ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪಞ್ಜರಸ್ಥೋ ಯಥಾ ಸಿಂಹಃ ಕೋಽಸ್ಮಾಂಸ್ತ್ರಾತಾ ಭವೇದಿತಿ 172.

ಪಂಜರದಲ್ಲಿರುವ ಸಿಂಹದಂತೆ, 'ನಮಗೆ ಯಾರು ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಆತನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ಸ್ವರಂ ದೀನಾ ಹಾ ಕಷ್ಟಮಿತಿ ಜಲ್ಪತೀ

ಅವಳು ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಶ್ರೂಯತೇ ಬಹುಧಾಕಾರೋ ಗೋಕರ್ಣೋಽಪ್ಯತಿದುಃಖಿತಃ

ಬಹು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣನೂ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ದೀನಯಾ ವಾಚಾ ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ತಾಃ ಶನೈಃ

ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮೃದು ಹಾಗೂ ದುಃಖಭರಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.

ಭವಿತಾ ಯದಿ ತತ್ರಾಹಂ ರಾಜಾನಂ ತಂ ನಿವಾರಯಮ್

ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ವಚನೇ ತಾಃ ಸರ್ವಾ ಲಬ್ಧಚೇತಸಃ ಕಸ್ತ್ವಂ ಕಥಯ ಕಸ್ಮಾಚ್ಚ ಸ್ಥಾನಾದ್ಯತ್ತ್ವಮಿಹಾಗತಃ

ಈ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವರೆಲ್ಲರು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟಾ ಭವತ್ಯೋ ವೈ ಚಾರ್ವಂಗ್ಯಶ್ಚಾರುಲೋಚನಾಃ

ಗೋಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮುಂಚೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದ್ದೆ.

ಇದಾನೀಂ ಮಲಿನಾ ಜಾತಾ ಮಮ ಶೋಕವಿವರ್ದ್ಧನಾಃ

ಈಗ ನೀವು ಮಲಿನರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಇದು ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಸೋವಾಚ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪುಷ್ಪಜಾತ್ಯಾ ಸ್ವಲಂಕೃತಾಃ

ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಿರಿಯವಳು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆಂದಳು.

ಹೃದ್ಯವೇಷಾಃ ಸುಚಾರ್ವಂಗ್ಯಃ ಪುಷ್ಪವೃದ್ಧಿರತಾಃ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ ರೂಪವನ್ನೂ, ಸುಂದರವಾದ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ರಾಜಲೋಕೈಃ ಪೀಡಿತಾಶ್ಚ ಚ್ಛೇದನೋನ್ಮೂಲನೇನ ಚ 172.

ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರಸರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಡಿಯುವದು ಮತ್ತು ಬೇರುಸೋಲಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡಿದರು.

ಪುಷ್ಪಮಾಲಾವಿಹೀನಾಶ್ಚ ಮೂಲಸ್ಕನ್ಧಾವಶೇಷಿತಾಃ

ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಂಡಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವು.

ಯೋ ದೇವಸ್ತತ್ರ ಪಾಷಾಣೋ ಮೃತ್ಪಿಣ್ಡೇಷ್ಟಕಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರು ಒಂದು ಕಲ್ಲು, ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡ ಅಥವಾ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪುಣ್ಯಂ ಸೋದಕಪೂರ್ಣೋಽಯಂ ತಸ್ಯಾರಾಮಸ್ಯ ಸೇಚಕಮ್

ಈ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆ ಪುಣ್ಯಕರವಾದದು; ಅದು ಆ ತೋಟಕ್ಕೆ ನೀರಾವರಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಯೇ ಚ ವೃಕ್ಷಾಃ ಫಲೋಪೇತಾಸ್ತೇ ಸೌವರ್ಣಾಶ್ಚ ಸತ್ತಮ ತಸ್ಯಾ ನಾಶಾದ್ಯಥಾ ನೋಽತ್ರ ಜಾತೇಯಂ ಚ ವಿರೂಪತಾ

ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಮರಗಳು, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ಅವು ನಾಶವಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದಂತಹ ದೋಷವು ಅಲ್ಲಾಗದು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಕರಣಾತ್ಕೂಪದೇವಾನಾಂ ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಫಲಂ ವದ

ಗೋಕರ್ಣನು ಕೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಫಲವೇನು ಎಂದು ಹೇಳು.

ಜ್ಯೇಷ್ಠೋವಾಚ ಇಷ್ಟೇನ ಲಭತೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ಪೂರ್ತ್ತೇ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ

ಜ್ಯೇಷ್ಠನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಯಜ್ಞದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ವಾಪೀಕೂಪತಡಾಗಾನಿ ದೇವತಾಯತನಾನಿ ಚ

ಬಾವಿಗಳು, ಕೊಳಗಳು, ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಮಂದಿರಗಳು—

ಭೂಮಿದಾನೇನ ಯೇ ಲೋಕಾ ಗೋದಾನೇನ ಚ ಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ

ಭೂಮಿ ದಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಹಸುವಿನ ದಾನದಿಂದ ದೊರಕುವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಅಶ್ವತ್ಥಮೇಕಂ ಪಿಚುಮನ್ದಮೇಕಂ ನ್ಯಗ್ರೋಧಮೇಕಂ ದಶ ಪುಷ್ಪಜಾತೀಃ

ಒಂದು ಅಶ್ವತ್ಥ, ಒಂದು ಪಿಚುಮಂಡ, ಒಂದು ಆಲದ ಮರ ಮತ್ತು ಹತ್ತು ಬಗೆಯ ಹೂಮರಗಳನ್ನು—

ಯಥಾ ಸುಪುತ್ರಃ ಕುಲಮುದ್ಧರೇದ್ಧಿ ಯಥಾಽತಿಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ನಿಯಮಪ್ರಯತ್ನಾತ್ 172.

ಹೆಚ್ಚು ಶ್ರಮ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನು ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವಂತೆ—

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಛಾಯಾವಿಶ್ರಾಮಪಥಿಕೈಃ ಪಕ್ಷಿಣಾಂ ನಿಲಯೇನ ಚ

ಗೋಕರ್ಣನು ಕೇಳಿದನು: ಹಾಯ್ದು ಹೋಗುವವರಿಗೆ ನೆರಳು ಮತ್ತು ವಿಶ್ರಾಂತಿ, ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ವಾಸಸ್ಥಾನವನ್ನು ನೀಡುವುದು—

ಪತ್ರಮೂಲತ್ವಗಾದ್ಯೈಶ್ಚ ಔಷಧಾರ್ಥಂ ತು ದೇಹಿನಾಮ್

ಮರಗಳ ಎಲೆ, ಬೇರು, ತೊಗಟೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಭಾಗಗಳು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಔಷಧಿಯಾಗಿ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತವೆ.

ಗೃಹಕೃತ್ಯಾನಿ ಕಾಷ್ಠಾನಿ ಕ್ಷುದ್ರಜನ್ತುಗೃಹಾಸ್ತಥಾ

ಮರದ ಕಡ್ಡಿಗಳು ಮನೆ ಕೆಲಸಗಳಿಗೆ ಉಪಯೋಗವಾಗುತ್ತವೆ; ಸಣ್ಣ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅವು ಮನೆಗಳಾಗಿವೆ.

ಫಲನ್ತಿ ವತ್ಸರೇ ಮಧ್ಯೇ ದ್ವಿವಾರಂ ಶಕುನಾದಯಃ ಏವಂ ಪುತ್ರಸಮಾರೋಪಾ ಏವಂ ತತ್ತ್ವವಿದೋ ವಿದುಃ

ವರ್ಷದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಹಣ್ಣು ನೀಡುತ್ತವೆ; ಹಕ್ಕಿಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ. ಹೀಗೆಯೇ, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವರು ಮಗನನ್ನು ನೆಡುವುದನ್ನು ಕೂಡ ಇಂತಹದ್ದೆಂದು ತಿಳಿಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಕಥಮಿತ್ಯೇವ ಮುಮೋಹ ಚ ಪಪಾತ ಹ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ದುಃಖ! ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಆತನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಬಿದ್ದನು.

ತಾಭಿರಾಶ್ವಾಸಿತೋ ಧೀಮಾನ್ಸಸಂಜ್ಞೋ ವಾರಿಣೋಕ್ಷಿತಃ

ಅವರು ಆತನು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ನೀರನ್ನು ಎರೆಯಲಾಯಿತು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಮಥುರಾಯಾಂ ಮಮೈವತದುದ್ಯಾನಂ ದೇವತಾಗೃಹಮ್

ಗೋಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಆ ತೋಟವೂ ದೇವಾಲಯವೂ ನನಗೆ ಸೇರಿವೆ.

ಯದಿ ತತ್ರ ಗತಶ್ಚಾಹಂ ಪಿತೃರಾಜ್ಞೋಸ್ತು ಸನ್ನಿಧೌ

ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ, ಪಿತೃರಾಜನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿರಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸುತ್ತೇನೆ.