ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಸಾ ಗತಿಸ್ತ್ಯಜತಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಮಥುರಾಯಾಂ ನ ಸಂಶಯಃ ನ ತೀರ್ಥಂ ಮಥುರಾಯಾ ಹಿ ನ ದೇವಃ ಕೇಶವಾತ್ಪರಃ

ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸಿದವರಿಗೆ ಆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುವುದು ಖಚಿತ; ಮಥುರೆಗೆ ಸಮಾನವಾದ ತೀರ್ಥವಿಲ್ಲ, ಕೇಶವನಿಗಿಂತ ಮೇಲು ದೇವರಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಮಥುರಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಅಪರಾಧಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನಾಮ ಊನಾಶೀತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಮಥುರಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಪರಾಧಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಎಂಬ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಧ್ರುವತೀರ್ಥೇ ಪುರಾವೃತ್ತಂ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ವಸುನ್ಧರೇ

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಧ್ರುವತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಏನಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು, ಭೂಮಿದೇವಿ.

ಅಸ್ಯಾಂ ಪುರ್ಯಾಂ ತು ರಾಜಾಸೀದ್ಧಾರ್ಮಿಕಃ ಸತ್ಯವಿಕ್ರಮಃ

ಈ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ಒಮ್ಮೆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ ಸತ್ಯವ್ರತನೂ ಆದ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ನಾರ್ಯಃ ಶತೇ ದ್ವೇ ತು ಕುಲಶೀಲವಯೋಯುತೇ

ಅವನಿಗೆ ಎರಡು ನೂರು ಹೆಂಡತಿಯರು ಇದ್ದರು; ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ವಂಶ, ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ವಯಸ್ಸಿನವರಾಗಿದ್ದರು.

ನಾಮ್ನಾ ಚನ್ದ್ರಪ್ರಭಾ ಚೈವ ವೀರಸೂರ್ವೀರಪುತ್ರಕಾ

ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳ ಹೆಸರು ಚಂದ್ರಪ್ರಭಾ; ಆಕೆ ಧೈರ್ಯವಂತಳೂ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿ ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಳು.

ತಸ್ಯಾಃ ಪರಿಗ್ರಹಾಸ್ತ್ವೇಕೋದ್ದಿಷ್ಟಾಚಾರವಿಹೀನಕಾಃ

ಆಕೆಯ ಸಂಗಾತಿಯರು ಮಾತ್ರ ಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ವಿಧಿಸಿದ ನಡವಳಿಕೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ.

ಸ್ವದೋಷೈಃ ಪತಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ನರಕಂ ಪ್ರತಿ ಭಾಮಿನಿ

ಓ ಸುಂದರಿ, ಎಲ್ಲರೂ ತಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳಿಂದ ನರಕದ ಕಡೆಗೆ ಬಿದ್ದಿದ್ದಾರೆ.

ಕದಾಚಿದಪಿ ತಸ್ಯಾಥೋ ಭ್ರಷ್ಟಃ ಪ್ರಾಣಿಜನೋ ಮಹಾನ್

ಯಾವುದೋ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾನ್ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಕೃಷ್ಣರೂಪಾಶ್ಚಂಕ್ರಮನ್ತೋ ಮಶಕಾಕಾರಸನ್ನಿಭಾಃ

ಅವರು ಕಪ್ಪು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಸೊಪ್ಪು ಹಾವಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತಸ್ಮಿನ್ಕ್ಷಣೇ ನ ಚ ಕೃತಂ ವ್ರತಂ ಜಪ್ಯಂ ವಿಮೋಹನಾತ್ 180.

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮೋಹದಿಂದ ಯಾವ ವ್ರತವೂ ಜಪವೂ ನಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಚತುರ್ಥಾಂಶಾವಶೇಷಶ್ಚ ದಿವಸಃ ಪರ್ಯವರ್ತ್ತತ

ಆ ದಿನದ ನಾಲ್ಕನೇ ಭಾಗ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿತ್ತು.

ಅನ್ಯೇ ಪೂರ್ವೋತ್ತರಾದ್ದೇಶಾದ್ದಕ್ಷಿಣಾತ್ಪಶ್ಚಿಮಾತ್ತಥಾ

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಪೂರ್ವ, ಪಶ್ಚಿಮ ಮತ್ತು ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನಿಂದ ಬಂದರು.

ಹೃಷ್ಟಾಸ್ತುಷ್ಟಾ ಸುಪುಷ್ಟಾಂಗಾ ಗಚ್ಛನ್ತೋ ದಿವಿ ಸಙ್ಘಶಃ

ಹರ್ಷದಿಂದ, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ, ಪೋಷಿತ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದರು.

ವಸ್ತ್ರಾಲಙ್ಕಾರಪುಷ್ಟಾಂಗಾ ಹೃಷ್ಟಾ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸಂಘಶಃ

ವಸ್ತ್ರ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಲಿಷ್ಠ ದೇಹಗಳಿಂದ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಗುಂಪುಗಳಾಗಿ ಹೋದರು.

ಅನ್ಯೇ ಯಥಾಗತಂ ಯಾನ್ತಿ ಆಯಾನ್ತಿ ಪುನರೇವ ಹಿ

ಇನ್ನೊಬ್ಬರು ಬಂದಂತೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಬರುತ್ತಾರೆ.

ಸಮಾಗಚ್ಛನ್ತಿ ಗಚ್ಛನ್ತೀರಯನ್ತಶ್ಚಾಶಿಷೋ ಮುದಾ

ಅವರು ಸೇರಿ, ಹೋಗಿ, ಬಂದು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಆಶೀರ್ವಾದಗಳನ್ನು ಹಾರೈಸುತ್ತಾರೆ.

ನಿರ್ಗತೋದರಸೂಕ್ಷ್ಮಾಶ್ಚ ಗಚ್ಛನ್ತಿ ಸುವಿಮಾನಿತಾಃ

ಬಲಹೀನ ದೇಹ, ಕುಗ್ಗಿದ ಹೊಟ್ಟಿಯವರಾಗಿ, ಸುಂದರ ಪಲ್ಲಕ್ಕಿಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಮಹೋತ್ಸವಮಿವಾಲಕ್ಷ್ಯ ವಿಸ್ಮಿತೋ ಮುನಿರುತ್ಥಿತಃ

ಅದನ್ನು ಮಹೋತ್ಸವದಂತೆ ಕಂಡು, ಆ ಮುನಿಯು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಎದ್ದನು.

ನಿರ್ಜನಂ ಧ್ರುವತೀರ್ಥಂ ತು ವೃತವೇಲಮಿವಾಭವತ್

ಆ ಏಕಾಂತ, ಶಾಶ್ವತ ತೀರ್ಥವು ಕಡಲ ತೀರದಂತೆ ತುಂಬಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ವೇಪಥುಃ ಕೋಟರಾಕ್ಷಶ್ಚ ಪೃಷ್ಠಲಗ್ನಲಘೂದರಃ 180.

ಅವನಿಗೆ ಕಂಪನ, ಕುಹರೆ ಕಣ್ಣು, ಹಿನ್ನಡೆ ಕುಗ್ಗಿದ ಹೊಟ್ಟಿಯುಂಟಾಗಿತ್ತು.

ನ ವಾಕ್ಚ ಶ್ರೂಯತೇ ತಸ್ಯ ಕ್ಷುದ್ರಪಕ್ಷಿರವೋ ಯಥಾ

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ, ಅದು ಚಿಕ್ಕ ಹಕ್ಕಿಯ ಕೂಗಿನಂತೆ ಇದ್ದಿತು.

ನ ಗಚ್ಛಸಿ ಯಥಾಸ್ಥಾನಮಾಗತಸ್ತು ನಿರುದ್ಯಮಃ

ನೀನು ನಿನ್ನ ಯೋಗ್ಯ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಪ್ರಯತ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯ.

ಮಮಾದ್ಯ ನೈತ್ಯಕಂ ಕರ್ಮ ತೀರ್ಥೇಽಸ್ಮಿನ್ನಶ್ಯತೇಽನಿಶಮ್

ಇಂದು ಈ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ದೈನಂದಿನ ಕರ್ಮ ಹಗಲು-ರಾತ್ರಿ ನಾಶವಾಗಿದೆ.

ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವೇದೃಕ್ಸ್ವರೂಪಂ ಚ ಕ್ರಿಯಾ ಮೇ ಸಾ ಗತಾ ತ್ವಯಿ

ನಿನ್ನನ್ನು ಈ ರೂಪದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ನನ್ನ ವಿಧಿ ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಲೀನವಾಗಿದೆ.

ಜನ್ತುರುವಾಚ ಧ್ರುವತೀರ್ಥೇ ಚ ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪುನಃ ಕುರ್ಯಾತ್ತಿಲೋದಕಮ್

ಜಂತುವು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಧ್ರುವ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಮತ್ತೆ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಮಾಡಿ, ಎಳ್ಳು ಹಾಕಿದ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ—

ತಿಲತೃಪ್ತಾ ದಿವಂ ಯಾನ್ತಿ ಪಿತರಸ್ತೇನ ಪುತ್ರಿಣಃ

ಆ ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತೃಗಳು ತಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳ ಮೂಲಕ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೋನಿಸಂಕರದೋಷೇಣ ನರಕಂ ಸಮುಪಾಶ್ರಿತಃ

ಯೋನಿ ಸಂಕರದ ದೋಷದಿಂದ, ಒಬ್ಬನು ನರಕದಲ್ಲಿ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ.

ಅಗತಿರ್ಗಮನೇ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ತೇ ತ್ರಿತಾಪೈಃ ಸಮಾಗತಃ

ನನಗೆ ಹೋಗಲು ದಾರಿ ಇಲ್ಲ, ಚಲನೆ ಇಲ್ಲ; ನಾನು ಮೂರು ವಿಧದ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.