ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತೋ ಮಯಾ ದೇವಿ ಗೃಹ್ಯ ತತ್ರ ಕಮಣ್ಡಲುಮ್

ಹೀಗೆ ನಾನು ಮಾತಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ದೇವಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಳು.

ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ಅಶ್ವಿನೌ ಚ ಮರುದ್ಗಣಾಃ

ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮರುತ್ಗಣಗಳು—

ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಕ್ಷತ್ರಮುತ್ಪನ್ನಂ ವೈಶ್ಯಾ ಊರುವಿನಿಃಸ್ಸೃತಾಃ

ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು; ಉರುಗಳಿಂದ ವೈಶ್ಯರು ಉದ್ಭವಿಸಿದರು.

ದೇವತಾಶ್ಚಾಸುರಾ ದೇವಿ ಜಾತಾಸ್ತೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಸ್ತಥಾ

ದೇವಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಕೂಡ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು.

ಆದಿತ್ಯಾ ವಸವೋ ರುದ್ರಾ ಅಶ್ವಿನೌ ಚ ಮರುದ್ಗಣಾಃ

ಆದಿತ್ಯರು, ವಸುಗಳು, ರುದ್ರರು, ಅಶ್ವಿನೀದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮರುತ್ಗಣಗಳು—

ದಿತ್ಯಾಂ ಚ ಜನಿತಾಃ ಪುತ್ರಾ ಅಸುರಾಃ ಸುರಶತ್ರವಃ

ದಿತಿಗೆ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಕ್ಕಳು ಅಸುರರು, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳು.

ತೇಜಸಾ ಭಾಸ್ಕರಾಕಾರಾಃ ಸರ್ವೇ ಶಾಸ್ತ್ರವಿದೋ ದ್ವಿಜಾಃ

ಎಲ್ಲಾ ದ್ವಿಜರು ಭಾಸ್ಕರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ.

ನಿಮೇಸ್ತು ವಂಶಸಮ್ಭೂತೋ ಆತ್ರೇಯ ಇತಿ ವಿಶ್ರುತಃ

ನಿಮಿಯು ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಆತನು ಆತ್ರೇಯನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಶೀರ್ಣಪರ್ಣಾಮ್ಬುಭಕ್ಷಶ್ಚ ಶಿಶಿರೇ ಚ ಜಲೇಶಯಃ 187.

ಒಬ್ಬರು ಒಣ ಎಲೆ ಮತ್ತು ನೀರನ್ನು ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸುವವರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಚಳಿಗಾಲದಲ್ಲಿ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು—

ವರ್ಷಾಣಾಂ ಚ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ತಪಸ್ತಪ್ತ್ವಾ ವಸುನ್ಧರೇ

ವಸುಂಧರೆಯೇ, ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಅವರು ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.

ನಷ್ಟಂ ಚ ತಂ ಸುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿಮೇಃ ಶೋಕ ಉಪಾವಿಶತ್

ಆ ಮಗನು ನಾಶವಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ನಿಮಿಗೆ ದುಃಖವು ತೀವ್ರವಾಯಿತು.

ನಿಮಿಃ ಕೃತ್ವಾ ತತಃ ಶೋಕಂ ವಿಧಾನಾತ್ತತ್ರ ಮಾಧವಿ

ಮಾಧವಿಯೇ, ಆ ಬಳಿಕ ನಿಮಿಯು ಆ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಧಿಯಂತೆ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.

ತಸ್ಯ ಪ್ರತಿವಿಶುದ್ಧಸ್ಯ ಮಾಘಮಾಸೇ ತು ದ್ವಾದಶೀಮ್

ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಶುದ್ಧಿಯಾಗಿದ್ದಾಗ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನದಂದು—

ಸ ನಿಮಿಶ್ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಶ್ರಾದ್ಧಕಲ್ಪಂ ಸಮಾಹಿತಃ

ನಿಮಿಯು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಶ್ರಾದ್ಧದ ವಿಧಿಯನ್ನು ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು.

ಯಾನಿ ಕಾನಿ ಚ ಭಕ್ಷ್ಯಾಣಿ ನವಶ್ಚ ರಸಸಂಭವಃ

ಯಾವ ಯಾವ ಆಹಾರಗಳು ಇದ್ದವೆಯೋ, ಹಾಗೂ ರಸದಿಂದ ಹುಟ್ಟುವ ಒಂಬತ್ತು ವಿಧಗಳೂ—

ಆಮನ್ತ್ರ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪೂರ್ವಂ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಆತನು ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಏಕಾಗ್ರನಾದನು.

ಸಪ್ತಕೃತ್ವಸ್ತತಸ್ತತ್ರ ಯುಗಪತ್ಸಮುಪಾವಿಶತ್

ಆಮೇಲೆ, ಏಳು ಬಾರಿ ಒಂದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ತು ವಿಪ್ರಾನ್ಸ ಸಪ್ತಕೃತ್ವಶ್ಚ ಸುನ್ದರಿ

ಸುಂದರಿ, ಆತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಏಳು ಬಾರಿ ಪೂಜಿಸಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.

ಪ್ರದದೌ ಶ್ರೀಮತೇ ಪಿಣ್ಡಂ ನಾಮಗೋತ್ರಮುದಾಹರನ್ 187.

ಆಮೇಲೆ, ಶ್ರೀಮಂತನಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಹೆಸರು ಮತ್ತು ಗೋತ್ರವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.

ಏವಂ ದಿನೇ ಗತೇ ಭದ್ರೇ ಹ್ಯಸ್ತಂ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ದಿವಾಕರೇ

ಹೀಗೆ, ದಿನ ಮುಗಿದು ಭದ್ರೆ, ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಿಸಿದಾಗ,

ಏಕಾಕೀ ಯತಚಿತ್ತಾತ್ಮಾ ನಿರಾಶೀ ನಿಷ್ಪರಿಗ್ರಹಃ

ಒಬ್ಬನೇ ಇದ್ದು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿಕೊಂಡು, ನಿರಾಶೆಯಿಂದ, ಯಾವುದೇ ಆಸ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ,

ನಾತ್ಯುಚ್ಚಂ ನಾತಿನೀಚಂ ಚ ಚೇಲಾಜಿನಕುಶೋತ್ತರಮ್

ಅತಿಯಾದ ಎತ್ತರವೂ ಅಲ್ಲ, ತುಂಬಾ ಕಡಿಮೆಯೂ ಅಲ್ಲದ ಆಸನದ ಮೇಲೆ, ಬಟ್ಟೆ, ಅಜಿನ ಮತ್ತು ಕುಶವನ್ನು ಹಾಸಿ,

ಉಪವಿಶ್ಯಾಸನೇಽಯುಞ್ಜದ್ಯೋಗಮಾತ್ಮವಿಶುದ್ಧಯೇ

ಆ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಆತ್ಮಶುದ್ಧಿಗಾಗಿ ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಿದನು.

ಸಂಪ್ರೇಕ್ಷ್ಯ ನಾಸಿಕಾಗ್ರಂ ಸ್ವಂ ದಿಶಶ್ಚಾನವಲೋಕಯನ್

ತಾನೇ ತನ್ನ ಮೂಗಿನ ತುದಿಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಇತರ ದಿಕ್ಕುಗಳ ಕಡೆಗೆ ನೋಡದೆ ಕುಳಿತನು.

ಸಂಯಮ್ಯ ಮಯಿ ಚಿತ್ತಂ ಯೋ ಯುಕ್ತ ಆಸೀತ ಮತ್ಪರಃ

ಯಾರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಏಕಾಗ್ರನಾಗಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ,

ಏವಂ ನಿವೃತ್ತಸಂಧ್ಯಾಯಾಂ ತತೋ ರಾತ್ರಿರುಪಾಗತಾ

ಹೀಗೆ ಸಂಧ್ಯೆ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ, ರಾತ್ರಿ ಬಂದುಹೋಯಿತು.

ಕೃತ್ವಾ ತು ಪಿಣ್ಡ ಸಂಕಲ್ಪಂ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪಂ ಚಕಾರ ಹ

ಪಿಂಡವನ್ನು ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿತು.

ನಿವಾಪಕರ್ಮ ಹ್ಯಶುಚಿ ಪುತ್ರಾರ್ಥೇ ವಿನಿಯೋಜಿತಮ್

ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ ಮಾಡಿದ ಆ ಪಿಂಡದ ವಿಧಿ ಶುದ್ಧವಲ್ಲದದ್ದಾಗಿತ್ತು.

ಕಥಂ ತೇ ಮುನಯಃ ಶಾಪಾತ್ಪ್ರದಹೇಯುರ್ನ ಮಾಮಿತಿ 187.

ಆ ಮುನಿಗಳು ಶಾಪದಿಂದ ನನನ್ನು ಸುಡದೆ ಹೇಗೆ ಬಿಡುತ್ತಾರೆ?