ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಕರ್ಣಿಕಾಯಾಂ ಸ್ಥಿತೋ ದೇವಿ ಕೇಶವಃ ಕ್ಲೇಶನಾಶನಃ

ದೇವಿಯೆ, ಕರ್ಣಿಕೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕೇಶವನು, ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನು, ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೆ.

ತತ್ರ ಮಧ್ಯೇ ಮೃತಾ ಯೇ ತು ತೇಷಾಂ ಮುಕ್ತಿರ್ವಸುನ್ಧರೇ

ವಸುಂಧರೆ, ಅಲ್ಲಿ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಸಾಯುವವರಿಗೆ ಮುಕ್ತಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ದೇವದೇವೇಶಂ ಕಿಂ ಮನಃ ಪರಿತಪ್ಯತೇ

ಅಂತಹ ದೇವದೇವನನ್ನು ಕಂಡ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಏಕೆ ದುಃಖವಾಗಬೇಕು?

ನಾಸೌ ಪತತಿ ಸಂಸಾರೇ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್

ಅವನು ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಪುನಃ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ಬೀಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತು ನರೋ ಯಾತಿ ಮುಕ್ತಿಂ ನಾಸ್ತ್ಯತ್ರ ಸಂಶಯಃ ೧೬೩.

ಯಾರಾದರೂ ಅವನನ್ನು ಕಂಡರೆ ಅವನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ಮಹಾಕಾಯಾಂ ಸುರೂಪಾಂ ಚ ಕೇಶವಾಕಾರಸನ್ನಿಭಾಮ್

ಆ ರೂಪವು ಮಹಾಕಾಯವಾದುದು, ಸುಂದರವಾದುದು, ಕೇಶವನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ.

ಕೃತೇ ಯುಗೇ ತು ರಾಜಾಸೀನ್ಮಾನ್ಧಾತಾ ನಾಮ ನಾಮತಃ

ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಾಂಧಾತಾ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ರಾಜನು ಇದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ತುಷ್ಟೇನ ಹಿ ಮಯಾ ಪ್ರತಿಮೇಯಂ ಸಮರ್ಪಿತಾ

ಅವನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನಾನು ಈ ಪ್ರತಿಮೆಯನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆ.

ಯದಾ ತು ಮಥುರಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಲವಣೋಽಯಂ ನಿಪಾತಿತಃ

ಅವನು ಮಾತುರೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಈ ಲವಣನು ಸಂಹಾರಗೊಂಡನು.

ಪುಣ್ಯೇಯಂ ಪ್ರತಿಮಾ ದಿವ್ಯಾ ತೈಜಸೀ ದಿವ್ಯರೂಪಿಣೀ

ಈ ಪ್ರತಿಮೆ ಪುಣ್ಯವಾದುದು, ದಿವ್ಯವಾದುದು, ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದುದು, ದೈವಿಕ ರೂಪವಿರುವದು.

ಮನಸಾ ನಿರ್ಮಿತಾ ತೇನ ವಾರಾಹೀ ಪ್ರತಿಮಾ ಶುಭಾ

ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಶುಭವಾದ ವಾರಾಹಿ ಪ್ರತಿಮೆ ನಿರ್ಮಿತವಾಯಿತು.

ಇನ್ದ್ರೇಣಾರಾಧಿತೋ ದೇವಿ ಕಪಿಲೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ

ದೇವಿ, ಇಂದ್ರನು ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಕಪಿಲನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದನು.

ದೇವೇ ಲಬ್ಧೇ ವರಾರೋಹೇ ಶಕ್ರೋ ಹರ್ಷಸಮನ್ವಿತಃ

ಅದ್ಭುತವಾದ ವರವನ್ನು ಪಡೆದಾಗ, ಸುಂದರವಾದವಳಾದಳು, ಇಂದ್ರನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.

ಇನ್ದ್ರೇಣ ತು ತದಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ದಿವ್ಯಂ ಜ್ಞಾನಮನುತ್ತಮಮ್

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಇಂದ್ರನು ಅವನಿಂದ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದನು.

ಇನ್ದ್ರಲೋಕಂ ಗತಃ ಸೋಽಥ ಸ್ವರ್ಗಂ ಜೇತುಂ ಮಹಾಬಲಃ ೧೬೩.

ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದವನು ನಂತರ ಇಂದ್ರಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದನು.

ರಾವಣೇನ ಜಿತಾ ದೇವಾಃ ಶಕ್ರಶ್ಚೈವ ಮಹಾಬಲಃ

ರಾವಣನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಾಗೂ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಸೋಲಿಸಿದನು.

ಪ್ರವಿಶ್ಯ ರಾವಣಸ್ತತ್ರ ಗೃಹೇ ರತ್ನವಿಭೂಷಿತೇ

ಅಲ್ಲಿ ರಾವಣನು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ತೇನ ಸಂಮೋಹಿತೋ ದೇವಿ ರಾವಣೋ ನಾಮ ರಾಕ್ಷಸಃ

ದೇವಿ, ರಾವಣನೆಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಅವನಿಂದ ಮೋಹಿತರಾದನು.

ದಾಮೋದರ ಹಷೀಕೇಶ ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷವಿದಾರಣ

ದಾಮೋದರ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಹಿರಣ್ಯಾಕ್ಷನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನೇ,

ಕೂರ್ಮರೂಪ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ನಾರಾಯಣ ನಮೋಸ್ತು ತೇ

ಕೂರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರಗಳು.

ನಿರೀಕ್ಷಿತುಂ ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ಪ್ರಷ್ಟುಂ ಚೈವ ಗುಣವ್ರತ

ಗುಣವಂತನೆ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡುವುದಕ್ಕೂ ಕೇಳುವುದಕ್ಕೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮಮ ತ್ವಂ ಭಕ್ತಿನಮ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಂ ಕುರು ಸರ್ವದಾ

ನಾನು ನಿನಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಬಾಗಿರುವವನಾಗಿ, ಸದಾ ನನಗೆ ಕೃಪೆ ತೋರಿಸು.

ಸೌಮ್ಯರೂಪೋಽಭವದ್ದೇವೋ ಲೋಕ ನಾಥೋ ಜನಾರ್ದನಃ

ಲೋಕನಾಥನಾದ ಜನಾರ್ದನನು ಮೃದುರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.

ದೇವ ತ್ವಂ ಸ್ವಲ್ಪಕಾಯೋಽಸಿ ನಾಹಮುದ್ಧರಣಕ್ಷಮಃ ೧೬೩.

ದೇವರೆ, ನೀನು ಸಣ್ಣ ದೇಹದವನು; ನಿನ್ನನ್ನು ಎತ್ತಲು ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಅಹಂ ತ್ವಾಂ ನೇತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಪುರೀಂ ಲಙ್ಕಾಮನುತ್ತಮಾಮ್

ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಲಂಕಾಪುರಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಕಪಿಲಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾವಣೋ ವಾಕ್ಯ ಮಬ್ರವೀತ್

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಕಪಿಲನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾವಣನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತ್ವದ್ದರ್ಶನಾತ್ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಭಕ್ತಿರವ್ಯಭಿಚಾರಿಣೀ

ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನನ್ನೊಳಗೆ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ.

ಭಕ್ತಿಮುದ್ವಹತಸ್ತಸ್ಯ ಲಘು ವೇಷೋಽಭವತ್ತದಾ

ಅವನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾದಾಗ ಅವನ ರೂಪವು ಹಗುರವಾಗಿತು.

ಆನಯಾಮಾಸ ಲಙ್ಕಾಯಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಕೇ ಗೃಹೇ

ಅವನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿ, ನಂತರ ಲಂಕೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.