ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೀಕ್ಷಾಂ ಧಾರಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ ತೇನೈವ ಸುಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ರುದ್ರನ ನಿಯಮದಿಂದ ದೀಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಸಂವರ್ತೇನ ಪುರಾ ತಾತ ಸರ್ವೇ ಲೋಕಾಃ ಸದೈವತಾಃ

ತಂದೆ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ—

ಪಾತಾಲೇ ಪಾಲಯನ್ ಸತ್ಯಂ ಬದ್ಧೋ ವೈರೋಚನೋ ವಸನ್

ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವೈರೋಚನನ ಮಗನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಸ್ಥಿತಃ ಸತ್ಯೇ ಮಹಾವಿನ್ಧ್ಯೋ ವರ್ದ್ಧಮಾನೋ ನ ವರ್ದ್ಧತೇ

ಮಹಾ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತವು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಯೇ ದೃಷ್ಟಾ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ಚ ಶೋಭಿತಾಃ

ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ಕೂಡ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ತುಲಯಾ ಧೃತಮ್

ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ತೂಕ ಹಾಕಿದರೆ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ.

ಸತ್ಯೇನ ಪಾಲ್ಯತೇ ಧರ್ಮೋ ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ

ಸತ್ಯದಿಂದ ಧರ್ಮವು ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಯುವವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಃ ಸ್ವೇನ ದೇಹೇನ ಸುವ್ರತ 193.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ತನ್ನದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದನು.

ಋಷಿಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಸತ್ಯವಾಗನಸೂಯಕಃ

ಆ ಋಷಿಪುತ್ರನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಮೋಸವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಪ್ರಾಗಿತಿಹಾಸೇ ಸಂಸಾರಚಕ್ರೇ ನಚಿಕೇತಪ್ರಯಾಣಂ ನಾಮ ತ್ರಿನವತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಾಗಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಪುರಾತನ ಕಥಾನಕದಲ್ಲಿ 'ನಚಿಕೇತನು ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯಾಣ' ಎಂಬ ಶತ ತೊಂಬತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ನಚಿಕೇತಸೋ ಆಗಮನವರ್ಣನಮ್ ಗತಶ್ಚ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯತ್ರ ರಾಜಾ ದುರಾಸದಃ

ಇಗೋ ನಚಿಕೇತನ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಕಥೆ: ಅವನು ದುರ್ಜೀಯನಾದ ರಾಜನು ಇರುವ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ತತೋ ಹೃಷ್ಟಮನಾ ರಾಜನ್ಪುತ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಪೋನಿಧಿಃ

ಅವನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ರಾಜನೇ.

ದಿವಂ ಚ ಪೃಥಿವೀಂ ಚೈವ ನಾದಯಾಮಾಸ ಹೃಷ್ಟವತ್

ಆನಂದದಿಂದ, ಅವನು ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ಪಶ್ಯನ್ತು ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಂ ದಿವ್ಯತೇಜಸಃ

ನನ್ನ ಮಗನ ದಿವ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಿತೃಸ್ನೇಹಾನುಭಾವೇನ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಯಾಪಿ ಚ

ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗುರುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು.

ಲೋಕೇ ಮತ್ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಪುಮಾನ್ಭಾಗ್ಯಸಮನ್ವಿತಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತ ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ ಪುರುಷನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.

ಕಚ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ನ ಹತೋ ವತ್ಸ ನೈವ ಬದ್ಧೋ ಯಮಾಲಯೇ

ಮಗನೇ, ನೀನು ಯಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿಲ್ಲವೋ, ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿತ್ತೇ ವ್ಯಾಧಯೋ ಘೋರಾ ನಾನ್ವಗಚ್ಛನ್ಯಮಾಲಯೇ

ಯಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭಯಾನಕ ರೋಗಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿದ್ರಾಜಾ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಃ ಪ್ರೇತಾನಾಮಧಿಪೋ ಬಲೀ

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿದೆಯೋ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿನ್ನ ತುಷ್ಟೋ ಭಗವಾಂಸ್ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಯಮಾಗತಮ್ 194.

ಪರಮಾತ್ಮನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ವತಃ ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿದ್ದೌವಾರಿಕಾಸ್ತತ್ರ ನ ರೌದ್ರಾಸ್ತ್ವಾಂ ಯಮಾಲಯೇ

ಯಮನ ಮನೆಯ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಕ್ರೂರರಾಗಿರಲಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿತ್ಪನ್ಥಾಸ್ತ್ವಯಾ ಲಬ್ಧೋ ನಿರ್ಗಮೋ ವಾ ಯಮಾಲಯೇ

ಯಮನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಬರುವ ದಾರಿಯನ್ನೂ ನಿರ್ಗಮನವನ್ನೂ ನೀನು ಕಂಡುಕೊಂಡೆಯೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಋಷಯಶ್ಚ ಮಹಾಭಾಗಾ ದ್ವಿಜಾಶ್ಚ ಸುಮಹಾವ್ರತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವ ದ್ವಿಜರು ಇದ್ದರು.

ಏವಮಾಭಾಷಮಾಣಂ ತು ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವೇ ವನೌಕಸಃ

ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದಾಗ ಅರಣ್ಯವಾಸಿಗಳು ಎಲ್ಲರೂ ಗಮನಿಸಿದರು.

ಜಪನ್ತಶ್ಚೈವ ಜಾಪ್ಯಾನಿ ಪೂಜಯನ್ತಶ್ಚ ದೇವತಾಃ

ಅವರು ಜಪಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಏಕಪಾದೇನ ತಿಷ್ಠನ್ತಃ ಪಶ್ಯನ್ತೋಽನ್ಯೇ ದಿವಾಕರಮ್

ಕೆಲವರು ಒಂದು ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರು.

ವೈಶ್ವಾನರಾ ಮಹಾಭಾಗಾಸ್ತಪಸಾ ಸಂಶಿತವ್ರತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ತಪಸ್ವಿಗಳು, ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ದಹಿಸುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ದಿಗ್ವಾಸಸಶ್ಚ ಋಷಯೋ ದನ್ತೋಲೂಖಲಿನಸ್ತಥಾ

ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಟ್ಟೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದ ಋಷಿಗಳು, ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಡಲು-ಮೂಸಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡವರು,

ಧೂಮದಾಶ್ಚ ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ತಪ್ಯಮಾನಾಶ್ಚ ಪಾವಕೇ

ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಧೂಮವನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವವರು, ಕೆಲವರು ಬೆಂಕಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವವರು,