ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಥೈವ ಸರ್ವೌಷಧಯೋ ಜಲಾನಿ ವಾಯುಶ್ಚ ಪೃಥ್ವೀ ಚ ಸ ವಾಯುಸಾರಥಿಃ

ಹಾಗೆಯೇ, ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳು, ನೀರುಗಳು, ಗಾಳಿ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಗಾಳಿಯು ರಥಸಾರಥಿಯಾಗಿರುವುದೂ ನೀನೇ.

ಅನೇನೈವ ತು ಮನ್ತ್ರೇಣ ಕೃತ್ವಾ ಕರ್ಮ ಸುಪುಷ್ಕಲಮ್

ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ, ಪೂಜೆಯನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.

ಏಕಾನ್ತೇ ಸ್ನಾಪಯೇನ್ಮಾಂ ಚ ಜಲೈಃ ಪೂರ್ವಾಭಿಮನ್ತ್ರಿತೈಃ

ಒಂಟಿಯಾಗಿ, ಹಿಂದಿನ ಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾದ ನೀರಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಗಾತ್ರಸಂಶೋಧನಾರ್ಥಾಯ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದಾಹರೇತ್

ಅಂಗಗಳನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸಲು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು:

ಮನ್ತ್ರಃ – ಸರಾಂಸಿ ಯೇ ತೇ ಚ ಸಮಸ್ತಸಾಗರಾ ನದ್ಯಶ್ಚ ತೀರ್ಥಾನಿ ಚ ಪುಷ್ಕರಾಣಿ

ಮಂತ್ರ: ಎಲ್ಲ ಸರೋವರಗಳು, ಸಮುದ್ರಗಳು, ನದಿಗಳು, ತೀರ್ಥಗಳು, ಪುಷ್ಕರಿಣಿಗಳು—

ಏವಂ ಮಾಂ ಸ್ನಾಪ್ಯ ವಿಧಿನಾ ಮಮ ಕರ್ಮಾನುಸಾರಿಣಃ 185.

ಈ ರೀತಿ, ನನ್ನ ವಿಧಿಯಂತೆ, ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಗನ್ಧಧೂಪಾದಿಭಿಶ್ಚೈವ ಯಥಾವಿಭವಶಕ್ತಿತಃ

ಗಂಧ, ಧೂಪ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ತಮಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಸಮರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ತಾನ್ಯಾನಯಿತ್ವಾ ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ಮಮಾಗ್ರೇ ಸ್ಥಾಪಯೇನ್ನರಃ

ಆ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ತಂದು, ಅವನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಇಡಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರಃ- ವಸ್ತ್ರಾಣಿ ದೇವೇನ್ದ್ರ ಮಯಾ ಹೃತಾನಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮಾಣಿ ಸೌಮ್ಯಾನಿ ಸುಖಾವಹಾನಿ

ಮಂತ್ರ: ದೇವೇಂದ್ರ, ಈ ಸೌಮ್ಯವಾದ, ಮೃದುವಾದ, ಸುಖಕರವಾದ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.

ವೇದೋಪವೇದ ಋಗ್ವೇದ ಯಜುರ್ವೇದ ಸಾಮವೇದ ಅಥರ್ವಣವೇದ ಸಂಸ್ತುತ ಇತಿ ನಮಃ ಪರಮ್ಪರಾಯೇತಿ ಪಶ್ಚಾನ್ಮೇ ಪ್ರಾಪಣಂ ದದ್ಯಾನ್ಮನ್ತ್ರವದ್ವಿಧಿಪೂರ್ವಕಮ್

ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದ, ಅಥರ್ವಣವೇದ ಮತ್ತು ಉಪವೇದಗಳು ಹೀಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವು: 'ಪರಂಪರೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.' ನಂತರ, ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪ್ರಾಪಣವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದತ್ತ್ವಾ ಪ್ರಾಪಣಕಂ ತತ್ರ ದದ್ಯಾದಾಚಮನಂ ತತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಪಣವನ್ನು ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಆಚಮನದ ನೀರನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ವಿದ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಶ್ಚ ಗ್ರಹಾಃ ಸರ್ವೇ ಸರಿತಃ ಸಾಗರಾಶ್ಚ

ಎಲ್ಲಾ ವಿದ್ಯೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಎಲ್ಲಾ ಗ್ರಹಗಳು, ಎಲ್ಲಾ ನದಿಗಳು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರಗಳು—

ಆಯಾಮ ಯಮ ಕಾಮದಮ ವಾಮ ಓಂ ನಮಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಯೇತಿ ಸೂತ್ರಮ್ ಅಭಿವಾದನಂ ಸ್ತುತಿಂ ಚಾಪಿ ಕೃತ್ವಾ ಭಾಗವತಾಂಶ್ಛುಚೀನ್

ಸೂತ್ರ: 'ಆಯಾಮ, ಯಮ, ಕಾಮದಮ, ವಾಮ, ಓಂ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.' ಹೀಗೆ ಅಭಿವಾದನೆ ಮತ್ತು ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿ, ಭಕ್ತರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಪಶ್ಚಾದ್ಭೋಜಯೇತ್ ಪಾಯಸಾದಿಭಿಃ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ನಂತರ, ಪಾಯಸ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಹಾರಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ಭೋಜನ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ದದ್ಯಾದಭ್ಯುಕ್ಷಣಂ ಮಹ್ಯಂ ತೇನಾಹಂ ಪೂಜಿತೋಽಭವಮ್

ನನಗೆ ಅಭಿಷೇಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವೆನು.

ಅಙ್ಗುಲೀಯಕವಾಸೋಭಿರ್ದಾನಸಂಮಾನನಾದಿಭಿಃ 185.

ಅಂಗುಳಿಯ, ವಸ್ತ್ರ, ದಾನ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳಿಂದ.

ತೇನಾಹಂ ಪೂಜಿತೋ ದೇವಿ ಏವಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ

ಅದರಿಂದ, ದೇವಿ, ನಾನು ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವೆನು; ಇದು ನಿಜ, ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ನಾಶಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತಂ ದೇವಿ ಸತ್ಯಮತೇದ್ಬ್ರವೀಮಿ ತೇ

ನಾನು ಅವನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತೇನೆ, ದೇವಿ; ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ತಾವದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಮ ಲೋಕೇಷು ತಿಷ್ಠತಿ

ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತಾನೆ.

ತಾರಿತಂ ಚ ಕುಲಂ ತೇನ ಪಿತೃಜಂ ಮಾತೃಜಂ ತಥಾ

ಅವನಿಂದ ತಂದೆಯವರೂ ತಾಯಿಯವರೂ ಇಬ್ಬರ ವಂಶವೂ ಉದ್ಧರವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ಹ್ಯೇವಂ ರೌಪ್ಯೇಣ ಸ್ಥಾಪನಂ ಮಮ

ನಾನು ಈಗ ನಿನಗೆ ಬೆಳ್ಳಿಯ ಪ್ರತಿಮೆಯ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಕಾಂಸ್ಯಪ್ರತಿಮಾಸ್ಥಾಪನವಿಧಿರ್ನಾಮ ಪಂಚಾಶೀತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಕಾಂಸ್ಯದ ಪ್ರತಿಮಾ ಸ್ಥಾಪನೆಯ ವಿಧಿಯೆಂಬ ನೂರ ಐಂಭತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಅಶ್ಲಿಷ್ಟಾಂ ಚೈವ ನಿರ್ದೋಷಾಂ ಸರ್ವತಃ ಪರಿನಿಷ್ಠಿತಾಮ್

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಿಸಲಾದ, ದೋಷರಹಿತವಾದ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಿಂದ ಪೂರ್ಣವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು

ಚನ್ದ್ರಪಾಣ್ಡುರಸಙ್ಕಾಶಾಂ ಸುಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಾಂ ನಿರ್ವ್ರಣಾಂ ಶುಭಾಮ್

ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ, ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾದ, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ, ಶುಭಕರವಾದ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು

ಈದೃಶೀಂ ಪ್ರತಿಮಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ

ಇಂತಹ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಮಾಡಿ, ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಮರ್ಪಿತನಾದವನು—

ಸ್ತುತಿಭಿರ್ಮಙ್ಗಲೈಶ್ಚೈವ ಮಮ ವೇಶ್ಮನ್ಯುಪಾನಯೇತ್

ಮಂಗಳವಾದ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಮತ್ತು ಶುಭಾಶಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆತರುವನು.

ಮನ್ತ್ರಃ- ಓಂ ಯಃ ಸರ್ವಲೋಕೇಷ್ವಪಿ ಸರ್ವಮರ್ಘ್ಯಂ ಪೂಜ್ಯಶ್ಚ ಮಾನ್ಯಶ್ಚ ದಿವೌಕಸಾಮಪಿ ಯೋ ರಾಜತೇ ಯಜ್ಞಪತಿಶ್ಚ ಯಜ್ಞೇ ಸೂರ್ಯೋದಯೇ ಮಮ ಕರ್ಮಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಮ್

ಮಂತ್ರ: ಓಂ. ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಅರ್ಹನಾದವನು, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪೂಜ್ಯನಾದವನು, ಗೌರವಪಾತ್ರನಾದವನು, ಯಜ್ಞದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯೋದಯದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಯಜ್ಞಪತಿಯಾದವನು, ನನ್ನ ಹೋಮವೇ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರ.

ಮನ್ದಶ್ಚೇತಿ ಆದಿಮಧ್ಯಸ್ವರೂಪಾಯೇತಿ ಸುಸ್ನಾತೋಽಲಂಕೃತಶ್ಚೈವ ಸ್ಥಾಪಯೇತ್ತಾಮುದಡ್ಮುಖಃ

‘ಮಂದ’ ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹಾಗೂ ‘ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ರೂಪವಿರುವವನಿಗೆ’ ಎಂಬುದನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ ಅಲಂಕಾರ ಧರಿಸಿದವನು, ಪೂಜ್ಯ ವಸ್ತುವನ್ನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿಗೆ ಮುಖಮಾಡಿಸಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಆಶ್ಲೇಷಾಸು ಚ ನಕ್ಷತ್ರೇ ರಾಶೌ ಕರ್ಕಟಕೇ ಸ್ಥಿತೇ

ಆಶ್ಲೇಷಾ ನಕ್ಷತ್ರವೂ, ಕರ್ಕಾಟಕ ರಾಶಿಯೂ ಇದ್ದಾಗ,