ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಿಷ್ಠೋಪರಮಿತಃ ಪಾಪಾದ್ಯಾವತ್ಕಾಲಂ ಚ ಜೀವಸಿ

"ನೀನು ಬದುಕಿರುವವರೆಗೆ ಪಾಪದಿಂದ ದೂರವಿರಬೇಕು."

ಸಗತಿಶ್ಚ ವಿಪಾಪಾ ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ ಏವಂ ಪ್ರಭಾವಸ್ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಮಥುರಾಯಾಂ ವಸುನ್ಧರೇ ।।176.

"ಅವನಿಗೆ ಉತ್ತಮ ಗತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಾಪವೂ ಇಲ್ಲ. ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಮಥುರೆಯ ಈ ತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಇದಾಗಿದೆ, ಭೂಮಾತೆ."

ಕೃಷ್ಣಗಂಗೋದ್ಭವಸ್ಯಾಪಿ ತಥಾ ಕಾಲಿಞ್ಜರಸ್ಯ ಚ

ಕೃಷ್ಣಗಂಗೆಯೂ ಹಾಗೆಯೇ, ಕಾಲಿಂಜರದ ಮಹಿಮೆ ಕೂಡ ಇದೇ ರೀತಿ.

ಯಃ ಶೃಣೋತಿ ವರಾರೋಹೇ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಪರಯಾ ಯುತಃ

"ಯಾರು ಇದನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಸುಂದರಿಯೇ,

ಸಪ್ತಜನ್ಮಕೃತಂ ಪಾಪಂ ತಸ್ಯ ಸರ್ವಂ ವ್ಯಪೋಹತಿ ಅಮೃತತ್ವಂ ಚ ಲಭತೇ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ

ಅವರಿಗೆ ಏಳುವ ಜನ್ಮದ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ; ಅವರು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಕ್ಕೂ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಕೃಷ್ಣಗಂಗೋದ್ಭವಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನಾಮ ಷಟ್ಸಪ್ತತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇದರಿಂದ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣಗಂಗೆಯ ಮಹಾತ್ಮ್ಯ ಎಂಬ ಶತಷಡ್ಸಪ್ತತಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ದ್ವಾರಕಾಂ ವಸಮಾನಸ್ಯ ಸಾಮ್ಬಶಾಪಾದಿಕಂ ಶೃಣು

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ದ್ವಾರಕೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಸಂಭವಿಸಿದ ಸಾಮ್ಬನ ಶಾಪದ ಕಥೆಯನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

ಸುಖಾಸೀನಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ಪುತ್ರದಾರಸುತೈಃ ಸಹ ಪಾದ್ಯಮರ್ಘ್ಯಂ ಚಾಸನಂ ಚ ಮಧುಪರ್ಕಂ ಸಭಾಜನಮ್

ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪುತ್ರರು, ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಆಸನ ಮತ್ತು ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಪಿಸಿದರು.

ಏಕಾನ್ತೇ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕೃಷ್ಣಂ ಚ ವಿಜ್ಞಪ್ತಿಮಕರೋತ್ಪ್ರಭುಃ ಸ್ಪೃಹಣೀಯಃ ಸದಾ ಕಾನ್ತಃ ಸ್ತ್ರೀಜನಸ್ಯ ಸುರೇಶ್ವರಃ

ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಕೃಷ್ಣನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು; ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಆಕರ್ಷಕನೂ ಮಹಿಳೆಯರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿದ್ದನು, ದೇವೇಂದ್ರನೇ.

ಏತಾಸ್ತು ವರನಾರ್ಯೋ ವೈ ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಂ ಹಿ ಸುರೇಶ್ವರಃ। ದೇವಯೋನ್ಯೋ ದದುಸ್ತುಭ್ಯಂ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ಚ ಷೋಡಶ

ಈ ಮಹಾನೀಯ ಯುವತಿಯರನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ನಿನಗಾಗಿ ಕ್ರೀಡೆಯ ಉದ್ದೇಶದಿಂದ ಕೊಟ್ಟನು; ಹದಿನಾರು ಸಾವಿರ ದೇವಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರನ್ನೂ ನಿನಗೆ ನೀಡಲಾಯಿತು.

ಸಾಮ್ಬಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಸರ್ವಾಸಾಂ ಕ್ಷುಭ್ಯತೇ ಚ ಮನಃ ಪ್ರಭೋ

ಸಾಂಬನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅವರೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸುಗಳು ಉದ್ವಿಗ್ನವಾಗುತ್ತವೆ, ಪ್ರಭು.

ತ್ವತ್ಪ್ರಿಯಾರ್ಥಂ ಸಮಾಯಾತಃ ಕಥಿತುಂ ತೇ ಸುರೋತ್ತಮ

ನಿನ್ನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಇದನ್ನು ಹೇಳಲು ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಕ್ರಿಯಾತಃ ಸ್ವರ್ಗವಾಸೋಸ್ತಿ ನರಕಸ್ತದ್ವಿಪರ್ಯಯಾತ್

ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅವುಗಳ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.

ಯಾವತ್ಸ ಶಬ್ದೋ ಭವತಿ ತಾವತ್ಪುರುಷ ಉಚ್ಯತೇ 177.

ಮಾತು ಇರುವವರೆಗೆ ಅವನನ್ನು ಮಾನವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.

ನರಕೇ ಪುರುಷಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ವಿಪರೀತೋ ಮನೀಷಿಭಿಃ

ನರಕದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಆತನನ್ನು ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾದವನೆಂದು ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಆಸನೇಷೂಪವಿಷ್ಟಾನಾಂ ತಾಸಾಂ ಕ್ಷೋಭಂ ಚ ತತ್ತ್ವತಃ

ಆ ಆಸನಗಳಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಉದ್ವಿಗ್ನತೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಉಂಟಾಯಿತು.

ತಾವತ್ಸಭ್ಯಾಸನಾನ್ಯೇವ ಸ್ವಾಸ್ತೀರ್ಯ ಚ ವಿಭಾಗಶಃ

ಸಭೆಯ ಆಸನಗಳು ಇದ್ದವರೆಗೆ ಅವು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಹಾಸಲಾಗಿದ್ದವು.

ಪಶ್ಚಾತ್ಸಾಮ್ಬಃ ಸಮಾಯಾತಸ್ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಕರಸಂಪುಟಮ್

ನಂತರ ಸಾಂಬನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನ ಮುಂದೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಿಂತನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ರೂಪಮತೀವಾಸ್ಯ ಸಾಮ್ಬಸ್ಯೈವ ವರಸ್ತ್ರಿಯಃ

ಸಾಂಬನ ಅತೀ ಸುಂದರ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು—

ಉತ್ತಿಷ್ಠತಃ ಪ್ರಿಯಾಃ ಸರ್ವಾ ಗಚ್ಛತ ಸ್ವನಿವೇಶನಮ್

"ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಿಯರೇ, ಎದ್ದು ನಿಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋಗಿ."

ಸಾಂಬಸ್ತತ್ರೈವ ಸಂತಸ್ಥೌ ವೇಪಮಾನಃ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಃ

ಸಾಂಬನು ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತುಕೊಂಡು, ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ನಡುಗುತ್ತಾ ಇದ್ದನು.

ಕೃಷ್ಣಸ್ತು ಕಥಯಾಮಾಸ ನಾರದಾಯ ಸವಿಸ್ತರಮ್

ಆಗ ಕೃಷ್ಣನು ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾರದನಿಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಕ್ಷಣೋ ನಾಸ್ತಿ ರಹೋ ನಾಸ್ತಿ ನಾಸ್ತಿ ಕೃತ್ಯೇ ವಿಭಾವನಾ

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ಇಲ್ಲ, ಗುಪ್ತತೆಯೂ ಇಲ್ಲ, ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಮರೆಮಾಚಿಕೆಯೂ ಇಲ್ಲ.

ಏಕವಾಸಾಸ್ತಥಾ ಗೌರೀ ಶ್ಯಾಮಾ ವಾ ವರವರ್ಣಿನೀ 177.

ಕೆಲವರು ಒಂದೇ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಬಿಳಿಯಾಗಿದ್ದರು, ಕೆಲವರು ಕಪ್ಪಾಗಿದ್ದರು, ಎಲ್ಲರೂ ಸುಂದರ ವರ್ಣ ಹೊಂದಿದ್ದರು.

ಸುರೂಪಂ ಪುರುಷಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕ್ಷರನ್ತಿ ಮುನಿಸತ್ತಮ

ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಪುರುಷನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಚಂಚಲರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಅತೀವ ಮಾನೀ ತೇಜಸ್ವೀ ಧಾರ್ಮಿಕೋಽತಿಗುಣಾನ್ವಿತಃ

ಅವನು ಬಹಳ ಹೆಮ್ಮೆಯವನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನೂ, ಅಪಾರ ಗುಣಗಳಿರುವವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ನಾರದಸ್ತ್ವೇವಮೇವಂ ಚ ಪ್ರತಿಪೂಜ್ಯ ಹರೇರ್ವಚಃ

ಹರಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾರದನು ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.

ಯಥಾ ಏಕೇನ ಚಕ್ರೇಣ ರಥಸ್ಯ ನ ಗತಿರ್ಭವೇತ್

ಹೆಸರು ಒಂದು ಚಕ್ರದಿಂದ ರಥವು ಸಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಂತೆ,

ಪುಂಸಃ ಸುದೃಷ್ಟಿಪಾತೇನ ಕೃತಕೃತ್ಯಾ ಭವನ್ತಿ ತಾಃ

ಒಬ್ಬನು ಸ್ಪಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.