ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ನಿಶ್ಚಯಾರ್ಥಂ ಪುನಃ ಸೋಽಥ ಗೋಕರ್ಣಸ್ತಾಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ 172.

ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಕರ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು.

ಯದಿ ಗೋಪ್ಯಂ ಮಮಾರ್ತ್ತಸ್ಯ ವೈರೂಪ್ಯಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಥ

ನನ್ನ ದುಃಖದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಈ ದೈಹಿಕ ದೋಷವನ್ನು ನೀವು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ರಹಸ್ಯವಾಗಿರಬೇಕಾದರೂ—

ಏವಮುಕ್ತೇ ತದಾ ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಏಕಾಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಅವನೀಗ ಹೀಗೆಂದಾಗ, ಅವಳರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಹೀಗೆಂದಳು—

ಶೃಣು ವತ್ಸ ವದಿಷ್ಯೇಽಹಂ ವಿರೂಪಕರಣಂ ಯಥಾ

ನೋಡು ಮಗನೇ, ಈ ದೈಹಿಕ ದೋಷ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಆಸ್ತೇ ಮಧುಪುರೀ ರಮ್ಯಾ ನೃಣಾಂ ಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಿನೀ

ಮಧು ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ಊರು ಇದೆ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ತೀರ್ಥಸೇವೀ ಸ ಗತೋ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕಮ್

ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಆ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು.

ಆರಾಮವಾಟಿಕಾಃ ಶುಭ್ರಾಃ ಪ್ರಾಕಾರವರವೇಷ್ಟಿತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ತೋಟಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವು ಉತ್ತಮವಾದ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಫಲವನ್ತೋ ದ್ರುಮಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವರ್ತ್ತುಸುಮನೋಹರಾಃ

ಆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮನೋಹರವಾಗಿದ್ದವು.

ಸೇವಕೈರ್ನಾಶಿತಃ ಸರ್ವಂ ಆರಾಮಃ ಸಫಲದ್ರುಮಃ

ಆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿನ ಹಣ್ಣುಮರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು ನಾಶಮಾಡಿದರು.

ಬಹುಧಾ ವಾರ್ಯಮಾಣೈಸ್ತು ಪಾಪಬುದ್ಧಿಸಮಾಶ್ರಿತೈಃ

ಬಹಳ ಜನ ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಪಾಪಮನೆ ಹೊಂದಿದವರು ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಪಞ್ಜರಸ್ಥೋ ಯಥಾ ಸಿಂಹಃ ಕೋಽಸ್ಮಾಂಸ್ತ್ರಾತಾ ಭವೇದಿತಿ 172.

ಪಂಜರದಲ್ಲಿರುವ ಸಿಂಹದಂತೆ, 'ನಮಗೆ ಯಾರು ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಆತನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ಸ್ವರಂ ದೀನಾ ಹಾ ಕಷ್ಟಮಿತಿ ಜಲ್ಪತೀ

ಅವಳು ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಶ್ರೂಯತೇ ಬಹುಧಾಕಾರೋ ಗೋಕರ್ಣೋಽಪ್ಯತಿದುಃಖಿತಃ

ಬಹು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣನೂ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ದೀನಯಾ ವಾಚಾ ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ತಾಃ ಶನೈಃ

ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮೃದು ಹಾಗೂ ದುಃಖಭರಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.

ಭವಿತಾ ಯದಿ ತತ್ರಾಹಂ ರಾಜಾನಂ ತಂ ನಿವಾರಯಮ್

ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ವಚನೇ ತಾಃ ಸರ್ವಾ ಲಬ್ಧಚೇತಸಃ ಕಸ್ತ್ವಂ ಕಥಯ ಕಸ್ಮಾಚ್ಚ ಸ್ಥಾನಾದ್ಯತ್ತ್ವಮಿಹಾಗತಃ

ಈ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವರೆಲ್ಲರು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟಾ ಭವತ್ಯೋ ವೈ ಚಾರ್ವಂಗ್ಯಶ್ಚಾರುಲೋಚನಾಃ

ಗೋಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮುಂಚೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದ್ದೆ.

ಇದಾನೀಂ ಮಲಿನಾ ಜಾತಾ ಮಮ ಶೋಕವಿವರ್ದ್ಧನಾಃ

ಈಗ ನೀವು ಮಲಿನರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಇದು ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಸೋವಾಚ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪುಷ್ಪಜಾತ್ಯಾ ಸ್ವಲಂಕೃತಾಃ

ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಿರಿಯವಳು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆಂದಳು.

ಹೃದ್ಯವೇಷಾಃ ಸುಚಾರ್ವಂಗ್ಯಃ ಪುಷ್ಪವೃದ್ಧಿರತಾಃ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವರು ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಆನಂದ ನೀಡುವ ರೂಪವನ್ನೂ, ಸುಂದರವಾದ ಅಂಗಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದರು ಮತ್ತು ಹೂವಿನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದರು.

ರಾಜಲೋಕೈಃ ಪೀಡಿತಾಶ್ಚ ಚ್ಛೇದನೋನ್ಮೂಲನೇನ ಚ 172.

ಆದರೆ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅರಸರ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಡಿಯುವದು ಮತ್ತು ಬೇರುಸೋಲಿಸುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಕಾಡಿದರು.

ಪುಷ್ಪಮಾಲಾವಿಹೀನಾಶ್ಚ ಮೂಲಸ್ಕನ್ಧಾವಶೇಷಿತಾಃ

ಹೂವಿನ ಹಾರಗಳಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬೇರುಗಳು ಮತ್ತು ಕಾಂಡಗಳು ಮಾತ್ರ ಉಳಿದವು.

ಯೋ ದೇವಸ್ತತ್ರ ಪಾಷಾಣೋ ಮೃತ್ಪಿಣ್ಡೇಷ್ಟಕಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇವರು ಒಂದು ಕಲ್ಲು, ಅದು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡ ಅಥವಾ ಇಟ್ಟಿಗೆಗಳಿಂದ ಆವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಪುಣ್ಯಂ ಸೋದಕಪೂರ್ಣೋಽಯಂ ತಸ್ಯಾರಾಮಸ್ಯ ಸೇಚಕಮ್

ಈ ನೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಪಾತ್ರೆ ಪುಣ್ಯಕರವಾದದು; ಅದು ಆ ತೋಟಕ್ಕೆ ನೀರಾವರಿ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಯೇ ಚ ವೃಕ್ಷಾಃ ಫಲೋಪೇತಾಸ್ತೇ ಸೌವರ್ಣಾಶ್ಚ ಸತ್ತಮ ತಸ್ಯಾ ನಾಶಾದ್ಯಥಾ ನೋಽತ್ರ ಜಾತೇಯಂ ಚ ವಿರೂಪತಾ

ಹಣ್ಣು ನೀಡುವ ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಮರಗಳು, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ಅವು ನಾಶವಾದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಉಂಟಾದಂತಹ ದೋಷವು ಅಲ್ಲಾಗದು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಕರಣಾತ್ಕೂಪದೇವಾನಾಂ ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಫಲಂ ವದ

ಗೋಕರ್ಣನು ಕೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿ ಬಾವಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ ಫಲವೇನು ಎಂದು ಹೇಳು.

ಜ್ಯೇಷ್ಠೋವಾಚ ಇಷ್ಟೇನ ಲಭತೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ಪೂರ್ತ್ತೇ ಮೋಕ್ಷಂ ಚ ವಿನ್ದತಿ

ಜ್ಯೇಷ್ಠನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಯಜ್ಞದಿಂದ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.

ವಾಪೀಕೂಪತಡಾಗಾನಿ ದೇವತಾಯತನಾನಿ ಚ

ಬಾವಿಗಳು, ಕೊಳಗಳು, ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಮಂದಿರಗಳು—

ಭೂಮಿದಾನೇನ ಯೇ ಲೋಕಾ ಗೋದಾನೇನ ಚ ಕೀರ್ತ್ತಿತಾಃ

ಭೂಮಿ ದಾನದಿಂದ ಮತ್ತು ಹಸುವಿನ ದಾನದಿಂದ ದೊರಕುವ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಶಂಸಿಸಿದ್ದಾರೆ.