ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ದೇವಾ ಗಾಃ ಪಶೂಂಶ್ಚಾನುಕಲ್ಪ್ಯ ತೇ । ಮುಮುಚುಶ್ಚರಣಾರ್ಥಾಯ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸರಮಾಂ ದದುಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸರಮೆಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು.

ತಾಶ್ಚ ಗಾವೋ ದೇವಶುನ್ಯಾ ರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾ ಧರಾಧರೇ । ತತ್ರ ಜಗ್ಮುಸ್ತದಾ ಗಾವಶ್ಚರನ್ತ್ಯೋ ಯತ್ರ ತೇಽಸುರಾಃ ।। ೧೬.

ಆ ಹಸುಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದಾಗ ಸರಮೆಯವರಿಂದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದವು.

ತೇ ಚ ಗಾವಸ್ತು ತಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶುಕ್ರಮೂಚುಃ ಪುರೋಹಿತಮ್ । ಪಶ್ವರ್ಥಂ ದೇವಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಂಶ್ಚಾರ್ಯನ್ತೇ ರಕ್ಷಮಾಣಯಾ । ದೇವಶೂನ್ಯಾ ಸರಮಯಾ ವದ ಕಿಂ ಕ್ರಿಯತೇಽಧುನಾ ।। ೧೬.

ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಶುಕ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: 'ಯಾಗದ ಹಸುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸರಮೆಯವರಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದೆ. ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಶುಕ್ರಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಸುರಾಂಸ್ತದಾ । ಏತಾ ಗಾ ಹ್ರಿಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಮಸುರಾ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬಥ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಶುಕ್ರನು ಅಸುರರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೇಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ದೈತ್ಯಾ ಜಹ್ರುಸ್ತಾ ಗಾ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಹೃತಾಸು ತಾಸು ಸರಮಾ ಮಾರ್ಗಮನ್ವೇಷಣೇ ರತಾ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಅಸುರರು ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಹಸುಗಳು ಕಳವುವಾದ ಮೇಲೆ ಸರಮೆಯವರು ಅವುಗಳ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದರು.

ಅಪಶ್ಯತ್ ಸಾ ದಿತೇಃ ಪುತ್ರೈರ್ನೀತಾ ಗಾವೋ ಧರಾಧರೇ । ದೈತ್ಯೈರಪಿ ಶುನೀ ದೃಷ್ಟಾ ದೃಷ್ಟಮಾರ್ಗಾ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೬.

ಅವಳು ನೋಡಿ, ದಿತಿಯ ಮಗ들은 ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ದೈತ್ಯರು ಕೂಡ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಿದರು, ಅವಳ ನಡೆನುಡಿಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ತಾಂ ಚ ಸಾಮ್ನೈವ ಸಾಮಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಚಃ । ಆಸಾಂ ಗವಾಂ ತು ದುಗ್ಧ್ವೈವ ಕ್ಷೀರಂ ತ್ವಂ ಸರಮೇ ಶುಭೇ ।। ೧೬.

ಅವರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು: 'ಓ ಶರಮೆ, ಶುಭವಾಗಿರು, ಈ ಹಸುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಹಿಂಡಿ ನೀನು ಕುಡಿಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಿಬಸ್ವೈವಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ತಸ್ಯೈ ತದ್ ದದುರಞ್ಜಸಾ । ದತ್ತ್ವಾ ತು ಕ್ಷೀರಪಾನಂ ತು ತಸ್ಯೈ ತೇ ದೈತ್ಯನಾಯಕಾಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳಿಗೆ ಹಾಲು ನೀಡಿದರು; ದೈತ್ಯನಾಯಕರು ಅವಳಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು.

ಮಾ ಭದ್ರೇ ದೇವರಾಜಾಯ ಗಾಶ್ಚೇಮಾ ವಿನಿವೇದಯ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ದೈತ್ಯಾ ಮುಮುಚುಸ್ತಾಂ ಶುನೀಂ ವನೇ ।। ೧೬.

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ಈ ಹಸುಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದರು.

ತೈರ್ಮುಕ್ತಾ ಸಾ ಸುರಾಂಸ್ತೂರ್ಣಂ ಜಗಾಮ ಖಲು ವೇಪತೀ । ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರಂ ಸರಮಾ ಸುರಸತ್ತಮಮ್ ।। ೧೬.

ಅವರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳು ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದಳು ಮತ್ತು ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಮರುತೋ ದೇವಾ ದೇವೇನ್ದ್ರೇಣ ನಿರೂಪಿತಾಃ । ಗೂಢಂ ಗಚ್ಛತ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ದೇವಶುನ್ಯಾ ಮಹಾಬಲಾಃ ।। ೧೬.

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ದೇವೇಂದ್ರನು ನೇಮಿಸಿದ ಮರುತರು, ಆ ಮಹಾಬಲಿಯ ನಾಯಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹಸುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತೇನ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಣ ವಪುಷಾ ಜಗ್ಮುರಞ್ಜಸಾ । ತೇಽಪ್ಯಾಗಮ್ಯ ಸುರೇನ್ದ್ರಾಯ ನಮಶ್ರಕ್ರುರ್ಧರಾಧರೇ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಸೂಚನೆ ಪಡೆದ ಮರುತರು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಹೋದರು; ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ದೇವೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ತಾಂ ದೇವರಾಜಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕ್ವ ಗಾವಃ ಸರಮೇಽಭವನ್ । ಏವಮುಕ್ತಾ ತು ಸರಮಾ ನ ಜಾನಾಮೀತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೧೬.

ಅವನ ಮೇಲೆ ದೇವರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: 'ಶರಮೆ, ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಶರಮೆ, 'ನಾನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ತತ ಇನ್ದ್ರೋ ರುಷಾ ಯುಕ್ತೋ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಮುಪಕಲ್ಪಿತಾಃ । ಗಾವಃ ಕ್ವ ಚೇತಿ ಮರುತಃ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ಶುನೀ ಕಥಮ್ ।। ೧೬.

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ, 'ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ತಯಾರಾದ ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?' ಎಂದು ಮರುತರನ್ನು ಹಾಗೂ ನಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ಮರುತೋ ದೇವೇನ್ದ್ರೇಣ ಧರಾಧರೇ । ಕಥಯಾಮಾಸುರವ್ಯಗ್ರಾಃ ಕರ್ಮ್ಮ ತತ್ ಸರಮಾಕೃತಮ್ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮರುತರು ಆತಂಕದಿಂದ ಶರಮೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ತತ ಇನ್ದ್ರಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಪದಾ ಸಂತಾಡಯಚ್ಛುನೀಮ್ । ಕ್ರೋಧೇನ ಮಹತಾವಿಷ್ಟೋ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೧೬.

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಎದ್ದು, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ಕ್ಷೀರಂ ಪೀತಂ ತ್ವಯಾ ಮೂಢೇ ಗಾವಸ್ತಾಶ್ಚಾಸುರೈರ್ಹೃತಾಃ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಪದಾ ತೇನ ತಾಡಿತಾ ಸರಮಾ ಧರೇ ।। ೧೬.

'ನೀನು ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಹಾಲು ಕುಡಿದೆಯೆ, ಹಸುಗಳನ್ನು ದೈತ್ಯರು ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಶರಮೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಪಾದಘಾತೇನ ಕ್ಷೀರಂ ವಕ್ತ್ರಾತ್ ಪ್ರಸುಸ್ತ್ರುವೇ । ಸ್ತ್ರವತಾ ತೇನ ಪಯಸಾ ಸಾ ಶುನೀ ಯತ್ರ ಗಾ ಭವನ್ । ಜಗಾಮ ತತ್ರ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಸಹಸೈನ್ಯಸ್ತದಾ ಧರೇ ।। ೧೬.

ಇಂದ್ರನ ಕಾಲಿನ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಹಾಲು ಹರಿದುಬಂದಿತು; ಆ ಹಾಲು ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಆ ನಾಯಿಯು ಹಸುಗಳಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು. ಆಗ ದೇವೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ಗತ್ವಾ ಚಾಪಶ್ಯದ್ ದೇವೇನ್ದ್ರಸ್ತಾ ಗಾ ದೈತ್ಯೈರುಪಾಹೃತಾಃ । ಪಾಲನಾಂ ಚಕ್ರುರ್ಯೇ ದೈತ್ಯಾ ಬಲಿನೋ ಭೃಶಮ್ । ತೇ ಸೈನ್ಯೈರ್ನಿಹತಾಃ ಸದ್ಯಸ್ತತ್ಯಜುರ್ಗಾಃ ಸ್ವಮೂರ್ತ್ತಿಭಿಃ ।। ೧೬.

ಹೋಗಿ, ದೇವೇಂದ್ರನು ದೈತ್ಯರು ತಂದಿದ್ದ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ದೈತ್ಯರು ಬಲದಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆ ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಹರಿಸಿ, ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.

ಸಾಮನ್ತೈಶ್ಚ ಸುರೇನ್ದ್ರೋಽಥ ವೃತಃ ಪರಮಹರ್ಷಿತೈಃ । ತಾಶ್ಚ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಮಹೇನ್ದ್ರಸ್ತು ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಃ ।। ೧೬.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮಿತ್ರರೊಂದಿಗೆ ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಮಹೇಂದ್ರನು ಅಪಾರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.

ಚಕಾರ ಯಜ್ಞಾನ್ ವಿವಿಧಾನ್ ಸಹಸ್ತ್ರಾನಪಿ ಸ ಪ್ರಭುಃ । ಕ್ರಿಯಮಾಣೈಸ್ತತೋ ಯಜ್ಞೈರ್ವವೃಧೇನ್ದ್ರಸ್ಯ ತದ್ ಬಲಮ್ ।। ೧೬.

ಆ ಪ್ರಭು ಸಾವಿರಾರು ವಿಧವಾದ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು; ಆ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲದಿಂದ ದೇವೇಂದ್ರನ ಬಲವು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ವರ್ದ್ಧಿತೇನ ಬಲೇನೇನ್ದ್ರೋ ದೇವಸೈನ್ಯಮುವಾಚ ಹ । ಸನ್ನಹ್ಯನ್ತಾಂ ಸುರಾಃ ಶೀಘ್ರಂ ದೈತ್ಯಾನಾಂ ವಧಕರ್ಮಣಿ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಬಲವು ಹೆಚ್ಚಾದ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ: 'ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಲು ದೇವತೆಗಳು ಬೇಗ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತತೋ ದೇವಾಃ ಸನ್ನದ್ಧಾಸ್ತತ್ಕ್ಷಣೇಽಭವನ್ । ಅಸುರಾಣಾಮಭಾವಾಯ ಜಗ್ಮುರ್ದೇವಾಃ ಸವಾಸವಾಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡಲೇ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದರು; ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಅವರು ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಹೊರಟರು.

ಗತ್ವಾ ತು ಯುಯುಧುಸ್ತೂರ್ಣಂ ವಿಜಿಗ್ಯುಸ್ತ್ವಾಸುರೀಂ ಚಮೂಮ್ । ಜಿತಾಶ್ಚ ದೇವೈರಸುರಾ ಹತಶೇಷಾ ಧರಾಧರೇ । ಮಮಜ್ಜುಃ ಸಾಗರಜಲೇ ಭಯತ್ರಸ್ತಾ ವಿಚೇತಸಃ ।। ೧೬.

ಅವರು ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟು ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿದರು. ದೇವತೆಗಳು ದೈತ್ಯರನ್ನು ಜಯಿಸಿದರು. ಉಳಿದ ದೈತ್ಯರು ಭಯದಿಂದ ಗಾಬರಿಗೊಂಡು, ಮನಸ್ಸು ತಲೆಕೆಳಗಾದಂತೆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.

ದೇವರಾಜೋಽಪಿ ತ್ರಿದಿವಂ ಲೋಕಪಾಲೈಃ ಸಮಂ ಧರೇ । ಆರುಹ್ಯ ಬುಭುಜೇ ಪ್ರಾಗ್ವತ್ ಸ ದೇವೋ ದೇವರಾಟ್ ಪ್ರಭುಃ ।। ೧೬.

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ಲೋಕಪಾಲಕರೊಂದಿಗೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ತನ್ನ ಆಳ್ವಿಕೆಯನ್ನು ಆನಂದದಿಂದ ಅನುಭವಿಸಿದನು.

ಯ ಏನಂ ಶ್ರೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಸರಮಾಖ್ಯಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ಸ ಗೋಮೇಧಸ್ಯ ಯಜ್ಞಸ್ಯ ಫಲಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ ।। ೧೬.

ಯಾರು ಈ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಯನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಗೋಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭ್ರಷ್ಟರಾಜ್ಯಶ್ಚ ಯೋ ರಾಜಾ ಶ್ರೃಣೋತೀದಂ ಸಮಾಹಿತಃ । ಸ ದೇವೇನ್ದ್ರ ಇವ ಸ್ವರ್ಗಂ ರಾಜ್ಯಂ ಸ್ವಂ ಲಭತೇ ನರಃ ।। ೧೬.

ಯಾವ ರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ಅವನು ದೇವೇಂದ್ರನಂತೆ ತನ್ನ ಸ್ವರ್ಗ ಹಾಗೂ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ಯೇ ತೇ ಮಣೌ ತದಾ ದೇವ ಉತ್ಪನ್ನಾ ನರಪುಂಗವಾಃ । ತೇಷಾಂ ವರೋ ಭಗವತಾ ದತ್ತಸ್ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ಕಿಲ ।। ೧೭.

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿತು: ದೇವಾ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಗಳಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಹಾಪುರುಷರಿಗೆ ತ್ರೇತಾ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು?

ರಾಜಾನೋ ಭವಿತಾರೋ ವೈ ಕಥಂ ತೇಷಾಂ ಸಮುದ್ಭವಃ । ಕಿಂ ಚ ಚಕ್ರುರ್ಹಿ ತೇ ಕರ್ಮ ಪೃಥಙ್ ನಾಮಾನಿ ಶಂಸ ಮೇ ।। ೧೭.

ಆ ರಾಜರು ಯಾರು? ಅವರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ? ಅವರು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರು? ಅವರ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು.