ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ರುಜಾ ತು ಪೀಡ್ಯಮಾನಃ ಸ ದಶಮೀಂ ಚ ದಶಾಂ ಗತಃ

ಅವನು ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.

ಉವಾಚ ಪುತ್ರಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ

ಮರಣ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ತೇನ ಪುತ್ರೇಣ ನೀತೋಽಸೌ ಗಂಗಾತೀರೇ ಮಹಾಮುನಿಃ

ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಅವನ ಮಗ ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

ವೇದಾಧ್ಯಯನಶೀಲಃ ಸ ಪಿತೃಭಕ್ತ್ಯಾ ನಿಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಅವನು ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದರೂ, ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮೇ ತದಾ ಸಿದ್ಧಸ್ತಸ್ಯ ಕನ್ಯಾ ಸುಮಧ್ಯಮಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಸೊಗಸಾದ ಮಧ್ಯದ ಕನ್ಯೆಯಿದ್ದಳು.

ಕದಾಚಿದ್ದೇವಯೋಗೇನ ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜನಿವಾಸಿನಃ

ಒಂದು ಬಾರಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜದ ನಿವಾಸಿಯೊಬ್ಬನು ಬಂದನು.

ಪೃಷ್ಟೋಽಸೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭದ್ರೇ ಕ್ವ ಭವಾಂಸ್ತ್ವಮಿಹಾಗತಃ 162.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, 'ಓ ಸದುಮೆ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನೇನ ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ತಂ ದ್ವಿಜಃ

ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಶ್ವಶುರಸ್ಯ ಗೃಹೇ ನಿತ್ಯಂ ಭೋಜನಂ ಕುರುತೇ ದ್ವಿಜಃ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಕಾಲೇ ಭಗವತಸ್ತಸ್ಯ ಅತಿಕ್ಷೀಣಃ ಪಿತಾ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾದ ಅವನ ತಂದೆ ತುಂಬಾ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದರು.

ಸ್ವಾಮಿನ್ಪಿತುರ್ಮೇ ಮರಣಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ವದಸ್ವ ಮಾಮ್

ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಯಾವಾಗ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.

ಶೂದ್ರಾನ್ನಂ ಭಕ್ಷಿತಂ ತೇನ ನಿತ್ಯಕಾಲಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶೂದ್ರರು ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದಾನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಪಾದಯೋರ್ವಿದ್ಯತೇ ತಚ್ಚ ಶೂದ್ರಾನ್ನಂ ಚ ಪಿತುಸ್ತವ

ಶೂದ್ರರು ಮಾಡಿದ ಆ ಅನ್ನವು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಇದೆ.

ಶೂದ್ರಾನ್ನೇನ ವಿಹೀನಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಯಾರು ಶೂದ್ರರ ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಮರಣವು ಬರುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾತ್ಮಾನಂ ವಿಗರ್ಹಯತ್

ತನ್ನ ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪಿತುಃ ಸಮೀಪಾತ್ಸ ಗತಃ ಶ್ವಶುರಸ್ಯ ನಿವೇಶನಮ್

ತಂದೆಯ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟು ಅವನು ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ದುಃಖೇನ ಪೀಡಿತಃ ಕ್ಷೀಣೋ ಮರ್ತ್ತುಕಾಮೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ 162.

ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಸಾಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

ಸನ್ನಿಧಾವುಪಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೃಹೀತಂ ತೇನ ತತ್ಪದಾ

ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.

ತತಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗತೋಽಸೌ ಕಾಲವರ್ತ್ತನಮ್

ನಂತರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ಕಾಲಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.

ಗತಸಂಜ್ಞಂ ಚ ಪಿತರಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ರುರುದೇ ಭೃಶಮ್

ತಂದೆ ಪ್ರಜ್ಞಾಹೀನರಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ತುಂಬಾ ಅಳಿದನು.

ಸಂಸ್ಕಾರಯೋಗ್ಯತಾ ನಾಸ್ತಿ ಇತ್ಯೇವಂ ಪುನರಬ್ರವೀತ್

ಅವನು ಮತ್ತೆ, 'ಅವರಿಗೆ ಅಂತ್ಯಕ್ರಿಯೆಗೆ ಯೋಗ್ಯತೆ ಇಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಆತ್ಮನಸ್ತ್ಯಾಗಿನಶ್ಚೈವ ಆಪಸ್ತಮ್ಬೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ತನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದವನ ಬಗ್ಗೆ ಆಪಸ್ತಂಬನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತಂ ವಿಧೀಯೀತ ನ ದದ್ಯಾಚ್ಚೋದಕಕ್ರಿಯಾಮ್

ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ವಿಧಿಸಬೇಕು; ನೀರುಸಂಸ್ಕಾರವನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾಭಾಗೇ ಗತಃ ಶ್ವಶುರಮನ್ದಿರಮ್

ಮಹಾಭಾಗೆಯಾದ ಅವನ ಮಗನು ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾ ತು ತೇ ಜಾತಾ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಚ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್

ನೀನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯ; ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಗು.

ನ ಮಯಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವಧಃ ಕದಾಚಿದಪಿ ಕಾರಿತಃ

ನಾನು ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಹತ್ಯೆಗೆ ಕಾರಣನಾಗಿಲ್ಲ.

ಜಾಮಾತುರ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ವಶುರೋ ವಾಕ್ಯಮಬ್ರವೀತ್ 162.

ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಮಾವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ತೇನ ದೋಷೇಣ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾಫಲಂ ತವ

ಆ ತಪ್ಪಿನ ಕಾರಣದಿಂದ, ಮಹರ್ಷೇ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆಯ ಫಲವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದ್ದೀಯೆ.

ಸಂವತ್ಸರೇಣ ಪತತಿ ಪತಿತೇನ ಸಹಾಚರನ್

ಒಂದು ವರ್ಷದೊಳಗೆ, ಪತನಗೊಂಡವನ ಜೊತೆಗೆ ಅದು ಕೂಡ ಬೀಳುತ್ತದೆ.