ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಹಾಸತ್ತ್ವೋ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಜರಾಮರಣವರ್ಜಿತಃ

ಅವನಿಗೆ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸು ಇದ್ದು, ಅವನು ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.

ಗಾಯಕಾ ಹಾಸಕಾಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಜೀವಪ್ರಬೋಧಕಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಹಾಡುವವರು, ನಗುವವರು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವವರು ಇದ್ದರು.

ದಿವ್ಯಾಭರಣಶೋಭಾಭಿಃ ಶೋಭಮಾನಾಃ ಸುತೇಜಸಃ

ಅವರು ದೇವತೆಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅಪಾರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪರ್ಯಾಸ್ತರಣಸಂಛನ್ನೇಷ್ವಾಸನೇಷು ತಥಾ ಪರೇ

ಅಲ್ಲಿಯ ಇನ್ನೊಂದು ಕಡೆ, ಆಸನಗಳನ್ನು ವಿವಿಧ ಬಗೆಯ ಹಾಸುಗಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲಾಗಿತ್ತು.

ಅನೇಕಾಶ್ಚ ನರಾಸ್ತತ್ರ ವೇದನಾಶ್ಚ ಸುದಾರುಣಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಇದ್ದರು, ಮತ್ತು ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾದ ಪೀಡನೆಗಳೂ ಇದ್ದವು.

ಕಾಮಕ್ರೋಧವಿಚಾರಿಣ್ಯೋ ನಾನಾರೂಪಧರಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ 197.

ಅಭಿಲಾಷೆ ಮತ್ತು ಕೋಪದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಹೆಂಗಸರು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಾಸಾಂ ಹಲಹಲಾಶಬ್ದಃ ಸರ್ವಾಸಾಂ ಚ ಸಮನ್ತತಃ

ಆ ಹೆಂಗಸರೆಲ್ಲರ ಕೂಗು ಮತ್ತು ಗದ್ದಲ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.

ಕೂಷ್ಮಾಣ್ಡಾ ಯಾತುಧಾನಾಶ್ಚ ರಾಕ್ಷಸಾಃ ಪಿಶಿತಾಶನಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಕೂಷ್ಮಾಂಡರು, ಯಾತುಧಾನರು ಮತ್ತು ಮಾಂಸಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸರು ಕೂಡ ಇದ್ದರು.

ಏಕಬಾಹುರ್ದ್ವಿಬಾಹುಶ್ಚ ತ್ರಿಬಾಹುರ್ಬಹುಬಾಹುಕಃ

ಕೆಲವರಿಗೆ ಒಂದು ಕೈ, ಕೆಲವರಿಗೆ ಎರಡು ಕೈ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಮೂರು ಕೈ, ಮತ್ತವರಿಗೆ ಅನೇಕ ಕೈಗಳಿದ್ದವು.

ಕೇಚಿತ್ತು ತತ್ರ ಪುರುಷಾಃ ಸರ್ವಶೋಭಾವಿಶೋಭಿತಾಃ

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಭೂಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪುರುಷರೂ ಇದ್ದರು.

ಸ್ರಗ್ವಿಣೋ ಬದ್ಧಪಾದಾಶ್ಚ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಃ

ಅವರು ಹಾರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿತರಾಗಿದ್ದರು.

ಸಶಕ್ತಿತೋಮರಾಃ ಕೇಚಿತ್ಸಧನುಷ್ಕಾ ದುರಾಸದಾಃ

ಕೆಲವರು ಶಕ್ತಿಯನ್ನೂ ತೊಮರಗಳನ್ನೂ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದು, ಸಮೀಪಿಸಲು ಅಸಾಧ್ಯರಾಗಿದ್ದರು.

ಸಜ್ಜಿತಾ ದಧಿಹಸ್ತಾಶ್ಚ ಗನ್ಧಹಸ್ತಾ ಹ್ಯನೇಕಶಃ

ಕೆಲವರು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಮೊಸರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದರು, ಹಲವರು ಸುಗಂಧ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ಧೂಪಾನ್ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ವಿವಿಧಾನ್ವಾಸಾಂಸಿ ಶುಭದರ್ಶನಾಃ

ಅವರು ವಿವಿಧ ವಿಧದ ಧೂಪಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಶುಭಕರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದರು.

ವಾಜಿಕುಞ್ಜರಯುಕ್ತಾನಿ ಹಂಸಯುಕ್ತಾನಿ ಚಾಪರೇ

ಕೆಲವರ ವಾಹನಗಳಿಗೆ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಳು ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದ್ದವು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರಿಗೆ ಹಂಸಗಳು ಕೂಡ ಜೋಡಿಸಲಾಗಿದ್ದವು.

ಮಯೂರೈಃ ಸಾರಸೈಶ್ಚೈವ ಚಕ್ರವಾಕೈಶ್ಚ ವಾಜಿಭಿಃ 197.

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ನವಿಲುಗಳು, ಸಾರಸುಗಳು ಮತ್ತು ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ರೂಪದ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಉಜ್ಜ್ವಲಾ ಮಲಿನಾಶ್ಚೈವ ಜೀರ್ಣವಸ್ತ್ರಾ ನವಾಂಶುಕಾಃ

ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಕಳಪೆಯಾಗಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಹಳೆಯ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಹೊಸ ರೇಷ್ಮೆ ಉಡುಪು ತೊಟ್ಟಿದ್ದರು.

ಸಮಾರ್ಜಾರೀ ಕಾಚವರ್ಣಾ ಕೃಷ್ಣಾ ಚೈವ ಕಲಿಸ್ತಥಾ

ಅಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕಿನಂತೆ, ಗಾಜಿನಂತೆ, ಕಪ್ಪು ಮೈಬಣ್ಣದವರು ಮತ್ತು ಕಲಿಯುಗದ ರೂಪವೂ ಇದ್ದವು.

ಏತೇ ಪುರೋಗಮಾಸ್ತತ್ರ ಕೃತಾನ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಈ ಎಲ್ಲರೂ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಮುಂಚೂಣಿಗಾರರು.

ನಮಸ್ಕಾರ್ಯಾಶ್ಚ ಪೂಜ್ಯಾಶ್ಚ ಆಪನ್ನೇನ ಹಿ ನಿತ್ಯಶಃ

ದುಃಖಿತನು ಯಾವಾಗಲೂ ಇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಸಂಸಾರಚಕ್ರೇ ಕೃತಾನ್ತಕಾಲಮೃತ್ಯುಕಿಙ್ಕರವರ್ಣನಂ ನಾಮ ಸಪ್ತನವತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮೃತ್ಯುವಿನ ಸಹಾಯಕರ ವರ್ಣನೆ ಎಂಬ ಶತತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಅಥ ಸಂಸಾರಚಕ್ರಯಾತನಾಸ್ವರೂಪವರ್ಣನಮ್ ಮಾಮೇಕಮೃಷಭಂ ತತ್ರ ದರ್ಶನಂ ಚ ದದೌ ಯಮಃ

ಈಗ ಸಂಸಾರದ ಯಾತನೆಗಳ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಮನು ನನಗೆ ಒಂದು ಎತ್ತು ಕಾಣುವಂತೆ ಮಾಡಿದರು.

ಯಾಥಾತಥ್ಯೇನ ಮೇ ಪೂಜಾ ಕಾರ್ಯೇಣ ವಿಧಿನಾಽಕರೋತ್

ಅವನು ನನಗೆ ವಿಧಿಯಂತೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದರು.

ಅಬ್ರವೀಚ್ಚ ಪುನರ್ಹೃಷ್ಟೋ ಹ್ಯಾಸ್ಯತಾಂ ಚ ವರಾಸನೇ

ಆಮೇಲೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನು ಮತ್ತೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹತ್ವದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತುಕೋ.'

ತಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರಂ ಮಹಾರೌದ್ರಂ ನಿತ್ಯಮೇವ ಭಯಾನಕಮ್

ಅವನ ಮುಖ ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು, ಯಾವಾಗಲೂ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವಂತಿತ್ತು.

ಲೋಹಿತೇ ತಸ್ಯ ವೈ ನೇತ್ರೇ ಜಲ್ಪತಶ್ಚ ಪುನಃಪುನಃ

ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ರಕ್ತವರ್ಣವಾಗಿದ್ದವು, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ತತೋಽಹಂ ತಸ್ಯ ಭಾವೇನ ಭಾವಿತಶ್ಚ ಪುನಃಪುನಃ

ಆಗ ಅವನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ನಾನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಭಾವೋದ್ರಿಕ್ತನಾದೆ.

ತಸ್ಯ ಪ್ರೀತಿಕರಂ ಸದ್ಯಃ ಸರ್ವದೋಷವಿನಾಶನಮ್

ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡುವ, ಎಲ್ಲ ದೋಷಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಒಂದು ಸ್ತುತಿ ಕೂಡಲೇ ಪಠಿಸಿದೆ.

ಕಾಲವೃದ್ಧಿಕರಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತತ್ರ ಉದೀರಯನ್

ಆ ಸ್ತುತಿ ಆಯಸ್ಸು ಹೆಚ್ಚಿಸುವುದು ಮತ್ತು ಕಾಲದ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಬೇಗನೆ ನಿವಾರಿಸುವುದು. ಅದನ್ನು ನಾನು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪಠಿಸಿದೆ.