ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಉತ್ತರೇ ತು ಸಮುದ್ರಸ್ಯ ಮಲಯಸ್ಯ ತು ದಕ್ಷಿಣೇ

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಸಮುದ್ರದ ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ ಮಲಯ ಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ,

ತತ್ರ ತಿಷ್ಠಾಮಿ ವಸುಧೇ ಉದೀಚೀಂ ದಿಶಮಾಶ್ರಿತಃ

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಆಯಸೀಂ ತಾಂ ವದನ್ತ್ಯೇಕೇ ಅನ್ಯೇ ತಾಮ್ರಮಯೀಂ ತಯಾ

ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಕಬ್ಬಿಣದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ತಾಮ್ರದಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ,

ಶಿಲಾಮಯೀಮಿತ್ಯಪರೇ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯರೂಪಿಣೀಮ್

ಇನ್ನೂ ಕೆಲವರು ಅದನ್ನು ಕಲ್ಲಿನಿಂದ ಮಾಡಲಾಗಿದೆ, ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿದೆ ಎನ್ನುತ್ತಾರೆ.

ಮನುಜಾ ಯತ್ರ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಗತಾಃ ಸಂಸಾರಸಾಗರಮ್

ಅಲ್ಲಿ, ಸಂಸಾರದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದ ಮಾನವರು ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.

ಸೌವರ್ಣಂ ದೃಶ್ಯತೇ ಪದ್ಮಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ತು ದಿವಾಕರೇ 150.

ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸೂರ್ಯನು ತೀವ್ರವಾಗಿರುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಹೊಳಪುಳ್ಳ ಕಮಲವು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ.

ತತ್ರಾಪಿ ಶೃಣು ಚಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಯಶ್ಚಾಪಿ ಪರಿವರ್ತ್ತತೇ

ಅಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕೇಳು: ಅಲ್ಲಿ ಏನು ತಿರುಗುತ್ತದೆಯೋ,

ಸಮುದ್ರಮಧ್ಯೇ ತಿಷ್ಠನ್ತಂ ಕೋಽಪಿ ತತ್ರ ನ ಪಶ್ಯತಿ

ಅದು ಸಮುದ್ರದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮಮ ಭಕ್ತಾ ಹಿ ಪಶ್ಯಂತಿ ವಿದ್ಯಮಾನಾ ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ

ಆದರೆ ನನ್ನ ಭಕ್ತರು, ತಮ್ಮ ಕರ್ಮದ ಮೂಲಕ ಇದ್ದವರು, ಅದನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ.

ಕ್ಷಿಪ್ತಃ ಪಿಣ್ಡಶ್ಚ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಯೇನ ಕೇನ ವಿಕರ್ಮಿಣಾ

ಯಾರಾದರೂ ದುಷ್ಕರ್ಮಿ ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಉಂಡೆಯನ್ನು ಎಸೆದರೆ,

ತಾವತ್ಕಶ್ಚಿನ್ನ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಯಾವತ್ತೇನ ನ ಭಕ್ಷಿತಃ

ಆ ದುಷ್ಕರ್ಮಿಯು ಅದನ್ನು ತಿನ್ನುವವರೆಗೆ, ಯಾರೂ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ.

ಅಗಾಧಂ ಚಾಪ್ಯಪಾರಂ ಚ ರಕ್ತಪದ್ಮವಿಭೂಷಿತಮ್

ಅದು ಅತೀವ ಆಳವಾದದು, ಅತೀತವಾದದು, ಕೆಂಪು ಕಮಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಬುಧಸ್ಯ ಭವನಂ ಗತ್ವಾ ಮೋದತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಬುಧನ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿದವನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಬುಧಸ್ಯ ಭವನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಮಮ ಲೋಕಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ

ಬುಧನ ನಿವಾಸವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾನೆ.

ಮನುಜಾಸ್ತನ್ನ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಮಮ ಕರ್ಮರತಾ ನ ಯೇ

ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಲ್ಲದ ಮಾನವರು ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.

ಮನೋಜ್ಞಂ ರಮಣೀಯಂ ಚ ಜಲಜೈಶ್ಚಾಪಿ ಸಂವೃತಮ್ 150.

ಅದು ಮನೋಹರವೂ ಸುಂದರವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಕಮಲಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದೆ.

ಏಕಂ ತು ದೃಶ್ಯತೇ ಶ್ವೇತಮಬ್ಜಂ ರುಕ್ಮಮಯಂ ತಥಾ

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬಿಳಿ ಕಮಲವೂ, ಒಂದು ಬಂಗಾರದ ಕಮಲವೂ ಕಾಣುತ್ತವೆ.

ಧಾರಾ ಚೈಕಾ ಪ್ರಪತತಿ ಸ್ಥೂಲಾ ಮುಸಲಸನ್ನಿಭಾ

ಒಂದು ದಪ್ಪವಾದ ಧಾರೆ, ಮೊಸಳೆ ಹೋಲುವಂತೆ, ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಮೋದತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅವನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.

ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಮನುಜ್ಞಾತೋ ಮಮ ಲೋಕಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಅನುಮತಿಯಿಂದ, ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನೂ ಸೇರುತ್ತಾನೆ.

ಮದ್ಭಕ್ತಾ ಯಚ್ಚ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ಘೋರಸಂಸಾರಮೋಕ್ಷಣಮ್

ನನ್ನ ಭಕ್ತರು, ಭಯಾನಕ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ,

ಭೂಮೇ ಪತತಿ ಮಧ್ಯಾಹ್ನೇ ಯಾವತ್ಸೂರ್ಯಸ್ತು ತಿಷ್ಠತಿ

ಮಧ್ಯಾಹ್ನದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನು ಇರುವವರೆಗೆ, ಆ ಧಾರೆ ಭೂಮಿಗೆ ಬೀಳುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ತತ್ರ ಮಹಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಪುಣ್ಯಬ್ರಹ್ಮಸರೋವರೇ

ಅಲ್ಲಿ, ಪುಣ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಸರೋವರದಲ್ಲಿ, ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯವಿದೆ.

ಸಮುದ್ರಶ್ಚೈವ ರಾಮಶ್ಚ ಸಮೇಷ್ಯೇತೇ ವರಾಙ್ಗನೇ

ಅಲ್ಲಿ, ಸಮುದ್ರವೂ ರಾಮನೂ, ಸುಂದರಾಂಗಿಯೇ, ಒಂದೇ ಕಡೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.

ಬಹುಗುಲ್ಮಲತಾಕೀರ್ಣಂ ಶೋಭಿತಂ ಚ ವಿಹಙ್ಗಮೈಃ

ಅದು ಹಲವಾರು ಗುಡ್ಡೆಮರಗಳು, ಬೆಳೆಗಳು ಮತ್ತು ಹಕ್ಕಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾಗಿದೆ.

ಮಣ್ಡಿತಂ ಕುಮುದೈಃ ಪದ್ಮೈಃ ಸುಗನ್ಧೈಶ್ಚೋತ್ತಮೈಸ್ತಯಾ 150.

ಅದು ಕಮಲ ಮತ್ತು ಕಮುದ ಪುಷ್ಪಗಳಿಂದ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.

ಸಮುದ್ರಭವನಂ ಗತ್ವಾ ಮಮ ಲೋಕಂ ಪ್ರಪದ್ಯತೇ

ಅವನೊಬ್ಬನು ಸಮುದ್ರದ ನಿವಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ, ನನ್ನ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮನುಜಾಸ್ತತ್ರ ಭ್ರಮನ್ತಿ ವಿಗತಜ್ವರಾಃ

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಜನರು ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾಗಿವೆ.

ಏಕಮಪ್ಯತ್ರ ಪಶ್ಯನ್ತಿ ನ ಕೇಪಿ ವಸುಧೇ ನರಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ವಾಸಿಸುವುದನ್ನು ಯಾರೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.