ತತಃ ಸುರಪತಿಃ ಶಕ್ರಃ ಪ್ರಮ್ಲೋಚಾಂ ನಾಮ ನಾಮತಃ
ಮತ್ತೆ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಶಕ್ರನು ಪ್ರಮ್ಲೋಚಾ ಎಂಬವಳನ್ನು ಕರೆಯಲು ಹೇಳಿದನು.
ಗಚ್ಛ ಸ್ವಸ್ತಿಮತೀ ದೇವಿ ವಿಜಯಾಯ ಮುನೇರ್ಭುವಿ
ಶುಭವಾಗಲಿ ದೇವಿ, ನೀನು ಹೋಗಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮುನಿಯನ್ನು ಜಯಿಸು.
ಲಲಿತೈಃ ಸ್ವೈರ್ವಿಲಾಸೈಸ್ತಂ ಮೋಹಯಿತ್ವಾ ವಶಂ ಕುರು 146.
ನಿನ್ನ ಲಾಲಿತ್ಯ ಮತ್ತು ಮನೋಹರವಾದ ಆಟಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ ನಿನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತರು.
ತಥಾ ಕುರುಷ್ವ ಭದ್ರಂ ತೇ ಹೃಷೀಕೇಶಸಮೀಪತಃ
ಹೃಷೀಕೇಶನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೀಗೆ ಮಾಡು, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ.
ಸಮೀಪೋಪವನೇ ರಮ್ಯೇ ನಾನಾದ್ರುಮಲತಾಕುಲೇ
ಅಲ್ಲಿಯ ಹತ್ತಿರದ ಸುಂದರವಾದ ತೋಟದಲ್ಲಿ, ಹಲವಾರು ಮರಗಳು ಮತ್ತು ಬೆಳೆಗಳು ತುಂಬಿದ್ದವು.
ರಸಾಲಮಞ್ಜರೀವ್ಯಾಪ್ತರಸಾಮೋದಾಲಿಸಂಕುಲೇ
ಮಾವಿನ ಹೂಗುಚ್ಛಗಳ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ರಸದಿಂದ ಆ ತೋಟ ತುಂಬಿ ಹಸುರಾಗಿತ್ತು.
ಗನ್ಧರ್ವಗೀತಸಂಮಿಶ್ರೇ ಮಲಯಾನಿಲಶೀತಲೇ
ಗಂಧರ್ವರ ಹಾಡುಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಮಿಶ್ರಣಗೊಂಡು ಮಲಯ ಪವನದಿಂದ ತಂಪಾಗಿತ್ತು.
ಮುನಿಪ್ರಭಾವಸನ್ತ್ಯಕ್ತಕ್ರೌರ್ಯಸ್ಥಲಜಲಾಶಯೇ
ಆ ಮುನಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ಅಲ್ಲಿ ಕೆರೆಗಳು ಮತ್ತು ಹರಿವಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕ್ರೌರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದಂತಾಗಿತ್ತು.
ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಸಾ ವರಾರೋಹಾ ಗೀತಂ ಸುಮಧುರಂ ಜಗೌ
ಆ ಸುಂದರ ನಡಿಗೆಳ್ಳುವಳು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಿದಳು.
ಗಾನ್ಧರ್ವಂ ಪ್ರಾರಭಂಸ್ತೇ ತು ಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸುರಸಮ್ಮತಾಃ
ಅವಳು ಗಂಧರ್ವಗಾನವನ್ನು ಆರಂಭಿಸಿದಳು; ದೇವತೆಗಳು ಗೌರವಿಸುವ ಗಂಧರ್ವರು ಕೂಡ ಸೇರಿಕೊಂಡರು.
ವಿಚಕರ್ಷ ಧನುಃ ಪೌಷ್ಪಂ ಸಾಯಕಾನ್ ಸಮಯೂಯುಜತ್
ಅವಳು ಹೂಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಎಳೆದಳು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತಯಾರಿಸಿದಳು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ತನ್ಮಧುರಂ ಗೀತಂ ಪಞ್ಚಮಾಲಾಪಸುನ್ದರಮ್
ಆ ಮಧುರವಾದ, ಐದು ಸ್ವರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಹಾಡನ್ನು ಕೇಳಿ ಎಲ್ಲರೂ ಆಕರ್ಷಿತರಾದರು.
ಚಕರ್ಷ ಚ ಧನುಃ ಕಾಮಃ ಪುನಃಪುನರತನ್ದ್ರಿತಃ 146.
ಕಾಮನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ತನ್ನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ದಿಟ್ಟವಾಗಿ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ವಿಚಚಾರಾಶ್ರಮಪದಂ ಪಶ್ಯನ್ಸನ್ತುಷ್ಟಮಾನಸಃ
ಅವನು ಆಶ್ರಮದೊಳಗೆ ಸುತ್ತಾಡುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡಿ ಸಂತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಇದ್ದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ತಾಂ ತು ಚಾರ್ವಂಗೀಂ ವಿದ್ಧಃ ಕಾಮೇನ ಪತ್ರಿಣಾ
ಅವಳನ್ನು ನೋಡುವ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ಆ ಮುನಿಗೆ ಅವಳ ಸುಂದರ ಅಂಗಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿದವು; ಅವನು ಕಾಮಬಾಣದಿಂದ ತೀವ್ರವಾಗಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡನು.
ಸಾಪಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವದತ್ತಂ ಸಜ್ಜನ್ತೀ ಹರಿಣೇಕ್ಷಣಾ
ಹರಿಣದೃಷ್ಟಿಯಂತಿರುವ ಆಕೆ ಕೂಡ ದೇವದತ್ತನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ, ಅವನ ಮೇಲೆ ಮನಸ್ಸು ಹೂಡಿದಳು.
ಕರೇಣ ಕನ್ದುಕಂ ಘ್ನನ್ತೀ ಚಞ್ಚಲಾಕ್ಷೀ ಸುಪೇಶಲಾ
ಅವಳು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಚೆಂಡನ್ನು ಹೊಡೆಯುತ್ತಾ, ಚಂಚಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಮುದವಾಗಿದ್ದಳು; ಅವಳ ರೂಪ ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿತ್ತು.
ಮನೋ ಹರನ್ತೀ ತಸ್ಯರ್ಷೇಃ ಲಲಿತೈರ್ವಿಭ್ರಮೋದ್ಭವೈಃ
ಅವಳ ಸುಂದರ ಆಟ-ಚಲನೆಗಳಿಂದ ಆ ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸೆಳೆದಳು.
ವಾಸಃ ಸೂಕ್ಷ್ಮಂಗಲನ್ನೀವಿ ಕಾಂಚೀದಾಮಗುಣಾನ್ವಿತಮ್
ಅವಳು ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ತೊಟ್ಟು, ಹೊಳಪಿನ ಕಂಚಿನ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು.
ಸಮ್ಮೋಹಿತಃ ಸ ತು ಮುನಿರ್ಗತ್ವಾನ್ತಿಕಮಥಾಬ್ರವೀತ್
ಆ ಮುನಿ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾಗಿ, ಅವಳ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಮಾದೃಶಾನ್ಕಿಂ ಮೃಗಯಸೇ ಬಾಹುಪಾಶೇನ ವಾ ಮೃಗಾನ್
"ನನ್ನಂತಹವರನ್ನು ನೀನು ಹುಡುಕುವುದು ಏಕೆ? ನಿನ್ನ ಕೈಗಳ ಬಂಧನದಲ್ಲಿ ಮೃಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತೀಯಾ?"
ಸರ್ವಥಾಽಸ್ಮಾಂಸ್ತವಾಧೀನಾನ್ ಯದ್ಯದ್ವಾ ಕಾರಯಿಷ್ಯತಿ
"ನಾವು ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ನಿನ್ನ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದೇವೆ; ನೀನು ಏನು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೂ ಅದು ನಡೆಯಲಿ."
ಅಥ ತಾಂ ಹಸಮಾನಾಂ ಚ ಗೃಹೀತ್ವಾ ದಕ್ಷಿಣೇ ಕರೇ 146.
ಆಮೇಲೆ, ಅವಳನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಅವಳ ಬಲಗೈ ಹಿಡಿದು—
' ರಮಮಾಣಸ್ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಭುಞ್ಜನ್ಭೋಗಾನ್ ಮನೋರಮಾನ್
ಅವಳ ಜೊತೆಗೆ ಸುಖಕರವಾದ ಸೌಖ್ಯಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು.
ಬಹೂನಹರ್ಗಣಾನೇವಂ ರಮಮಾಣೋ ಯದೃಚ್ಛಯಾ
ಹೀಗೆ ಅನೇಕ ದಿನಗಳು, ಅವನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅವಕಾಶ ಬಂದಂತೆ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ನಿರ್ವೇದಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನ್ಸದ್ಯಸ್ತದೋವಾಚ ಭೃಶಾತುರಃ
ಅಕಸ್ಮಾತ್ ಅವನಿಗೆ ಬೇಸರವು ಬಂದು, ತುಂಬಾ ದುಃಖದಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಜಾನನ್ನಪಿ ತಪೋಭ್ರಂಶಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ದೈವಬಲಾತ್ಕೃತಃ
ತಾನೇ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಅವನು ದೈವಬಲದಿಂದ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಇತಿ ಪ್ರವಾದೋ ಮೂರ್ಖಾಣಾಂ ವಿಚಾರಾನ್ಮಹದನ್ತರಮ್
ಇದು ಮೂರ್ಖರ ಮಾತು; ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಯೋಚಿಸಿದರೆ ದೊಡ್ಡ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಇದೆ.
ಪುಮಾಂಸ್ತ್ರೀದರ್ಶನಾದೇವ ದ್ರವತೇ ಯದ್ವಿಮೋಹಿತಃ
ಪುರುಷನು, ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡಿದಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಮೋಹದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕರಗುತ್ತದೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಽಸೌ ನಿವೃತ್ತಾತ್ಮಾ ವಿಸಸರ್ಜ ಸುರಾಙ್ಗನಾಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಆ ದೇವಾಂಗನೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದನು.