ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮಿತ್ರಧ್ರುಕ್ ಕುನಖೀ ಚೈವ ಶ್ಯಾವದನ್ತಸ್ತಥಾ ದ್ವಿಜಃ । ಕನ್ಯಾದೂಷಯಿತಾ ವಹ್ನಿವೇದೋಜ್ಝಃ ಸೋಮವಿಕ್ರಯೀ ।। ೧೪.

ಮಿತ್ರದ್ರೋಹಿ, ಕೆಟ್ಟ ನೇಲಿನವನು, ಕಪ್ಪು ಹಲ್ಲಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ಭ್ರಷ್ಟಗೊಳಿಸಿದವನು, ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವನು, ಸೋಮವನ್ನು ಮಾರುವವನು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ಅಭಿಶಪ್ತಸ್ತಥಾ ಸ್ತೇನಃ ಪಿಶುನೋ ಗ್ರಾಮಯಾಜಕಃ । ಭೃತಕಾಧ್ಯಾಪಕಶ್ಚೈವ ಭೃತಕಾಧ್ಯಾಪಿತಶ್ಚ ಯಃ ।। ೧೪.

ಶಾಪಿತನು, ಕಳ್ಳನು, ಅಪವಾದ ಮಾಡುವವನು, ಹಳ್ಳಿಯ ಪೂಜಾರಿ, ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಪಾಠ ಮಾಡುವವನು ಮತ್ತು ಸಂಬಳಕ್ಕೆ ಪಾಠ ಕಲಿಯುವವನು—ಇವರನ್ನೂ ಸೇರಿಸಬಾರದು.

ಪರಪೂರ್ವಾಪತಿಶ್ಚೈವ ಮಾತಾಪಿತ್ರೋಸ್ತಥೋಜ್ಝಕಃ । ವೃಷಲೀಸೂತಿಪೋಷ್ಯಶ್ಚ ವೃಷಲೀಪತಿರೇವ ಚ । ತಥಾ ದೇವಲಕಶ್ಚಾಪಿ ಶ್ರಾದ್ಧೇ ನಾರ್ಹನ್ತಿ ಕೇತನಮ್ ।। ೧೪.

ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದವನು, ತಾಯಿ ತಂದೆಯನ್ನು ನಿರ್ಲಕ್ಷಿಸಿದವನು, ನೀಚಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವನು ಅಥವಾ ಅವಳ ಪತಿ, ದೇವಾಲಯದ ಅರ್ಚಕನು—ಇವರನ್ನು ಶ್ರಾದ್ಧದಲ್ಲಿ ನೇಮಿಸಬಾರದು.

ಪ್ರಥಮೇಽಹ್ನಿ ಬುಧಃ ಕುರ್ಯಾದ್ ವಿಪ್ರಾಗ್ರ್ಯಾಣಾಂ ನಿಮನ್ತ್ರಣಮ್ । ಆನಿಮನ್ತ್ರ್ಯ ದ್ವಿಜಾನ್ ಗೇಹಮಾಗತಾನ್ ಭೋಜಯೇದ್ ಯತೀನ್ ।। ೧೪.

ಮೊದಲನೇ ದಿನ ಜ್ಞಾನಿಯು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು. ಆಹ್ವಾನಿಸದೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಯತಿಗಳನ್ನು ಊಟಕ್ಕೆ ಕೂಳಿಸಬೇಕು.

ಪಾದಶೌಚಾದಿನಾ ಗೇಹಮಾಗತಾನ್ ಭೋಜಯೇದ್ ದ್ವಿಜಾನ್ । ಪವಿತ್ರಪಾಣಿರಾಚಾನ್ತಾನಾಸನೇಷೂಪವೇಶಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಪಾದಪ್ರಕ್ಷಾಳನೆ ಮುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಬಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಶುದ್ಧವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ, ಆಚಮನ ಮಾಡಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕೂಳಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು.

ಪಿತೄಣಾಮಯುಜೋ ಯುಗ್ಮಾನ್ ದೇವಾನಾಮಪಿ ಯೋಜಯೇತ್ । ದೇವಾನಾಮೇಕಮೇಕಂ ವಾ ಪಿತೄಣಾಂ ಚ ನಿಯೋಜಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಜೋಡಿಗಳನ್ನು ಬೇರ್ಪಡಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕೂಡ ಹಾಗೆಯೇ ನೇಮಿಸಬೇಕು. ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರತಿ ದೇವತೆಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು, ಪ್ರತಿ ಪಿತೃಗೆ ಒಬ್ಬರನ್ನು ನೇಮಿಸಬಹುದು.

ತಥಾ ಮಾತಾಮಹಶ್ರಾದ್ಧಂ ವೈಶ್ವದೇವಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಕುರ್ವೀತ ಭಕ್ತಿಸಂಪನ್ನಸಕ್ತನ್ತ್ರಂ ವಾ ವೈಶ್ವದೇವಿಕಮ್ ।। ೧೪.

ಮಾತಾಮಹನ ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ವೈಶ್ವದೇವ ವಿಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು, ಅಥವಾ ನಿಯಮಾನುಸಾರ ವೈಶ್ವದೇವ ವಿಧಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರವೂ ಮಾಡಬಹುದು.

ಪ್ರಾಙ್ಮುಖಂ ಭೋಜಭೇದ್ ವಿಪ್ರಂ ದೇವಾನಾಮುಭಯಾತ್ಮಕಮ್ । ಪಿತೃಪೈತಾಮಹಾನಾಂ ಚ ಭೋಜಯೇಚ್ಚಾಪ್ಯುದಙ್ಮುಖಾನ್ ।। ೧೪.

ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂಳಿರಬೇಕು, ಪಿತೃ ಮತ್ತು ಪಿತಾಮಹರಿಗಾಗಿ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದವರು ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಕೂಳಿರಬೇಕು.

ಪೃಥಕ್ ತಯೋಃ ಕೇಚಿದಾಹುಃ ಶ್ರಾದ್ಧಸ್ಯ ಕರಣಂ ದ್ವಿಜ । ಏಕತ್ರೈಕೇನ ಪಾಕೇನ ವದನ್ತ್ಯನ್ಯೇ ಮಹರ್ಷಯಃ ।। ೧೪.

ಕೆಲವರು ಶ್ರಾದ್ಧವನ್ನು ಇಬ್ಬರಿಗೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನು ಕೆಲ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಒಂದೇ ಬಗೆಯ ಪಾಕದಲ್ಲಿ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಮಾಡಬಹುದು ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ವಿಷ್ಟರಾರ್ಥಂ ಕುಶಾನ್ ದತ್ತ್ವಾ ಸಂಪೂಜ್ಯಾರ್ಘವಿಧಾನತಃ । ಕುರ್ಯಾದಾವಾಹನಂ ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ದೇವಾನಾಂ ತದನುಜ್ಞಯಾ ।। ೧೪.

ಆಸನಕ್ಕಾಗಿ ಕುಶವನ್ನು ನೀಡಿ, ಅರ್ಘ್ಯವಿಧಾನದಿಂದ ಗೌರವಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಅವರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.

ಯವಾಮ್ಬುನಾ ಚ ದೇವಾನಾಂ ದದ್ಯಾದರ್ಘ್ಯಂ ವಿಧಾನವಿತ್ । ಸುಗನ್ಧಧೂಪದೀಪಾಂಶ್ಚ ದತ್ತ್ವಾ ತೇಭ್ಯೋ ಯಥಾವಿಧಿ । ಪಿತೄಣಾಮಪಸಕವ್ಯೇನ ಸರ್ವಮೇವೋಪಕಲ್ಪಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಯವಜಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ನೀಡಬೇಕು, ಸುಗಂಧ ಧೂಪ, ದೀಪಗಳನ್ನು ಕೂಡ ನೀಡಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅಪಸವ್ಯದಿಂದ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.

ಅನುಜ್ಞಾಂ ಚ ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ದತ್ತ್ವಾ ದರ್ಭಾನ್ ದ್ವಿಧಾಕೃತಾನ್ । ಮನ್ತ್ರಪೂರ್ವಂ ಪಿತೄಣಾಂ ತು ಕುರ್ಯಾದಾವಾಹನಂ ಬುಧಃ । ತಿಲಾಮ್ಬುನಾ ಚಾಪಸವ್ಯಂ ದದ್ಯಾದರ್ಧ್ಯಾದಿಕಂ ಬುಧಃ ।। ೧೪.

ಅನುಮತಿ ಪಡೆದು ಎರಡು ಭಾಗ ಮಾಡಿದ ದರ್ಭೆಯನ್ನು ನೀಡಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು. ತಿಲಜಲದಿಂದ ಅಪಸವ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಘ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನೀಡಬೇಕು.

ಕಾಲೇ ತತ್ರಾತಿಥಿಂ ಪ್ರಾಪ್ತಮನ್ನಕಾಮಂ ದ್ವಿಜಾಧ್ವಗಮ್ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರಭ್ಯನುಜ್ಞಾತಃ ಕಾಮಂ ತಮಪಿ ಪೂಜಯೇತ್ ।। ೧೪.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಊಟಕ್ಕೆ ಬರುವ ಅತಿಥಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಯಾತ್ರಿಕನು ಬಂದರೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಅನುಮತಿಯೊಂದಿಗೆ ಅವನಿಗೂ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಸತ್ಕಾರ ಮಾಡಬಹುದು.

ಯೋಗಿನೋ ವಿವಿಧೈ ರೂಪೈರ್ನರಾಣಾಮುಪಕಾರಿಣಃ । ಭ್ರಮನ್ತಿ ಪೃಥಿವೀಮೇತಾಮವಿಜ್ಞಾತಸ್ವರೂಪಿಣಃ ।। ೧೪.

ಯೋಗಿಗಳು ವಿವಿಧ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾರೆ, ಜನರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುವುದಕ್ಕಾಗಿ, ಅವರ ನಿಜವಾದ ಸ್ವರೂಪ ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದು.

ತಸ್ಮಾದಭ್ಯರ್ಚಯೇತ್ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಶ್ರಾದ್ಧಕಾಲೇಽತಿಥಿಂ ಬುಧಃ । ಶ್ರಾದ್ಧಕ್ರಿಯಾಫಲಂ ಹನ್ತಿ ದ್ವಿಜೇನ್ದ್ರಾಪೂಜಿತೋಽತಿಥಿಃ ।। ೧೪.

ಆದುದರಿಂದ, ಶ್ರಾದ್ಧ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಬಂದ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಅತಿಥಿ, ಯಾರು ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿದ್ದಾನೆ, ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸದೆ ಹೋದರೆ, ಶ್ರಾದ್ಧದ ಫಲವೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜುಹುಯಾದ್ ವ್ಯಞ್ಜನಂ ಕ್ಷಾರೈರ್ವರ್ಜ್ಯಮನ್ನಂ ತತೋಽನಲೇ । ಅನುಜ್ಞಾತೋ ದ್ಬಿಜೈಸ್ತೈಸ್ತು ತ್ರಿಃ ಕೃತ್ವಾ ಪುರುಷರ್ಷಭ ।। ೧೪.

ಉಪ್ಪು ಅಥವಾ ಕ್ಷಾರವಿಲ್ಲದ, ರುಚಿಕರವಾದ ಅನ್ನವನ್ನು ಬೆಂಕಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಇದನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಗ್ನಯೇ ಕವ್ಯವಾಹನಾಯ ಸ್ವಾಹೇತಿ ಪ್ರಥಮಾಹುತಿಃ । ಸೋಮಾಯ ವೈ ಪಿತೃಮತೇ ದಾತವ್ಯಾ ತದನನ್ತರಮ್ ।। ೧೪.

ಮೊದಲ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು 'ಸ್ವಾಹಾ' ಎಂಬುದಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಾ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹವನವನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುವ ಅಗ್ನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು; ತಕ್ಷಣದ ನಂತರ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಸೋಮನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ವೈವಸ್ವತಾಯ ಚೈವಾನ್ಯಾ ತೃತೀಯಾ ದೀಯತಾಹುತಿಃ । ಹುತಾವಶಿಷ್ಟಮಲ್ಪಾಲ್ಪಂ ವಿಪ್ರಪಾತ್ರೇಷು ನಿರ್ವಪೇತ್ ।। ೧೪.

ಮೂರನೇ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ವೈವಸ್ವತನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಅರ್ಪಣೆಯ ನಂತರ ಉಳಿದಿದ್ದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಕಬೇಕು.

ತತೋಽನ್ನಂ ಮೃಷ್ಟಮತ್ಯರ್ಥಮಭೀಷ್ಟಮಭಿಸಂಸ್ಕೃತಮ್ । ದತ್ತ್ವಾ ಜುಷಧ್ವಮಿಚ್ಛಾತೋ ವಾಚ್ಯಮೇತದನಿಷ್ಠುರಮ್ ।। ೧೪.

ನಂತರ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ, ಬಹಳ ಇಷ್ಟವಾದ, ಸರಿಯಾಗಿ ತಯಾರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, 'ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದಂತೆ ಭೋಜನ ಮಾಡಿ' ಎಂದು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳಬೇಕು.

ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ತೈಶ್ಚ ತಚ್ಚಿತ್ತೈರ್ಮೌನಿಭಿಃ ಸುಮುಖೈಃ ಸುಖಮ್ । ಅಕ್ರುಧ್ಯತಾ ಅತ್ವರತಾ ದೇಯಂ ತೇನಾಪಿ ಭಕ್ತಿತಃ ।। ೧೪.

ಅವರು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಮೌನದಿಂದ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮುಖದಿಂದ ಸುಖವಾಗಿ ಭೋಜನ ಮಾಡಲಿ; ಕೊಡುವವನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ, ಆತುರವಿಲ್ಲದೆ ಕೊಡಬೇಕು.

ರಕ್ಷೋಘ್ನಮನ್ತ್ರಪಠನಂ ಭೂಮೇರಾಸ್ತರಣಂ ತಿಲೈಃ । ಕೃತ್ವಾಽಧ್ಯೇಯಾಶ್ಚ ಪಿತರಸ್ತ ಏವ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ ।। ೧೪.

ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಳ್ಳನ್ನು ಹಾಸಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ಮಮ ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ವದ್ಯ ಹೋಮಾಪ್ಯಾಯಿತಮೂರ್ತ್ತಯಃ ।। ೧೪.

ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ, ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ, ಹೋಮದ ಮೂಲಕ ಪೋಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅವರ ರೂಪಗಳು, ಇಂದು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಪಿತಾಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ಮಮ ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತ್ವದ್ಯ ವಿಪ್ರದೇಹೇಷು ಸಂಸ್ಥಿತಾಃ ।। ೧೪.

ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇಹಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವರು, ಇಂದು ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ಪಿಣ್ಡೇಷು ಮಯಾ ದತ್ತೇಷು ಭೂತಲೇ ।। ೧೪.

ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಪಿಂಡಗಳಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಪಿತಾ ಪಿತಾಮಹಶ್ಚೈವ ತಥೈವ ಪ್ರಪಿತಾಮಹಃ । ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ಮೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯನ್ಮಯೈತದುದಾಹೃತಮ್ ।। ೧೪.

ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹೇಳಿದುದರಿಂದ ನನ್ನ ತಂದೆ, ತಂದೆಯ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ.

ಮಾತಾಮಹಸ್ತೃಪ್ತಿಮುಪೈತು ತಸ್ಯ ತಥಾ ಪಿತಾ ತಸ್ಯ ಪಿತಾ ತತೋಽನ್ಯಃ । ವಿಶ್ವೇಽಥ ದೇವಾಃ ಪರಮಾಂ ಪ್ರಯಾನ್ತು ತೃಪ್ತಿಂ ಪ್ರಣಶ್ಯನ್ತು ಚ ಯಾತುಧಾನಾಃ ।। ೧೪.

ನನ್ನ ತಾಯಿಯ ತಂದೆ, ಅವರ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಅವರ ತಂದೆಯ ತಂದೆ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ, ದುಷ್ಟ ಆತ್ಮಗಳು ನಾಶವಾಗಲಿ.

ಯಜ್ಞೇಶ್ವರೋ ಹವ್ಯಸಮಸ್ತಕವ್ಯ- ಭೋಕ್ತಾಽವ್ಯಯಾತ್ಮಾ ಹರಿರೀಶ್ವರೋಽತ್ರ । ತತ್ಸನ್ನಿಧಾನಾದಪಯಾನ್ತು ಸದ್ಯೋ ರಕ್ಷಾಂಸ್ಯಶೇಷಾಣ್ಯಸುರಾಶ್ಚ ಸರ್ವೇ ।। ೧೪.

ಯಜ್ಞದ ಒಡೆಯನಾದ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಅರ್ಪಣೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವ ಹರಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾನೆ; ಅವನ ಸನ್ನಿಧಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ರಾಕ್ಷಸರು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಕೂಡಲೇ ದೂರವಾಗಲಿ.

ತೃಪ್ತೇಷ್ವೇತೇಷು ವಿಪ್ರೇಷು ಕಿರೇದನ್ನಂ ಮಹೀತಲೇ । ದದ್ಯಾದಾಚಮನಾರ್ಥಾಯ ತೇಭ್ಯೋ ವಾರಿ ಸಕೃತ್ಸಕೃತ್ ।। ೧೪.

ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತೃಪ್ತರಾದ ಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಮತ್ತು ಆಮೃತಪಾನಕ್ಕಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಒಂದೊಮ್ಮೆ ಅಥವಾ ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೊಡಬೇಕು.

ಸುತೃಪ್ತೈಸ್ತೈರನುಜ್ಞಾತಃ ಸರ್ವೇಣಾನ್ನೇನ ಭೂತಲೇ । ಸಲಿಲೇನ ತತಃ ಪಿಣ್ಡಾನ್ ಸಮಾಗೃಹ್ಯ ಸಮಾಹಿತಃ ।। ೧೪.

ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಿ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿದ ಮೇಲೆ, ಭಾವಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲಿರುವ ಪಿಂಡಗಳನ್ನು ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿಸಿ ಎತ್ತಬೇಕು.