ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಕ್ಷುತ್ಪಿಪಾಸಾರ್ದಿತಾ ನಿತ್ಯಂ ಕ್ರನ್ದನ್ತೇ ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ

—ಯಾವಾಗಲೂ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಬಾಯಾರಿಕೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು.

ಮೃಗಯಾರ್ಥಂ ಗತಸ್ತತ್ರ ದ್ವಿತ್ರೈಃ ಪರಿಜನೈರ್ವೃತಃ

ಅವನು ಎರಡು ಮೂರು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.

ಕೇ ಭವನ್ತೋಽತ್ರ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಾ ದಶಾಮೇತಾಂ ಸುದುಃಖಿತಾಃ

ನೀವು ಯಾರು, ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ಇಂತಹ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಇದ್ದೀರಾ?

ಪಿತರ ಊಚುಃ ವಯಂ ತಸ್ಯೈವ ಪಿತರೋ ನರಕಂ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಾಃ

ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದರು: ನಾವು ಅವನ ತಂದೆ-ತಾತಂದಿರು, ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ತೇಷಾಂ ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಜಾ ದುಃಖಸಮನ್ವಿತಃ

ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ರಾಜನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಮೇಧಾತಿಥಿರುವಾಚ ಕೇನ ವೈ ಕರ್ಮದೋಷೇಣ ನಿರಯಂ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಾಃ

ಮೆಧಾತಿಥಿ ಕೇಳಿದನು: ಯಾವ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನೀವು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕಾಗಿದೆ?

ಪಿತರ ಊಚುಃ ತೇನೈವ ಕರ್ಮದೋಷೇಣ ನರಕಂ ಗನ್ತುಮುದ್ಯತಾಃ ।। 189.

ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಅದೇ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ನಾವು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ.

ತತ್ರ ದುಃಖಂ ಮಹದ್ಭುಕ್ತ್ವಾ ಪುನರ್ಗಚ್ಛಾಮಹೇ ದಿವಮ್

ಅಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ನಾವು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.

ಅಸಂಖ್ಯಾತಾಸ್ತ್ವಯಾ ದತ್ತಾ ಗಾವಃ ಸುಬಹುದಕ್ಷಿಣಾ

ನೀನು ಅನೇಕ ಹಸುಗಳನ್ನು, ಬಹಳ ದಕ್ಷಿಣೆಯೊಂದಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ.

ತತ್ರ ಚಾನ್ನಂ ನ ವಿದ್ಯೇತ ಯೇನ ತೃಪ್ತಿರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಅಲ್ಲಿ ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವಂತಹ ಅನ್ನವೇ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ತೇಷಾಂ ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮೇಧಾತಿಥಿರಗಾದ್ಗೃಹಮ್

ಅವರ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಮೇಧಾತಿಥಿ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ಮೇಧಾತಿಥಿರುವಾಚ ಆಹೂಯನ್ತಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಕುಣ್ಡಗೋಲಕವರ್ಜಿತಾಃ

ಮೇಧಾತಿಥಿ ಹೇಳಿದನು: ಕುಂಡ ಮತ್ತು ಗೋಲಕದ ದೋಷವಿಲ್ಲದ ಎಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಕರೆಯಿರಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ವಚನೇ ಚನ್ದ್ರಶರ್ಮಾ ಪುರೋಹಿತಃ

ಈ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಪುರೋಹಿತ ಚಂದ್ರಶರ್ಮನು,

ಸಾಧೂನ್ಕ್ಷಾಂತಾನ್ಕುಲೀನಾಂಶ್ಚ ಸುಶೀಲಾನ್ಮಾನವರ್ಜಿತಾನ್

ಸಜ್ಜನರನ್ನು, ಕ್ಷಮಾಶೀಲರನ್ನು, ಉತ್ತಮ ಕುಲದವರನ್ನು, ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಯವರನ್ನು ಮತ್ತು ಅಪವಾದವಿಲ್ಲದವರನ್ನು ಸೇರಿಸಿದನು.

ಕೃತೇ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ತತಃ ಪಶ್ಚಾತ್ಪಿಣ್ಡಾನ್ನಿರ್ವಾಪ್ಯ ಯತ್ನತಃ

ಶ್ರಾದ್ಧ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಆತನು ಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.

ಹೃಷ್ಟಾನ್ಪುಷ್ಟಾನ್ಬಲೈರ್ಯುಕ್ತಾನ್ರಾಜಾ ತು ಮುಮುದೇ ಭೃಶಮ್ 189.

ಅವರು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ಬಲದಿಂದ ತುಂಬಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.

ಊಚುರ್ವಿನಯಸಮ್ಪನ್ನಾಃ ಪ್ರೀತಿಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಚಃ

ವಿನಯದಿಂದ ಕೂಡಿದವರು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದರು:

ಇದಾನೀಂ ಚ ತ್ವಯಾ ಕಾರ್ಯಮಸ್ಮದ್ಧಿತಮನುಽತ್ತಮಮ್

ಈಗ ನೀನು ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ತಯೋರ್ದತ್ತಂ ತು ಯಚ್ಛ್ರಾದ್ಧಂ ನಿಷ್ಫಲಂ ತತ್ಸ್ಮೃತಂ ಬುಧೈಃ

ಆ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಫಲವಿಲ್ಲದದ್ದೆಂದು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸಙ್ಕಲ್ಪಯಿತ್ವಾ ಚಾನ್ನಂ ತು ಗೋಭ್ಯೋ ದೇಯಂ ಯಥಾವಿಧಿ

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ನಿಯಮದಂತೆ ಗೋಗಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಅಪಾತ್ರಾಯ ನ ದಾತವ್ಯಂ ನಾಸ್ತಿಕಾಯ ಗುರುದ್ರುಹೇ

ಅರ್ಹನಲ್ಲದವರಿಗೆ, ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೆ, ಗುರುದ್ರೋಹಿಗಳಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಡಬಾರದು.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪಿತರಃ ಸರ್ವೇ ಗತಾಃ ಸ್ವರ್ಗಾಯ ಭಾಮಿನಿ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು, ಸುಂದರಿಯೇ.

ಯದುಕ್ತಂ ಪಿತೃಭಿಃ ಸರ್ವಂ ತಚ್ಚಕಾರ ಮುದಾಯುತಃ

ಪಿತೃಗಳು ಹೇಳಿದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾಡಿದನು.

ಸನ್ತಾರಯತಿ ದುರ್ಗೇಭ್ಯೋ ವಿಷಮೇಭ್ಯೋ ನ ಸಂಶಯಃ

ಅವನು ಕಷ್ಟಗಳಿಂದ, ಅಪಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ.

ತಸ್ಮಾದ್ದಾನಂ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ವಸುನ್ಧರೇ

ಆದುದರಿಂದ, ಭೂಮಿದೇವಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಸರ್ವೇ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕರಿಷ್ಯನ್ತಿ ನಿಮಿಪ್ರಭೃತಯೋ ಧರೇ 189.

ನಿಮಿ ಮತ್ತು ಇತರರು ಎಲ್ಲರೂ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿದೇವಿ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ಪಿಣ್ಡಕಲ್ಪೋತ್ಪತ್ತಿರ್ನಾಮೇಕೋನನವತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವದ್ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಕಲ್ಪೋದ್ಭವ ಎಂಬ ಶತೊಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿದಿತು.

ಅಥ ಶ್ರಾದ್ಧಪಿತೃಯಜ್ಞನಿಶ್ಚಯಪ್ರಕರಣಮ್ ದೇವಮಾನುಷತಿರ್ಯಕ್ಷು ಪ್ರೇತೇಷು ನರಕೇಷು ಚ

ಇಗೋ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಮತ್ತು ಪಿತೃಯಜ್ಞದ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ಅಧ್ಯಾಯ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ— ದೇವತೆಗಳು, ಮಾನವರು, ಪ್ರಾಣಿಗಳು, ಪ್ರೇತರು ಮತ್ತು ನರಕದಲ್ಲಿರುವವರ ಬಗ್ಗೆ.

ಸ್ವಪ್ನೋಪಮಮಿಮಂ ಲೋಕಂ ಹ್ಯಾತ್ಮಕರ್ಮ ಶುಭಾಶುಭಮ್

ಈ ಲೋಕವು ಕನಸಿನಂತಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬನಿಗೆ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಒಳ್ಳೆಯದು, ಕೆಟ್ಟದು ಎಂಬ ಕರ್ಮವೇ ಫಲ ನೀಡುತ್ತದೆ.