ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ಯಮವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಾ ಛಾಯಾ ಕ್ರೋಧಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾ । ಶಶಾಪ ಪ್ರೇತರಾಜಸ್ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸ್ಯಚಿರಾದಿವ ।। ೨೦.

ಯಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕ್ಷಣಕ್ಕೆ, ಛಾಯೆಗೆ ಕೋಪ ತುಂಬಿ ಬಂತು. ಅವಳು ಶಾಪಕೊಟ್ಟಳು: 'ನೀನು ಶೀಘ್ರವೇ ಪ್ರೇತಾಧಿಪತಿಯಾಗುತ್ತೀಯೆ.'

ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾಽಥ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಸ್ತದಾ ಪುತ್ರಹಿತೈಷಯಾ । ಉವಾಚ ಮಧ್ಯವರ್ತೀ ತ್ವಂ ಭವಿತಾ ಧರ್ಮಪಾಪಯೋಃ । ಲೋಕಪಾಲಶ್ಚ ಭವಿತಾ ತ್ವಂ ಪುತ್ರ ದಿವಿ ಶೋಭಸೇ ।। ೨೦.

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಾರುತಂಡನು ತನ್ನ ಮಗನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾಪ ಎರಡರ ನಡುವೆ ಮಧ್ಯಸ್ಥನಾಗುತ್ತೀ, ಲೋಕಪಾಲನಾಗುತ್ತೀ, ಮಗನೇ, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀ.'

ಶನಿಂ ಶಶಾಪ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಶ್ಛಾಯಾಕೋಪಪ್ರಧರ್ಷಿತಃ । ತ್ವಂ ಕ್ರೂರದೃಷ್ಟಿರ್ಭವಿತಾ ಮಾತೃದೋಷೇಣ ಪುತ್ರಕ ।। ೨೦.

ಛಾಯೆಯ ಕೋಪದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಂಡ ಮಾರುತಂಡನು ಶನಿಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು: 'ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ತಾಯಿಯ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನೀನು ಕ್ರೂರ ದೃಷ್ಟಿಯವನು ಆಗುತ್ತೀ.'

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಯೋಗಂ ಭಾನುರ್ದಿದೃಕ್ಷಯಾ । ತಾಮಪಶ್ಯತ್ತ್ವಸೌ ಸಾಶ್ವೀ ಉತ್ತರೇಷು ಕುರುಷ್ವಥ ।। ೨೦.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಾನುನು ಯೋಗದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅವಳನ್ನು ನೋಡಲು ಎದ್ದನು. ಆದರೆ ಅವಳನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವಳು ಕುದುರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕರುಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದಳು.

ತತೋಽಶ್ವರೂಪಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ ಗತ್ವಾ ತತ್ರೋತ್ತರಾನ್ ಕುರೂನ್ । ಪ್ರಾಜಾಪತ್ಯೇನ ಮಾರ್ಗೇಣ ಯುಯೋಜಾತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ ।। ೨೦.

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಕುದುರೆ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿಕೊಂಡು ಉತ್ತರ ಕರುಗಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಪ್ರಜಾಪತಿಗಳ ಮಾರ್ಗದಂತೆ ತನ್ನನ್ನು ಅವಳೊಡನೆ ಏಕಮಾಡಿಕೊಂಡನು.

ತಸ್ಯಾಂ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರ್ಯಾಮಶ್ವರೂಪ್ಯಾಂ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಸ್ತೀವ್ರತೇಜಸಃ । ಬೀಜಂ ನಿರ್ವಾಪಯಾಮಾಸ ತಜ್ಜ್ವಲನ್ತಂ ದ್ವಿಧಾಽಪತತ್ ।। ೨೦.

ಟ್ವಷ್ಟೃನ ಕುದುರೆ ರೂಪದ ಅವಳಲ್ಲೇ, ತೀವ್ರ ಪ್ರಕಾಶದ ಮಾರುತಂಡನು ತನ್ನ ಬೀಜವನ್ನು ಸುರಿದನು; ಆ ಜ್ವಲಂತ ಬೀಜ ಎರಡು ಭಾಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು.

ತತ್ರ ಪ್ರಾಣಸ್ತ್ವಪಾನಶ್ಚ ಯೋನೌ ಚಾತ್ಮಜಿತೌ ಪುರಾ । ವರದಾನೇನ ಚ ಪುನರ್ಮೂರ್ತ್ತಿಮನ್ತೌ ಬಭೂವತುಃ ।। ೨೦.

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ಮತ್ತು ಅಪಾನ ಎಂಬ ಎರಡು ಶಕ್ತಿಗಳು, ಹಿಂದೆ ತಮಗೆ ಜಯಗಳಿಸಿದವು, ವರದಾನದಿಂದ ಮತ್ತೆ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದವು.

ತೌ ತ್ವಾಷ್ಟ್ರ್ಯಾಮಶ್ವರೂಪಿಣ್ಯಾಂ ಜಾತೌ ಯೇನ ನರೋತ್ತಮೌ । ತತಸ್ತಾವಶ್ವಿನೌ ದೇವೌ ಕೀರ್ತ್ತ್ಯೇತೇ ರವಿನನ್ದನೌ ।। ೨೦.

ಟ್ವಷ್ಟೃನ ಕುದುರೆ ರೂಪದ ಅವಳಿಂದ ಜನಿಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದರು. ಆದ್ದರಿಂದ ಆ ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅಶ್ವಿನಿಗಳು, ರವಿಪುತ್ರರು ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಪ್ರಜಾಪತಿಃ ಸ್ವಯಂ ಭಾನುಸ್ತ್ವಾಷ್ಟ್ರೀ ಶಕ್ತಿಃ ಪರಾಪರಾ । ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಾಗ್ವಚ್ಛರೀರಸ್ಥಾವಮೂರ್ತ್ತೌ ಮೂರ್ತಿಮಾಶ್ರಿತೌ ।। ೨೦.

ಸೂರ್ಯನೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ, ಟ್ವಷ್ಟ್ರೀ ಪರಮ ಶಕ್ತಿ, ಅವಳು ರೂಪದೂ ರೂಪವಿಲ್ಲದೂ ಇದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ದೇಹದಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ರೂಪವಿಲ್ಲದವರು ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು.

ತತಸ್ತಾವಶ್ವಿನೌ ದೇವೌ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡಮುಪತಸ್ಥತುಃ । ಊಚತುಃ ಸ್ವರುಚಿಂ ತಾವತ್ ಕಿಂ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಮಥಾವಯೋಃ ।। ೨೦.

ಆಮೇಲೆ ಆ ಅಶ್ವಿನಿ ದೇವತೆಗಳು ಮಾರುತಂಡನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಕೇಳಿದರು: 'ಪ್ರಭೆಯುತನಾದವರೇ, ನಾವು ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?'

ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡ ಉವಾಚ । ಪುತ್ರೌ ಪ್ರಜಾಪತಿಂ ದೇವಂ ಭಕ್ತ್ಯಾರಾಧಯತಾಂ ವರಮ್ । ನಾರಾಯಣಂ ಸ ವೋ ದಾತಾ ವರಂ ನೂನಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೦.

ಮಾರುತಂಡನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಕ್ಕಳೇ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿ. ನಾರಾಯಣನು ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಖಚಿತವಾಗಿ ನೀಡುವನು.'

ಏವಂ ತಾವಶ್ವಿನೌ ಪ್ರೋಕ್ತೌ ಮಾರ್ತ್ತಣ್ಡೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ತೇಪತುಸ್ತೀವ್ರತಪಸೌ ತಪಃ ಪರಮದುಶ್ಚರಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಮಯಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಜಪನ್ತೌ ತು ಸಮಾಹಿತೌ ।। ೨೦.

ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮಾರುತಂಡನು ಹೀಗೆ ಉಪದೇಶಿಸಿದಂತೆ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಪರಮ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಜಪಿಸಿದರು.

ತಯೋಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕಃ । ತುತೋಷ ಪರಮಪ್ರೀತ್ಯಾ ವರಂ ಚೈತಂ ದದೌ ತಯೋಃ ।। ೨೦.

ಅವರಿಬ್ಬರ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನಾರಾಯಣಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವರಿಗೆ ಈ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ಪ್ರಜಾಪಾಲ ಉವಾಚ । ಅಶ್ವಿಭ್ಯಾಮೀರಿತಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೋಽವ್ಯಕ್ತಜನ್ಮನಃ । ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮಹಾಮುನೇ ।। ೨೦.

ಪ್ರಜಾಪಾಲನು ಕೇಳಿದನು: 'ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಿಮ್ಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ.'

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಶ್ರೃಣು ರಾಜನ್ ಯಥಾ ಸ್ತೋತ್ರಮಶ್ವಿಭ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಕೃತಮ್ । ಈದೃಶಂ ಚ ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಯೋಃ ಸ್ತೋತ್ರಸ್ಯ ಚಾನಘ ।। ೨೦.

ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಜನೇ, ಅಶ್ವಿನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ಆ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ಫಲ ದೊರಕಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು, ಪಾಪರಹಿತನಾದವನೇ.'

ವರಂ ವರಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಂ ದೇವೈಃ ಪರಮದುರ್ಲಭಮ್ । ಯೇನ ಮೇ ವರದಾನೇನ ಚರತಸ್ತ್ರಿದಿವಂ ಸುಖಮ್ ।। ೨೦.

ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಬಹಳ ದುರ್ಲಭವಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಗನೇ ಬೇಡು, ನಾನು ನೀಡುವ ವರದಿಂದ ನೀನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಬಹುದು.

ಅಶ್ವಿನಾವೂಚತುಃ । ಆವಯೋರ್ಯಜ್ಞಭಾಗಂ ತು ದೇಹಿ ದೇವ ಪ್ರಜಾಪತೇ । ಸೋಮಪತ್ವಂ ಚ ದೇವಾನಾಂ ಸಾಮಾನ್ಯತ್ವಂ ಚ ಶಾಶ್ವತಮ್ ।। ೨೦.

ಅಶ್ವಿನೀದೇವರು ಹೇಳಿದರು: ಪ್ರಜಾಪತಿ ದೇವರೇ, ನಮಗೆ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಭಾಗವನ್ನೂ, ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕನ್ನೂ, ಸದಾಕಾಲ ದೇವತೆಗಳ ಸಮಾನ ಸ್ಥಾನವನ್ನೂ ದಯಮಾಡಿ ಕೊಡಿ.

ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ । ರೂಪಂ ಕಾನ್ತಿರನೌಪಮ್ಯಂ ಭಿಷಕ್ತ್ವಂ ಸರ್ವವಸ್ತುಷು । ಸೋಮಪತ್ವಂ ಚ ಲೋಕೇಷು ಸರ್ವಮೇತದ್ ಭವಿಷ್ಯತಿ ।। ೨೦.

ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದರು: ನಿಮಗೆ ಅಪರೂಪದ ರೂಪವನ್ನೂ, ಅಪಾರ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸೋಮಪಾನ ಮಾಡುವ ಹಕ್ಕನ್ನೂ ಕೊಡಲಾಗುತ್ತದೆ. ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೀವು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ಏತತ್ ಸರ್ವಂ ದ್ವಿತೀಯಾಯಾಮಶ್ವಿಭ್ಯಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಪುರಾ । ದತ್ತಂ ಯಸ್ಮಾದತಸ್ತೇಷಾಂ ತಿಥೀನಾಮುತ್ತಮಾ ತಿಥಿಃ ।। ೨೦.

ಈ ಎಲ್ಲ ವರಗಳನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಹಳ ಹಿಂದೆಯೇ ಅಶ್ವಿನೀದೇವರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟರು. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ತಿಂಗಳ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ ದಿನವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.

ಏತಸ್ಯಾಂ ರೂಪಕಾಮಸ್ತು ಪುಷ್ಪಾಹಾರೋ ಭವೇನ್ನರಃ । ಸಂವತ್ಸರಂ ಶುಚಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಸುಸ್ವರೂಪೀ ಭವೇನ್ನರಃ । ಅಶ್ವಿಭ್ಯಾಂ ಯೇ ಗುಣಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಸ್ತೇ ತಸ್ಯಾಪಿ ಭವನ್ತಿ ಚ ।। ೨೦.

ಆ ದಿನದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಹೂವಿನ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು. ವರ್ಷಪೂರ್ತಿ ಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೆ ಸದಾ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ. ಅಶ್ವಿನೀದೇವರಿಗೆ ಹೇಳಿದ ಗುಣಗಳು ಅವರಿಗೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.

ಯ ಇದಂ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಮಶ್ವಿಭ್ಯಾಂ ಜನ್ಮ ಚೋತ್ತಮಮ್ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪುತ್ರವಾನ್ ಜಾಯತೇ ನರಃ ।। ೨೦.

ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಅಶ್ವಿನೀದೇವರ ಉತ್ಕೃಷ್ಟ ಜನ್ಮದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ, ಸಂತಾನಸಂಪನ್ನರಾಗಿಯೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.

ಮಹಾತಪಾ ಉವಾಚ । ಪೂರ್ವಂ ಪ್ರಜಾಪತಿರ್ದೇವಃ ಸಿಸೃಕ್ಷುರ್ವಿವಿಧಾಃ ಪ್ರಜಾಃ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಯದಾ ತಾ ನಾಧ್ಯಗಚ್ಛತ ।। ೨೧.

ಮಹಾತಪಾ ಹೇಳಿದರು: ಮೊದಲು ಪ್ರಜಾಪತಿ ದೇವರು ವಿವಿಧ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಬೇಕೆಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದರು. ಆದರೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಾರ್ಗವು ಅವರಿಗೆ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ.

ತದಾಽಸ್ಯ ಕೋಪಾತ್ ಸಂಜಜ್ಞೇ ಸ ಚ ರುದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ರೋದನಾತ್ ತಸ್ಯ ರುದ್ರತ್ವಂ ಸಂಜಾತಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಃ ।। ೨೧.

ಆಗ ಅವರ ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಯಾದ ರುದ್ರನು ಹುಟ್ಟಿದನು. ಅವನು ಅಳಿದ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ 'ರುದ್ರ' ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು.

ತಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶುಭಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಭಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ಮೂರ್ತ್ತಿಸಂಭವಾಮ್ । ಗೌರೀ ನಾಮ್ನಾ ಸ್ವಯಂ ದೇವೀ ಭಾರತೀ ತಾಂ ದದೌ ಪಿತಾ ।। ೨೧.

ಅವನಿಗೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ಸ್ವಯಂ ಅವನ ರೂಪದಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಗೌರಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿ, ಭಾರತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ತನ್ನ ಮಗಳಾಗಿ ಕೊಟ್ಟನು.

ರುದ್ರಾಯಾಮಿತದೇಹಾಯ ಸ್ವಯಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ । ಸ ತಾಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ವರಾರೋಹಾಂ ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಃ ।। ೨೧.

ಅದ್ಭುತ ಶರೀರವಿದ್ದ ರುದ್ರನಿಗೆ ಸ್ವತಃ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಗೌರಿಯನ್ನು ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ನೀಡಿದನು. ಆ ಸುಂದರಳನ್ನು ಪಡೆದ ರುದ್ರನು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಸರ್ಗಕಾಲೇಷು ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಪಸಾ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ । ರುದ್ರ ಪ್ರಜಾಃ ಸೃಜಸ್ವೇತಿ ಪೌನಃಪುನ್ಯೇನ ಚೋದಿತಃ । ಅಸಮರ್ಥೋಽಹಮಿತಿ ಜಲೇ ನಿಮಜ್ಜತ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೨೧.

ಸೃಷ್ಟಿಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ರುದ್ರನಿಗೆ ತಪಸ್ಸಿನ ಮೂಲಕ ಪ್ರೇರಣೆ ನೀಡಿ, 'ರುದ್ರನೇ, ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ರುದ್ರನು 'ನಾನು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ತನ್ನ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.

ತಪೋರ್ಥಿತ್ವಂ ತಪೋಹೀನಃ ಸ್ತ್ರಷ್ಟುಂ ಶಕ್ನೋತಿ ನ ಪ್ರಜಾಃ । ಏವಂ ಚಿನ್ತ್ಯ ಜಲೇ ಮಗ್ನಸ್ತತೋ ರುದ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ।। ೨೧.

ತಪಸ್ಸಿನ ಶಕ್ತಿ ಇಲ್ಲದೆ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಲು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ರುದ್ರನು ತಪಸ್ಸಿನ ಬಲವಿಲ್ಲದೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ನಿಮಗ್ನೇ ದೇವೇಶೇ ತಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಕನ್ಯಕಾಂ ಪುನಃ । ಅನ್ತಃಶರೀರಗಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಗೌರೀಂ ಪರಮಶೋಭನಾಮ್ ।। ೨೧.

ಆ ದೇವಾಧಿದೇವನು ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ಸುಂದರ ಗೌರಿಯನ್ನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನ ದೇಹದೊಳಗೆ ಅಂತರಂಗ ರೂಪವಾಗಿ ಸೇರಿಸಿದರು.