ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಉವಾಚ ಶ್ಲಕ್ಷ್ಣಯಾ ವಾಚಾ ಗರುಡಂ ಪ್ರತಿ ಭಾವಿನಿ ಮಾಥುರಾಣಾಂ ಚ ಯದ್ರೂಪಂ ತದ್ರೂಪಂ ಮೇ ವಿಹಂಗಮ ।।169.

ಅವನು ಗರುಡನಿಗೆ ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಓ ಹಕ್ಕಿ, ಮಾಥುರ ಜನರಲ್ಲಿ ಇರುವ ರೂಪವೇ ನನಗೂ ಇದೆ.'

ಯೇ ಪಾಪಾಸ್ತೇ ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಮದ್ರೂಪಾ ಮಾಥುರಾ ದ್ವಿಜಾಃ

ಅಯ್ಯಾ, ಪಾಪಿಗಳು ಮಾತ್ರ ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಗರುಡೋಽಪಿ ತತಃ ಸ್ಥಾನಾದ್ಗತೋ ದೇವಿ ಯಥಾಸುಖಮ್

ಅವಳು, ಗರುಡನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋದನು.

ಯೇಷಾಂ ಪೂಜಿತಮಾತ್ರೇಣ ತುಷ್ಟೋಽಹಂ ಚೈವ ಸರ್ವದಾ

ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಸಾಕು, ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಂತೋಷವಾಗಿರುತ್ತೇನೆ.

ಅಪಿ ಕೀಟಃ ಪತಂಗೋ ವಾ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಗತೋಽಪಿ ವಾ

ಹುಳು, ಪಟಂಗ, ಅಥವಾ ಯಾವ ಪ್ರಾಣಿಯಲ್ಲಾದರೂ ಹುಟ್ಟಿದವನು ಕೂಡ,

ಯಃ ಪಶ್ಯೇತ್ಪದ್ಮನಾಭಂ ತು ದ್ವಾದಶ್ಯಾಮಾಶ್ವಿನಸ್ಯ ತು

ಯಾರು ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ ಪದ್ಮನಾಭನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ,

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ಚೋಪವಾಸೀ ಕೃತಶೌಚಃ ಸಮಾಹಿತಃ

ಅಥವಾ ಹನ್ನೊಂದನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇರುತ್ತಾರೆ,

ಚೈತ್ರಸ್ಯ ಶುಕ್ಲದ್ವಾದಶ್ಯಾಮುಪೋಷ್ಯ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್

ಚೈತ್ರ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲ ಪಕ್ಷದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.

ಯಃ ಕರೋತಿ ಸ ಮುಚ್ಯೇತ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ

ಯಾರು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಮಹಾವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀಂ ದೇವಿ ಮುಚ್ಯತೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಯಾ

ದೇವಿಯೇ, ಮಹಾವಿದ್ಯೇಶ್ವರಿಯನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ಸ್ನಾನಂ ಕರೋತಿ ತಸ್ಯಾಂ ತು ಗ್ರಹದಾಷೈರ್ನ ಲಿಪ್ಯತೇ 169.

ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಗ್ರಹಗಳ ತೊಂದರೆಗಳಿಂದ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ವಿಶ್ರಾನ್ತಿಸಂಜ್ಞಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೀರ್ಘವಿಷ್ಣುಂ ಚ ಕೇಶವಮ್

ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ದೀರ್ಘವಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು, ಕೇಶವನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ,

ಇತಿ ಜಪವಿಧಿಹೋಮಧ್ಯಾನಕಾಲೇ ಸ ಸಮ್ಯಕ್ಸತತಮಭಿಸಮೀಕ್ಷ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಯತ್ಪ್ರಯುಕ್ತಮ್

ಹೀಗೆ ಜಪ, ಹೋಮ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ಗಮನಿಸಿ ನೋಡಬೇಕು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಪ್ರಾಗಿತಿಹಾಸೇ ಮಥುರಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನಾಮೈಕೋನಸಪ್ತತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಹೀಗೆ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಪುರಾತನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ ಮಥುರಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯ ಎಂಬ ಎಪ್ಪತ್ತೊಂಬತ್ತನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಮಥುರಾಯಾಂ ಪುರಾ ವೃತ್ತಂ ಗೋಕರ್ಣಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಗೋಕರ್ಣನ ಕುರಿತು ಒಂದು ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು.

ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾ ಸುಶೀಲಾ ತು ನಾಮ್ನಾ ಗುಣಸಮನ್ವಿತಾ

ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಶೀಲ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವಳು.

ವಿಲಲಾಪ ಚ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಚೈಕಾನ್ತೇ ದೀನಮಾನಸಾ

ಆ ಸುಂದರ ನಿತಂಬದ ಹೆಂಗಸು ಒಬ್ಬಳೇ ಕುಳಿತು, ದುಃಖದಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ವೃಕ್ಷಮೂಲೇ ತು ತತ್ರೈವ ಮುನಿರೇಕಃ ಸಮಾಸ್ಥಿತಃ

ಅಲ್ಲೇ ಒಂದು ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಒಬ್ಬ ಮುನಿಯು ಕುಳಿತಿದ್ದನು.

ಜಾತ ಹಾರ್ದಃ ಪ್ರಿಯಂ ಚೇಷ್ಟಂ ಶನೈಃ ಸ್ತ್ರಿಯಮಥಾಬ್ರವೀತ್

ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದಯೆ ಉಂಟಾಗಿ, ಅವನು ಆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಗಸಿಗೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಾ ಸ್ತ್ರೀ ಋಷಿಮಥಾಬ್ರವೀತ್

ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಆ ಹೆಂಗಸು, ಆ ಋಷಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಮಮ ತನ್ನಾಸ್ತಿ ಹಿ ಮುನೇ ದುರ್ಭಗಾಯಾಃ ಪ್ರಜಾಸುಖಮ್

ಓ ಮುನಿಯೇ, ನನಗೆ ಆ ಸಂತಾನದ ಸಂತೋಷ ಇಲ್ಲ, ನಾನು ದುರದೃಷ್ಟವಂತೆಯೆಂದು.

ದೇವತಾಯಾಃ ಪ್ರಸಾದೇನ ತವ ಪುತ್ರೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ದೇವಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ನಿನಗೆ ಮಗನು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.

ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಸಾ ಚ ಸುಶ್ರೋಣೀ ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಪ್ರಸಾದ್ಯ ತಮ್ 170.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಆ ಸುಂದರ ನಡಿಗೆ ಹೊಂದಿದಳು, ಅವನಿಗೆ ನಮನ ಮಾಡಿ, ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬೇಡಿದಳು.

ಸ ತದ್ವಚನಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪ್ರೀತಿಯುಕ್ತಂ ಸುಸಂಯುತಮ್

ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು, ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.

ಮಮಾಪ್ಯೇತನ್ಮತಂ ದೇವಿ ಯದುಕ್ತಮೃಷಿಣಾ ತತಃ

ದೇವಿಯೇ, ಆ ಋಷಿಯು ಹೇಳಿದಂತೆ, ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯವೂ ಅದೇ ಆಗಿದೆ.

ಸರಸ್ವತ್ಯಾಃ ಸಂಗಮೇ ತೌ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಗೋಕರ್ಣಮರ್ಚತುಃ

ಸರಸ್ವತಿಯ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಗೋಕರ್ಣನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು.

ಏವಂ ತಯೋರ್ದಶಾಬ್ದಾನಿ ಗತಾನಿ ಸುತಹೇತವೇ

ಹೀಗೆ, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳು ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಹೋದವು.

ಭವಿಷ್ಯತಿ ಯುವಾಂ ಪುತ್ರೋ ರೂಪವಾನ್ಗುಣಸಂಯುತಃ

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಸುಂದರರೂ ಗುಣವಂತನೂ ಆದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀರಿ.

ದೇವತಾನಾಂ ಪ್ರಸಾದೇನ ತದುಕ್ತಸ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ದೇವತೆಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಹೇಳಿದ ಮಾತುಗಳು ನಿಜವಾಗುತ್ತವೆ.