ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯುದ್ಧಂ ವಿಮತಿನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸ್ವಯಂ ಕರ್ತ್ತುಂ ನ ಶಕ್ನುಮಃ

ನಾವು ವಿಮತಿಯೊಡನೆ ನೇರವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗದು.

ಗತಾನಿ ತತ್ರ ತೀರ್ಥಾನಿ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಂ ವಸುನ್ಧರೇ

ಓ ಭೂಮಾತೆ, ಆ ತೀರ್ಥಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿವೆ.

ಯಾವನ್ನಿರೀಕ್ಷಯಾಮ್ಯಗ್ರಂ ತಾವತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸನ್ನಿಧೌ ಜಯ ವಿಷ್ಣೋ ಜಯಾಚಿಂತ್ಯ ಜಯ ದೇವ ಜಯಾಚ್ಯುತ

ನಾನು ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ, ಅವುಗಳು ಹತ್ತಿರವೇ ಇರಲಿ. ಜಯ ವಿಜಯನಿಗೆ, ಜಯ ಅಚಿಂತ್ಯನಿಗೆ, ಜಯ ದೇವರಿಗೆ, ಜಯ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ!

ಜಯ ವಿಶ್ವೇಶ ಕರ್ತ್ತೇಶ ಜಯ ದೇವ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ತೀರ್ಥೈಃ ಸ್ತುತೋಽಹಂ ವಸುಧೇ ವಚನಂ ಚೇದಮಬ್ರುವಮ್

ಜಯ ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ, ಜಯ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ, ಜಯ ದೇವರಿಗೆ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ಓ ಭೂಮಾತೆ, ತೀರ್ಥಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿದಾಗ ನಾನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು:

ವರಂ ವೃಣುತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಯದ್ವೋ ಮನಸಿ ವರ್ತ್ತತೇ ವರಾಹ ಯದಿ ದೇವೇಶ ಅಭಯಂ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ

ನಿಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ವರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಓ ವರಾಹ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೆ, ನೀನು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನಮಗೆ ಭಯಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು.

ಸುಪಾಪಿನಾ ವಿಮತಿನಾ ಕೃತಸ್ತ್ರಾಸಃ ಸುದಾರುಣಃ

ಅತಿ ಪಾಪಿ ವಿಮತಿಯನು ಭಯಂಕರವಾದ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ತತ್ರ ತೀರ್ಥನಿಯೋಗೇನ ಆಗತೋ ಮಥುರಾಂ ಪುರೀಮ್

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ತೀರ್ಥಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಮಥುರಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದೆನು.

ತತ್ರಾಗತೇ ತು ವಸುಧೇ ಯುದ್ಧಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ತೇನ ವೈ ಸೂದಿತೋ ಹಿ ಮಯಾ ದೇವಿ ಅಸ್ಯಗ್ರಂ ನಿಹಿತಂ ಭುವಿ

ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಓ ಭೂಮಾತೆ, ಅವನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಕೊಂದೆನು, ದೇವಿಯೆ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆನು.

ಅಸೇರಗ್ರೇಣ ತೂದ್ಧೃತ್ಯ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ವರವರ್ಣಿನಿ ಅಸಿಕುಣ್ಡೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾ ಚ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ತೇನ ವಸುನ್ಧರೇ ।।166.

ಖಡ್ಗದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಮಣ್ಣು ಎತ್ತಿದಾಗ, ಓ ಸುಂದರಿಯೆ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅಸಿಕುಂಡ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು, ಓ ಭೂಮಾತೆ.

ತತ್ರಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮನಃಕರ್ಣಸುಖಾವಹಮ್

ಅಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಗೂ ಕಿವಿಗೂ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ಚ ಚತುರ್ದಶ್ಯಾಂ ಶ್ರದ್ದಧಾನಾ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಾಃ

ದ್ವಾದಶಿ ಮತ್ತು ಚತುರ್ಧಶಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಶ್ರದ್ಧೆಯುಳ್ಳ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದವರು—

ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ಹ್ಯಹಂ ದೇವಿ ಮಥುರಾಯಾಂ ಸಮಾಗತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ದೇವಿ, ನಾನು ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ.

ತತ್ರ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಹೈರಣ್ಯಾ ಮೂರ್ತ್ತಯಶ್ಚ ಚತುರ್ವಿಧಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಬಂಗಾರದ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿದೆ.

ಸುದೃಢಾಃ ಸುದೃಶಃ ಸುಭ್ರೂ ಯಃ ಪಶ್ಯತಿ ಸ ಮುಚ್ಯತೇ

ಆ ವಿಗ್ರಹಗಳು ದೃಢವಾಗಿಯೂ, ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ವಕ್ರವಾದ ಭ್ರೂಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದವು. ಯಾರು ಅವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ವಾಮನಸ್ಯ ತೃತೀಯಾ ವೈ ಚತುರ್ಥೀ ರಾಘವಸ್ಯ ಚ

ಮೂರನೆಯದು ವಾಮನನದು, ನಾಲ್ಕನೆಯದು ರಾಘವನದು.

ಚತುಃಸಾಗರಪರ್ಯನ್ತಾ ಕ್ರಾನ್ತಾ ತೇನ ಧರಾ ಧ್ರುವಮ್

ಅವನು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಸಮುದ್ರಗಳವರೆಗೆ ಸುತ್ತಿಬಂದನು.

ತತ್ರ ಸರ್ವೇಷು ತೀರ್ಥೇಷು ಅಸಿಕುಣ್ಡಂ ಮಹತ್ತರಮ್

ಅಲ್ಲಿನ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಅಸಿಕುಂಡವೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮ.

ಅಸಿಕುಣ್ಡಂ ಸಮಾರಭ್ಯ ತೀರ್ಥಾನುಕ್ರಮಣಿಕಾ ವರಾ

ಅಸಿಕುಂಡದಿಂದ ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ತೀರ್ಥಗಳ ಕ್ರಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮೂರ್ತ್ತೀಃ ಪಶ್ಯತಿ ಯಸ್ತಾಸ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಭೂಯಾಯ ಕಲ್ಪತೇ 166.

ಯಾರು ಆ ವಿಗ್ರಹಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಬ್ರಹ್ಮನೊಡನೆ ಏಕವಾಗಲು ಯೋಗ್ಯರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಅಸಿಕುಣ್ಡಪ್ರಭಾವೋ ನಾಮ ಷಟ್ಷಷ್ಟ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಅಸಿಕುಂಡ ಮಹಿಮೆ ಎಂಬ ಶತಷಷ್ಠಿತಮ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ರಾಕ್ಷಸೇನ ಪುರಾ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಯ ಮಹಾತ್ಮನೇ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ಪೃಥಿವ್ಯುವಾಚ ಕಿಮರ್ಥಂ ಪೃಷ್ಟವಾನ್ವಿಪ್ರಃ ಸರ್ವಂ ಕಥಯ ಮೇ ಪ್ರಭೋ

ಭೂಮಿಯು ಕೇಳಿತು: ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಕೇಳಿದನು? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು, ಪ್ರಭು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ನ ಸ ಪೂಜಯತೇ ದೇವಾನ್ನ ಸ ಸಾಧೂನ್ನಮಸ್ಯತಿ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಸಜ್ಜನರನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ.

ಪುಣ್ಯತೀರ್ಥಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ನ ಚ ಸ್ನಾನಂ ಕರೋತಿ ಸಃ

ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋದರೂ, ಅವನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಸನ್ಧ್ಯೇ ದ್ವೇ ಶಯನೇ ಚೈವ ನಿತ್ಯಂ ಮೂಢಃ ಸ ತಿಷ್ಠತಿ

ಪ್ರತಿ ಸಂಧ್ಯೆಗೂ, ಮಲಗುವಾಗಲೂ, ಆ ಮೂಢನು ಸದಾ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುತ್ತಾನೆ.

ಪಾಪಾಚಾರರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಪಾಪಸಙ್ಗಃ ಸುದುರ್ಮತಿಃ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನೂ, ದುಷ್ಟರ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವನೂ, ತುಂಬಾ ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನವನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.

ಗಾರ್ಹಸ್ಥ್ಯಂ ಸರ್ವಧರ್ಮಾಣಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮುಕ್ತಂ ಸ್ವಯಂಭುವಾ

ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಸ್ವಯಂಭುವು ಘೋಷಿಸಿದ್ದಾನೆ.

ಯಥಾ ಮಾತರಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಸರ್ವೇ ಜೀವನ್ತಿ ಜನ್ತವಃ

ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ತಾಯಿಯನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿ ಬದುಕುವಂತೆ,

ತತಃ ಸ ಚೌರ್ಯಂ ಕುರ್ವಾಣಃ ಪಾಪೈಃ ಸಹ ನರಾಧಮಃ

ಅದರಿಂದ, ಆ ಅತ್ಯಂತ ದುಷ್ಟನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುತ್ತಾ ಪಾಪಗಳ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.