ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅವಶ್ಯಂ ಚ ಗಮಿಷ್ಯೇಽಹಮನುಜ್ಞಾ ತು ಪ್ರದೀಯತಾಮ್

ನಾನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಹೋಗಲೇಬೇಕು; ದಯವಿಟ್ಟು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ.

ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಪುತ್ರ ಮಥುರಾಮವಸ್ಥಾಂ ಮಾಮಕೀಮಿಮಾಮ್

ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ನನ್ನ ಮಗನೇ, ನೀನು ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗಿ ನನ್ನ ಇಂದಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಪೋತಾರೂಢಃ ಖಗೋತ್ತಮಃ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು, ಅವನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ಆ ಗಿಳಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ದೋಣಿಗೆ ಏರಿದನು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ತೌ ವಿಷಮಾವಸ್ಥಂ ಮೃತಂ ಹೃದಿ ನಿವೇಶ್ಯ ಚ

ಅವರು ಆತನ ದುಃಖಕರ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅವನು ಸತ್ತಿದ್ದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡರು.

ಅಸ್ಮಾಕಂ ಜೀವನಾರ್ಥಾಯ ತ್ವಯಾ ಕಾರ್ಯಂ ವಿಹಙ್ಗಮ

ನಮ್ಮ ಬದುಕಿಗಾಗಿ ನೀನು ಏನಾದರೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಹಕ್ಕಿಯೇ.

ಶುಕೇನ ಪಂಜರಸ್ಥೇನ ಕಥಾಲಾಪೇನ ವಿದ್ಯಯಾ

ಪಂಜರದಲ್ಲಿದ್ದ ಗಿಳಿಯ ಮಾತುಕತೆ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ,

ಅಥ ಸಾರ್ಥಃ ಸಮಾಯಾತೋ ರತ್ನಪೂರ್ಣೋ ಯಥೋದಧಿಃ

ಆಮೇಲೆ ಆ ಸಾಗಣಿಕೆ ಸಮುದ್ರದಂತೆ ರತ್ನಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ ಬಂದಿತು.

ಸರ್ವೈಸ್ತೈರ್ವಿಂಶತಿಃ ಸಂಖ್ಯಾ ಏಕೈಕೇನ ಸಮುದ್ರಗೈಃ 171.

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ, ಇಪ್ಪತ್ತು ಮಂದಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಂದವರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದ್ದರು.

ಪ್ರಸಾದ್ಯ ಸರ್ವೇ ಸಮ್ಪೂಜ್ಯ ಪ್ರೇಷಿತಾಸ್ತೇ ಗೃಹಂ ಯಯುಃ

ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಅವರನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.

ಶುಶ್ರೂಷಮಾಣಾಸ್ತಂ ವೈಶ್ಯಂ ಯಥಾ ಸ್ವಪಿತರಂ ತಥಾ

ಅವರು ಆ ವೈಶ್ಯನನ್ನು ತಮ್ಮ ತಂದೆಯಂತೆ ಸೇವಿಸಿದರು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ಗೋಕರ್ಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಏಕಸಪ್ತತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವದ್ಶಾಸ್ತ್ರದ ಗೋಕರ್ಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ನೂರ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂದನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ಯಥಾ ಕೃತ್ಯಮೇವಮೇವ ತ್ರಯೋದಶ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮೊದಲನೆಯ ದಿನ ಹೇಗೆ ಕರ್ತವ್ಯವಿತ್ತು, ಹೀಗೆಯೇ ಹದಿಮೂರನೇ ದಿನವೂ ನಡೆಯಿತು.

ತಾ ದೇವ್ಯೋ ನೃತ್ಯಗೀತೇಷು ಕುಶಲಾಶ್ಚಾಗಮೇಽಭವನ್

ಆ ದೇವಿಯರು ನೃತ್ಯ ಮತ್ತು ಹಾಡಿನಲ್ಲಿ片ಪಾಡಾಗಿದ್ದರು.

ಗೋಕರ್ಣಃ ಸರ್ವಭಾವೇನ ಗೃಹಂ ವಿಸ್ಮೃತವಾನಸೌ

ಗೋಕರ್ಣನು ಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ತನ್ನ ಮನೆಮರೆಯುವಷ್ಟು ತೊಡಗಿದ್ದನು.

ವಿವರ್ಣಂ ವದನಾ ದೀನಾ ಭಗ್ನಾಲಂಕಾರವಾಸಸಃ

ಅವರ ಮುಖಗಳು ಬಿಳಿಯಾಗಿ, ದುಃಖದಿಂದ, ಆಭರಣ ಮತ್ತು ಬಟ್ಟೆಗಳು ಮುರಿದು ಹೋದಂತಿದ್ದವು.

ದೃಶ್ಯನ್ತೇ ವಿಕೃತಾಕಾರಾಃ ಸವ್ರಣಾ ರುಧಿರಸ್ರವಾಃ

ಅವರು ವಿಕಾರವಾದ ದೇಹದಿಂದ, ಗಾಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವರಾಗಿ, ರಕ್ತ ಹರಿಯುತ್ತಾ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ಅಪುತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ಸ್ವರ್ಗೋ ನೈವ ಚ ನೈವ ಚ

ಮಗ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ ಯಾವ ದಾರಿ ಇಲ್ಲ, ಸ್ವರ್ಗವೂ ಇಲ್ಲ, ಇನ್ನೇನು ಇಲ್ಲ.

ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸ ಪಪ್ರಚ್ಛ ತಾಸಾಂ ರೂಪವಿಪರ್ಯಯಮ್

ಇದನ್ನು ಅರಿತು, ಅವನು ಅವರ ರೂಪ ಬದಲಾಗಿದ್ದದನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ದೇವ್ಯ ಊಚುಃ ಕಾಲಾತ್ಮಕಃ ಸ ಭಗವಾನ್ಭುಜ್ಯತೇ ಸುಕೃತಂ ಯತಃ

ದೇವಿಯರು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಭಗವಂತನು ಕಾಲಸ್ವರೂಪನು, ಅವನಿಂದಲೇ ಪುಣ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ ಏವ ನಿತ್ಯಕಾಲಂ ಚ ಪೃಚ್ಛತಿ ಸ್ಮ ತದುತ್ತರಮ್

ಅವನೇ ಶಾಶ್ವತ ಕಾಲವಾಗಿ, ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೂ ಉತ್ತರಕ್ಕೂ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಿಶ್ಚಯಾರ್ಥಂ ಪುನಃ ಸೋಽಥ ಗೋಕರ್ಣಸ್ತಾಃ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ 172.

ನಿಶ್ಚಯಕ್ಕಾಗಿ ಗೋಕರ್ಣನು ಮತ್ತೆ ಅವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಕೇಳಿದನು.

ಯದಿ ಗೋಪ್ಯಂ ಮಮಾರ್ತ್ತಸ್ಯ ವೈರೂಪ್ಯಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಥ

ನನ್ನ ದುಃಖದಿಂದ ಬಂದಿರುವ ಈ ದೈಹಿಕ ದೋಷವನ್ನು ನೀವು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಿದರೆ, ಅದು ರಹಸ್ಯವಾಗಿರಬೇಕಾದರೂ—

ಏವಮುಕ್ತೇ ತದಾ ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಏಕಾಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಅವನೀಗ ಹೀಗೆಂದಾಗ, ಅವಳರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಳು ಹೀಗೆಂದಳು—

ಶೃಣು ವತ್ಸ ವದಿಷ್ಯೇಽಹಂ ವಿರೂಪಕರಣಂ ಯಥಾ

ನೋಡು ಮಗನೇ, ಈ ದೈಹಿಕ ದೋಷ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಯಿತು ಎಂಬುದನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಆಸ್ತೇ ಮಧುಪುರೀ ರಮ್ಯಾ ನೃಣಾಂ ಮುಕ್ತಿಪ್ರದಾಯಿನೀ

ಮಧು ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ಊರು ಇದೆ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಚಾತುರ್ಮಾಸ್ಯಂ ತೀರ್ಥಸೇವೀ ಸ ಗತೋ ಭಕ್ತಿಪೂರ್ವಕಮ್

ಅವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಲ್ಕು ತಿಂಗಳ ಪವಿತ್ರ ಆಚರಣೆಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ ಆ ಊರಿಗೆ ಹೋದನು.

ಆರಾಮವಾಟಿಕಾಃ ಶುಭ್ರಾಃ ಪ್ರಾಕಾರವರವೇಷ್ಟಿತಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ತೋಟಗಳು ಇದ್ದವು, ಅವು ಉತ್ತಮವಾದ ಗೋಡೆಯಿಂದ ಸುತ್ತಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದವು.

ಫಲವನ್ತೋ ದ್ರುಮಾಸ್ತಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವರ್ತ್ತುಸುಮನೋಹರಾಃ

ಆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿ ಹಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮರಗಳು ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಮನೋಹರವಾಗಿದ್ದವು.

ಸೇವಕೈರ್ನಾಶಿತಃ ಸರ್ವಂ ಆರಾಮಃ ಸಫಲದ್ರುಮಃ

ಆ ತೋಟಗಳಲ್ಲಿನ ಹಣ್ಣುಮರಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಸೇವಕರು ನಾಶಮಾಡಿದರು.