ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ವೇಪಥುಃ ಕೋಟರಾಕ್ಷಶ್ಚ ಪೃಷ್ಠಲಗ್ನಲಘೂದರಃ 180.

ಅವನಿಗೆ ಕಂಪನ, ಕುಹರೆ ಕಣ್ಣು, ಹಿನ್ನಡೆ ಕುಗ್ಗಿದ ಹೊಟ್ಟಿಯುಂಟಾಗಿತ್ತು.

ನ ವಾಕ್ಚ ಶ್ರೂಯತೇ ತಸ್ಯ ಕ್ಷುದ್ರಪಕ್ಷಿರವೋ ಯಥಾ

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಚಿಕ್ಕ ಹಕ್ಕಿಯ ಕೂಗಿನಂತೆ ಇದ್ದಿತು.

ನ ಗಚ್ಛಸಿ ಯಥಾಸ್ಥಾನಮಾಗತಸ್ತು ನಿರುದ್ಯಮಃ

ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ.

ಮಮಾದ್ಯ ನೈತ್ಯಕಂ ಕರ್ಮ ತೀರ್ಥೇಽಸ್ಮಿನ್ನಶ್ಯತೇಽನಿಶಮ್

ಇಂದು ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕರ್ಮ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ.

ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವೇದೃಕ್ಸ್ವರೂಪಂ ಚ ಕ್ರಿಯಾ ಮೇ ಸಾ ಗತಾ ತ್ವಯಿ

ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ನನ್ನ ವಿಧಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗಿದೆ.

ಜನ್ತುರುವಾಚ ಧ್ರುವತೀರ್ಥೇ ಚ ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪುನಃ ಕುರ್ಯಾತ್ತಿಲೋದಕಮ್

ಜಂತುವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಧ್ರುವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮತ್ತೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತಿಲತೃಪ್ತಾ ದಿವಂ ಯಾನ್ತಿ ಪಿತರಸ್ತೇನ ಪುತ್ರಿಣಃ

ಆ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೋನಿಸಂಕರದೋಷೇಣ ನರಕಂ ಸಮುಪಾಶ್ರಿತಃ

ಯೋನಿ ಸಂಕರದ ದೋಷದಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಗತಿರ್ಗಮನೇ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ತೇ ತ್ರಿತಾಪೈಃ ಸಮಾಗತಃ

ನನಗೆ ಹೋಗಲು ದಾರಿ ಇಲ್ಲ, ಚಲನೆ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಬಲಯುಕ್ತಾ ಯಯುಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ನಿರ್ಬಲಸ್ಯ ಕುತೋ ಗತಿಃ

ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾರೆ; ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಯಾವ ದಾರಿಯೂ ಇಲ್ಲ.

ತೇ ಸ್ವಧಾಪೂಜಿತೈಃ ಪುತ್ರೈರ್ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ 180.

ಪುತ್ರರು ಸ್ವಧಾ ಅರ್ಪಣೆಯಿಂದ ಗೌರವಿಸಿದಾಗ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ದೃಷ್ಟಾಸ್ತ್ವಯಾ ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞ ದಿವ್ಯದೃಷ್ಟ್ಯಾ ದಿವಂ ಗತಾಃ

ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನು ತಿಳಿದ ನೀನು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದವರನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀಯೆ.

ಪ್ರತಿಲೋಮಾನುಲೋಮಾನಾಂ ಶೂದ್ರಾಣಾಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕರ್ಮಿಣಾಮ್

ಪ್ರತಿಲೋಮ ಅಥವಾ ಅನುಲೋಮವಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಶೂದ್ರರಲ್ಲಿ ಯಾರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ—

ಏವಂ ಪೃಷ್ಟಃ ಸ ವಿಪ್ರೇಣ ಕಥಯಾಮಾಸ ಕಾರಣಮ್

ಹೀಗೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ಕಾರಣವನ್ನು ವಿವರಿಸಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ತವಾಪಿ ಸನ್ತತಿಸ್ತಾತ ನಾಸ್ತಿ ದೈವಾದ್ಯಥೋಚಿತಾ

ಪ್ರಿಯನೇ, ನಿನ್ನ ವಂಶವೂ ದೈವದಂತೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಇಲ್ಲ.

ವದ ಸರ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯದಿ ಸತ್ಯಂ ವಚೋ ಮಮ

ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳು; ನನ್ನ ಮಾತು ಸತ್ಯವಾದರೆ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಇಮೇ ಯೇ ಮಮ ದೇಹೇ ತು ಭವನ್ತಿ ಮಶಕಾಃ ಕೃಶಾಃ

ಈ ನನ್ನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಸಣ್ಣ, ದುರ್ಬಲ ಕಮ್ಮಿಗಳು—

ತನ್ತುಮನ್ತ್ರಮಹಂ ತೇಷಾಂ ಮಮ ತನ್ತುಮಯೀ ಸಕೃತ್

ನಾನು ಅವರ ತಂತು ಮಂತ್ರ; ನಾನು ಅವರಿಗೆ ಒಮ್ಮೆ ತಂತುವಿನಿಂದ ಮಾಡಿದವಳು.

ಮಹಿಷ್ಯಾಃ ಪ್ರೇಷಣೇ ನಿತ್ಯಂ ದಾಸೀ ನಾಮ್ನಾ ಪ್ರಭಾವತೀ

ಮಹಿಷಿಗೆ ಸಂದೇಶ ಕಳಿಸುವ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಸದಾ ಪ್ರಭಾವತಿ ಎಂಬ ದಾಸಿ ಇದ್ದಾಳೆ.

ಅಸ್ಮಾಕಂ ಸನ್ತತೇಸ್ತನ್ತುಸ್ತಸ್ಯ ಶ್ರಾದ್ಧಕೃತೇ ವಯಮ್

ನಮ್ಮ ವಂಶವು ಅವಳ ತಂತುವಾಗಿದೆ; ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು—

ಸ್ಥಿತಾ ಏತಾವದೇವಂ ತು ಕಾಲಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಹೇಽಮ್ಬುಧೌ 180.

ನಾವು ಇಷ್ಟು ಕಾಲ ಮಾತ್ರ ಇಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇವೆ; ನಂತರ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ.

ಶ್ರುತ್ವೈತತ್ಸ ತ್ರಿಕಾಲಜ್ಞೋ ಮೋಹಾವಿಷ್ಟೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೂರು ಕಾಲಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮೋಹದಿಂದ ತುಂಬಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:

ವಿಧಿರತ್ರ ಕಥಂ ತಸ್ಯಾ ಯೇನ ಯೂಯಂ ಸಪುತ್ರಿಣಃ

ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ನಿಯಮ ಇದೆ, ಇದರಿಂದ ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದೀರಾ?

ಪೂರ್ವಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ಯಾಂ ಯಾಂ ಗತಿಮಧೋಮುಖೀಮ್

ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮಗಳ ಫಲದಿಂದ, ಯಾವ ಯಾವ ಕೆಳಗಿನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯಾರಾದರೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೋ,

ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪಿಣ್ಡೋದಕಂ ದಾನಂ ನಿತ್ಯಂ ನೈಮಿತ್ತಿಕಂ ತಥಾ

ಶ್ರಾದ್ಧ, ಅನ್ನ, ನೀರು, ದಾನ — ಇವುಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿಯೂ ನೀಡುವುದು,

ಅಪಿ ಸ್ಯಾತ್ಸ ಕುಲೇಽಸ್ಮಾಕಂ ಯೋ ನೋ ದದ್ಯಾಜ್ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್

ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಇದ್ದು, ಅವರು ನಮಗೆ ಒಂದು ಹಸ್ತ ನೀರು ಕೊಡುವಿರೋ ಎಂಬ ಆಶಯವಿದೆ.

ವಿಶೇಷಾತ್ತೀರ್ಥಮಧ್ಯೇ ತು ತಿಲಮಿಶ್ರಂ ಜಲಾಞ್ಜಲಿಮ್

ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರನ್ನು ಹಸ್ತಪೂರ್ತಿ ಅರ್ಪಿಸುವುದು,

ದರ್ಭಪಾಣಿಸ್ತ್ರಿಸ್ತ್ರಿಗೋತ್ರೇ ಪಿತೃನಾಮ ಸಮುಚ್ಚರನ್

ದರ್ಭಾ ಹಿಡಿದು, ಮೂರು ಗೋತ್ರಗಳ ಹೆಸರನ್ನೂ ಪಿತೃಗಳ ಹೆಸರನ್ನೂ ಉಚ್ಚರಿಸಿ,

ಆದಾವೇಕಾಞ್ಜಲಿರ್ದ್ವೇ ತು ತಿಸ್ರೋ ವೈ ತರ್ಪಣೇ ಸ್ಮೃತಾಃ

ಮೊದಲು ಒಂದು ಹಸ್ತ, ನಂತರ ಎರಡು, ಹೀಗೆ ಮೂರು ಹಸ್ತಗಳನ್ನು ತರ್ಪಣೆಗೆ ಅರ್ಪಿಸುವುದು ಶಾಸ್ತ್ರಸಮ್ಮತವಾಗಿದೆ.