ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತೇನೋಕ್ತಂ ಭೋ ಇಹಾಗಚ್ಛ ಆತಿಥ್ಯಂ ಕರವಾಣಿ ತೇ

ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಅತಿಥಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಬಾ; ನಾನಿನ್ನು ಆತಿಥ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'

ಫಲಾನೀಮಾನಿ ಸ್ವಾದೂನಿ ಮಧುಮಾಂಸೋದಕಾನಿ ಚ 170.

ಇಲ್ಲಿ ಈ ಸಿಹಿ ಹಣ್ಣುಗಳು, ಜೇನು, ಮಾಂಸ ಮತ್ತು ನೀರು ಇವೆ.

ಆಗತ್ಯ ಪಿತರೌ ಮಹ್ಯಂ ವಿಶೇಷಂ ತೌ ಕರಿಷ್ಯತಃ

ನನ್ನ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಬಂದಾಗ, ಅವರು ನಿನಗೆ ವಿಶೇಷ ಗೌರವ ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಗೃಹಸ್ಥಸ್ತಸ್ಯ ಪಿತರೋ ವಸನ್ತಿ ನರಕೇ ಧ್ರುವಮ್

ಯಾರ ಮನೆಯವರಾದ ತಂದೆ-ತಾಯಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಗೃಹಸ್ಥನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ—

ಅತಿಥಿರ್ಯಸ್ಯ ಭಗ್ನಾಶೋ ಗೃಹಾತ್ಪ್ರವ್ರಜತೇ ಯದಿ

ಯಾವ ಅತಿಥಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಪೂರೈಸದೆ, ಅವನು ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟುಹೋಗಿದರೆ—

ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಪೂಜ್ಯೋ ವೈ ಗೃಹಮೇಧಿನಾ

ಆದರಿಂದ, ಗೃಹಸ್ಥನು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.

ಏವಂವಿಧಾಃ ಶುಭಾ ವಾಚೋ ವೈಶ್ಯೋ ಧರ್ಮೋಪದೇಶಕಾತ್

ಈ ರೀತಿ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಧರ್ಮವನ್ನು ಕಲಿತ ವೈಶ್ಯನು ಹೇಳಿದನು.

ಋಷಿಃ ಕಸ್ತ್ವಂ ಪುರಾಣಜ್ಞಃ ಕಿಂ ವಾ ದೇವೋಽಥ ಗುಹ್ಯಕಃ

ಓ ಋಷಿಯೇ, ನೀನು ಯಾರು? ಪುರಾತನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅರಿತವನೇ, ದೇವನೋ ಅಥವಾ ಗುಪ್ತ ಜೀವಿಯೋ?

ಕಸ್ತ್ವಂ ಕಥಯ ಮೇ ಸತ್ಯಮುತ್ಸಾಹಶ್ಚಾತಿಥಿಪ್ರಿಯಃ

ನೀನು ಯಾರು? ನನಗೆ ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು. ನೀನು ಉತ್ಸಾಹಿಯಾಗಿಯೂ ಅತಿಥಿಪ್ರಿಯನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಸ ಶುಕಃ ಸರ್ವಂ ಶಶಂಸಾತ್ಮಪುರಾಕೃತಮ್

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಆ ಶುಕನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ಸಂಗತಿಗಳನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.

ಶುಕಸ್ಯ ವಿಪ್ರಿಯಂ ಯಾದೃಙ್ ಮಹರ್ಷೇಸ್ತು ತಪಸ್ಯತಃ

ಶುಕನಿಗೆ ಏನು ಅಸಹ್ಯವಿತ್ತೋ, ಅದೇ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅಸಹ್ಯವಾಯಿತು.

ತಪಶ್ಚಚಾರ ವಿಪುಲಂ ಶುಕೋ ವ್ಯಾಸಸುತೋ ಮಹಾನ್ 170.

ವ್ಯಾಸನ ಮಗನಾದ ಮಹಾನ್ ಶುಕನು ಭಾರಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಋಷಯಸ್ತತ್ರ ಚಾಜಗ್ಮುರಸಿತೋ ದೇವಲಸ್ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಋಷಿಗಳು ಬಂದರು; ಅಸಿತನು ಮತ್ತು ದೇವಲನು ಕೂಡ ಆಗಮಿಸಿದರು.

ಅಙ್ಗಿರಾಸ್ತೈತ್ತಿರೀ ರೈಭ್ಯಃ ಕಾಣ್ವೋ ಮೇಧಾತಿಥಿಃ ಕೃತಃ

ಅಂಗಿರಾಸ್, ತೈತ್ತಿರೀಯ, ರೈಭ್ಯ, ಕಾಂವ, ಮೇಧಾತಿಥಿ ಮತ್ತು ಕೃತ ಎಂಬ ಋಷಿಗಳು ಇದ್ದರು.

ವಾಮದೇವಶ್ಚಾಶ್ವಶಿರಾಸ್ತ್ರಿಶೀರ್ಷೋ ಗೌತಮೋದರಃ

ವಾಮದೇವ, ಆಶ್ವಶಿರ, ತ್ರಿಶೀರ್ಷ, ಗೌತಮ ಮತ್ತು ಉದರ ಎಂಬ ಋಷಿಗಳೂ ಇದ್ದರು.

ಶುಕಂ ಸಮ್ಮುಖಯಾಮಾಸುಃ ಪಪ್ರಚ್ಛುರ್ದ್ಧರ್ಮಸಂಹಿತಾಮ್

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಶುಕನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಧರ್ಮದ ಮಾರ್ಗದ ಬಗ್ಗೆ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದರು.

ಭ್ರಷ್ಟಃ ಶ್ರದ್ಧಾನ್ವಿತೋ ಬಾಲ್ಯಾತ್ಸುನೀತ್ಯಾಮಗ್ರತಶ್ಚರನ್

ನಾನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದರೂ, ಒಳ್ಳೆಯ ನಡೆ ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗಲೂ, ತಪ್ಪುಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಿದ್ದೆ.

ಅನ್ಯಾಯವಾದಿನಂ ಮಾಂ ಚ ಗುರುರ್ನಿತ್ಯಂ ನಿಷೇಧತಿ

ನಾನು ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಗುರು ಸದಾ ನನಗೆ ತಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.

ಪೂರ್ವಪಕ್ಷಾಶ್ಚ ಸಿದ್ಧಾನ್ತಾಃ ಪರಸ್ಪರಜಿಗೀಷವಃ

ಹಿಂದಿನ ವಾದಗಳು ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದ ನಿರ್ಣಯಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಜಯಿಸಬೇಕೆಂದು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದವು.

ಏವಂ ನಿಷೇಧಿತಶ್ಚಾಹಂ ಗುರುಣಾ ಮುನಿಸತ್ತಮೈಃ

ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಗುರು ಮತ್ತು ಮಹಾನ್ ಋಷಿಗಳು ನನ್ನನ್ನು ತಡೆಯಿದರು.

ಶುಕೇನ ಕೋಪಾಚ್ಛಾಪೋ ಮೇ ದತ್ತೋಽಯಂ ಜಲ್ಪಕೋ ಬಟುಃ

ಆಗ ಶುಕನು ಕೋಪದಿಂದ ನನಗೆ ಶಾಪಕೊಟ್ಟನು: 'ಈ ಹುಡುಗನು ನಿರರ್ಥಕವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವನು ಆಗಲಿ' ಎಂದು.

ಇತ್ಯುಕ್ತಮಾತ್ರೇ ವಚನೇ ತತ್ರೈವಾಹಂ ಶುಕೋದರಃ 170.

ಈ ಮಾತು ಹೇಳಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾನು ಶುಕನ ತಮ್ಮನಾದೆ.

ಮುನಯಸ್ತಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಶುಕಂ ತತ್ತ್ವಾರ್ಥವಿತ್ತಮಮ್

ಆ ಋಷಿಗಳು ಆ ಮಹಾತ್ಮ ಶುಕನನ್ನು ತತ್ವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವನೆಂದು ಗೌರವಿಸಿದರು.

ಆಗಾಮಿಕಾಲೇ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ವರಮಸ್ಮೈ ಶುಕಾಯ ಭೋ

ಭವಿಷ್ಯದಲ್ಲಿ, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ, ನಾನು ಈ ಶುಕನಿಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.

ಅಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸದಾ ಸದ್ಭಾವಹಿತಭಾವನಃ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಜ್ಜನರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಯತ್ನಿಸುವವನಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಮಥುರಾಯಾಂ ಮೃತಃ ಪಶ್ಚಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ

ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಮೃತನಾದ ಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಮಥುರಾಮಥುರೋಚ್ಚಾರಂ ಕುರ್ವನ್ನಿತ್ಯಮತನ್ದ್ರಿತಃ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ, ದಣಿವಿಲ್ಲದೆ, 'ಮಥುರಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಜೋರಾಗಿ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಹಂ ಶಬರೇಣೈವ ಯೇನಾಹಂ ಪಞ್ಜರೇ ಧೃತಃ

ನನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬ ಶಬರನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಪಂಜರದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು.

ಮುನೇಃ ಪ್ರಸಾದಾನ್ಮೇ ಜ್ಞಾನಂ ನ ಜಹಾತಿ ಕದಾಚನ

ಆ ಋಷಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಜ್ಞಾನ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.