ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಚ ದೇವಾಶ್ಚ ಋಷಿಭಿಃ ಸಹ ಕೇಶವ

ನಾನು, ಬ್ರಹ್ಮನು, ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಋಷಿಗಳು ಸೇರಿ, ಕೇಶವನೆ,

ವಸಿಷ್ಯಾಮಃ ಸದೈವಾತ್ರ ಗಣ್ಡಕ್ಯಾಂ ಜಗತಾಂ ಪತೇ

ನಾವು ಸದಾ ಇಲ್ಲಿ, ಲೋಕಪಾಲಕನೇ, ಗಂಡಕಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತೇವೆ.

ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಮುಕ್ತಿಭಾಗೀ ನ ಸಂಶಯಃ

ಇಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಯತ್ರ ಸ್ನಾನೇನ ಲಭ್ಯೇತ ಗಂಗಾಸ್ನಾನಫಲಂ ನರೈಃ

ಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಜನರು ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ,

ಯಸ್ಯಾಸ್ತತ್ಸಮತಾಂ ಕಾನ್ಯಾ ಲಭೇದ್ಗಂಗಾಂ ವಿನಾ ನದೀಮ್

ಗಂಗೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮತ್ತೇ ಯಾವ ನದಿಗೆ ಇಂತಹ ಮಹತ್ವ ಸಿಗಬಹುದು?

ಅಪರಾ ದೇವಿಕಾ ನಾಮ್ನಾ ಗಣ್ಡಕ್ಯಾ ಸಹ ಸಂಗತಾ

ಇನ್ನೊಂದು ದೇವಿಕಾ ಎಂಬ ನದಿ ಗಂಡಕಿಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತದೆ.

ಯತ್ರ ಸೃಷ್ಟಿವಿಧಾನಾರ್ಥಂ ಕೃತ್ವಾಶ್ರಮಪದಂ ಪೃಥಕ್ ೧೪೪.

ಅಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಯಿತು.

ತತೋಽಭೂದ್ಬ್ರಹ್ಮತನಯಾ ಪುಣ್ಯಾ ಸಾ ಸರಿತಾಂ ವರಾ

ಆಮೇಲೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರಿಯಾಗಿರುವ ಪುಣ್ಯವಂತಾದ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾದಳು ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ತ್ರಿವೇಣೀ ಸಾ ಮಹಾಪುಣ್ಯಾ ದೇವಾನಾಮಪಿ ದುರ್ಲ್ಲಭಾ

ಆ ತ್ರಿವೇಣಿ ಅತ್ಯಂತ ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದದು.

ಪುರಾ ವೇದನಿಧೇಃ ಪುತ್ರೌ ಜಯೋ ವಿಜಯ ಏವ ಚ

ಪೂರ್ವದಲ್ಲಿ, ವೇದಗಳ ಸಾಗರದಿಂದ ಜಯ ಮತ್ತು ವಿಜಯ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟಿದರು.

ತೃಣಬಿನ್ದೋಃ ಸುತೌ ಪಾಪೌ ಜಾತೌ ದೃಷ್ಟ್ಯೈವ ಸುವ್ರತೌ

ತ್ರಣಬಿಂದುನಿಂದ ಇಬ್ಬರು ಪುತ್ರರು, ಪಾಪಿಗಳಾದರೂ ಸದ್ಗುಣಿಗಳಾಗಿ, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು.

ಪೂಜಯನ್ತೌ ಹರಿಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತನ್ನಿಷ್ಠೇನ್ದ್ರಿಯಮಾನಸೌ

ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾ, ಇಂದ್ರಿಯ ಮತ್ತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಅವನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದ್ದರು.

ದದಾತಿ ಪೂಜಾವಸರೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕಿಲ ವಶೀಕೃತಃ

ಪೂಜೆಯ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾದ ಹರಿ ಅವರಿಗೆ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.

ರಾಜ್ಞಾ ಸಮಾಪ್ತಯಜ್ಞೇನ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಪುರಸ್ಕೃತೌ

ರಾಜನು ಯಜ್ಞವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಅವರನ್ನು ಸನ್ಮಾನಿಸಿ, ಮುಂದೆ ಕಳಿಸಿದನು.

ವಿಭಾಗಂ ಕರ್ತ್ತುಮಾರಬ್ಧೌ ಪಸ್ಪರ್ದ್ಧಾತೇ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿ, ಪರಸ್ಪರ ಸ್ಪರ್ಧೆ ನಡೆಸಿದರು.

ವಿಜಯಶ್ಚಾಬ್ರವೀಚ್ಚೈನಂ ಯೇನ ಲಬ್ಧಂ ಹಿ ತಸ್ಯ ತತ್

ವಿಜಯನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಪಡೆದದ್ದೆಲ್ಲವೂ ಅವನದ್ದೇ."

ನ ದದಾಸಿ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಯತ್ತಸ್ಮಾದ್ಗ್ರಾಹತ್ವಮಾಪ್ನುಹಿ ೧೪೪.

"ನೀನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡದ್ದನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸದೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೀಯೆ; ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಮೊಸಳೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕು."

ಗಜೋ ಭವ ಮದಾನ್ಧಸ್ತ್ವಂ ಯೋ ಮಾಮೇವಂ ಪ್ರಭಾಷಸೇ

"ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿದ್ದಕ್ಕಾಗಿ, ನೀನು ಗರ್ವದಿಂದ ಕುರುಡಾದ ಆನೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟುಹಾಕು."

ಗಣ್ಡಕ್ಯಾಮೇವ ಸಞ್ಜಾತೋ ಗ್ರಾಹಃ ಪೂರ್ವಸ್ಮೃತಿರ್ದ್ವಿಜಃ

ಗಂಡಕಿ ನದಿಯಲ್ಲಿ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮೊಸಳೆಯಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದನು.

ಕರಿಶಾವೈರ್ಗಜೀಭಿಶ್ಚ ಕ್ರೀಡಮಾನೋ ವನೇ ವಸನ್

ಅವನೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ಆನೆಕಂದಗಳು ಮತ್ತು ಆನೆಗಾರರೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ವನೇ ವಿಹರತೋರ್ಭೂಮೇ ಶಾಪಮೋಹಿತಯೋಃ ಸತೋಃ

ಶಾಪದಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಇಬ್ಬರೂ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

ತ್ರಿವೇಣೀಮಭಿತೋ ಯಾತೋಽವಗಾಹನಪರಾಯಣಃ

ಅವನು ತ್ರಿವೇಣಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಉತ್ಸುಕನಾಗಿದ್ದನು.

ಸ್ವಯಂ ಚ ಪಾಯಯಂಸ್ತಾಶ್ಚ ಚಿಕ್ರೀಡ ಪ್ರೀತಮಾನಸಃ

ಅವನು ಸ್ವತಃ ಅವುಗಳಿಗೆ ನೀರು ಕುಡಿಸಿ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವುಗಳೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಗ್ರಾಹಃ ಸಮ್ಪ್ರೇರಿತಃ ಪೂರ್ವಂ ವೈರಯೋಗಮನುಸ್ಮರನ್

ಹಿಂದೆ ವೈರಾಗ್ರಹದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಮೊಸಳೆ, ಹಳೆಯ ವೈರಾಗ್ರಹವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಗ್ರಾಹಂ ವಿವ್ಯಾಧ ಸೋಽಪ್ಯೇನಮಾಕರ್ಷಯತ ತಜ್ಜಲೇ

ಮೊಸಳೆ ಆನೆಯನ್ನು ಹಿಂಸಿಸಿ, ಆನೆಯನ್ನು ಆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಎಳೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು.

ಆಕರ್ಷಣೈಶ್ಚ ಬಹುಭಿರ್ದ್ದನ್ತಭೇದೈಃ ಪರಸ್ಪರಮ್

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಅನೇಕ ಬಾರಿ ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ದಂತಗಳನ್ನು ಮುರಿದುಕೊಂಡು ಹೋರಾಡಿದರು.

ತತ್ತ್ವಾನಿ ಪೀಡಿತಾನ್ಯಾಸನ್ನನೇಕಾನಿ ಕ್ಷಯಂ ಯಯುಃ ೧೪೪.

ಅವರಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಅನೇಕ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದವು.

ತೇನ ವಿಜ್ಞಾಪಿತೋ ದೇವೋ ಭಗವಾನ್ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ

ಆಗ ಅವನು ಭಕ್ತನಿಗೆ ದಯಾಮಯನಾದ ದೇವರನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು.

ಕ್ಷಿಪ್ತಂ ಪುನಃ ಪುನಸ್ತತ್ತು ಶಿಲಾಃ ಸಙ್ಘಟ್ಟಯದ್ಧರೇ

ಅವನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಸೆದು, ಹರಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳನ್ನು ಒತ್ತುತ್ತಿದ್ದನು.