ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶುಕೋಽಯಂ ಪಞ್ಜರಸ್ಶ್ಚಶ್ಚ ಪುತ್ರಾರ್ಥಂ ಮೇ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್

ಈ ಶುಕನೂ, ಅದರ ಪಂಜರವೂ ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ನನಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ವಚನೇ ಶಬರೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ 170.

ಹೀಗೆ ಮಾತು ಹೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ, ಶಬರಿ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು:

ಸರಸ್ವತ್ಯಾಃ ಫಲೇ ಚೈವ ದತ್ತೇ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ತೇ ಶುಕಮ್

ಸರಸ್ವತಿಯ ಹಣ್ಣು ಕೊಟ್ಟಾಗ ನಾನು ನಿನಗೆ ಶುಕನನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಸರಸ್ವತ್ಯಾಃ ಸಙ್ಗಮೇ ಚ ಯತ್ಫಲಂ ಲಭತೇ ನರಃ

ಸರಸ್ವತಿಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಯಾವ ಫಲವನ್ನು ಮಾನವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೋ—

ಯತ್ಫಲಂ ಸಙ್ಗಮಸ್ಯೋಕ್ತಂ ಶೃಣುಯಾದ್ದ್ವಾದಶೀವ್ರತಮ್

ಸಂಗಮದ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು; ಜೊತೆಗೆ ದ್ವಾದಶೀ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆ ಕೂಡ.

ಯಮುದ್ದಿಶ್ಯ ವ್ರತಂ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ ಗಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಯಾರಿಗಾಗಿ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ನಾಸೌ ಯಮಪುರಂ ಯಾತಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ

ಅವನು ಯಮಪುರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ; ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಗೋಕರ್ಣಸರಸ್ವತೀಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಸಪ್ತತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಗೋಕರ್ಣ ಮತ್ತು ಸರಸ್ವತಿಯ ಮಹಿಮೆ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಗೃಹ್ಯ ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಸ್ತದರ್ಪಿತಮ್

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ಆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು, ತಾಯಿಯವರಿಗೂ ತಂದೆಯವರಿಗೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಶುಕಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಸರ್ವಂ ನಿವೇದ್ಯ ಚ ಮಹಾಮತಿಃ

ಶುಕನ ಎಲ್ಲಾ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸಿ, ಆ ಜಾಣನು—

ಸುಖಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮತಂ ಚಾಪಿ ವ್ಯವಹಾರೇ ಚ ಪೂಜನೇ

ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು, ವ್ಯವಹಾರದಲ್ಲಿಯೂ ಗೌರವವನ್ನು ಗಳಿಸಿ—

ಪುನಸ್ತತ್ರೈವ ಗಮನೇ ವಣಿಗ್ಭಾವೇ ಮತಿರ್ಗತಾ

ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುವ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರಿ ಆಗುವ ಆಸೆ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿತು.

ಆನಯಿಷ್ಯೇ ಬಹೂನ್ಯತ್ರ ಸಾರ್ಧಂ ರತ್ನಪರೀಕ್ಷಕೈಃ ಸಮುದ್ರಯಾಯಿಭಿರ್ಲೋಕೈಃ ಸಂವಿದಂ ಪ್ರೋಚ್ಯ ನಿರ್ಗತಃ

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಬಹಳಷ್ಟು ವಸ್ತುಗಳನ್ನು, ರತ್ನಗಳನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವವರನ್ನೂ, ಸಮುದ್ರದಾರಿಗಳನ್ನೂ ಕರೆತರುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೊರಟನು.

ಪೇಯಾಹಾರ ಸಮಾಹಾರಂ ಕೃತ್ವಾ ಕೃತ್ಯವಿದಾರ್ಥಕಮ್

ಪಾನಾಹಾರವನ್ನು, ಅಗತ್ಯವಿರುವ ಆಹಾರವನ್ನು ಕೂಡಿಸಿ—

ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಃ ಶುಭಾ ವಾಚೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ದೇವತಾಗೃಹೇ

ತಾಯಿಯವರಿಂದ ಮತ್ತು ತಂದೆಯವರಿಂದ ದೇವರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪಡೆದು—

ಪಿತುಃ ಶುಶ್ರೂಷಣಂ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಂ ಯೂಯಂ ಕರಿಷ್ಯಥ

ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನನ್ನ ತಂದೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ—

ಭವತೀಭಿಶ್ಚ ಕೃತ್ಯಂ ಮೇ ಕರಣೀಯಂ ಯಥಾ ತಥಾ

ಮತ್ತೂ, ನೀವು ಹೆಂಗಸರು ನನ್ನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಿ—

ಭಾರ್ಯಾಭಿಃ ಸಮನುಜ್ಞಾತೋ ಯಾನಪಾತ್ರಂ ಗತಸ್ತದಾ 171.

ಭಾರ್ಯೆಯರು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಪ್ರಯಾಣದ ಹಡಗಿಗೆ ಹೋದನು.

ಪೋತಾರೂಢಾಸ್ತತಃ ಸರ್ವೇ ಪೋತವಾಹೈರುಪೋಹಿತಾಃ

ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲರೂ ಹಡಗಿಗೆ ಏರಿ, ಹಡಗಿನವರ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.

ಅಥ ದೈವವಶಾದ್ವಾಯುರ್ವಿಲೋಮಃ ಸಮಜಾಯತ ಪೋತವಾಹಾಸ್ತತಃ ಸರ್ವೇ ವಿಸಂಜ್ಞಾ ಮೋಹಿತಾಃ ಕೃಶಾಃ

ಆಗ ದೈವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ವಿರುದ್ಧವಾದ ಗಾಳಿ ಬೀಸಿತು; ಹಡಗಿನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿ, ಗೊಂದಲದಿಂದ ದುರ್ಬಲರಾದರು.

ಹಾ ಕಷ್ಟಂ ಹಿ ಕಥಂ ಕಿಞ್ಚ ಕುತ್ರ ಗಚ್ಛಾಮಹೇ ವಯಮ್ ಆಕ್ಷಿಪದ್ವಾಗ್ಭಿರುಗ್ರಾಭಿರನ್ಯೋನ್ಯಂ ಶಙ್ಕ್ಯ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾಃ

'ಅಯ್ಯೋ, ಎಂತಹ ದುಃಖ! ಇದು ಏನು? ನಾವು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇವೆ?' ಎಂದು ಅವರು ಕಠಿಣವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಕೂಗಿ, ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅನುಮಾನಿಸಿ, ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದರು.

ಜಲ್ಪನ್ತಿ ಕೋಽತ್ರ ಪಾಪಿಷ್ಠಃ ಸಮಾರೂಢೋ ನಿರಾಕೃತಃ

'ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಯಾರು ಪಾಪಿ, ಯಾರು ಹಡಗಿಗೆ ಏರಿ ಈ ಅಪಾಯ ತಂದರು?' ಎಂದು ಅವರು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಂ ವಿಲಪತಾಂ ತೇಷಾಂ ಚತ್ವಾರೋಽಪಿ ಸಮಭ್ಯಯುಃ

ಹೀಗೆ ಅವರು ಅಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ನಾಲ್ವರು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದರು.

ನಿರ್ಭರ್ತ್ಸನಂ ತತಸ್ತೇಷಾಮನ್ಯೋನ್ಯಮಭಿಜಲ್ಪನಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವರಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ದೂಷಣೆ ಮತ್ತು ಆರೋಪಗಳು ನಡೆಯಿತು.

ಅಪುತ್ರಸ್ಯ ಗತಿರ್ನಾಸ್ತಿ ಇತಿ ಸರ್ವಸ್ಯ ನಿಶ್ಚಿತಮ್

'ಮಗನಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಗತಿ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಎಲ್ಲರೂ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿದರು.

ಯದತ್ರ ಯುಕ್ತಂ ಕಾಲೇಽಸ್ಮಿನ್ವಿಷಮೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ

'ಈ ಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡುವುದು ಸರಿಯಾಗಿದೆ?' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಶುಕ ಉವಾಚ ಅಹಂ ಕರಿಷ್ಯೇ ತತ್ಸರ್ವಂ ಮಾ ವಿಷಾದೇ ಮನಃ ಕೃಥಾಃ

ಶುಕನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ; ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ದುಃಖವನ್ನಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಡಿ.'

ಏವಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಪಿತರಂ ಸಮುಡ್ಡೀಯ ತತೋ ದ್ರುತಮ್ 171.

ಹೀಗೆ ತಂದೆಯನ್ನು ಧೈರ್ಯವನ್ನಿಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.

ನೀಚಗತ್ಯಾ ರಕ್ಷಯನ್ವೈ ಸುತರಂ ದುಸ್ತರಂ ಜಲಮ್

ಕೆಳಗೆ ಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಆ ಗಟ್ಟಿಯಾದ, ದಾಟಲಾಗದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ಸಾಗಿದನು.