ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ಗೋಕರ್ಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಏಕಸಪ್ತತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವದ್ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗೋಕರ್ಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ಯಥಾ ಕೃತ್ಯಮೇವಮೇವ ತ್ರಯೋದಶ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ ಹೇಗೆ ಕರ್ತವ್ಯವಿತ್ತು, ಹೀಗೆಯೇ ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನವೂ ನಡೆಯಿತು.

ತಾ ದೇವ್ಯೋ ನೃತ್ಯಗೀತೇಷು ಕುಶಲಾಶ್ಚಾಗಮೇಽಭವನ್

ಆ ದೇವಿಯರು ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ片ಪಾಡಾಗಿದ್ದರು.

ಗೋಕರ್ಣಃ ಸರ್ವಭಾವೇನ ಗೃಹಂ ವಿಸ್ಮೃತವಾನಸೌ

ಗೋಕರ್ಣನು ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಮರೆಯುವಷ್ಟು ತೊಡಗಿದ್ದನು.

ವಿವರ್ಣಂ ವದನಾ ದೀನಾ ಭಗ್ನಾಲಂಕಾರವಾಸಸಃ

ಅವರ ಮುಖಗಳು ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮುರಿದು ಹೋದಂತಿದ್ದವು.

ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವಿಕೃತಾಕಾರಾಃ ಸವ್ರಣಾ ರುಧಿರಸ್ರವಾಃ

ಅವರು ವಿಕಾರವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ಗಾಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಪುತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ

ಮಗ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಯಾವ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೇನು ಇಲ್ಲ.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಾಸಾಂ ರೂಪವಿಪರ್ಯಯಮ್

ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ಅವರ ರೂಪ ಬದಲಾಗಿದ್ದದನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ದೇವ್ಯ ಊಚುಃ ಕಾಲಾತ್ಮಕಃ ಸ ಭಗವಾನ್ಭುಜ್ಯತೇ ಸುಕೃತಂ ಯತಃ

ದೇವಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಭಗವಂತನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪನು, ಅವನಿಂದಲೇ ಪುಣ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ ಏವ ನಿತ್ಯಕಾಲಂ ಚ ಪೃಚ್ಛತಿ ಸ್ಮ ತದುತ್ತರಮ್

ಅವನೇ ಶಾಶ್ವತ ಕಾಲವಾಗಿ, ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರಕ್ಕೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಿಶ್ಚಯಾರ್ಥಂ ಪುನಃ ಸೋಽಥ ಗೋಕರ್ಣಸ್ತಾಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ 172.

ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಕರ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು.

ಯದಿ ಗೋಪ್ಯಂ ಮಮಾರ್ತ್ತಸ್ಯ ವೈರೂಪ್ಯಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಥ

ನನ್ನ ದುಃಖದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಈ ದೈಹಿಕ ದೋಷವನ್ನು ನೀವು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ರಹಸ್ಯವಾಗಿರಬೇಕಾದರೂ—

ಏವಮುಕ್ತೇ ತದಾ ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಏಕಾಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಅವನೀಗ ಹೀಗೆಂದಾಗ, ಅವಳರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಹೀಗೆಂದಳು—

ಶೃಣು ವತ್ಸ ವದಿಷ್ಯೇಽಹಂ ವಿರೂಪಕರಣಂ ಯಥಾ

ನೋಡು ಮಗನೇ, ಈ ದೈಹಿಕ ದೋಷ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಆಸ್ತೇ ಮಧುಪುರೀ ರಮ್ಯಾ ನೃಣಾಂ ಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಿನೀ

ಮಧು ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ಊರು ಇದೆ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ತೀರ್ಥಸೇವೀ ಸ ಗತೋ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕಮ್

ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಆ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು.

ಆರಾಮವಾಟಿಕಾಃ ಶುಭ್ರಾಃ ಪ್ರಾಕಾರವರವೇಷ್ಟಿತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ತೋಟಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವು ಉತ್ತಮವಾದ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಫಲವನ್ತೋ ದ್ರುಮಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವರ್ತ್ತುಸುಮನೋಹರಾಃ

ಆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮನೋಹರವಾಗಿದ್ದವು.

ಸೇವಕೈರ್ನಾಶಿತಃ ಸರ್ವಂ ಆರಾಮಃ ಸಫಲದ್ರುಮಃ

ಆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿನ ಹಣ್ಣುಮರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು ನಾಶಮಾಡಿದರು.

ಬಹುಧಾ ವಾರ್ಯಮಾಣೈಸ್ತು ಪಾಪಬುದ್ಧಿಸಮಾಶ್ರಿತೈಃ

ಬಹಳ ಜನ ತಡೆಯಲು ಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಪಾಪಮನೆ ಹೊಂದಿದವರು ಅದನ್ನು ನಿಲ್ಲಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಪಞ್ಜರಸ್ಥೋ ಯಥಾ ಸಿಂಹಃ ಕೋಽಸ್ಮಾಂಸ್ತ್ರಾತಾ ಭವೇದಿತಿ 172.

ಪಂಜರದಲ್ಲಿರುವ ಸಿಂಹದಂತೆ, 'ನಮಗೆ ಯಾರು ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಆತನು ಚಿಂತಿಸಿದನು.

ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ಸ್ವರಂ ದೀನಾ ಹಾ ಕಷ್ಟಮಿತಿ ಜಲ್ಪತೀ

ಅವಳು ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಾ, 'ಅಯ್ಯೋ, ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟ!' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಶ್ರೂಯತೇ ಬಹುಧಾಕಾರೋ ಗೋಕರ್ಣೋಽಪ್ಯತಿದುಃಖಿತಃ

ಬಹು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣನೂ ತುಂಬಾ ದುಃಖಿತನಾಗಿದ್ದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ದೀನಯಾ ವಾಚಾ ಸಾನ್ತ್ವಯಾಮಾಸ ತಾಃ ಶನೈಃ

ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಮೃದು ಹಾಗೂ ದುಃಖಭರಿತವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಅವಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.

ಭವಿತಾ ಯದಿ ತತ್ರಾಹಂ ರಾಜಾನಂ ತಂ ನಿವಾರಯಮ್

ನಾನು ಅಲ್ಲಿದ್ದರೆ, ಆ ರಾಜನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ವಚನೇ ತಾಃ ಸರ್ವಾ ಲಬ್ಧಚೇತಸಃ ಕಸ್ತ್ವಂ ಕಥಯ ಕಸ್ಮಾಚ್ಚ ಸ್ಥಾನಾದ್ಯತ್ತ್ವಮಿಹಾಗತಃ

ಈ ಮಾತು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ, ಅವರೆಲ್ಲರು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಗೋಕರ್ಣ ಉವಾಚ ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟಾ ಭವತ್ಯೋ ವೈ ಚಾರ್ವಂಗ್ಯಶ್ಚಾರುಲೋಚನಾಃ

ಗೋಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಮುಂಚೆ ನಾನು ನಿಮ್ಮನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿಯೂ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ನೋಡಿದ್ದೆ.

ಇದಾನೀಂ ಮಲಿನಾ ಜಾತಾ ಮಮ ಶೋಕವಿವರ್ದ್ಧನಾಃ

ಈಗ ನೀವು ಮಲಿನರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಇದು ನನ್ನ ದುಃಖವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದೆ.

ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ಸೋವಾಚ ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಪುಷ್ಪಜಾತ್ಯಾ ಸ್ವಲಂಕೃತಾಃ

ಅವನ ಮುಂದೆ ಹಿರಿಯವಳು ತನ್ನ ಪ್ರಕಾರ ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಹೀಗೆಂದಳು.