ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ನೃಸಿಂಹರೂಪೀ ಚ ಭವತ್ಯಜಸ್ತ್ರಂ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಯೋಗಿವರೋಗ್ರಭೀಮಃ । ಕರಾಲವಕ್ತ್ರಃ ಕನಕಾಗ್ರವರ್ಚಾ ರತ್ನಾಶಯೋಽಸ್ಮಾನಸುರಾನ್ತಕೋಽವ್ಯಾತ್ ।। ೧೫.

ಯಾರು ನೃಸಿಂಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯುಗ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಜರಾಮರನಾಗಿ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರನಾಗಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಮುಖ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ತುದಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನಾಗಿ, ರತ್ನಗಳ ನಿವಾಸಿಯಾದ ದೈತ್ಯರ ಸಂಹಾರಕನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಬಲೇರ್ಮಖಧ್ವಂಸಕೃತೇ ಮಹಾತ್ಮಾ ಸ್ವಾಂ ಗೂಢತಾಂ ಯೋಗವಪುಃಸ್ವರೂಪಃ । ಸ ದಣ್ಡಕಾಷ್ಠಾಽಜಿನಲಕ್ಷಣಃ ಪುನಃ ಕ್ಷಿತಿಂ ಚ ಪದಾ ಕ್ರಾನ್ತವಾನ್ ಯಃ ಸ ಪಾತು ।। ೧೫.

ಬಲಿಯ ಯಜ್ಞವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು, ಯಾರು ತನ್ನ ಯೋಗಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಗುಪ್ತವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ದಂಡ, ಕಷ್ಟ ಮತ್ತು ಅಜಿನ ಚರ್ಮದ ಗುರುತುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮತ್ತೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಪಾದದಿಂದ ದಾಟಿದ ಮಹಾತ್ಮನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ತ್ರಿಃಸಪ್ತಕೃತ್ವೋ ಜಗತೀಂ ಜಿಗಾಯ ಜಿತ್ವಾ ದದೌ ಕಶ್ಯಪಾಯ ಪ್ರಚಣ್ಡಃ । ಸ ಜಾಮದಗ್ನ್ಯೋಽಭಿಜನಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭೋಽಸುರಹಾ ಪ್ರಪಾತು ।। ೧೫.

ಯಾರು ಇಪ್ಪತ್ತೊಂದು ಬಾರಿ ಜಗತ್ತನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಜಯಿಸಿದ ಮೇಲೆ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ದಾನಮಾಡಿದ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯು, ಜಮದಗ್ನಿಯ ಪುತ್ರನು, ಸಜ್ಜನರ ರಕ್ಷಕನು, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನು, ದೈತ್ಯರ ಸಂಹಾರಕನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಚತುಃಪ್ರಕಾರಂ ಚ ವಪುರ್ಯ ಆದ್ಯಂ ಹೈರಣ್ಯಗರ್ಭಪ್ರತಿಮಾನಲಕ್ಷ್ಯಮ್ । ರಾಮಾದಿರೂಪೈರ್ಬಹುರೂಪಭೇದ- ಶ್ಚಕಾರ ಸೋಽಸ್ಮಾನಸುರಾನ್ತಕೋಽವ್ಯಾತ್ ।। ೧೫.

ಯಾರ ಪ್ರಾರಂಭಿಕ ರೂಪವು ನಾಲ್ಕು ವಿಧವಾಗಿದ್ದು, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನಂತೆ ಕಾಣಿಸುವವನು, ರಾಮನಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ ಅನೇಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ ದೈತ್ಯರ ಸಂಹಾರಕನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ಚಾಣೂರಕಂಸಾಸುರದರ್ಪಭೀತೇ- ರ್ಭೀತಾಮರಾಣಾಮಭಯಾಯ ದೇವಃ । ಯುಗೇ ಯುಗೇ ವಾಸುದೇವೋ ಬಭೂವ ಕಲ್ಪೇ ಭವತ್ಯದ್ಭುತರೂಪಕಾರೀ । ಯುಗೇ ಯುಗೇ ಕಲ್ಕಿನಾಮ್ನಾ ಮಹಾತ್ಮಾ ವರ್ಣಸ್ಥಿತಿಂ ಕರ್ತ್ತುಮನೇಕಮೂರ್ತ್ತಿಃ ।। ೧೫.

ಚಾಣೂರ, ಕಂಸ ಮತ್ತು ಇತರ ದೈತ್ಯರ ಭಯದಿಂದ, ಭಯಗೊಂಡ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಯಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡಲು, ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸುದೇವನಾಗಿ, ಪ್ರತಿ ಕಲ್ಪದಲ್ಲೂ ಅದ್ಭುತ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಯುಗಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಕಲ್ಕಿಯೆಂಬ ಮಹಾತ್ಮನು ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವರ್ಣಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಲು ಬರುತ್ತಾನೆ.

ಸನಾತನೋ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಃ ಪುರಾಣೋ ನ ಯಸ್ಯ ರೂಪಂ ಸುರಸಿದ್ಧದೈತ್ಯಾಃ । ಪಶ್ಯನ್ತಿ ವಿಜ್ಞಾನಗತಿಂ ವಿಹಾಯ ಅಥೋಪ್ಯನೇಕಾನಿ ಸಮರ್ಚ್ವಯನ್ತಿ । ಮತ್ಸ್ಯಾದಿರೂಪಾಣಿ ಚರಾಣಿ ಸೋಽವ್ಯಾತ್ ।। ೧೫.

ಯಾವನು ಶಾಶ್ವತನು, ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಪುರಾತನನು, ಅವನ ರೂಪವನ್ನು ದೇವತೆಗಳು, ಸಿದ್ಧರು, ದೈತ್ಯರು ಜ್ಞಾನಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೋಡಲಾಗದು; ಆದರೂ ಅವರು ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮತ್ಸ್ಯಾದಿ ರೂಪಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಅವನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲಿ.

ನಮೋ ನಮಸ್ತೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮಾಯ ಪುನಶ್ಚ ಭೂಯೋಽಪಿ ನಮೋ ನಮಸ್ತೇ । ನಮಃ ಪುರಸ್ತಾದಥ ಪೃಷ್ಠತಸ್ತೇ ನಯಸ್ವ ಮಾಂ ಮುಕ್ತಿಪದಂ ನಮಸ್ತೇ ।। ೧೫.

ಪರುಷೋತ್ತಮನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ನಮಸ್ಕಾರ! ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ಮುಂದೆ, ಹಿಂದೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ! ನನ್ನನ್ನು ಮುಕ್ತಿಪಥಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ಯು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ!

ಏವಂ ನಮಸ್ಯತಸ್ತಸ್ಯ ಮಹರ್ಷೇರ್ಭಾವಿತಾತ್ಮನಃ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷತಾಂ ಗತೋ ದೇವಃ ಸ್ವಯಂ ಚಕ್ರಗದಾಧರಃ ।। ೧೫.

ಆ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು ಅವರ ಮುಂದೆ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯ ವಿಜ್ಞಾನಂ ನಿಸ್ತರಙ್ಗಂ ಸ್ವದೇಹತಃ । ಉತ್ತಸ್ಥೌ ಸೋಽಪಿ ತಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ತಸ್ಮಿನ್ ಬ್ರಹ್ಮಣಿ ಶಾಶ್ವತೇ । ಲಯಂ ಜಗಾಮ ದೇವಾತ್ಮಾ ತ್ವಪುನರ್ಭವಸಂಜ್ಞಿತೇ ।। ೧೫.

ಅವನನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಆ ಮಹರ್ಷಿಯವರ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿ, ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದಂತೆ, ಏಳಿತು; ಆ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಡೆದ ಅವರು, ಪುನರ್ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿದರು.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ । ತದಾ ದುರ್ವಾಸಸಾ ಶಪ್ತೋ ದೇವರಾಜಃ ಶತಕ್ರತುಃ । ವಸಿಷ್ಯಸಿ ತ್ವಂ ಮರ್ತ್ತ್ಯೇಷು ಸುಪ್ರತೀಕಸುತೇನ ತು ।। ೧೬.

ಭೂಮಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದೇವೇಂದ್ರನಾದ ಶತಕ್ರತು, ದುರ್ವಾಸರಿಂದ ಶಾಪವನ್ನು ಪಡೆದನು; ನೀನು ಸುಪ್ರತಿಕನ ಮಗನ ಮೂಲಕ ಮಾನವರೊಳಗೆ ವಾಸಿಸುವೆ.

ಉತ್ಸಾದಿತೋ ದಿವೋ ಮೂಢೇತ್ಯೇವಮುಕ್ತಸ್ತು ಭೂಧರ । ಇನ್ದ್ರೋ ಮರ್ತ್ತ್ಯಮುಪಾಗಮ್ಯ ಸರ್ವದೇವಸಮನ್ವಿತಃ ।। ೧೬.

ಭೂಧರನು, 'ನೀನು ಸ್ವರ್ಗದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೀಯ, ಮೂಢಾ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಇಂದ್ರನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾನವರ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ಕಿಂ ಚಕಾರ ಚ ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ದುರ್ಜಯೇ ಚ ನಿಪಾತಿತೇ । ಪರಮೇಷ್ಠಿನಾ ಭಗವತಾ ತೇನ ಯೋಗವಿದುತ್ತಮೌ ।। ೧೬.

ಅಜೇಯನಾದವನು ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಸೋಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಏನು ಮಾಡಿದನು?

ಸ್ವರ್ಗೇ ವಿದ್ಯುತ್ಸುವಿದ್ಯುಚ್ಚ ತೌ ಚ ಕಿಂ ಚಕ್ರತುಸ್ತದಾ । ಏತನ್ಮೇ ಸಂಶಯಂ ದೇವ ಕಥಯಸ್ವ ಪ್ರಸಾದತಃ ।। ೧೬.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುಚ್ಚನು ಏನು ಮಾಡಿದರು? ದೇವಾ, ಈ ಸಂಶಯವನ್ನು ದಯಮಾಡಿ ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ದೂರ್ಜಯೇನ ಜಿತೋ ಧಾತ್ರಿ ದೇವರಾಜಃ ಶತಕ್ರತುಃ । ಭಾರತೇ ಹಿ ತದಾ ವರ್ಷೇ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ತು ಪೂರ್ವತಃ । ಆಶ್ರಿತ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೋ ದೇವೈಃ ಸಹ ಯಕ್ಷಮಹೋರಗೈಃ ।। ೧೬.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ದೂರ್ಜಯನು ಗೆದ್ದನು, ದೇವೇಂದ್ರನಾದ ಶತಕ್ರತುನು ಸೋತನು; ಭಾರತಖಂಡದಲ್ಲಿ, ವಾರಾಣಸಿಯ ಪೂರ್ವಭಾಗದಲ್ಲಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳು, ಯಕ್ಷರು ಮತ್ತು ಮಹಾನಾಗರೊಂದಿಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು.

ವಿದ್ಯುತ್ಸುವಿದ್ಯುಚ್ಚ ತದಾ ಯೋಗಮಾಸ್ಥಾಯ ಶೋಭನೇ । ದೀರ್ಘತಾಪಜ್ವರಂ ವಾಯುಕರ್ಮಯೋಗೇನ ಸಂಶ್ರಿತೌ ೧೬.

ಆಗ ವಿದ್ಯುತ್ಸು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯುಚ್ಚರು ಯೋಗವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಂಡು, ವಾಯುಯೋಗ ಮತ್ತು ಕರ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದೀರ್ಘ ಜ್ವರವನ್ನು ಸಹಿಸಿದರು.

ತಂ ದುರ್ಜಯಂ ಮೃತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಮುದ್ರಾನ್ತಃಸ್ಥಿತಂ ತದಾ । ಆನೀಯ ಚತುರಙ್ಗಂ ತು ದೇವಾನ್ ಪ್ರತಿ ವಿಜಗ್ಮತುಃ ।। ೧೬.

ದೂರ್ಜಯನು ಸತ್ತನು ಮತ್ತು ಸಮುದ್ರದೊಳಗೆ ಇದ್ದಾನೆ ಎಂದು ಕೇಳಿ, ಅವರು ತಮ್ಮ ಚತುಷ್ಪದ ಸೇನೆಯನ್ನು ಕರೆದುಕೊಂಡು ದೇವತೆಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಹೋರಾಡಲು ಹೊರಟರು.

ಆಗತ್ಯ ತೌ ತದಾ ದೈತ್ಯೌ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯೇನ ಪರ್ವತಮ್ । ಹಿಮವನ್ತಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸಂಸ್ಥಿತೌ ತು ಬಭೂವತುಃ ।। ೧೬.

ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮಹಾಸೈನ್ಯವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಬಂದು, ಹಿಮವಂತಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದರು.

ದೇವಾ ಅಪಿ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯಂ ಸಂಹತ್ಯ ಕೃತದಂಶಿತಾಃ । ಮನ್ತ್ರಯಾಞ್ಚಕ್ರುರವ್ಯಗ್ರಾ ಐನ್ದ್ರಂ ಪದಮಭೀಪ್ಸವಃ ।। ೧೬.

ದೇವತೆಗಳೂ ಕೂಡ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಉತ್ಸುಕವಾಗಿ ಸಭೆ ಸೇರಿ ಚಿಂತನೆ ನಡೆಸಿದರು.

ಅಬ್ರವೀತ್ ತತ್ರ ದೇವಾನಾಂ ಗುರುರಾಙ್ಗಿರಸೋ ಮುನಿಃ । ಗೋಮೇಧೇನ ಯಜಘ್ವಂ ವೈ ಪ್ರಥಮೇನ ತದನ್ತರಮ್ ।। ೧೬.

ಅಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಗುರುವಾದ ಆಂಗಿರಸ ಮುನಿಯವರು ಹೇಳಿದರು: ಮೊದಲು ಗೋಮೇಧಯಾಗವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು, ನಂತರ ಇತರ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಿರಿ.

ಯಷ್ಟವ್ಯಂ ಕ್ರತುಭಿಃ ಸರ್ವೈರೇಕಸ್ಥಿತಿರಥಾಮರಾಃ । ಉಪದೇಶೋ ಮಯಾ ದತ್ತಃ ಕ್ರಿಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಮೇಷ ವೈ ।। ೧೬.

ಎಲ್ಲ ಅಮರರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಾನು ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೇನೆ—ಇದು ಬೇಗನೆ ಮಾಡಿರಿ.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ದೇವಾ ಗಾಃ ಪಶೂಂಶ್ಚಾನುಕಲ್ಪ್ಯ ತೇ । ಮುಮುಚುಶ್ಚರಣಾರ್ಥಾಯ ರಕ್ಷಾರ್ಥಂ ಸರಮಾಂ ದದುಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹಸುಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಯಾಗಕ್ಕಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ಅವುಗಳನ್ನು ಬಿಡಿದರು ಮತ್ತು ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಸರಮೆಯನ್ನು ನೇಮಿಸಿದರು.

ತಾಶ್ಚ ಗಾವೋ ದೇವಶುನ್ಯಾ ರಕ್ಷ್ಯಮಾಣಾ ಧರಾಧರೇ । ತತ್ರ ಜಗ್ಮುಸ್ತದಾ ಗಾವಶ್ಚರನ್ತ್ಯೋ ಯತ್ರ ತೇಽಸುರಾಃ ।। ೧೬.

ಆ ಹಸುಗಳು ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದಾಗ ಸರಮೆಯವರಿಂದ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿ ಅಸುರರು ಇದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಿರುಗಾಡಿದವು.

ತೇ ಚ ಗಾವಸ್ತು ತಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶುಕ್ರಮೂಚುಃ ಪುರೋಹಿತಮ್ । ಪಶ್ವರ್ಥಂ ದೇವಗಾ ಬ್ರಹ್ಮಂಶ್ಚಾರ್ಯನ್ತೇ ರಕ್ಷಮಾಣಯಾ । ದೇವಶೂನ್ಯಾ ಸರಮಯಾ ವದ ಕಿಂ ಕ್ರಿಯತೇಽಧುನಾ ।। ೧೬.

ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ಶುಕ್ರನನ್ನು ಕೇಳಿದರು: 'ಯಾಗದ ಹಸುಗಳು, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನು ಸರಮೆಯವರಿಂದ ಕಾಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ, ದೇವತೆಗಳಿಲ್ಲದೆ. ಈಗ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ಶುಕ್ರಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚಾಸುರಾಂಸ್ತದಾ । ಏತಾ ಗಾ ಹ್ರಿಯತಾಂ ಶೀಘ್ರಮಸುರಾ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬಥ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಶುಕ್ರನು ಅಸುರರಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಈ ಹಸುಗಳನ್ನು ಬೇಗ ತೆಗೆದುಕೊಂಡುಹೋಗಿ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡಿ.'

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತದಾ ದೈತ್ಯಾ ಜಹ್ರುಸ್ತಾ ಗಾ ಯದೃಚ್ಛಯಾ । ಹೃತಾಸು ತಾಸು ಸರಮಾ ಮಾರ್ಗಮನ್ವೇಷಣೇ ರತಾ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಅಸುರರು ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡರು; ಹಸುಗಳು ಕಳವುವಾದ ಮೇಲೆ ಸರಮೆಯವರು ಅವುಗಳ ಹಾದಿಯನ್ನು ಹುಡುಕಲು ಮನಸ್ಸು ಹಾಕಿದರು.

ಅಪಶ್ಯತ್ ಸಾ ದಿತೇಃ ಪುತ್ರೈರ್ನೀತಾ ಗಾವೋ ಧರಾಧರೇ । ದೈತ್ಯೈರಪಿ ಶುನೀ ದೃಷ್ಟಾ ದೃಷ್ಟಮಾರ್ಗಾ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೬.

ಅವಳು ನೋಡಿ, ದಿತಿಯ ಮಗ들은 ಆ ಹಸುಗಳನ್ನು ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿದ್ದರು. ದೈತ್ಯರು ಕೂಡ ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಗಮನದಿಂದ ನೋಡಿದರು, ಅವಳ ನಡೆನುಡಿಗಳನ್ನು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗಮನಿಸಿದರು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತೇ ತಾಂ ಚ ಸಾಮ್ನೈವ ಸಾಮಪೂರ್ವಮಿದಂ ವಚಃ । ಆಸಾಂ ಗವಾಂ ತು ದುಗ್ಧ್ವೈವ ಕ್ಷೀರಂ ತ್ವಂ ಸರಮೇ ಶುಭೇ ।। ೧೬.

ಅವರು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು: 'ಓ ಶರಮೆ, ಶುಭವಾಗಿರು, ಈ ಹಸುಗಳಿಂದ ಹಾಲು ಹಿಂಡಿ ನೀನು ಕುಡಿಯು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಪಿಬಸ್ವೈವಮಿತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ತಸ್ಯೈ ತದ್ ದದುರಞ್ಜಸಾ । ದತ್ತ್ವಾ ತು ಕ್ಷೀರಪಾನಂ ತು ತಸ್ಯೈ ತೇ ದೈತ್ಯನಾಯಕಾಃ ।। ೧೬.

ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವರು ತಕ್ಷಣವೇ ಅವಳಿಗೆ ಹಾಲು ನೀಡಿದರು; ದೈತ್ಯನಾಯಕರು ಅವಳಿಗೆ ಹಾಲು ಕುಡಿಯಲು ಅವಕಾಶ ಕೊಟ್ಟರು.

ಮಾ ಭದ್ರೇ ದೇವರಾಜಾಯ ಗಾಶ್ಚೇಮಾ ವಿನಿವೇದಯ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ದೈತ್ಯಾ ಮುಮುಚುಸ್ತಾಂ ಶುನೀಂ ವನೇ ।। ೧೬.

ಅವರು ಹೇಳಿದರು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ಈ ಹಸುಗಳ ವಿಷಯವನ್ನು ದೇವರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಬೇಡ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ನಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಬಿಡಿದರು.