ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಉತ್ಸಾದಿತೋ ದಿವೋ ಮೂಢೇತ್ಯೇವಮುಕ್ತಸ್ತು ಭೂಧರ । ಇನ್ದ್ರೋ ಮರ್ತ್ತ್ಯಮುಪಾಗಮ್ಯ ಸರ್ವದೇವಸಮನ್ವಿತಃ ।। ೧೬.

ಭೂಧರನು, 'ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯ, ಮೂಢಾ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾನವರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಕಿಂ ಚಕಾರ ಚ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ದುರ್ಜಯೇ ಚ ನಿಪಾತಿತೇ । ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ಭಗವತಾ ತೇನ ಯೋಗವಿದುತ್ತಮೌ ।। ೧೬.

ಅಜೇಯನಾದವನು ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನು ಮಾಡಿದನು?

ಸ್ವರ್ಗೇ ವಿದ್ಯುತ್ಸುವಿದ್ಯುಚ್ಚ ತೌ ಚ ಕಿಂ ಚಕ್ರತುಸ್ತದಾ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ದೇವ ಕಥಯಸ್ವ ಪ್ರಸಾದತಃ ।। ೧೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುಚ್ಚನು ಏನು ಮಾಡಿದರು? ದೇವಾ, ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ದೂರ್ಜಯೇನ ಜಿತೋ ಧಾತ್ರಿ ದೇವರಾಜಃ ಶತಕ್ರತುಃ । ಭಾರತೇ ಹಿ ತದಾ ವರ್ಷೇ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ತು ಪೂರ್ವತಃ । ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ದೇವೈಃ ಸಹ ಯಕ್ಷಮಹೋರಗೈಃ ।। ೧೬.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೂರ್ಜಯನು ಗೆದ್ದನು, ದೇವೇಂದ್ರನಾದ ಶತಕ್ರತುನು ಸೋತನು; ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವಾರಾಣಸಿಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಹಾನಾಗರೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು.

ವಿದ್ಯುತ್ಸುವಿದ್ಯುಚ್ಚ ತದಾ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ಶೋಭನೇ । ದೀರ್ಘತಾಪಜ್ವರಂ ವಾಯುಕರ್ಮಯೋಗೇನ ಸಂಶ್ರಿತೌ ೧೬.

ಆಗ ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುಚ್ಚರು ಯೋಗವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ವಾಯುಯೋಗ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೀರ್ಘ ಜ್ವರವನ್ನು ಸಹಿಸಿದರು.

ತಂ ದುರ್ಜಯಂ ಮೃತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಮುದ್ರಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಂ ತದಾ । ಆನೀಯ ಚತುರಙ್ಗಂ ತು ದೇವಾನ್ ಪ್ರತಿ ವಿಜಗ್ಮತುಃ ।। ೧೬.

ದೂರ್ಜಯನು ಸತ್ತನು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಚತುಷ್ಪದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೊರಟರು.

ಆಗತ್ಯ ತೌ ತದಾ ದೈತ್ಯೌ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯೇನ ಪರ್ವತಮ್ । ಹಿಮವನ್ತಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೌ ತು ಬಭೂವತುಃ ।। ೧೬.

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಹಾಸೈನ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಹಿಮವಂತಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ದೇವಾ ಅಪಿ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯಂ ಸಂಹತ್ಯ ಕೃತದಂಶಿತಾಃ । ಮನ್ತ್ರಯಾಞ್ಚಕ್ರುರವ್ಯಗ್ರಾ ಐನ್ದ್ರಂ ಪದಮಭೀಪ್ಸವಃ ।। ೧೬.

ದೇವತೆಗಳೂ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರಿ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿದರು.

ಅಬ್ರವೀತ್ ತತ್ರ ದೇವಾನಾಂ ಗುರುರಾಙ್ಗಿರಸೋ ಮುನಿಃ । ಗೋಮೇಧೇನ ಯಜಘ್ವಂ ವೈ ಪ್ರಥಮೇನ ತದನ್ತರಮ್ ।। ೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಗುರುವಾದ ಆಂಗಿರಸ ಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಮೊದಲು ಗೋಮೇಧಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ನಂತರ ಇತರ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರಿ.

ಯಷ್ಟವ್ಯಂ ಕ್ರತುಭಿಃ ಸರ್ವೈರೇಕಸ್ಥಿತಿರಥಾಮರಾಃ । ಉಪದೇಶೋ ಮಯಾ ದತ್ತಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಮೇಷ ವೈ ।। ೧೬.

ಎಲ್ಲ ಅಮರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಾನು ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ—ಇದು ಬೇಗನೆ ಮಾಡಿರಿ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ದೇವಾ ಗಾಃ ಪಶೂಂಶ್ಚಾನುಕಲ್ಪ್ಯ ತೇ । ಮುಮುಚುಶ್ಚರಣಾರ್ಥಾಯ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸರಮಾಂ ದದುಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸರಮೆಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು.

ತಾಶ್ಚ ಗಾವೋ ದೇವಶುನ್ಯಾ ರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾ ಧರಾಧರೇ । ತತ್ರ ಜಗ್ಮುಸ್ತದಾ ಗಾವಶ್ಚರನ್ತ್ಯೋ ಯತ್ರ ತೇಽಸುರಾಃ ।। ೧೬.

ಆ ಹಸುಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದಾಗ ಸರಮೆಯವರಿಂದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದವು.

ತೇ ಚ ಗಾವಸ್ತು ತಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶುಕ್ರಮೂಚುಃ ಪುರೋಹಿತಮ್ । ಪಶ್ವರ್ಥಂ ದೇವಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಂಶ್ಚಾರ್ಯನ್ತೇ ರಕ್ಷಮಾಣಯಾ । ದೇವಶೂನ್ಯಾ ಸರಮಯಾ ವದ ಕಿಂ ಕ್ರಿಯತೇಽಧುನಾ ।। ೧೬.

ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಶುಕ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: 'ಯಾಗದ ಹಸುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸರಮೆಯವರಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದೆ. ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಶುಕ್ರಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಸುರಾಂಸ್ತದಾ । ಏತಾ ಗಾ ಹ್ರಿಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಮಸುರಾ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬಥ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಶುಕ್ರನು ಅಸುರರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೇಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ದೈತ್ಯಾ ಜಹ್ರುಸ್ತಾ ಗಾ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಹೃತಾಸು ತಾಸು ಸರಮಾ ಮಾರ್ಗಮನ್ವೇಷಣೇ ರತಾ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಅಸುರರು ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಹಸುಗಳು ಕಳವುವಾದ ಮೇಲೆ ಸರಮೆಯವರು ಅವುಗಳ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದರು.

ಅಪಶ್ಯತ್ ಸಾ ದಿತೇಃ ಪುತ್ರೈರ್ನೀತಾ ಗಾವೋ ಧರಾಧರೇ । ದೈತ್ಯೈರಪಿ ಶುನೀ ದೃಷ್ಟಾ ದೃಷ್ಟಮಾರ್ಗಾ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೬.

ಅವಳು ನೋಡಿ, ದಿತಿಯ ಮಗ들은 ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ದೈತ್ಯರು ಕೂಡ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಿದರು, ಅವಳ ನಡೆನುಡಿಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ತಾಂ ಚ ಸಾಮ್ನೈವ ಸಾಮಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಚಃ । ಆಸಾಂ ಗವಾಂ ತು ದುಗ್ಧ್ವೈವ ಕ್ಷೀರಂ ತ್ವಂ ಸರಮೇ ಶುಭೇ ।। ೧೬.

ಅವರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು: 'ಓ ಶರಮೆ, ಶುಭವಾಗಿರು, ಈ ಹಸುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಹಿಂಡಿ ನೀನು ಕುಡಿಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಿಬಸ್ವೈವಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ತಸ್ಯೈ ತದ್ ದದುರಞ್ಜಸಾ । ದತ್ತ್ವಾ ತು ಕ್ಷೀರಪಾನಂ ತು ತಸ್ಯೈ ತೇ ದೈತ್ಯನಾಯಕಾಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳಿಗೆ ಹಾಲು ನೀಡಿದರು; ದೈತ್ಯನಾಯಕರು ಅವಳಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು.

ಮಾ ಭದ್ರೇ ದೇವರಾಜಾಯ ಗಾಶ್ಚೇಮಾ ವಿನಿವೇದಯ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ದೈತ್ಯಾ ಮುಮುಚುಸ್ತಾಂ ಶುನೀಂ ವನೇ ।। ೧೬.

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ಈ ಹಸುಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದರು.

ತೈರ್ಮುಕ್ತಾ ಸಾ ಸುರಾಂಸ್ತೂರ್ಣಂ ಜಗಾಮ ಖಲು ವೇಪತೀ । ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ಚ ದೇವೇನ್ದ್ರಂ ಸರಮಾ ಸುರಸತ್ತಮಮ್ ।। ೧೬.

ಅವರು ಬಿಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವಳು ಬೆದರಿಕೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳ ಬಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೋದಳು ಮತ್ತು ದೇವೇಂದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು.

ತಸ್ಯಾಶ್ಚ ಮರುತೋ ದೇವಾ ದೇವೇನ್ದ್ರೇಣ ನಿರೂಪಿತಾಃ । ಗೂಢಂ ಗಚ್ಛತ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ದೇವಶುನ್ಯಾ ಮಹಾಬಲಾಃ ।। ೧೬.

ಅವಳೊಂದಿಗೆ ದೇವೇಂದ್ರನು ನೇಮಿಸಿದ ಮರುತರು, ಆ ಮಹಾಬಲಿಯ ನಾಯಿಯನ್ನು ಜೊತೆಗೂಡಿ, ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಹಸುಗಳ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಹೊರಟರು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಾಸ್ತೇನ ಸೂಕ್ಷ್ಮೇಣ ವಪುಷಾ ಜಗ್ಮುರಞ್ಜಸಾ । ತೇಽಪ್ಯಾಗಮ್ಯ ಸುರೇನ್ದ್ರಾಯ ನಮಶ್ರಕ್ರುರ್ಧರಾಧರೇ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಸೂಚನೆ ಪಡೆದ ಮರುತರು ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಹೋದರು; ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ದೇವೇಂದ್ರನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.

ತಾಂ ದೇವರಾಜಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಕ್ವ ಗಾವಃ ಸರಮೇಽಭವನ್ । ಏವಮುಕ್ತಾ ತು ಸರಮಾ ನ ಜಾನಾಮೀತಿ ಚಾಬ್ರವೀತ್ ।। ೧೬.

ಅವನ ಮೇಲೆ ದೇವರಾಜನು ಕೇಳಿದನು: 'ಶರಮೆ, ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ ಶರಮೆ, 'ನಾನು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.

ತತ ಇನ್ದ್ರೋ ರುಷಾ ಯುಕ್ತೋ ಯಜ್ಞಾರ್ಥಮುಪಕಲ್ಪಿತಾಃ । ಗಾವಃ ಕ್ವ ಚೇತಿ ಮರುತಃ ಪ್ರೋವಾಚೇದಂ ಶುನೀ ಕಥಮ್ ।। ೧೬.

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಕೋಪದಿಂದ, 'ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ತಯಾರಾದ ಹಸುಗಳು ಎಲ್ಲಿವೆ?' ಎಂದು ಮರುತರನ್ನು ಹಾಗೂ ನಾಯಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತು ಮರುತೋ ದೇವೇನ್ದ್ರೇಣ ಧರಾಧರೇ । ಕಥಯಾಮಾಸುರವ್ಯಗ್ರಾಃ ಕರ್ಮ್ಮ ತತ್ ಸರಮಾಕೃತಮ್ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಕೇಳಿದಾಗ, ಮರುತರು ಆತಂಕದಿಂದ ಶರಮೆ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿದರು.

ತತ ಇನ್ದ್ರಃ ಸಮುತ್ಥಾಯ ಪದಾ ಸಂತಾಡಯಚ್ಛುನೀಮ್ । ಕ್ರೋಧೇನ ಮಹತಾವಿಷ್ಟೋ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ ।। ೧೬.

ಆಮೇಲೆ ಇಂದ್ರನು ಎದ್ದು, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು; ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನು ಆಕ್ರೋಶದಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು.

ಕ್ಷೀರಂ ಪೀತಂ ತ್ವಯಾ ಮೂಢೇ ಗಾವಸ್ತಾಶ್ಚಾಸುರೈರ್ಹೃತಾಃ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಪದಾ ತೇನ ತಾಡಿತಾ ಸರಮಾ ಧರೇ ।। ೧೬.

'ನೀನು ಮೂರ್ಖತನದಿಂದ ಹಾಲು ಕುಡಿದೆಯೆ, ಹಸುಗಳನ್ನು ದೈತ್ಯರು ಕೊಂಡೊಯ್ದಿದ್ದಾರೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಶರಮೆಯನ್ನು ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಡೆದನು.

ತಸ್ಯೇನ್ದ್ರಪಾದಘಾತೇನ ಕ್ಷೀರಂ ವಕ್ತ್ರಾತ್ ಪ್ರಸುಸ್ತ್ರುವೇ । ಸ್ತ್ರವತಾ ತೇನ ಪಯಸಾ ಸಾ ಶುನೀ ಯತ್ರ ಗಾ ಭವನ್ । ಜಗಾಮ ತತ್ರ ದೇವೇನ್ದ್ರಃ ಸಹಸೈನ್ಯಸ್ತದಾ ಧರೇ ।। ೧೬.

ಇಂದ್ರನ ಕಾಲಿನ ಹೊಡೆಯಿಂದ ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಹಾಲು ಹರಿದುಬಂದಿತು; ಆ ಹಾಲು ಹರಿಯುತ್ತಲೇ ಆ ನಾಯಿಯು ಹಸುಗಳಿದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದಳು. ಆಗ ದೇವೇಂದ್ರನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೊರಟನು.

ಗತ್ವಾ ಚಾಪಶ್ಯದ್ ದೇವೇನ್ದ್ರಸ್ತಾ ಗಾ ದೈತ್ಯೈರುಪಾಹೃತಾಃ । ಪಾಲನಾಂ ಚಕ್ರುರ್ಯೇ ದೈತ್ಯಾ ಬಲಿನೋ ಭೃಶಮ್ । ತೇ ಸೈನ್ಯೈರ್ನಿಹತಾಃ ಸದ್ಯಸ್ತತ್ಯಜುರ್ಗಾಃ ಸ್ವಮೂರ್ತ್ತಿಭಿಃ ।। ೧೬.

ಹೋಗಿ, ದೇವೇಂದ್ರನು ದೈತ್ಯರು ತಂದಿದ್ದ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಆ ದೈತ್ಯರು ಬಲದಿಂದ ಹಸುಗಳನ್ನು ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆ ಅವರನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಸಂಹರಿಸಿ, ದೈತ್ಯರು ತಮ್ಮ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರು.