ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದದಾತಿ ಮಧುಪರ್ಕಂ ಯಃ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಯಾರು ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದೀಕ್ಷಿತಾಯ ಚ ದಾತವ್ಯೋ ಯಶ್ಚ ಶಿಷ್ಯೋ ಗುರುಪ್ರಿಯಃ

ದೀಕ್ಷಿತನಿಗೂ, ಗುರುಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೂ ಇದನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಶೃಣೋತಿ ಮಧುಪರ್ಕ್ಕಸ್ಯ ಚಾಖ್ಯಾನಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್

ಯಾರು ಮಧುಪರ್ಕದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಭದ್ರೇ ಮಧುಪರ್ಕ್ಕವಿಭಾವನಮ್

ಭದ್ರೆಯೆ, ಮಧುಪರ್ಕದ ವಿವರಣೆಯನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದೆನು.

ರಾಜದ್ವಾರೇ ಶ್ಮಶಾನೇ ವಾ ಭಯೇ ಚ ವ್ಯಸನೇ ತಥಾ

ರಾಜದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ಶ್ಮಶಾನದಲ್ಲಿಯೂ, ಭಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಅಪಾಯದಲ್ಲಿಯೂ ಕೂಡ,

ಅಪುತ್ರೋ ಲಭತೇ ಪುತ್ರಮಭಾರ್ಯಶ್ಚ ಪ್ರಿಯಾಂ ಲಭೇತ್

ಮಗ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಮಗನು ದೊರೆಯುತ್ತಾನೆ, ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಡತಿ ಸಿಗುತ್ತಾಳೆ.

ಏತತ್ತೇ ಕಥಿತಂ ಭೂಮೇ ಮಹಾಶಾನ್ತಿಂ ಸುಖಾವಹಾಮ್

ಈ ಮಹಾ ಶಾಂತಿಯನ್ನು, ಸುಖವನ್ನು ಕೊಡುವ ವಿಧಿಯನ್ನು ನಾನಿನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು, ಭೂಮಿದೇವಿ.

ಯಸ್ತ್ವನೇನ ವಿಧಾನೇನ ಕುರ್ಯಾಚ್ಛಾನ್ತಿಮನುತ್ತಮಾಮ್ 192.

ಯಾರು ಈ ವಿಧಾನದಂತೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಶಾಂತಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತಾರೋ,

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ಸರ್ವಶಾನ್ತಿಕರಣಂ ನಾಮ ದ್ವಿನವತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಭಗವತ್ಪ್ರಬಂಧದಲ್ಲಿ 'ಸರ್ವಶಾಂತಿ ಮಾಡುವಿಕೆ' ಎಂಬ ಶತದ್ವಿನವತ್ಯಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ನಚಿಕೇತಃ ಪ್ರಯಾಣವರ್ಣನಮ್ ವ್ಯಾಸಶಿಷ್ಯಂ ಮಹಾಪ್ರಾಜ್ಞಂ ವೇದವೇದಾಙ್ಗಪಾರಗಮ್

ಈಗ ವ್ಯಾಸಮುನಿಯ ಶಿಷ್ಯನಾದ ಮಹಾಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತು, ವೇದ-ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ನಚಿಕೇತನು ಹೋದ ಮಾರ್ಗದ ವರ್ಣನೆ ಬರುತ್ತದೆ.

ಅಶ್ವಮೇಧೇ ತಥಾ ವೃತ್ತೇ ರಾಜಾ ವೈ ಜನಮೇಜಯಃ

ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನು,

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಚರಿತ್ವೈವಮಾಗತೋ ಗಜಸಾಹ್ವಯಮ್

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ, ಗಜಸಾಹ್ವಯ ಎಂಬ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಋಷಿಂ ಪರಮಸಮ್ಪನ್ನಂ ವೈಶಮ್ಪಾಯನಮಞ್ಜಸಾ

ಅಲ್ಲಿ ಅತ್ಯಂತ ಸಾಧನೆ ಮಾಡಿದ ವೈಶಂಪಾಯನ ಋಷಿಯನ್ನು ಅವನು ಭೇಟಿಯಾದನು.

ಕುರೂಣಾಂ ಪಶ್ಚಿಮೋ ರಾಜಾ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪೇನ ಪೀಡಿತಃ

ಕುರು ವಂಶದ ಕೊನೆಯ ರಾಜನು, ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು.

ಜನಮೇಜಯ ಉವಾಚ ಕರ್ಮಪಾಕಫಲಂ ಯಸ್ಮಿನ್ಮಾನುಷೈರುಪ ಭುಜ್ಯತೇ

ಜನಮೇಜಯನು ಕೇಳಿದನು: ಮಾನವರು ತಮ್ಮ ಕರ್ಮಫಲವನ್ನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ?

ಏತದಿಚ್ಛಾಮ್ಯಹಂ ಶ್ರೋತುಂ ಕೀದೃಶಂ ತು ಯಮಾಲಯಮ್

ನಾನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ—ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಮನೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದು?

ನ ಗಚ್ಛೇಯಂ ಕಥಂ ವಿಪ್ರ ಪ್ರೇತರಾಜ್ಞೋ ನಿವೇಶನಮ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಪಿತೃರಾಜನ ನಿವಾಸಕ್ಕೆ ಹೋಗದಂತೆ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು?

ಸೂತ ಉವಾಚ ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ರಾಜಾನಂ ಜನಮೇಜಯಮ್

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ರಾಜ ಜನಮೇಜಯನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ವೈಶಮ್ಪಾಯನ ಉವಾಚ ।। ಶೃಣು ರಾಜನ್ಪುರಾವೃತ್ತಾಂ ಕಥಾಂ ಪರಮಶೋಭನಾಮ್ । ಧರ್ಮವೃದ್ಧಿಕರೀಂ ನಿತ್ಯಾಂ ಯಶಸ್ಯಾಂ ಕೀರ್ತಿವರ್ದ್ಧಿನೀಮ್ ।। 193.

ವೈಶಂಪಾಯನನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ಈಗ ಪುರಾತನವಾದ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು. ಅದು ಸದಾ ಧರ್ಮವನ್ನು, ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು, ಯಶಸ್ಸನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಪಾವನೀಂ ಸರ್ವಪಾಪಾನಾಂ ಪ್ರವೃತ್ತೌ ಶುಭಕಾರಿಣೀಮ್

ಅದು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ತೊಳೆದುಹಾಕುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹೇಳುವಾಗ ಶುಭವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಕಶ್ಚಿದಾಸೀತ್ಪುರಾ ರಾಜನೃಷಿಃ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ

ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ರಾಜನೇ, ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕನಾದ ಒಬ್ಬ ಋಷಿ ಇದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾತೇಜಾ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ಬುದ್ಧಿಮಾನ್

ಅವನಿಗೆ ಮಹಾತೇಜಸ್ಸುಳ್ಳ, ಯೋಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ, ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದ ಮಗನಿದ್ದನು.

ತೇನ ರುಷ್ಟೇನ ಶಪ್ತೋಽಭೂತ್ಪುತ್ರಃ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ

ಆ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಾಗ, ಆ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕ ಮಗನು ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಪುತ್ರಃ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ

ಹೌದು ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ಪುತ್ರನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಕ್ಷಣೇನಾನ್ತರ್ಹಿತೋ ಜಾತಃ ಪಿತರಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ

ಅತೀಶಯವಾಗಿ ಕ್ಷಣಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಅದೆಡೆಗೆ ಅಡಗಿಹೋಗಿ, ತಂದೆಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಮಾ ಭೂದ್ವಾಕ್ಯಂ ಚ ತೇ ಮಿಥ್ಯಾ ಧಾರ್ಮಿಕಸ್ಯ ಕದಾಚನ

ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನ ಮಾತು ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು, ಎಂದಿಗೂ ಸುಳ್ಳಾಗಬಾರದು.

ಇಹ ಚೈವ ಪುನಸ್ತಾವದಾಗಮಿಷ್ಯೇ ನ ಸಂಶಯಃ

ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತೇನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಿಥ್ಯಾಭಿಶಂಸಿನಂ ತಾತ ಯಥೇಷ್ಟಂ ತಾರಯಿಷ್ಯತಿ 193.

ತಂದೆ, ಯಾರು ಸುಳ್ಳಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ರಕ್ಷಿಸುವನು.

ಅಪ್ರವೃತ್ತಸ್ತ್ವಸಮ್ಭಾಷ್ಯೋ ಯೋಽಹಂ ಮಿಥ್ಯಾ ಪ್ರಯುಕ್ತವಾನ್

ಆದರೆ ನಾನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತು ಆಡಿದ್ದರಿಂದ, ನನಗೆ ಯಾವ ಕಾರ್ಯವೂ ಸಲ್ಲದು, ಯಾರೂ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.