ।। ೨೧.

ರುದ್ರನ ಬಾಣಗಳ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಭಗನ ಕಣ್ಣುಗಳು ನಾಶವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ಪುಷಣನು ಕೋಪದಿಂದ ರುದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಇಳಿದನು.

ಸೃಜನ್ತಮಿಷುಜಾಲಾನಿ ಪೂಷಣಂ ತು ಮಹಾಮೃಧೇ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರುದ್ರೋಽಸ್ಯ ದನ್ತಾಂಸ್ತು ಚಕರ್ಷಂ ಪರವೀರಹಾ ।। ೨೧.

ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪುಷಣನು ಬಾಣಗಳ ಮಳೆ ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ರುದ್ರನು ಅವನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಳೆದನು.

ತಸ್ಯ ದನ್ತಾಂಸ್ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪೂಷ್ಣೋ ರುದ್ರೇಣ ಪಾತಿತಾನ್ । ದುದ್ರುವುಃ ವಸವೋ ದಿಕ್ಷು ರುದ್ರಾಸ್ತ್ವೇಕಾದಶ ದ್ರುತಮ್ ।। ೨೧.

ಪುಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ರುದ್ರನು ಕೆಡವಿದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ವಸುಗಳು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಗೂ ಓಡಿಹೋದರು, ಹನ್ನೊಂದು ರುದ್ರರು ಕೂಡ ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ತಾನ್ ಭಗ್ನಾನ್ ಸಹಸಾ ದಿಕ್ಷು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ಆದಿತ್ಯಾವರಜೋ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ಸ್ವಬಲಂ ತದಾ ।। ೨೧.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಸೋತು ಎಲ್ಲ ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಗೂ ಓಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಯ ವಿಷ್ಣು, ಸೂರ್ಯನ ತಮ್ಮನು, ತನ್ನ ಸೇನೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಕ್ವ ಯಾತ ಪೌರುಷಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ದರ್ಪಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮೇವ ಚ । ವ್ಯವಸಾಯಂ ಕುಲಂ ಭೂತಿಂ ಕಥಂ ನ ಸ್ಮರ್ಯತೇ ದ್ರುತಮ್ ।। ೨೧.

'ನಿಮ್ಮ ಪುರುಷತ್ವ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದದು? ಗರ್ವವನ್ನೂ ಮಹಿಮೆ ಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿದ್ದೀರಾ? ನಿಮ್ಮ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ, ಕುಲ, ಗೌರವವನ್ನು ನೀವು ತಕ್ಷಣವೇ ಹೇಗೆ ಮರೆಯುತ್ತೀರಿ?'

ಪರಮೇಷ್ಠಿಗುಣೈರ್ಯುಕ್ತೋ ಲಘುವದ್ಭೀತಿತಃ ಪುರಾ । ನಮಸ್ಕಂ ಕುರುತೇ ಮೋಘಂ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಪದ್ಮಜಃ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೨೧.

'ಪರಮೇಶ್ವರನ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಹಿಂದೆ ಭಯದಿಂದ, ಕಮಲದಿಂದ ಜನಿಸಿದವನೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದನು.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಗರುತ್ಮನ್ತಮಾರುರೋಹ ಹರಿಸ್ತದಾ । ಶಙ್ಖಚಕ್ರಗದಾಪಾಣಿಃ ಪೀತವಾಸಾ ಜನಾರ್ದನಃ ।। ೨೧.

ಹರಿಯು ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಜನಾರ್ದನನು ಆಗಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಏರಿದನು.

ತತೋ ಹರಿಹರಂ ಯುದ್ಧಮಭವಲ್ಲೋಮಹರ್ಷಣಮ್ । ರುದ್ರಃ ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರೇಣ ವಿವ್ಯಾಧ ಹರಿಮೋಜಸಾ । ಹರಿರ್ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರೇಣ ರುದ್ರಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಕೋಪವಾನ್ ।। ೨೧.

ಆಮೇಲೆ ಹರಿ ಮತ್ತು ಹರರ ನಡುವೆ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟುಮಾಡುವ ಯುದ್ಧವು ಆರಂಭವಾಯಿತು. ರುದ್ರನು ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ಹರಿ, ಕೋಪದಿಂದ, ನಾರಾಯಣಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ನಾರಾಯಣಂ ಪಾಶುಪತಮುಭೇಽಸ್ತ್ರೇ ವ್ಯೋಮ್ನಿ ರೋಷಿತೇ । ಯುಯುಧಾತೇ ಭೃಶಂ ದಿವ್ಯಂ ಪರಸ್ಪರಜಿಘಾಂಸಯಾ । ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ತ್ರಂ ತು ತಯೋರ್ಯುದ್ಧಮಭೂತ್ ತದಾ ।। ೨೧.

ಆ ರೋಷದಿಂದ ಬಿಡಲಾದ ನಾರಾಯಣ ಮತ್ತು ಪಾಶುಪತಾಸ್ತ್ರಗಳು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಿದವು. ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಭಾರೀ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸಿದರು. ಆ ದೈವಿಕ ಯುದ್ಧ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ನಡೆಯಿತು.

ತತ್ರೈಕಂ ಮುಕುಟೋದ್ಬದ್ಧಂ ಮೂರ್ದ್ಧನ್ಯಂ ಜಟಜಾಲಕಮ್ । ಏಕಂ ಪ್ರಧ್ಮಾಪಯಚ್ಛಙ್ಖಮನ್ಯಡುಮರುಕಂ ಶುಭಮ್ ।। ೨೧.

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಮುಡುಪು ಮತ್ತು ಜಟೆಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಕಿರೀಟವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದ್ದನು. ಒಬ್ಬನು ಶಂಖವನ್ನು ಊದಿದನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಸುಂದರವಾದ ಡಮರುವನ್ನು ಬಾರಿಸಿದನು.

ಏಕಂ ಖಙ್ಗಕರಂ ತತ್ರ ತಥಾಽನ್ಯಂ ದಣ್ಡಧಾರಿಣಮ್ । ಏಕಂ ಕೌಸ್ತುಭದೀಪ್ತಾಙ್ಗಮನ್ಯಂ ಭೂತಿವಿಭೂಷಿತಮ್ ।। ೨೧.

ಒಬ್ಬನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಖಡ್ಗವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು. ಒಬ್ಬನ ದೇಹವು ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಭಸ್ಮದಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿದ್ದನು.

ಏಕಂ ಗದಾಂ ಭ್ರಾಮಯತಿ ದ್ವಿತೀಯಂ ದಣ್ಡಮೇವ ಚ । ಏಕಂ ಶೋಭತಿ ಕಣ್ಠಸ್ಥೈರ್ಮಣಿಭಿಸ್ತ್ವಸ್ಥಿಭಿಃ ಪರಮ್ । ಏಕಂ ಪೀತಾಮ್ಬರಂ ತತ್ರ ದ್ವಿತೀಯಂ ಸರ್ಪಮೇಖಲಮ್ ।। ೨೧.

ಒಬ್ಬನು ಗದೆಯನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ದಂಡವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಬ್ಬನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಮಣಿಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಎಲುಬುಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಒಬ್ಬನು ಪೀತಾಂಬರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಹಾವು ಹಾರವನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತೌ ಸ್ಪರ್ದ್ಧಿನಾವಸ್ತ್ರೌ ರೌದ್ರನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕೌ । ಅನ್ಯೋಽನ್ಯಾತಿಶಯೋಪೇತೌ ತದಾಲೋಕ್ಯ ಪಿತಾಮಹಃ ।। ೨೧.

ಹೀಗೆ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ಪರ್ಧಾತ್ಮಕರಾಗಿ, ರೌದ್ರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ, ಪರಸ್ಪರಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲುಗೈ ಸಾಧಿಸುವಂತೆ ಇದ್ದರು. ಅವರನ್ನು ಪಿತಾಮಹನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಉವಾಚ ಶಾಮ್ಯತಾಮಸ್ತ್ರೌ ಸ್ವಸ್ವಭಾವೇನ ಸುವ್ರತೌ । ಏವಂ ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಚೋಕ್ತೌ ಶಾನ್ತಭಾವಂ ಪ್ರಜಗ್ಮತುಃ ।। ೨೧.

ಅವನು, 'ಧರ್ಮಶೀಲಿಗಳೇ, ನಿಮ್ಮ-ನಿಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಶಾಂತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು.

ತಥಾ ವಿಷ್ಣುಹರೌ ಬ್ರಹ್ಮಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದುವಾಚ ಹ । ಉಭೌ ಹರಿಹರೌ ದೇವೌ ಲೋಕೇ ಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯಥಃ ।। ೨೧.

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಹರರಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ಹರಿ ಮತ್ತು ಹರರಿಬ್ಬರೂ ದೇವತೆಗಳಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗುವಿರಿ.'

ಅಯಂ ಚ ಯಜ್ಞೋ ವಿಧ್ವಸ್ತಃ ಸಂಪೂರ್ಣತ್ವಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ । ದಕ್ಷಸ್ಯ ಖ್ಯಾತಿಮಾಁಲ್ಲೋಕಃ ಸಂತತ್ಯಾಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೧.

'ಈ ಯಜ್ಞವು ವ್ಯತ್ಯಯವಾದರೂ ಪೂರ್ಣಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ; ದಕ್ಷನ ಮತ್ತು ಅವನ ವಂಶದ ಮೂಲಕ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿಹರೌ ತದಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಾನುವಾಚೇದಂ ರುದ್ರಭಾಗೋಽಸ್ಯ ದೀಯತಾಮ್ ।। ೨೧.

ಹೀಗೆ ಹರಿ ಮತ್ತು ಹರರಿಗೆ ಹೇಳಿ, ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕಸಭೆಗೆ, 'ರುದ್ರನ ಪಾಲನ್ನು ಅವನಿಗೆ ನೀಡಿರಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ರುದ್ರಭಾಗೋ ಜ್ಯೇಷ್ಠಭಾಗ ಇತೀಯಂ ವೈದಿಕೀ ಶ್ರುತಿಃ । ಸ್ತುತಿಂ ಚ ದೇವಾಃ ಕುರುತ ರುದ್ರಸ್ಯ ಪರಮೇಷ್ಠಿ ನಃ ।। ೨೧.

'ರುದ್ರನ ಪಾಲು ದೊಡ್ಡದಾದ ಪಾಲು ಎಂದು ವೇದಶ್ರುತಿ ಹೇಳುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳೇ, ನಮ್ಮ ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ರುದ್ರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ.'

ಭಗನೇತ್ರಹರಂ ದೇವಂ ಪೂಷ್ಣೋ ದನ್ತವಿನಾಶನಮ್ । ಸ್ತುತಿಂ ಕುರುತಮಾ ಶೀಘ್ರಂ ಗೀತೈರೇತೈಸ್ತು ನಾಮಭಿಃ । ಯೇನಾಯಂ ವಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ವರದತ್ವಂ ಭಜೇತ ಹ ।। ೨೧.

'ಭಗನ ಕಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದವನು, ಪೂಷಣನ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮುರಿದವನು, ಆ ದೇವರನ್ನು ಈ ಹೆಸರುಗಳಿಂದ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸಿ. ಅವನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನಿಮಗೆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಲಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ತೇ ದೇವಾಃ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಶಂಭೋರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಚಕ್ರುಃ ಪರಮಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ್ವಯಂಭುವೇ ।। ೨೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ದೇವತೆಗಳು, ಪರಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಶಂಭುವನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ । ನಮೋ ವಿಷಮನೇತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ತ್ರ್ಯಮ್ಬಕಾಯ ಚ । ನಮಃ ಸಹಸ್ತ್ರನೇತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ಶೂಲಪಾಣಯೇ ।। ೨೧.

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಭಯಂಕರ ಕಣ್ಣಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ತ್ರ್ಯಂಬಕನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಶೂಲವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ನಮಃ ಖಟ್ವಾಙ್ಗಹಸ್ತಾಯ ನಮೋ ದಣ್ಡಭೃತೇ ಕರೇ । ತ್ವಂ ದೇವ ಹುತಭುಗ್ಜ್ವಾಲಾಕೋಟಿಭಾನುಸಮಪ್ರಭಃ ।। ೨೧.

'ಖಟ್ವಾಂಗವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವರೇ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಕಾಶವು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ.'

ಅದರ್ಶನೇಽನಯದ್ ದೇವ ಮೂಢವಿಜ್ಞಾನತೋಽಧುನಾ । ಕೃತಮಸ್ಮಾಭಿರೇವೇಶ ತದತ್ರ ಕ್ಷಮ್ಯತಾಂ ಪ್ರಭೋ ।। ೨೧.

'ದೇವರೇ, ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ತಪ್ಪು ವಿವೇಕದಿಂದ ನಾವು ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದೇವೆ. ಈ ಅಪರಾಧವನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸು, ಪ್ರಭುವೇ.'

ನಮಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಾರ್ತ್ತಿಹರಾಯ ಶಂಭೋ ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣೇ ವಿಕೃತಾಸ್ಯರೂಪ । ಸಮಸ್ತದೇವೇಶ್ವರ ಶುದ್ಧಭಾವ ಪ್ರಸೀದ ರುದ್ರಾಚ್ಯುತ ಸರ್ವಭಾವ ।। ೨೧.

'ತ್ರಿನೇತ್ರ, ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಶಂಭುವೇ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯೇ, ಭಯಾನಕ ಮುಖರೂಪದವನೇ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೇ, ಶುದ್ಧ ಸ್ವಭಾವದವನೇ, ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು ರುದ್ರನೇ, ಅವಿನಾಶಿಯೇ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನೇ.'