ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶುಭಂ ಸಾನುನಯಂ ವಾಕ್ಯಂ ಭೂತಾನಾಂ ಗುಣವತ್ಸಲಃ

ಯಾರು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಹೊಂದಿ, ಶುಭ ಮತ್ತು ಮೃದು ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡುತ್ತಾರೆ,

ಪಾನೀಯಸ್ಯ ತು ಪಾರ್ಶ್ವೇನ ಸನ್ನಿಕೃಷ್ಟೇನ ಸುನ್ದರಿ 208.

ಸುಂದರಿಯೇ, ನೀರಿನ ತೀರದ ಬಳಿ,

ಅಯಂ ಗೃಹೋ ಮಹಾದೇವಿ ನ ಚ ಬಾಧಾಽತ್ರ ಕಸ್ಯಚಿತ್

ಇದು ಒಂದು ಮನೆ, ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ತೊಂದರೆ ಇಲ್ಲ.

ವಿಯನ್ಮಧ್ಯೇ ತಥೋಗ್ರಶ್ಚ ಸವಿತಾ ತಪತೇ ಸದಾ

ಆಕಾಶದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಸೂರ್ಯನು ಸದಾ ಹೊತ್ತಿ ಹೊಗೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರವೃದ್ಧೋ ದಾರುಣೋ ಘರ್ಮಃ ಕಾಲಶ್ಚೈವಾತಿದಾರುಣಃ

ಹೆಚ್ಚುತ್ತಿರುವ ಉಗ್ರವಾದ ಬಿಸಿಲು, ಕಾಲವೂ ತುಂಬಾ ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ.

ಸ್ನಿಗ್ಧೌ ತಾಮ್ರತಲೌ ಪಾದೌ ತಸ್ಯಾಂ ಸನ್ತಾಪಮಾಗತೌ

ಅಲ್ಲಿ ಅವನ ಮೃದುವಾದ ತಾಮ್ರವರ್ಣದ ಕಾಲುಗಳು ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಸುಟ್ಟು ಹೋಗುತ್ತವೆ.

ಸೂರ್ಯಸ್ಯ ಪಾದಾ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ತಾಪಯನ್ತ್ಯಗ್ನಿಸನ್ನಿಭಾಃ

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ವೇಳೆ, ಸೂರ್ಯನ ಕಾಲುಗಳು ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಉರಿಯುತ್ತಾ ತೀವ್ರವಾಗಿ ಸುಡುತ್ತವೆ.

ತೃಷಿತಾಸ್ಮಿ ಮಹಾರಾಜ ಭೃಶಮುಷ್ಣೇನ ಪೀಡಿತಾ

ಮಹಾರಾಜನೇ, ನಾನು ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ಭಾರೀ ಬಿಸಿಲಿನಿಂದ ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪತಿತಾ ದೇವೀ ವಿಹ್ವಲಾ ದುಃಖಪೀಡಿತಾ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ದೇವಿಯು ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಅಸ್ವಸ್ಥಳಾಗಿ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಯದೃಚ್ಛಯಾ ಪತನ್ತ್ಯಾ ತು ಸೂರ್ಯಃ ಕೋಪೇನ ವೀಕ್ಷಿತಃ

ಅವಳು ಅಚಾನಕ್ ಬಿದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಕೋಪದಿಂದ ನೋಡಲಾಯಿತು.

ದಿವಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪತಿತೋ ಧರಣೀತಲೇ

ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಕಿಮರ್ಥಮಿಹ ತೇಜಸ್ವಿಂಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಣ್ಡಲಮಾಗತಃ 208.

ಏನು ಕಾರಣಕ್ಕೆ, ತೇಜಸ್ವಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ವಲಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ?

ಏವಂ ಬ್ರುವನ್ತಂ ರಾಜಾನಂ ಸೂರ್ಯಃ ಸಾನುನಯೋಽಬ್ರವೀತ್

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ರಾಜನಿಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:

ತತೋಽಹಂ ಪತಿತೋ ರಾಜಂಸ್ತವ ಕಾರ್ಯಾನುಶಾಸನಃ

ಆದರಿಂದ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆ ಪಾಲಿಸಿ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ.

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ವಾ ನ ಕಾಚಿದಿಹ ದೃಶ್ಯತೇ

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಇಂತಹದ್ದು ಎಲ್ಲೂ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಹೋ ಧೈರ್ಯಂ ಚ ಶಕ್ತಿಶ್ಚ ತವೈವಂ ಶಂಸಿತಾ ಗುಣಾಃ

ಅಯ್ಯೋ, ನಿನ್ನ ಧೈರ್ಯವೂ ಶಕ್ತಿಯೂ—ಈ ಗುಣಗಳು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪ್ರಶಂಸಾರ್ಹ.

ಅನುರೂಪಾ ವಿಶುದ್ಧಾ ಚ ತಪಸಾ ಚ ವರಾಙ್ಗನಾ

ಅವಳು ಯೋಗ್ಯಳೂ, ಶುದ್ಧಳೂ, ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯೂ ಹೌದು.

ಸದೃಶೀ ತೇ ಮಹಾಭಾಗ ಶಕ್ರಸ್ಯೇವ ಯಥಾ ಶಚೀ

ಮಹಾಭಾಗನೇ, ಅವಳು ನಿನಗೆ ತಕ್ಕವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ಹೇಗೆ ಶಚಿ ಇಂದ್ರನಿಗೆ ತಕ್ಕವಳೋ ಹಾಗೆ.

ಅನುರೂಪಃ ಸುರೂಪೋ ವಾ ಯತೋ ಜಾತಃ ಸುಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಅವಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯನೂ, ಸುಂದರನೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ಸಂಯಮವಿರುವವನೂ ಅವಳಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.

ಕುರುಷ್ವ ದಯಿತಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಯಥಾ ಮನಸಿ ವರ್ತ್ತತೇ

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಇಚ್ಛೆಯಿದೆಯೋ, ಆ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ಷೇತ್ರವನ್ನು ನೀನು ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡು.

ಉಪಾನಹೌ ಚ ಛತ್ರಂ ಚ ದಿವ್ಯಾಲಂಕಾರ ಭೂಷಿತಮ್ 208.

ದಿವ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಪಾದರಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ಛತ್ರವೂ ಇದ್ದವು.

ಉಪಭೋಕ್ತುಂ ಸುಖಸ್ಯಾರ್ಥಂ ಸುಪುಣ್ಯಸ್ಯ ವಿಶೇಷತಃ

ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದ ಫಲವಾಗಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಇದ್ದವು.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಭಗವಾಂಸ್ತಥಾ ತತ್ಕೃತವಾನ್ ಕ್ವಚಿತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ ಭಗವಂತನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅದನ್ನು ತಕ್ಕಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ತತಃ ಸಾಪ್ಯಾಯಿತಾ ದೇವೀ ತೋಯೇನ ಶುಭಲಕ್ಷಣಾ

ಆ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣೆಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತಾಜಾ ಮಾಡಿದರು.

ದೇವೀ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಾ

ಆ ದೇವಿ ಆ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ವಿಸ್ಮಯದಿಂದ ಬೆರಗಾಯಿತು.

ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ರಾಜನ್ಕಥಯಸ್ವ ತಪೋಧನ ಏಷ ದೇವೋ ಮಹಾದೇವಿ ವಿವಸ್ವಾನ್ನಾಮ ನಾಮತಃ

ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ನೀನು ಹೇಳು; ಮಹಾದೇವಿಯೇ, ಈ ದೇವರನ್ನು ವಿವಸ್ವಾನ್ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತವಾನುಕಮ್ಪಯಾ ದೇವಿ ಮುಕ್ತ್ವಾಕಾಶಮಿಹಾಗತಃ

ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಅವನು ಆಕಾಶವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದನು.

ಕರವಾಣ್ಯಸ್ಯ ಕಾಂ ಪ್ರೀತಿಂ ಜ್ಞಾಯತಾಮಸ್ಯ ವಾಚ್ಛಿತಮ್

ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು, ಅವನು ಯಾವುದು ಬಯಸುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.

ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸ ತದಾ ಭಗವನ್ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ತೇ

ಆಮೇಲೆ ಅವಳು, 'ಭಗವನೇ, ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.