ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರಾಸೌ ವಾಸಮಕರೋತ್ಪುಣ್ಯಸೇವೀ ಜಿತೇನ್ದ್ರಿಯಃ

ಅಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯಸೇವಕನಾಗಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ವಾಸಮಾಡಿದನು.

ತತ್ರ ಸಿದ್ಧೇನ ಸಂವಾಸೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯಾಭವತ್ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಸಾಧಕನ ಜೊತೆ ಇದ್ದನು.

ಗಚ್ಛೇತ್ಸ ಸರ್ವಕಾಲಂ ತು ಶಾಲಿಗ್ರಾಮೇ ವಸುನ್ಧರೇ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶಾಲಿಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಬೇಕು, ಭೂಮಾತೆ.

ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮ ವಿಭೂತಿಂ ಚ ನಿತ್ಯಕಾಲಮವರ್ಣಯತ್

ಅವನು ಸದಾ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ಗಮನೇ ಬುದ್ಧಿರುತ್ಪನ್ನಾ ತತಃ ಸಿದ್ಧಮಯಾಚತ

ಆಗ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಲೋಚನೆ ಅವನಿಗೆ ಬಂತು, ಮತ್ತು ಅವನು ಆ ಸಾಧಕನನ್ನು ಕೇಳಿದನು.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಿದ್ಧೋ ವಚನಮಬ್ರವೀತ್

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಸಾಧಕನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ದುಃಖಲಾಭಂ ತು ಶೃಣು ವೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮ 162.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ದುಃಖ ತರಬಹುದಾದ ನನ್ನ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನು ಕೇಳು.

ದಕ್ಷಿಣೇ ತು ಕರೇ ಗೃಹ್ಯ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ವೇದಪಾರಗಮ್

ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು,

ಉತ್ಪಪಾತ ತದಾ ಸಿದ್ಧೋ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋತ್ತಮೌ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಾಧಕನು ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಹಿಡಿದು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು.

ತತ್ರ ತೌ ವಸತೋ ನಿತ್ಯಂ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೌ

ಅಲ್ಲಿ ಆ ಇಬ್ಬರು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸದಾ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ರುಜಾ ತು ಪೀಡ್ಯಮಾನಃ ಸ ದಶಮೀಂ ಚ ದಶಾಂ ಗತಃ

ಅವನು ರೋಗದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಹತ್ತನೇ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಲುಪಿದನು.

ಉವಾಚ ಪುತ್ರಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಮರಣೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ

ಮರಣ ಸಮೀಪಿಸಿದಾಗ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

ತೇನ ಪುತ್ರೇಣ ನೀತೋಽಸೌ ಗಂಗಾತೀರೇ ಮಹಾಮುನಿಃ

ಆ ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು ಅವನ ಮಗ ಗಂಗೆಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಕರೆದೊಯ್ದನು.

ವೇದಾಧ್ಯಯನಶೀಲಃ ಸ ಪಿತೃಭಕ್ತ್ಯಾ ನಿಯನ್ತ್ರಿತಃ

ಅವನು ವೇದಪಾಠದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನಾಗಿದ್ದರೂ, ತಂದೆಯ ಮೇಲಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿಯಂತ್ರಿತನಾಗಿದ್ದನು.

ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮೇ ತದಾ ಸಿದ್ಧಸ್ತಸ್ಯ ಕನ್ಯಾ ಸುಮಧ್ಯಮಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪಗ್ರಾಮದಲ್ಲಿ ಆ ಸಾಧಕನಿಗೆ ಸೊಗಸಾದ ಮಧ್ಯದ ಕನ್ಯೆಯಿದ್ದಳು.

ಕದಾಚಿದ್ದೇವಯೋಗೇನ ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜನಿವಾಸಿನಃ

ಒಂದು ಬಾರಿ ದೇವರ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಕಾನ್ಯಕುಬ್ಜದ ನಿವಾಸಿಯೊಬ್ಬನು ಬಂದನು.

ಪೃಷ್ಟೋಽಸೌ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭದ್ರೇ ಕ್ವ ಭವಾಂಸ್ತ್ವಮಿಹಾಗತಃ 162.

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, 'ಓ ಸದುಮೆ, ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದೆ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನೇನ ತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪೂಜಯಾಮಾಸ ತಂ ದ್ವಿಜಃ

ದಿವ್ಯಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಶ್ವಶುರಸ್ಯ ಗೃಹೇ ನಿತ್ಯಂ ಭೋಜನಂ ಕುರುತೇ ದ್ವಿಜಃ

ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸದಾ ತನ್ನ ಮಾವನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಕಾಲೇ ಭಗವತಸ್ತಸ್ಯ ಅತಿಕ್ಷೀಣಃ ಪಿತಾ ತದಾ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನಾದ ಅವನ ತಂದೆ ತುಂಬಾ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದರು.

ಸ್ವಾಮಿನ್ಪಿತುರ್ಮೇ ಮರಣಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ವದಸ್ವ ಮಾಮ್

ಸ್ವಾಮಿ, ನನ್ನ ತಂದೆ ಯಾವಾಗ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳಿ.

ಶೂದ್ರಾನ್ನಂ ಭಕ್ಷಿತಂ ತೇನ ನಿತ್ಯಕಾಲಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ

ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಶೂದ್ರರು ಮಾಡಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದಿದ್ದಾನೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.

ಪಾದಯೋರ್ವಿದ್ಯತೇ ತಚ್ಚ ಶೂದ್ರಾನ್ನಂ ಚ ಪಿತುಸ್ತವ

ಶೂದ್ರರು ಮಾಡಿದ ಆ ಅನ್ನವು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಇದೆ.

ಶೂದ್ರಾನ್ನೇನ ವಿಹೀನಸ್ಯ ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುರ್ಭವಿಷ್ಯತಿ

ಯಾರು ಶೂದ್ರರ ಅನ್ನವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾರೋ ಅವರಿಗೆ ಮರಣವು ಬರುತ್ತದೆ.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾತ್ಮಾನಂ ವಿಗರ್ಹಯತ್

ತನ್ನ ಮಗನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಅವನು ತಾನೇ ತನ್ನನ್ನು ದೂಷಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಪಿತುಃ ಸಮೀಪಾತ್ಸ ಗತಃ ಶ್ವಶುರಸ್ಯ ನಿವೇಶನಮ್

ತಂದೆಯ ಬಳಿಯಿಂದ ಹೊರಟು ಅವನು ಮಾವನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.

ದುಃಖೇನ ಪೀಡಿತಃ ಕ್ಷೀಣೋ ಮರ್ತ್ತುಕಾಮೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ 162.

ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಅವನು ದುರ್ಬಲನಾಗಿ, ಸಾಯಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದನು.

ಸನ್ನಿಧಾವುಪಲಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗೃಹೀತಂ ತೇನ ತತ್ಪದಾ

ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕಲ್ಲನ್ನು ಅವನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.

ತತಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗತೋಽಸೌ ಕಾಲವರ್ತ್ತನಮ್

ನಂತರ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಅವನು ಕಾಲಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.