ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ಉವಾಚ ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟ ವಪುರ್ಭೂತ್ವಾ ಪುತ್ರಃ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ

ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು: ಧರ್ಮಪರನಾದ ಪುತ್ರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಟಿಯೂ ಉಂಟಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪುತ್ರ ಉವಾಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ತಮಹಂ ದೇವಂ ಸರ್ವಲೋಕನಮಸ್ಕೃತಮ್

ಪುತ್ರನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ಆ ದೇವರನ್ನು ನಾನು ನೋಡಿದೆ.

ಆಗಚ್ಛಾಮಿ ಪುನಶ್ಚಾತ್ರ ನ ಭಯಂ ಮೇಽಸ್ತಿ ಮೃತ್ಯುತಃ

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಇಲ್ಲಿ ಬರುತ್ತೇನೆ; ಮರಣದ ಭಯ ನನಗೆ ಇಲ್ಲ.

ಸತ್ಯೇ ತಿಷ್ಠ ಮಹಾಭಾಗ ಸತ್ಯಂ ಚ ಪರಿಪಾಲಯ

ಓ ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಸದಾ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಯ್ದುಕೋ.

ಸೂರ್ಯಸ್ತಪತಿ ಸತ್ಯೇನ ವಾತಃ ಸತ್ಯೇನ ವಾತಿ ಚ

ಸೂರ್ಯನು ಸತ್ಯದಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ, ಗಾಳಿ ಕೂಡ ಸತ್ಯದಿಂದ ಬೀಸುತ್ತದೆ.

ಉದಧಿರ್ಲ್ಲಙ್ಘಯೇನ್ನೈವ ಮರ್ಯಾದಾಂ ಸತ್ಯಪಾಲಿತಃ

ಸತ್ಯದಿಂದ ಸಮುದ್ರವು ತನ್ನ ಗಡಿಯನ್ನು ದಾಟುವುದಿಲ್ಲ.

ಸತ್ಯೇನ ಯಜ್ಞಾ ವರ್ತ್ತನ್ತೇ ಮನ್ತ್ರಪೂತಾಃ ಸುಪೂಜಿತಾಃ

ಸತ್ಯದಿಂದ ಯಜ್ಞಗಳು ನಡೆಯುತ್ತವೆ, ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುತ್ತವೆ.

ಸತ್ಯಂ ಗಾತಿ ತಥಾ ಸಾಮ ಸರ್ವಂ ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ 193.

ಗಾಯತ್ರಿಯೂ ಸಾಮವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿವೆ; ಎಲ್ಲವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿತವಾಗಿದೆ.

ಸತ್ಯೇನ ಸರ್ವಂ ಲಭತೇ ಯಥಾ ತಾತ ಮಯಾ ಶ್ರುತಮ್

ತಂದೆ, ನಾನು ಕೇಳಿದಂತೆ, ಸತ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ದೇವದೇವೇನ ರುದ್ರೇಣ ವೇದಗರ್ಭಃ ಪುರಾ ಕಿಲ

ಒಮ್ಮೆ ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ ರುದ್ರನು ವೇದಗಳ ಮೂಲವನ್ನು—

ದೀಕ್ಷಾಂ ಧಾರಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ ತೇನೈವ ಸುಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಬ್ರಹ್ಮನು ಆ ರುದ್ರನ ನಿಯಮದಿಂದ ದೀಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಸಂವರ್ತೇನ ಪುರಾ ತಾತ ಸರ್ವೇ ಲೋಕಾಃ ಸದೈವತಾಃ

ತಂದೆ, ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳೂ ದೇವತೆಗಳೊಡನೆ—

ಪಾತಾಲೇ ಪಾಲಯನ್ ಸತ್ಯಂ ಬದ್ಧೋ ವೈರೋಚನೋ ವಸನ್

ಪಾತಾಳದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವೈರೋಚನನ ಮಗನು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಾ ಬಂಧನದಲ್ಲಿದ್ದನು.

ಸ್ಥಿತಃ ಸತ್ಯೇ ಮಹಾವಿನ್ಧ್ಯೋ ವರ್ದ್ಧಮಾನೋ ನ ವರ್ದ್ಧತೇ

ಮಹಾ ವಿಂಧ್ಯ ಪರ್ವತವು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿದ್ದು, ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಕೂಡ ಹೆಚ್ಚಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಗೃಹಧರ್ಮಾಶ್ಚ ಯೇ ದೃಷ್ಟಾ ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ಚ ಶೋಭಿತಾಃ

ಗೃಹಸ್ಥಧರ್ಮಗಳು ಕಾಣಿಸುತ್ತವೆ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥರು ಕೂಡ ಶೋಭಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಂ ಚ ಸತ್ಯಂ ಚ ತುಲಯಾ ಧೃತಮ್

ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನೂ ಸತ್ಯವನ್ನೂ ತೂಕ ಹಾಕಿದರೆ ಸಮಾನವಾಗಿವೆ.

ಸತ್ಯೇನ ಪಾಲ್ಯತೇ ಧರ್ಮೋ ಧರ್ಮೋ ರಕ್ಷತಿ ರಕ್ಷಿತಃ

ಸತ್ಯದಿಂದ ಧರ್ಮವು ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಾಯುವವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಹೃಷ್ಟಪುಷ್ಟಃ ಸ್ವೇನ ದೇಹೇನ ಸುವ್ರತ 193.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆತನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಬಲದಿಂದ ತನ್ನದೇ ದೇಹದಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತನಾದನು.

ಋಷಿಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಸತ್ಯವಾಗನಸೂಯಕಃ

ಆ ಋಷಿಪುತ್ರನು ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾಗಿದ್ದು, ಸದಾ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಮೋಸವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದನು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಪ್ರಾಗಿತಿಹಾಸೇ ಸಂಸಾರಚಕ್ರೇ ನಚಿಕೇತಪ್ರಯಾಣಂ ನಾಮ ತ್ರಿನವತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಾಗಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಪುರಾತನ ಕಥಾನಕದಲ್ಲಿ 'ನಚಿಕೇತನು ಸಂಸಾರದ ಚಕ್ರದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪ್ರಯಾಣ' ಎಂಬ ಶತ ತೊಂಬತ್ತಮೂರನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ನಚಿಕೇತಸೋ ಆಗಮನವರ್ಣನಮ್ ಗತಶ್ಚ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಂ ಯತ್ರ ರಾಜಾ ದುರಾಸದಃ

ಇಗೋ ನಚಿಕೇತನ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಕಥೆ: ಅವನು ದುರ್ಜೀಯನಾದ ರಾಜನು ಇರುವ ಪರಮಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ತತೋ ಹೃಷ್ಟಮನಾ ರಾಜನ್ಪುತ್ರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಪೋನಿಧಿಃ

ಅವನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿ, ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು ಹೃದಯ ತುಂಬಿ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ರಾಜನೇ.

ದಿವಂ ಚ ಪೃಥಿವೀಂ ಚೈವ ನಾದಯಾಮಾಸ ಹೃಷ್ಟವತ್

ಆನಂದದಿಂದ, ಅವನು ಆಕಾಶವನ್ನೂ ಭೂಮಿಯನ್ನೂ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.

ಪಶ್ಯನ್ತು ಮಮ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಂ ದಿವ್ಯತೇಜಸಃ

ನನ್ನ ಮಗನ ದಿವ್ಯತೇಜಸ್ಸಿನ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಿತೃಸ್ನೇಹಾನುಭಾವೇನ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಯಾಪಿ ಚ

ತಂದೆಯ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಗುರುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿದನು.

ಲೋಕೇ ಮತ್ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಪುಮಾನ್ಭಾಗ್ಯಸಮನ್ವಿತಃ

ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನಂತ ಅದೃಷ್ಟಶಾಲಿ ಪುರುಷನು ಮತ್ತೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ.

ಕಚ್ಚಿತ್ತ್ವಂ ನ ಹತೋ ವತ್ಸ ನೈವ ಬದ್ಧೋ ಯಮಾಲಯೇ

ಮಗನೇ, ನೀನು ಯಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹತ್ಯೆಯಾಗಿಲ್ಲವೋ, ಬಂಧಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿತ್ತೇ ವ್ಯಾಧಯೋ ಘೋರಾ ನಾನ್ವಗಚ್ಛನ್ಯಮಾಲಯೇ

ಯಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಭಯಾನಕ ರೋಗಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಹಿಂಬಾಲಿಸಿಲ್ಲವೋ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಕಚ್ಚಿದ್ರಾಜಾ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಃ ಪ್ರೇತಾನಾಮಧಿಪೋ ಬಲೀ

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇತಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಬಲಶಾಲಿ ರಾಜನನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿದೆಯೋ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.