ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪರದಾರರತಾ ಯೇ ಚ ಯೇ ನರಾ ಅಜಿತೇಂದ್ರಿಯಾಃ

ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಹೊಂದಿದವರು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸದವರು,

ಬಲಿಭಿಕ್ಷಾಪ್ರದಾತಾರಸ್ತೇ ಮೃತಾಃ ಕ್ರೋಧವರ್ಜಿತಾಃ

ಹೋಮ ಮತ್ತು ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಿದವರು, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ ಮೃತರಾದವರು,

ಯದನ್ಯೇಷಾಂ ಸಹಸ್ರೇಣ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್

ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಬೇರೆಡೆ ಸಾಧಿಸುವ ಫಲವನ್ನು,

ಅನೃಗ್ವೈ ಮಾಥುರೋ ಯತ್ರ ಚತುರ್ವೇದಸ್ತಥಾಪರಃ

ಋಗ್ವೇದವಿಲ್ಲದವನು ಮಾಥುರ ಎಂದು, ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಲ್ಲಿ,

ಭವನ್ತಿ ಸರ್ವತೀರ್ಥಾನಿ ಪುಣ್ಯಾನ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳು ಇವೆ.

ಚತುರ್ವೇದಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮಾಥುರಂ ಪೂಜಯೇತ್ಸದಾ

ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸದಾ ಮಥುರೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.

ಮಥುರಾವಾಸಿನೋ ಲೋಕಾನ್ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಚ ಚತುರ್ಭುಜಾನ್

ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ ಭಗವಂತನನ್ನು ನೋಡುವರು.

ಜ್ಞಾನಿನಸ್ತಾನ್ಹಿ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಅಜ್ಞಾಃ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ತಾನ್ನ ಚ

ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅವರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ; ಅಜ್ಞಾನಿಗಳು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಮಥುರಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಕೂಪಪ್ರಭಾವೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನಾಮ ಪಂಚಷಷ್ಟ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಮಥುರಾಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ, ಕೂಪಗಳ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಹಿಮೆ ಎಂಬ ನೂರಾರು ಐವತ್ತೈದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಅಸಿಕುಣ್ಡೇತಿ ಸಂಜ್ಞೇಯಂ ತನ್ಮೇ ತ್ವಂ ಕಥಯ ಪ್ರಭೋ

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿತು: ಇದನ್ನು ಅಸಿಕುಂಡ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ, ಪ್ರಭೋ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರಾನಿಮಿತ್ತೇನ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕಂ ಗತಃ ಪುರಾ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಒಮ್ಮೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗಾಗಿ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಗತೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ತು ನೃಪತೌ ಪುತ್ರೋ ರಾಜ್ಯಂ ಚಕಾರ ಹ

ಆ ರಾಜನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಮಗನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಡಿದನು.

ರಾಜ್ಯಂ ಚ ಕುರ್ವತಸ್ತಸ್ಯ ಆಗತೋ ನಾರದಸ್ತದಾ

ಆ ಮಗನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರದನು ಬಂದನು.

ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ಚ ತತ್ಸರ್ವಂ ತಮುವಾಚ ಸ ನಾರದಃ

ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ನಾರದನು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ನಾರದಸ್ತತ್ರ ತತ್ರೈವಾನ್ತರಧೀಯತ

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ನಾರದನು ಅಲ್ಲಿ ತಾನೇ ಅಂತರಧಾನವಾದನು.

ತದಾ ಕಿಮುಕ್ತಮೃಷಿಣಾ ನಾರದೇನ ಪಿತುಃ ಕೃತೇ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾರದ ಋಷಿಯವರು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪರವಾಗಿ ಏನು ಹೇಳಿದರು?

ಮನ್ತ್ರಿಣಶ್ಚ ತತೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪಿತುರ್ಮರಣಮೇವ ಚ

ಆಮೇಲೆ, ಮಂತ್ರಿಗಳು ತಂದೆಯ ಮೃತ್ಯುವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡರು.

ಅತಏವೋಕ್ತಮಾನೃಣ್ಯಂ ನಾರದೇನ ಪಿತುಸ್ತವ

ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ನಾರದನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಋಣ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ವಿಮತೇರ್ಬುದ್ಧಿರುತ್ಪನ್ನಾ ಗಚ್ಛಾಮೋ ಮಥುರಾಂ ಪುರೀಮ್ 166.

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಲೋಚನೆ ಹುಟ್ಟಿತು: ನಾವು ಮಥುರಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಹೋಗೋಣ.

ಸರ್ವಾಣಿ ತತ್ರ ತೀರ್ಥಾನಿ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು ಇದ್ದವೆ.

ಯುದ್ಧಂ ವಿಮತಿನಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಸ್ವಯಂ ಕರ್ತ್ತುಂ ನ ಶಕ್ನುಮಃ

ನಾವು ವಿಮತಿಯೊಡನೆ ನೇರವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಲಾಗದು.

ಗತಾನಿ ತತ್ರ ತೀರ್ಥಾನಿ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಂ ವಸುನ್ಧರೇ

ಓ ಭೂಮಾತೆ, ಆ ತೀರ್ಥಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ, ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಿವೆ.

ಯಾವನ್ನಿರೀಕ್ಷಯಾಮ್ಯಗ್ರಂ ತಾವತ್ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಸನ್ನಿಧೌ ಜಯ ವಿಷ್ಣೋ ಜಯಾಚಿಂತ್ಯ ಜಯ ದೇವ ಜಯಾಚ್ಯುತ

ನಾನು ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ, ಅವುಗಳು ಹತ್ತಿರವೇ ಇರಲಿ. ಜಯ ವಿಜಯನಿಗೆ, ಜಯ ಅಚಿಂತ್ಯನಿಗೆ, ಜಯ ದೇವರಿಗೆ, ಜಯ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ!

ಜಯ ವಿಶ್ವೇಶ ಕರ್ತ್ತೇಶ ಜಯ ದೇವ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ತೀರ್ಥೈಃ ಸ್ತುತೋಽಹಂ ವಸುಧೇ ವಚನಂ ಚೇದಮಬ್ರುವಮ್

ಜಯ ವಿಶ್ವನಾಥನಿಗೆ, ಜಯ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನಿಗೆ, ಜಯ ದೇವರಿಗೆ—ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು! ಓ ಭೂಮಾತೆ, ತೀರ್ಥಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಹೊಗಳಿದಾಗ ನಾನು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು:

ವರಂ ವೃಣುತ ಭದ್ರಂ ವೋ ಯದ್ವೋ ಮನಸಿ ವರ್ತ್ತತೇ ವರಾಹ ಯದಿ ದೇವೇಶ ಅಭಯಂ ದಾತುಮರ್ಹಸಿ

ನಿಮಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದನ್ನು ವರವಾಗಿ ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿ, ನಿಮಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ. ಓ ವರಾಹ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನೆ, ನೀನು ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ನಮಗೆ ಭಯಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡು.

ಸುಪಾಪಿನಾ ವಿಮತಿನಾ ಕೃತಸ್ತ್ರಾಸಃ ಸುದಾರುಣಃ

ಅತಿ ಪಾಪಿ ವಿಮತಿಯನು ಭಯಂಕರವಾದ ಭಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ತತ್ರ ತೀರ್ಥನಿಯೋಗೇನ ಆಗತೋ ಮಥುರಾಂ ಪುರೀಮ್

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ತೀರ್ಥಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಮಥುರಾ ನಗರಕ್ಕೆ ಬಂದೆನು.

ತತ್ರಾಗತೇ ತು ವಸುಧೇ ಯುದ್ಧಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ತೇನ ವೈ ಸೂದಿತೋ ಹಿ ಮಯಾ ದೇವಿ ಅಸ್ಯಗ್ರಂ ನಿಹಿತಂ ಭುವಿ

ಅಲ್ಲಿ ಬಂದಾಗ, ಓ ಭೂಮಾತೆ, ಅವನೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ಅವನನ್ನು ಕೊಂದೆನು, ದೇವಿಯೆ, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟೆನು.

ಅಸೇರಗ್ರೇಣ ತೂದ್ಧೃತ್ಯ ಮೃತ್ತಿಕಾಂ ವರವರ್ಣಿನಿ ಅಸಿಕುಣ್ಡೇತಿ ಸಂಜ್ಞಾ ಚ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ತೇನ ವಸುನ್ಧರೇ ।।166.

ಖಡ್ಗದ ಅಂಚಿನಿಂದ ಮಣ್ಣು ಎತ್ತಿದಾಗ, ಓ ಸುಂದರಿಯೆ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅಸಿಕುಂಡ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಬಂದಿತು, ಓ ಭೂಮಾತೆ.