ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಯದಿ ಪ್ರಸನ್ನೋ ದೇವೇಶ ತದಾ ಮಾಂ ಕುರು ಪಾವನೀಮ್

ದೇವತೆಗಳ ದೇವಾ, ನೀವು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನನ್ನನ್ನು ಪವಿತ್ರಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿ.

ತಾಮಹಂ ದೇವಿ ಸುಭಗೇ ಪ್ರಾವೋಚಂ ಪುನರೇವ ಹಿ

ಓ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೆ, ನಾನು ಅವಳಿಗೆ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದೆನು.

ತವ ನಾಮ್ನಾಂ ಚ ವಿಖ್ಯಾತಮೇತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ

ನಿನ್ನ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ಪ್ರಸಿದ್ಧಿಯಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಲೋಕ್ಯ ಮಾಂ ಭವೇತ್ಪೂತೋ ಮಮ ವಾಕ್ಯಾನ್ನ ಸಂಶಯಃ

ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ—ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಯಾಸ್ಯನ್ತಿ ವಿಲಯಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮೇವಮೇತನ್ನ ಸಂಶಯಃ

ಅವರು ಬೇಗನೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತಾರೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಸಾಪಿ ಕಾಲೇನ ಸಞ್ಜಾತಾ ತೀರ್ಥಭೂತಾ ತಥಾಽಭವತ್

ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅವಳು ತೀರ್ಥವಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತಳಾದಳು.

ರುರುಕ್ಷೇತ್ರಸ್ಯ ಪ್ರಭವಮೇತದ್ಗುಹ್ಯಂ ಪರಂ ಮಮ

ಇದು ರುರು ಕ್ಷೇತ್ರದ ಮೂಲದ ಪರಮ ಗುಪ್ತವಾದ ಸತ್ಯ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ರುರುಕ್ಷೇತ್ರಋಷೀಕೇಶಯೋರ್ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ನಾಮ ಷಟ್ಚತ್ವಾರಿಂಶದಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಾಗಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವಂತನ ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ರರುಕ್ಷೇತ್ರ ಮತ್ತು ಋಷಿಕೇಶಗಳ ಮಹಿಮೆ ಎಂಬ ಶತನಲವತ್ತಾರುನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ಗೋನಿಷ್ಕ್ರಮಣಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ ಅತ್ಯಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಶ್ರುತಂ ಹ್ಯೇತದ್ರುರುಕ್ಷೇತ್ರಸಮುದ್ಭವಮ್

ಈಗ ಗೋವು ಹೊರಟ ಘಟನೆಯ ಮಹಿಮೆ. ರರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಈ ಅದ್ಭುತವಾದ ಸಂಗತಿಯನ್ನು ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ಯತ್ಪರಂ ಗುಹ್ಯಂ ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪರಮಪಾವನಮ್

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದ, ಪವಿತ್ರವಾದ ಕ್ಷೇತ್ರವಿದೆ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಗುಹ್ಯಮಸ್ತ್ಯಪರಂ ಚೈವ ಹಿಮಶೃಙ್ಗ ಶಿಲೋಚ್ಚಯೇ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಹಿಮಪರ್ವತಗಳ ಮೇಲೆ ಇನ್ನೂ ಒಂದು ರಹಸ್ಯ ಸ್ಥಳವಿದೆ.

ಗೋನಿಷ್ಕ್ರಮಣಕಂ ನಾಮ ಗಾವೋ ಯತ್ರ ಪ್ರತಾರಿತಾಃ

ಅದು ಗೋವು ಹೊರಟ ಸ್ಥಳವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಗೋವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.

ಸಪ್ತತಿರ್ಯತ್ರ ಕಲ್ಪಾನಿ ಔರ್ವೋ ಯತ್ರ ಪ್ರಜಾಪತಿಃ

ಅಲ್ಲಿ ಎಪ್ಪತ್ತು ಕಲ್ಪಗಳ ಕಾಲ ಅವನೇ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಔರ್ವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯೈವಂ ವರ್ತ್ತಮಾನಸ್ಯ ಯಾತಿ ಕಾಲೇ ಮಹತ್ತರೇ

ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕಾಲ ಕಳೆದಂತೆ, ಬಹು ಕಾಲದ ನಂತರ,

ನ ವರಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯತ್ಯೇಷ ಲಾಭಾಲಾಭಸಮನ್ವಿತಃ

ಅವನು ಯಾವ ವರವನ್ನೂ ಬೇಡದೆ, ಲಾಭ-ನಷ್ಟಗಳೆಂದೂ ಪರವಾಗಿಸದೆ ಇದ್ದನು.

ಅಥ ದೀರ್ಘಸ್ಯ ಕಾಲಸ್ಯ ಕಶ್ಚಿದ್ಬ್ರಹ್ಮಯತಿಸ್ತದಾ

ಆಗ ದೀರ್ಘ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಒಬ್ಬ ಬ್ರಹ್ಮಯತಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.

ಈಶ್ವರೋಽಪಿ ಮಹಾಭಾಗೇ ತತ್ಪಾರ್ಶ್ವಂ ಸಮುಪಾಗತಃ

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನು ಕೂಡಾ, ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದನು.

ತತ್ರ ತ್ವೌರ್ವೋ ಮಹಾಭಾಗೇ ತಪ್ಯತೇ ಸಮದರ್ಶನಃ 147.

ಅಲ್ಲಿ ಔರ್ವನು ಸಮಭಾವದಿಂದ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ತನ್ನಿರ್ಗತಂ ತತೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಔರ್ವಂ ಸರ್ವೇ ತಪಸ್ವಿನಃ

ಔರ್ವನು ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಎಲ್ಲಾ ತಪಸ್ವಿಗಳು

ಫಲಪುಷ್ಪಸಮಾಕೀರ್ಣಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಶ್ಚೈವೋಪಜಾಯತೇ

ಆ ಸ್ಥಳವು ಹಣ್ಣು-ಹೂವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಐಶ್ವರ್ಯವು ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು.

ತಚ್ಚ ವೈ ಭಸ್ಮಸಾದ್ಭೂತಂ ಮಹಾರುದ್ರಸ್ಯ ತೇಜಸಾ

ಆ ಸ್ಥಳವು ಮಹಾರುದ್ರನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೂದಿಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.

ಈಶ್ವರೋಽಪಿ ತತಃ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶೀಘ್ರಮೇವ ಹಿಮಾಲಯಮ್

ಆಮೇಲೆ ಭಗವಂತನು ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ಹಿಮಾಲಯವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ಆಶ್ರಮಂ ಸಮನುಪ್ರಾಪ್ತ ಔರ್ವೋಽಪಿ ಮುನಿಪುಂಗವಃ

ಮುನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಔರ್ವನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಂ ದಗ್ಧಂ ಬಹುಪುಷ್ಪಫಲೋದಕಮ್

ಅವನ ಆಶ್ರಮವು ಹೂವು, ಹಣ್ಣು, ನೀರಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರೂ, ಸುಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ,

ಉವಾಚ ಕ್ರೋಧರಕ್ತಾಕ್ಷೋ ವಚನಂ ನಿರ್ದಹನ್ನಿವ

ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾಗಿದ್ದವು. ಅವನು ಉರಿಯುವಂತೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಸೋಽಪಿ ದುಃಖೇನ ಸನ್ತಪ್ತಃ ಸರ್ವಲೋಕಾನ್ಭ್ರಮಿಷ್ಯತಿ

ಅವನೂ ಕೂಡ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಅಲೆದಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾಭಯಾತ್ತು ಲೋಕಾನಾಂ ನ ಕಶ್ಚಿತ್ಪರ್ಯವಾರಯತ್

ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಭಯ ತುಂಬಿದ್ದರಿಂದ ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಮಹಾದಾಹೇನ ಸನ್ತಪ್ತಃ ಶಮ್ಭುರ್ದೇವೀಮುವಾಚ ಹ 147.

ಮಹಾ ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲಿದ ಶಂಭು ದೇವಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ದಹ್ಯತೇ ಸ್ಮ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಸ ತು ಕಿಞ್ಚಿನ್ನ ಚೇಚ್ಛತಿ

ಸಂಪೂರ್ಣ ಜಗತ್ತು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಸುಡುತ್ತಿತ್ತು, ಆದರೆ ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಆಸೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ.