ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮನಸಾ ನಿಶ್ಚಿತಾತ್ಮಾನಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಪ್ರಿಯಾಪ್ರಿಯಮ್

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯದ್ದಾಗಲಿ, ಅಪ್ರಿಯದ್ದಾಗಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರುತಾ ಲೋಕೇ ಶ್ರುತಿಸ್ತಾತ ಶ್ರೇಯೋಧರ್ಮಾ ಹಿ ನಿತ್ಯಶಃ

ಹೇ ಪ್ರಿಯನೇ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಈ ಧರ್ಮಪಥವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ; ಸದಾ ಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.

ಕಸ್ಯೈತಚ್ಚೇಷ್ಟಿತಂ ತಾತ ಕರ್ತ್ತಾ ಕಾರಯಿತಾಪಿ ವಾ

ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಾರು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ, ಯಾರು ಮಾಡಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಹೇಳು ಪ್ರಿಯನೇ?

ಕಂ ವಾ ದ್ವೇಷಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ ಮತಿಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ಯಾವ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಅವನ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ?

ಯದ್ಯೇವಂ ತು ಮಯಾ ಗುಹ್ಯಂ ದುರ್ವಿಜ್ಞೇಯಂ ಸುರೈರಪಿ

ಹಾಗಾದರೆ ನಾನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದಂತಹ ಗುಪ್ತವಾದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ನಾರದೇನೈವಮುಕ್ತಸ್ತು ಧರ್ಮರಾಜೋ ಮಹಾಮನಾಃ

ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಧರ್ಮರಾಜನು ಮಹಾತ್ಮನಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಯಮ ಉವಾಚ ತ್ವದುಕ್ತ್ಯಾ ಮೇ ಕಥಯತಃ ಶೃಣುಷ್ವಾವಹಿತೋಽನಘ ।। 210.

ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: ನೀನು ಕೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನೇ, ಗಮನದಿಂದ ಕೇಳು.

ನ ಕಶ್ಚಿದ್ದೃಶ್ಯತೇ ಲೋಕೇ ಕರ್ತ್ತಾ ಕಾರಯಿತಾಪಿ ವಾ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಮಾಡುವವನು ಅಥವಾ ಮಾಡಿಸುವವನು ಎಂದು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಸ್ಯ ವೈ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯತೇ ನಾಮ ಯೇನ ಚಾಜ್ಞಾಪ್ಯತೇ ಜಗತ್

ಯಾರ ಹೆಸರನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ, ಯಾರಿಂದ ಜಗತ್ತು ನಿಯಂತ್ರಿತವಾಗುತ್ತದೆ,

ದಿವ್ಯೇಽಸ್ಮಿನ್ ಸದಸಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಣಸಂವೃತೇ

ಈ ದೈವಿಕ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವಾಗ, ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೆ,

ಸ್ವಕರ್ಮ ಭುಜ್ಯತೇ ತಾತ ಸಮ್ಭೂತೈರ್ಯತ್ಕೃತಂ ಸ್ವಯಮ್

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮದೇ ಮಾಡಿದ ಕರ್ಮವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪ್ರಿಯನೇ.

ವಾಯುನಾ ಭಾವಿತಾ ಸಂಜ್ಞಾ ಸಂಸಾರೇ ಸಾ ದೃಢೀಕೃತಾ

ವಾಯುವಿನ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನೆಲೆಯಾಗಿದೆ.

ಅಭಿಘಾತಾಭಿಭೂತಸ್ತು ಆತ್ಮನಾತ್ಮಾನಮುದ್ಧರೇತ್

ಯಾವುದೇ ಸಂಕಟದಿಂದ ಬಾಧಿತನಾದರೂ, ತಾನು ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

ಬನ್ಧುಂ ಬನ್ಧುಪರಿಕ್ಲೇಶಂ ನಿರ್ಮಿತಂ ಪೂರ್ವಕರ್ಮಭಿಃ

ಹಳೆಯ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಸಂಬಂಧಿಕನು, ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ದುಃಖ ಉಂಟುಮಾಡುವವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಮಿಥ್ಯಾಪ್ರವೃತ್ತಃ ಶಬ್ದೋಽಯಂ ಜಗದ್ಭ್ರಮತಿ ಸರ್ವಶಃ

ಇದು ಸುಳ್ಳು ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಲೋಕವನ್ನು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿಡುತ್ತದೆ.

ಯಥಾ ಯಥಾ ಕ್ಷಯಂ ಯಾತಿ ಹ್ಯಶುಭಂ ಪುರುಷಸ್ಯ ವೈ

ಯಾವ ರೀತಿ ಮಾನವನ ಅಶುಭವು ಹತ್ತಿರ ಹತ್ತಿರವಾಗಿ ಕಡಿಮೆಯಾಗುತ್ತದೋ,

ಸಂಸಾರೇ ಪ್ರಾಪ್ತದೋಷಸ್ಯ ಜಾಯಮಾನಸ್ಯ ದೇಹಿನಃ 210.

ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ದೋಷಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ ಹುಟ್ಟಿದ ದೇಹಿಯಿಗೂ ಅದೇ ಆಗುತ್ತದೆ.

ಶುಭಾಶುಭಕರೀಂ ಬುದ್ಧಿಂ ಲಭತೇ ಪೌರ್ವದೈಹಿಕೀಮ್ ಕ್ಲೇಶಕ್ಷಯಂ ಪಾಪಹರಂ ಶುಭಂ ಕರ್ಮ ಕರೋತ್ಯಥ

ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ, ಅವನು ಶುಭ-ಅಶುಭಕ್ಕೆ ಒಲಿಯುವ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ದುಃಖವು ಕಡಿಮೆಯಾದಾಗ, ಪಾಪವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಶುಭಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಶುಭಾಶುಭಂ ನರಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕರ್ಮಾಕರ್ಮ ತಥೈವ ಚ

ಮಾನವನು ಶುಭ-ಅಶುಭವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅದೇ ರೀತಿ ಕರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಕರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಸ್ವರ್ಗಃ ಶುಭಫಲಪ್ರಾಪ್ತಿರ್ನಿರಯಃ ಪಾಪಸಂಭವಃ

ಸ್ವರ್ಗ ಎಂದರೆ ಶುಭ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು; ನರಕ ಪಾಪದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವುದು.

ನಾರದ ಉವಾಚ ಶುಭಸ್ಯೇಹ ಭವೇದವೃದ್ಧಿರಶುಭಸ್ಯ ಕ್ಷಯೋಽಪಿ ವಾ

ನಾರದನು ಕೇಳಿದನು: ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪುಣ್ಯವು ಕಡಿಮೆಯಾಗಬಹುದೆ ಅಥವಾ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗಬಹುದೆ?

ಮನಸಾ ಕರ್ಮಣಾ ವಾಪಿ ತಪಸಾ ಚರಿತೇನ ವಾ

ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಕರ್ಮದಿಂದ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಥವಾ ನಡತಿಯಿಂದ,

ಯಮ ಉವಾಚ ಕೀರ್ತ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಸಮ್ಯಕ್ಪಾಪದೋಷಕ್ಷಯಂ ಸದಾ

ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಸದಾ ಪಾಪ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ನಾಶವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಪ್ರಣಮ್ಯ ಶಿರಸಾ ಸಮ್ಯಕ್ಪಾಪಪುಣ್ಯಕರಾಯ ಚ

ಪಾಪ-ಪುಣ್ಯಗಳ ಕಾರಣನಾದ ಅವನಿಗೆ ಶಿರಸಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ,

ಯೇನ ಸೃಷ್ಟಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸಚರಾಚರಮ್

ಯಾವನು ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಚರಾಚರ ಸಮೇತವಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿದನೋ,

ಯಃ ಸಮಃ ಸರ್ವಭೂತೇಷು ಜಿತಾತ್ಮಾ ಶಾನ್ತಮಾನಸಃ

ಯಾವನು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳಿಗೂ ಸಮನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ, ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ,

ತತ್ತ್ವಾರ್ಥಂ ವೇತ್ತಿ ಯಃ ಸಮ್ಯಕ್ಪುರುಷಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ತಥಾ 210.

ಯಾವನು ತತ್ತ್ವ, ಪುರುಷ ಮತ್ತು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸತ್ಯವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ,

ಗುಣಾಗುಣಪರಿಜ್ಞಾತಾ ಹ್ಯಕ್ಷಯಸ್ಯ ಕ್ಷಯಸ್ಯ ಚ

ಅವನು ಗುಣ ಮತ್ತು ನಿರ್ಗುಣವನ್ನು, ನಾಶಹೀನ ಮತ್ತು ನಾಶವಂತದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ,

ಸ್ವದೇಹೇ ಪರದೇಹೇ ಚ ಸುಖದುಃಖೇನ ನಿತ್ಯಶಃ

ತಾನು ಮತ್ತು ಇತರರ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಸದಾ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳ ಮೂಲಕ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ,