ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪರಿಭ್ರಮನ್ಕ್ಷುಧಾವಿಷ್ಟೋ ಮರುದೇಶಂ ಗತೋಽಪಿ ಸಃ

ಆ ಪ್ರೇತನು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಅಲೆದಾಡಿ, ಒಂದು ಮರಭೂಮಿಗೆ ಹೋದನು.

ಕದಾಚಿದ್ದೈವಯೋಗೇನ ತತ್ರ ಸಾರ್ಥ ಉಪಾಗತಃ

ಒಂದು ದಿನ, ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾರವಾನ್ ಬಂದಿತು.

ಗತೇ ಸಾರ್ಥೇ ತು ಸ ವಣಿಕ್ ತಂ ವೃಕ್ಷಂ ಸಮುಪಾಶ್ರಿತಃ

ಆ ಕಾರವಾನ್ ಹೋದ ಮೇಲೆ, ಆ ವ್ಯಾಪಾರಿ ಒಂದು ಮರದ ಕೆಳಗೆ ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದನು.

ದೀರ್ಘದಂಷ್ಟ್ರಃ ಸುವಿಕಟೋ ಹ್ರಸ್ವಬಾಹುರ್ವಿಭೀಷಣಃ

ಅವನು ದೀರ್ಘದಂತ, ಭಯಾನಕ ಮುಖ, ಚಿಕ್ಕ ಕೈಗಳು, ತುಂಬಾ ಭಯಂಕರನಾಗಿದ್ದನು.

ಅಥ ಕಾಲೇನ ಬಹುನಾ ದೈವಯೋಗೇನ ಭಾಮಿನಿ

ಅಮೋಘೆ, ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ, ದೇವರ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ,

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೂರತಃ ಪ್ರೇತಶ್ಚಾತಿಹರ್ಷೇಣ ಸಂಯುತಃ

ಅವನನ್ನು ದೂರದಿಂದ ಕಂಡ ಪ್ರೇತನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.

ಭಕ್ಷ್ಯಭೂತೋ ಮಮಾದ್ಯತ್ವಂ ಕ್ವ ಭವಾನ್ಯಾತುಮಿಚ್ಛತಿ

'ಇಂದು ನೀನು ನನ್ನ ಆಹಾರವಾಗುತ್ತೀಯೆ; ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯೆ?' ಎಂದು ಅವನು ಯೋಚಿಸಿದನು.

ಗಚ್ಛನ್ತಂ ತಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ ಪ್ರೇತೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್

ಅವನನ್ನು ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ಆ ಪ್ರೇತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:

ಮಾಂಸಂ ತೇ ಭಕ್ಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪಿಬಾಮಿ ತವ ಶೋಣಿತಮ್

'ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಾಂಸವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತೇನೆ.'

ಕುಟುಮ್ಬಭರಣಾರ್ಥಾಯ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದುರ್ಗಮಾಟವೀಮ್ 165.

ನಾನು ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವನ್ನು ಪೋಷಿಸಲು ಈ ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಮಯಿ ಸಮ್ಭಕ್ಷಿತೇ ರಕ್ಷಃ ಕುಟುಮ್ಬಂ ಹಿ ಮರಿಷ್ಯತಿ

ನನ್ನನ್ನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟರೆ, ನನ್ನ ಕುಟುಂಬವು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಕಸ್ಮಾತ್ಸ್ಥಾನಾತ್ಸಮಾಯಾತಃ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮಹಾಮತೇ

ನೀನು ಯಾವ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಬಂದೆ ಎಂದು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳು, ಮಹಾಮತಿಯಾದವನೇ.

ವಿಭುರುವಾಚ ತಯೋರ್ಮಧ್ಯೇ ಪುರೀ ರಮ್ಯಾ ಮಥುರಾ ಲೋಕವಿಶ್ರುತಾ

ವಿಭುನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಎರಡು ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿ, ಸುಂದರವಾದ ಮಥುರಾ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯಾಂ ವಸಾಮ್ಯಹಂ ಪ್ರೇತ ಪಿತೃಪೈತಾಮಹೇ ಗೃಹೇ

ಆ ಪಟ್ಟಣದಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ತತ್ಸರ್ವಂ ತಸ್ಕರೈರ್ನೀತಂ ಕ್ಷೀಣವಿತ್ತೋಽಭವಂ ತದಾ

ಆ ಮನೆಲ್ಲವನ್ನು ಕಳ್ಳರು ಕಸಿದುಕೊಂಡು ಹೋದರು, ಆಗ ನಾನು ಸಂಪತ್ತಿಲ್ಲದವನಾದೆ.

ತವ ದೃಷ್ಟಿಪಥಂ ಯಾತೋ ಯತ್ಕಾರ್ಯಂ ತತ್ಕುರುಷ್ವ ಮೇ

ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ನಾನು ಬಿದ್ದಿದ್ದೇನೆ; ನನಗಾಗಿ ಬೇಕಾದ ಕೆಲಸವನ್ನು ನೀನು ಮಾಡು.

ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ ಸಮಯೇನ ಹಿ ಮೋಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಕುರುಷ್ವ ವಚನಂ ಮಮ

ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು: ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ; ನನ್ನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳು.

ನಿರ್ವೃತ್ಯ ಗಚ್ಛ ಮಥುರಾಂ ಮಮ ಕಾರ್ಯಾರ್ಥಸಾಧಕಃ

ನನ್ನ ಕೆಲಸವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ, ನಂತರ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗು.

ಸ್ನಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ತು ವಿಧಿವತ್ಕೂಪೇ ಚಾತುಃಸಾಮುದ್ರಿಕೇ

ನೀನು ನಾಲ್ಕು ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿರುವ ಬಾವಿಯಲ್ಲಿ ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡು.

ಸ್ನಾನಸ್ಯ ಚ ಫಲಂ ದೇಹಿ ತತೋ ಗಚ್ಛ ಯಥಾಸುಖಮ್ ।। ಪ್ರೇತವಾಕ್ಯಂ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಭುರ್ವಚನಮಬ್ರವೀತ್।165.

ಸ್ನಾನದ ಫಲವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಟ್ಟು, ನಂತರ ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಹೋಗು. ಪ್ರೇತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ವಿಭುನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:

ನಾಹಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ಮಥುರಾಂ ದ್ರವ್ಯಾಭಾವೇ ಕಥಂಚನ

ನನಗೆ ಸಂಪತ್ತು ಇಲ್ಲದಿರುವಾಗ ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಮಥುರೆಗೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಪ್ರೇತ ಉವಾಚ ಆಸ್ತೇ ಧನಮಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬಯ

ಪ್ರೇತನು ಹೇಳಿದನು: ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸಾಕಷ್ಟು ಧನ ಇದೆ; ನೀನು ಹೋಗು, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ.

ವಿಭುರುವಾಚ ಗೃಹಶೇಷಂ ಮಮ ಧನಂ ನ ಚಾನ್ಯತ್ತತ್ರ ವಿದ್ಯತೇ

ವಿಭುನು ಹೇಳಿದನು: ನನ್ನ ಮನೆ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ, ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವುದೇ ಧನ ಅಲ್ಲಿಲ್ಲ.

ಪಿತೃಪೈತಾಮಹೀ ಕೀರ್ತ್ತಿರವಿಕ್ರೇಯಾ ಹಿ ಸಾ ಮಯಾ

ನನ್ನ ಪೂರ್ವಜರ ಗೌರವವನ್ನು ನಾನು ಮಾರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅಸ್ತಿ ಚೈವ ಧನಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯನ್ಮಯಾ ತ್ವದ್ಗೃಹೇ ವಿಭೋ

ನಾನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ವಿಭುವೇ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಧನ ಇದೆ.

ನಿವರ್ತ್ತ ಗಚ್ಛ ಸಂತುಷ್ಟಃ ಸುಹೃದಾಂ ಪ್ರೀತಿವರ್ದ್ಧನಃ

ಹಿಂದಿರುಗು, ತೃಪ್ತಿಯಿಂದ ಹೋಗು, ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸು.

ಸೂತ ಉವಾಚ ಇಮಾಮವಸ್ಥಾಂ ಸಮ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಕಥಂ ಜ್ಞಾನಸಮುದ್ಭವಃ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಬಂದು, ಜ್ಞಾನ ಹೇಗೆ ಉದಯವಾಯಿತು?

ತತಃ ಸ ಕಥಯಾಮಾಸ ಯದ್ವೃತ್ತಂ ಹಿ ಪುರಾತನಮ್

ಆಗ ಅವನು ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆದಿತ್ತೆಂಬುದನ್ನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.

ಪ್ರಭಾತಸಮಯೇ ತತ್ರ ವಿಷ್ಣೋರಾಯತನೇ ಶುಭೇ

ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಆ ಶುಭಕರವಾದ ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರದಲ್ಲಿ,