ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ರಕ್ಷೋಘ್ನಮನ್ತ್ರಪಠನಂ ಭೂಮೇರಾಸ್ತರಣಂ ತಿಲೈಃ । ಕೃತ್ವಾಽಧ್ಯೇಯಾಶ್ಚ ಪಿತರಸ್ತ ಏವ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ।। ೧೪.

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಳ್ಳನ್ನು ಹಾಸಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ಮಮ ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ವದ್ಯ ಹೋಮಾಪ್ಯಾಯಿತಮೂರ್ತ್ತಯಃ ।। ೧೪.

ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ, ಹೋಮದ ಮೂಲಕ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರ ರೂಪಗಳು, ಇಂದು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಪಿತಾಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ಮಮ ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ವದ್ಯ ವಿಪ್ರದೇಹೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೧೪.

ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು, ಇಂದು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ಪಿಣ್ಡೇಷು ಮಯಾ ದತ್ತೇಷು ಭೂತಲೇ ।। ೧೪.

ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ಮೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯನ್ಮಯೈತದುದಾಹೃತಮ್ ।। ೧೪.

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದುದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಮಾತಾಮಹಸ್ತೃಪ್ತಿಮುಪೈತು ತಸ್ಯ ತಥಾ ಪಿತಾ ತಸ್ಯ ಪಿತಾ ತತೋಽನ್ಯಃ । ವಿಶ್ವೇಽಥ ದೇವಾಃ ಪರಮಾಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತು ಚ ಯಾತುಧಾನಾಃ ।। ೧೪.

ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ತಂದೆ, ಅವರ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆಯ ತಂದೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ, ದುಷ್ಟ ಆತ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ.

ಯಜ್ಞೇಶ್ವರೋ ಹವ್ಯಸಮಸ್ತಕವ್ಯ- ಭೋಕ್ತಾಽವ್ಯಯಾತ್ಮಾ ಹರಿರೀಶ್ವರೋಽತ್ರ । ತತ್ಸನ್ನಿಧಾನಾದಪಯಾನ್ತು ಸದ್ಯೋ ರಕ್ಷಾಂಸ್ಯಶೇಷಾಣ್ಯಸುರಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ।। ೧೪.

ಯಜ್ಞದ ಒಡೆಯನಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಹರಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಕೂಡಲೇ ದೂರವಾಗಲಿ.

ತೃಪ್ತೇಷ್ವೇತೇಷು ವಿಪ್ರೇಷು ಕಿರೇದನ್ನಂ ಮಹೀತಲೇ । ದದ್ಯಾದಾಚಮನಾರ್ಥಾಯ ತೇಭ್ಯೋ ವಾರಿ ಸಕೃತ್ಸಕೃತ್ ।। ೧೪.

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತೃಪ್ತರಾದ ಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮತ್ತು ಆಮೃತಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೊಡಬೇಕು.

ಸುತೃಪ್ತೈಸ್ತೈರನುಜ್ಞಾತಃ ಸರ್ವೇಣಾನ್ನೇನ ಭೂತಲೇ । ಸಲಿಲೇನ ತತಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ ಸಮಾಗೃಹ್ಯ ಸಮಾಹಿತಃ ।। ೧೪.

ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಎತ್ತಬೇಕು.

ಪಿತೃತೀರ್ಥೇನ ಸಲಿಲಂ ತಥೈವ ಸಲಿಲಾಞ್ಜಲಿಮ್ । ಮಾತಾಮಹೇಭ್ಯಸ್ತೇನೈವ ಪಿಣ್ಡಾಂಸ್ತೀರ್ಥೇನ ನಿರ್ವಪೇತ್। ದಕ್ಷಿಣಾಗ್ರೇಷು ದರ್ಭೇಷು ಪುಷ್ಪಧೂಪಾದಿಪೂಜಿತಾಮ್ ।। ೧೪.

ಪಿತೃತೀರ್ಥದ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದೇ ನೀರಿನ handful ನೊಂದಿಗೆ, ತಾಯಿಯ ವಂಶದವರಿಗೆ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಅವುಗಳನ್ನು ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿರುವ ದರ್ಭೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವು, ಧೂಪ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ ಇರಿಸಬೇಕು.

ಸ್ವಪಿತ್ರೇ ಪ್ರಥಮಂ ಪಿಣ್ಡಂ ದದ್ಯಾದುಚ್ಛಿಷ್ಟಸನ್ನಿಧೌ । ಪಿತಾಮಹಾಯ ಚೈವಾನ್ಯಂ ತತ್ಪಿತ್ರೇ ಚ ತಥಾಽಪರಮ್ ।। ೧೪.

ಮೊದಲ ಪಿಂಡವನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಗೆ, ಉಳಿದ ಆಹಾರದ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಎರಡನೆಯದನ್ನು ತಂದೆಯ ತಂದೆಗೆ, ಮೂರನೆಯದನ್ನು ಅವರ ತಂದೆಯಿಗೂ ಹೀಗೆಯೇ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದರ್ಭಮೂಲೇ ಲೇಪಭುಜಃ ಪ್ರೀಣಯೇಲ್ಲೇಪಘರ್ಷಣಾತ್ । ಪಿಣ್ಡೇ ಮಾತಾಮಹೇ ತದ್ವದ್ ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯಾದಿಸಂಯುತೈಃ ।। ೧೪.

ದರ್ಭೆಯ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಲೇಪವನ್ನು ಭುಜಗಳಿಗೆ ಹಚ್ಚಿ, ಆ ಲೇಪವನ್ನು ಸವಿ ಸವರುವುದರಿಂದ ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು. ಹೀಗೆಯೇ, ತಾಯಿಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ಸುಗಂಧ ದ್ರವ್ಯಗಳು, ಹೂಮಾಲೆ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳಿಂದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯಾಣಾಂ ದದ್ಯಾದಾಚಮನಂ ಬುಧಃ । ಪೈತ್ರೇಭ್ಯಃ ಪ್ರಥಮಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತನ್ಮನಸ್ಕೋ ದ್ವಿಜೇಶ್ವರ ।। ೧೪.

ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಮೊದಲಿಗೆ ತಂದೆಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಆಚಮನದ ನೀರು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ಸುಸ್ವಧೇತ್ಯಾಶಿಷಾ ಯುಕ್ತಾಂ ದದ್ಯಾಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಮ್ । ದತ್ತ್ವಾ ಚ ದಕ್ಷಿಣಾಂ ತೇಭ್ಯೋ ವಾಚಯೇದ್ ವೈಶ್ವದೇವಿಕಾನ್ । ಪ್ರೀಯನ್ತಾಮಿತಿ ಯೇ ವಿಶ್ವೇ ದೇವಾಸ್ತೇನ ಇತೀರಯೇತ್ ।। ೧೪.

‘ಸುಸ್ವಧಾ’ ಎಂದು ಆಶೀರ್ವಾದ ನೀಡಿ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಕ್ಷಿಣೆ ಕೊಡಬೇಕು. ದಕ್ಷಿಣೆ ನೀಡಿದ ನಂತರ ವೈಶ್ವದೇವ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು: ‘ವಿಶ್ವದೇವರು ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ’ ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.

ತಥೇತಿ ಚೋಕ್ತೇ ತೈರ್ವಿಪ್ರೈಃ ಪ್ರಾರ್ಥನೀಯಾಸ್ತಥಾಶಿಷಃ । ಪಶ್ಚಾದ್ ವಿಸರ್ಜಯೇದ್ ದೇವಾನ್ ಪೂರ್ವಂ ಪೈತ್ರಾನ್ಮಹಾಮತೇ ।। ೧೪.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ‘ಹೌದು’ ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು. ನಂತರ ದೇವತೆಗಳನ್ನು, ಮೊದಲು ತಂದೆಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು.

ಮಾತಾಮಹಾನಾಮಪ್ಯೇವಂ ಸಹ ದೇವೈಃ ಕ್ರಮಃ ಸ್ಮೃತಃ । ಭೋಜನೇ ಚ ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾ ಚ ದಾನೇ ತದ್ವದ್ ವಿಸರ್ಜ್ಜನೇ । ಆಪಾದಶೌಚನಾತ್ ಪೂರ್ವಂ ಕುರ್ಯಾದೇವ ದ್ವಿಜನ್ಮಸು ।। ೧೪.

ಹಾಗೆಯೇ ತಾಯಿಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರಿಗೂ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು. ಊಟ, ಶಕ್ತಿಯಂತೆ ದಾನ, ಮತ್ತು ವಿದಾಯ ಮಾಡುವುದರಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಇದೇ ಕ್ರಮ. ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆಗೂ ಮುನ್ನ ದ್ವಿಜರಿಗೆ ಇದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.

ಜಾನನ್ತಂ ಪ್ರಥಮಂ ಪಿತ್ರ್ಯಂ ತಥಾ ಮಾತಾಮಹೇಷು ಚ । ವಿಸರ್ಜಯೇತ್ ಪ್ರೀತಿವಚಃ ಸಂಮಾನ್ಯಾಭ್ಯರ್ಥಿತಾಂಸ್ತತಃ । ನಿವರ್ತ್ತೇತಾಭ್ಯನುಜ್ಞಾತ ಆದ್ವಾರಾನ್ತಮನುವ್ರಜೇತ್ ।। ೧೪.

ಮೊದಲು ತಂದೆಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರನ್ನು, ನಂತರ ತಾಯಿಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಮಾತುಗಳಿಂದ ವಿದಾಯ ಮಾಡಬೇಕು. ಗೌರವ ನೀಡಿ, ಬೇಡಿಕೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅವರು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದಾಗ ಬಾಗಿಲಿನವರೆಗೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು.

ತತಸ್ತು ವೈಶ್ವದೇವಾಖ್ಯಾಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನಿತ್ಯಕ್ರಿಯಾಂ ತತಃ । ಭುಞ್ಜೀಯಾಚ್ಚ ಸಮಂ ಪೂಜ್ಯ ಭೃತ್ಯಬನ್ಧುಭಿರಾತ್ಮನಾ ।। ೧೪.

ನಂತರ ವೈಶ್ವದೇವ ಎಂಬ ನಿತ್ಯಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ನಂತರ ಪೂಜೆಗೆ ಯೋಗ್ಯರಾದವರು, ಸೇವಕರು, ಬಂಧುಗಳು ಮತ್ತು ತಾನೂ ಕೂಡ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡಬೇಕು.

ಏವಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಬುಧಃ ಕುರ್ಯಾತ್ ಪಿತ್ರ್ಯಂ ಮಾತಾಮಹಂ ತಥಾ । ಶ್ರಾದ್ಧೈರಾಪ್ಯಾಯಿತಾ ದದ್ಯುಃ ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನ್ ಪಿತಾಮಹಾಃ ।। ೧೪.

ಹೀಗೆ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ತಂದೆಯ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರಿಗಾಗಿ ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು. ಶ್ರಾದ್ಧದಿಂದ ತೃಪ್ತರಾದ ಪಿತಾಮಹರು ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರೀಣಿ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ಪವಿತ್ರಾಣಿ ದೌಹಿತ್ರಃ ಕುತಪಸ್ತಿಲಾಃ । ರಜತಸ್ಯ ತಥಾ ದಾನಂ ತಥಾ ಸಂದರ್ಶನಾದಿಕಮ್ ।। ೧೪.

ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಮೂರು ಶುದ್ಧವಾದವುಗಳು: ಮೊಮ್ಮಗ, ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಎಳ್ಳು. ಅದೇ ರೀತಿ ಬೆಳ್ಳಿಯ ದಾನ, ಗೌರವ ಪ್ರದರ್ಶನ ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳೂ ಶುದ್ಧವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ವರ್ಜ್ಯಸ್ತು ಕುರ್ವತಾ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕ್ರೋಧೋಽಧ್ವಗಮಮಂ ತ್ವರಾ । ಭೋಕ್ತುರಪ್ಯತ್ರ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ತ್ರಯಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ ।। ೧೪.

ಶ್ರಾದ್ಧ ಮಾಡುವಾಗ ಕೋಪ, ಪ್ರಯಾಣ ಮತ್ತು ಆತುರವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು. ಊಟ ಮಾಡುವವನಿಗೂ ಇದೇ ಮೂರು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.

ವಿಶ್ವೇದೇವಾಃ ಸಪಿತರಸ್ತಥಾ ಮಾತಾಮಹಾ ದ್ವಿಜ । ಕುಲಂ ಚಾಪ್ಯಾಯತೇ ಪುಂಸಾಂ ಸರ್ವಂ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಪ್ರಕುರ್ವತಾಮ್ ।। ೧೪.

ವಿಶ್ವದೇವರು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ಮನೆತನದ ಹಿರಿಯರು, ದ್ವಿಜರೆ, ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲಾ ವಂಶದವರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡುವವರಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸೋಮಾಧಾರಃ ಪಿತೃಗಣೋ ಯೋಗಾಧಾರಶ್ಚ ಚನ್ದ್ರಮಾಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಯೋಗಿನಿಯುಕ್ತಂ ತು ತಸ್ಮದ್ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಶಸ್ಯತೇ ।। ೧೪.

ಪಿತೃಗಳ ಗುಂಪು ಸೋಮದಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಚಂದ್ರನು ಯೋಗಕ್ಕೆ ಆಧಾರ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯೋಗದ ನಿಯಮದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.

ಸಹಸ್ತ್ರಸ್ಯಾಪಿ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಯೋಗೀ ಚೇತ್ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತಃ । ಸರ್ವಾನ್ ಭೋಕ್ತೄಂಸ್ತಾರಯತಿ ಯಜಮಾನಂ ತಥಾ ದ್ವಿಜ ।। ೧೪.

ಸಾವಿರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಇದ್ದರೂ, ಅವರ ಮುಂದೆ ಒಬ್ಬ ಯೋಗಿ ಇದ್ದರೆ, ಅವನು ಎಲ್ಲ ಭೋಜಕರನ್ನು ಹಾಗೂ ಯಜಮಾನನನ್ನೂ ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮಹ್ಯಂ ಸನತ್ಕುಮಾರೇಣ ಪೂರ್ವಕಲ್ಪೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಕಥಿತಂ ವಾಯುನಾ ಚಾಪಿ ದೇವಾನಾಂ ಶಂಭುನಾ ತಥಾ ।। ೧೪.

ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ಸಂತಕುಮಾರನು ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ್ದನು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ, ಹಾಗೆಯೇ ವಾಯುವು ಮತ್ತು ದೇವರಲ್ಲಿ ಶಂಕರನು ಕೂಡ ಹೇಳಿದ್ದನು.

ಋಷೀಣಾಂ ಶಕ್ತಿಪುತ್ರೇಣ ತಥಾ ಮೈತ್ರೇಯಸಂಜ್ಞಿತೇ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಕ್ರಮಾದ್ ಯಾವನ್ ಮಯಾ ತೇ ಕಥಿತಂ ದ್ವಿಜ ।। ೧೪.

ಋಷಿಗಳ ಪುತ್ರನಾದ ಮೈತ್ರೇಯನು ಕೂಡ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿದ್ದನು. ಕ್ರಮವಾಗಿ ಆಗುವಂತೆ ನಾನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆ, ದ್ವಿಜ.

) ಇಯಂ ಸರ್ವಪುರಾಣೇಷು ಸಾಮಾನ್ಯಾ ಪೈತೃಕೀ ಕ್ರಿಯಾ । ಏತತ್ ಕ್ರಮಾತ್ ಕರ್ಮಕಾಣ್ಡಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಮುಚ್ಯೇತ ಬನ್ಧನಾತ್ ।। ೧೪.

ಎಲ್ಲ ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ಇದೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ಪಿತೃಕರ್ಮ. ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಬಾಂಧವ್ಯದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಬಹುದು.

ಏತದಾಶ್ರಿತ್ಯ ನಿರ್ವಾಣಂ ಋಷಯಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಾಃ । ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಗೌರಮುಖೇದಾನೀಂ ತ್ವಮಪ್ಯೇವಂ ಪರೋ ಭವ ।। ೧೪.

ಈ ಕ್ರಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ದೃಢವ್ರತರಾದ ಋಷಿಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ. ಈಗ ನೀನು ಕೂಡ ಗೋಮುಖ ಮಾರ್ಗದಿಂದ ಹೀಗೆ ಪರಮಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಬೇಕು.

ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪೃಚ್ಛತೋ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ । ಪಿತೄನ್ ಯಷ್ಟ್ವಾ ಹರಿಂ ಧ್ಯಾಯೇದ್ ಯಸ್ತಸ್ಯ ಕಿಮತಃ ಪರಮ್ । ನ ತಸ್ಮಾತ್ ಪರತಃ ಪಿತ್ರ್ಯಂ ತನ್ತ್ರಮಸ್ತೀತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ ।। ೧೪.

ಹೀಗೆ, ನಿನ್ನ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಿವರಿಸಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ. ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು—ಇದಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲು ಏನು ಇಲ್ಲ. ಪಿತೃಕರ್ಮಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು ಇಲ್ಲವೆಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.