ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಕಚ್ಚಿದ್ದೌವಾರಿಕಾಸ್ತತ್ರ ನ ರೌದ್ರಾಸ್ತ್ವಾಂ ಯಮಾಲಯೇ

ಯಮನ ಮನೆಯ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕ್ರೂರರಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿತ್ಪನ್ಥಾಸ್ತ್ವಯಾ ಲಬ್ಧೋ ನಿರ್ಗಮೋ ವಾ ಯಮಾಲಯೇ

ಯಮನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿಯನ್ನೂ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನೂ ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆಯೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಋಷಯಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ದ್ವಿಜಾಶ್ಚ ಸುಮಹಾವ್ರತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ದ್ವಿಜರು ಇದ್ದರು.

ಏವಮಾಭಾಷಮಾಣಂ ತು ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವನೌಕಸಃ

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಗಮನಿಸಿದರು.

ಜಪನ್ತಶ್ಚೈವ ಜಾಪ್ಯಾನಿ ಪೂಜಯನ್ತಶ್ಚ ದೇವತಾಃ

ಅವರು ಜಪಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಏಕಪಾದೇನ ತಿಷ್ಠನ್ತಃ ಪಶ್ಯನ್ತೋಽನ್ಯೇ ದಿವಾಕರಮ್

ಕೆಲವರು ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ವೈಶ್ವಾನರಾ ಮಹಾಭಾಗಾಸ್ತಪಸಾ ಸಂಶಿತವ್ರತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ದಹಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ದಿಗ್ವಾಸಸಶ್ಚ ಋಷಯೋ ದನ್ತೋಲೂಖಲಿನಸ್ತಥಾ

ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಋಷಿಗಳು, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಡಲು-ಮೂಸಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು,

ಧೂಮದಾಶ್ಚ ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ತಪ್ಯಮಾನಾಶ್ಚ ಪಾವಕೇ

ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಧೂಮವನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವವರು, ಕೆಲವರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವವರು,

ಉಪವಿಷ್ಟಾಸ್ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಾಶ್ಚಾನ್ಯೇ ಸುಯನ್ತ್ರಿತಾಃ 194.

ಕೆಲವರು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ನಿಂತಿದ್ದರು, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಮ್ಮನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.

ತಂ ನಾಚಿಕೇತಸಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಮಲೋಕಾದಿಹಾಗತಮ್

ಯಮಲೋಕದಿಂದ ಬಂದ ನಾಚಿಕೇತನು ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ,

ಕೇಚಿದ್ವಿಮನಸಶ್ಚೈವ ಕೇಚಿತ್ಸಂಶಯವಾದಿನಃ

ಕೆಲವರು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರಾಶರಾದರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸಂಶಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.

ಋಷಯ ಊಚುಃ ನಾಚಿಕೇತಃ ಸುತ ಪ್ರಾಜ್ಞ ಸ್ವಧರ್ಮಪರಿಪಾಲಕ

ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಜ್ಞಾನಿ ಮಗನಾದ ನಾಚಿಕೇತ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನು,

ಬ್ರೂಹಿ ಸತ್ಯಂ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಶ್ರುತಂ ಚ ಸವಿಶೇಷಕಮ್

ನೀನು ನೋಡಿದ ಮತ್ತು ಕೇಳಿದ ಸತ್ಯವನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ನಮಗೆ ಹೇಳು.

ಅಪಿ ಗುಹ್ಯಂ ಚ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಪೃಷ್ಟೇ ಸತಿ ವಿಶೇಷತಃ

ಯಾವುದಾದರೂ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅದನ್ನೂ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.

ಮೃತಂ ನೈವ ಪರಂ ತಾತ ದೃಶ್ಯತೇ ಕಾಲಮಾಯಯಾ

ಮಗನೇ, ಕಾಲದ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಸತ್ತವರನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ಕಾಣಲಾಗದು.

ಇಹ ಚೈವ ಕೃತಂ ಯತ್ತು ತತ್ಪರತ್ರೋಪಭುಜ್ಯತೇ

ಇಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಕೆಲಸಗಳು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತವೆ.

ತಥಾಽತ್ರ ದೃಶ್ಯತೇ ಕಾಲೇ ಕಾಲಸ್ಯೈವ ತು ಮಾಯಯಾ

ಇಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ ಕಾಲದ ಮಾಯೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸರಿಯಾದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು.

ತಸ್ಯ ಪಾರಂ ನ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಬಹವಃ ಪಾರಚಿನ್ತಕಾಃ

ಅಪಾರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸುವ ಅನೇಕರು ಅದನ್ನು ತಲುಪಲಾಗದೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ.

ಚಿನ್ತಯೇತ ನ ಚಿನ್ತಾಽತ್ರ ಮೃಗಯನ್ತಿ ಚ ಯದ್ಧಿತಮ್ 194.

ಇಲ್ಲಿ ಚಿಂತೆ ಮಾಡಬಾರದು; ಅವರು ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಾರೆ.

ಧರ್ಮರಾಜಸ್ಯ ಕಿಂ ರೂಪಂ ಕಾಲೋ ವಾ ಕೀದೃಶೋ ಮುನೇ

ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಗಿರುತ್ತಾನೆ? ಕಾಲವು ಹೇಗಿದೆ, ಮುನಿಯೇ?

ಕಿಂಚ ಕುರ್ವನ್ಪ್ರಮುಚ್ಯೇತ ಕಿಂ ವಾ ಕರ್ಮ ಸಮಾಚರೇತ್

ಏನು ಮಾಡಿದರೆ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು? ಯಾವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಕ್ರೋಧಬನ್ಧನಜಂ ಕ್ಲೇಶಂ ಕರ್ಷಣಂ ಛೇದನಂ ತಥಾ

ಕೋಪದ ಬಂಧನದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ದುಃಖ, ಪೀಡೆ, ನೋವನ್ನು ಹೇಗೆ ಜಯಿಸಬಹುದು?

ಜಿತಾತ್ಮಾನಃ ಕಥಂ ಯಾನ್ತಿ ಕಥಂ ಗಚ್ಛತಿ ಪಾಪಕೃತ್

ತಮ್ಮನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ? ಪಾಪಕರ್ಮ ಮಾಡುವವನು ಹೇಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ?

ಪ್ ರಣಯಾತ್ಸೌಹೃದಾತ್ಸ್ನೇಹಾದಸ್ಮಾಭಿರಭಿಪೃಚ್ಛಿತಮ್

ನಾವು ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ ಮತ್ತು ಆತ್ಮೀಯತೆಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ಉವಾಚ ಯದುವಾಚ ಮಹಾರಾಜ ಶೃಣು ತಜ್ಜನಮೇಜಯ

ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನೇ, ಯದುನು ಮಾತನಾಡಿದನು. ಜನಮೇಜಯ, ಇದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಸಂಸಾರಚಕ್ರೇ ನಚಿಕೇತಾಗಮನಂ ನಾಮ ಚತುರ್ನವತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ನಚಿಕೇತನು ಬರುವ ಕಥೆಯ ಶತಾನ್ನೂರ ತೊಂಬತ್ತನಾಲ್ಕನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ಯಮಲೋಕಸ್ಥಪಾಪಿವರ್ಣನಮ್ ಕಥ್ಯಮಾನಂ ಮಯಾ ವಿಪ್ರಾಃ ಶೃಣ್ವನ್ತು ತಪಸಿ ಸ್ಥಿತಾಃ

ಈಗ ಯಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪಾಪಿಗಳು ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾನು ಹೇಳುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳಿರಿ.

ಸಂಸಾರಂ ತು ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಕಥ್ಯಮಾನಂ ನಿಬೋಧತ

ನಾನು ಎಷ್ಟು ಸಾಧ್ಯವೋ ಅಷ್ಟು ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದ ಬಗ್ಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನೀವು ಕೇಳಿರಿ.