ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಸ್ಮಿನ್ ಹತೇ ದುರ್ಜಯರಾಜಮನ್ತ್ರಿಣಿ ಉಪಾಯಯೌ ಸ್ವೇನ ಬಲೇನ ರಾಜಾ । ಸ ದುರ್ಜಯಃ ಸಾಶ್ವರಥೋಽತಿತೀವ್ರಃ ಪ್ರತಾಪವಾಂಸ್ತೈರ್ಮಣಿಜೈರ್ಯುಯೋಧ ।। ೧೧.

ಅಜೇಯನಾದ ಆ ರಾಜಮಂತ್ರಿಯು ಹತರಾದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಂದೆ ಬಂದುದು; ಆ ದುರ್ಜಯನು ಕುದುರೆ ಮತ್ತು ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಭಯಂಕರವಾಗಿ, ಮಹಾ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ಆ ಭೂಷಿತ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದನು.

ತತಸ್ತಸ್ಮಿಂಸ್ತದಾ ರಾಜ್ಞೋ ಮಹತ್ಕದನಮಾಬಭೌ । ತತೋ ಹೇತುಪ್ರಹೇತೃಭ್ಯಾಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಜಾಮಾತರಂ ರಣೇ ।। ೧೧.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಭಾರೀ ಸಂಹಾರವು ಸಂಭವಿಸಿತು; ಕಾರಣ ಮತ್ತು ಕರ್ತೃಗಳಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಅಳಿಯನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳಿದನು.

ಯುಧ್ಯಮಾನಂ ಮಹಾಬಾಹುಂ ತತಸ್ತ್ವಾಯಯತುಶ್ಚಮೂಃ । ತಸ್ಮಿನ್ ಬಲೇ ತು ದೈತ್ಯಾ ಯೇ ತಾನ್ ಶ್ರೃಣುಷ್ವ ಧರೇರಿತಾನ್ ।। ೧೧.

ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅಳಿಯನು ಹೋರಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸೈನಿಕರು ಮುನ್ನಡೆದರು; ಆ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಸಜ್ಜಾದ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು.

ಪ್ರಘಸೋ ವಿಘಸಶ್ಚೈವ ಸಙ್ಘಸೋಽಶನಿಸಪ್ರಭಃ । ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಃ ಸುಘೋಷಶ್ಚ ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷೋ ಭಯಂಕರಃ ।। ೧೧.

ಪ್ರಘಸ, ವಿಘಸ, ಸಂಘಸ, ಅಶನಿಪ್ರಭ, ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭ, ಸುಘೋಷ, ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷ, ಭಯಂಕರ—

ಅಗ್ನಿದನ್ತೋಽಗ್ನಿತೇಜಾಶ್ಚ ಬಾಹುಶಕ್ರಃ ಪ್ರತರ್ದನಃ । ವಿರಾಧೋ ಭೀಮಕರ್ಮಾ ಚ ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಸ್ತಥೈವ ಚ ।। ೧೧.

ಅಗ್ನಿದಂತ, ಅಗ್ನಿತೇಜ, ಬಹುಶಕ್ರ, ಪ್ರತರ್ಧನ, ವಿರಾಧ, ಭೀಮಕರ್ಮ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ—ಇವರು ಕೂಡಾ ಇದ್ದರು.

ಏತೇ ಪಞ್ಚದಶ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಅಸುರಾಃ ಪರಮಾಯುಧಾಃ । ಅಕ್ಷೌಹಿಣೀಪರೀವಾರ ಏಕೈಕೋಽತ್ರ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್ ।। ೧೧.

ಈ ಹದಿನೈದು ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೈತ್ಯರು ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ಸಜ್ಜಿತರಾಗಿ, ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ಪ್ರತಿೊಬ್ಬರೂ ಒಂದು ಒಂದು ಅಕ್ಷೌಹಿಣಿ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದರು.

ಮಹಾಮಾಯಾಸ್ತು ಸಮರೇ ದುರ್ಜ್ಜಯಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಯುಯುಧುರ್ಮಣಿಜೈಃ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಮಹಾಸೈನ್ಯಪರಿಚ್ಛದಾಃ ।। ೧೧.

ದುರ್ಜಯನ ಮಹಾ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಮಹಾಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಯೋಧರು ಆ ಭೂಷಿತ ಯೋಧರೊಂದಿಗೆ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನಾ ವಿಭಾಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಹೋರಾಡಿದರು.

(ಸುಪ್ರಭಃ ಪ್ರಘಸಂ ತ್ವಾಜೌ ತಾಡಯಾಮಾಸ ಪಞ್ಚಭಿಃ । ಶರೈರಾಶೀವಿಷಾಕಾರೈಃ ಪ್ರತಪ್ತೈಃ ಪತಗೈರಿವ ೧೧.

ಸುಪ್ರಭನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪ್ರಘಸನನ್ನು ಐದು ವಿಷದಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದನು, ಅವು ಉರಿದ ಹಕ್ಕಿಗಳಂತೆ ಹಾರಿದವು.

ತಪ್ತತೇಜಾಸ್ತ್ರಿಭಿರ್ಬಾಣೈರ್ವಿಘಸಂ ಸಂಪ್ರವಿಧ್ಯತ । ಸಂಘಸಂ ದಶಭಿರ್ಬಾಣೈಃ ಸುರಶ್ಮಿಃ ಪ್ರತ್ಯವಿಧ್ಯತ ।। ೧೧.

ಮೂರು ಉರಿದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನು ವಿಘಸನನ್ನು ಭೇದಿಸಿದನು; ಹತ್ತು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಸುರಶ್ಮಿಯು ಸಂಘಸನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಅಶನಿಪ್ರಭಂ ರಣೇಽವಿಧ್ಯತ್ ಪಞ್ಚಭಿಃ ಶುಭದರ್ಶನಃ । ವಿದ್ಯುತ್ಪ್ರಭಂ ಸುಕಾನ್ತಿಸ್ತು ಸುಘೋಷಂ ಸುನ್ದರಸ್ತಥಾ ।। ೧೧.

ಶುಭದರ್ಶನನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಐದು ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅಶನಿಪ್ರಭನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಕಾಂತಿ ವಿದ್ಯುತ್‌ಪ್ರಭನನ್ನು, ಸುಂದರನು ಸುಘೋಷನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷಂ ತಥಾವಿಧ್ಯತ್ ಸುನ್ದಃ ಪಞ್ಚಭಿರಾಶುಗೈಃ । ಚಕರ್ತ್ತ ಚ ಧನುಸ್ತಸ್ಯ ಶಿತೇನ ನತಪರ್ವಣಾ ।। ೧೧.

ಸುಂದನು ಐದು ವೇಗದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಉನ್ಮತ್ತಾಕ್ಷನನ್ನು ಹೊಡೆದನು ಮತ್ತು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ವಕ್ರ ಬಾಣದಿಂದ ಅವನ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕಡಿದನು.

ಸುಮನಾ ಅಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರಂ ತು ಸುಶುಭಶ್ಚಾಗ್ನಿತೇಜಸಮ್ । ಸುಶೀಲೋ ವಾಯುಶಕ್ರಂ ತು ಸುಮುಖಶ್ಚ ಪ್ರತರ್ದನಮ್ ।। ೧೧.

ಸುಮನಾ ಅಗ್ನಿದಂಷ್ಟ್ರನನ್ನು, ಸುಶುಭನು ಅಗ್ನಿತೇಜನನ್ನು ಹೊಡೆದನು; ಸುಶೀಲನು ವಾಯುಶಕ್ರನನ್ನು, ಸುಮುಖನು ಪ್ರತರ್ಧನನನ್ನು ಹೊಡೆದನು.

(ವಿರಾಧೇನ ತಥಾ ಶಮ್ಭುಃ ಸುಕೀರ್ತಿರ್ಭೀಮಕರ್ಮ್ಮಣಾ । ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿಸ್ತಥಾ ಸೋಮಂ ಏತದ್ ಯುದ್ಧಂ ಮಹಾನಭೂತ್ ೧೧.

ಶಂಭು ವಿರಾಧನೊಂದಿಗೆ, ಸುಕೀರ್ತಿ ಭೀಮಕರ್ಮನೊಂದಿಗೆ, ವಿಪ್ರಚಿತ್ತಿ ಸೋಮನೊಂದಿಗೆ ಹೋರಾಡಿದರು; ಹೀಗೆ ಮಹಾ ಯುದ್ಧವು ನಡೆಯಿತು.

ಪರಸ್ಪರಂ ಸುಯುದ್ಧೇನ ಯೋಧಯಿತ್ವಾಽಸ್ತ್ರಲಾಘವಾತ್ । ಯಥಾಸಂಖ್ಯೇನ ತೇ ದೈತ್ಯಾಃ ಪುನರ್ಮಣಿಭವೈರ್ಹತಾಃ ।। ೧೧.

ಅವರು ಪರಸ್ಪರ ಆಯುಧಚಾತುರ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಿ, ತಾವು ಎಷ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ಆ ಭೂಷಿತ ಯೋಧರಿಂದ ಮತ್ತೆ ದೈತ್ಯರು ಸಂಹಾರಗೊಂಡರು.

ಯಾವತ್ ಸಂಗ್ರಾಮಘೋರೋ ವೈ ಮಹಾಂಸ್ತೇಷಾಂ ವ್ಯವರ್ದ್ಧತ । ತಾವತ್ ಸಮಿತ್ಕುಶಾದೀನಿ ಕೃತ್ವಾ ಗೌರಮುಖೋ ಮುನಿಃ ।। ೧೧.

ಅವರ ನಡುವೆ ಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಯವರು ಸಮಿತ್, ಕುಶಾದಿಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.

ಆಗತೋ ಮಹದಾಶ್ಚರ್ಯಂ ಸಂಗ್ರಾಮಂ ಭೀಮದರ್ಶನಮ್ । ಬಹುಸೈನ್ಯಪರೀವಾರಂ ಸ್ಥಿತಂ ತಂ ಚಾಪಿ ದುರ್ಜ್ಜಯಮ್ ।। ೧೧.

ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದ ಯುದ್ಧವು ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು. ಅದು ನೋಡಲು ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು, ಅನೇಕ ಸೇನೆಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಮತ್ತು ಆ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಗೆಲ್ಲುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟವಾಗಿತ್ತು.

ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಮುನಿರ್ದ್ವಾರಿ ಚಿನ್ತಾಪರಮ ಏವ ಹಿ । ಉಪವಿಶ್ಯಾಧಿಗಮ್ಯಾಥ ಮಣೇಃ ಕಾರಣಮೇವ ಹ ।। ೧೧.

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಮುನಿಯು ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತು ಆಳವಾದ ಚಿಂತೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದನು. ನಂತರ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು, ಆ ಮಣಿಯ ಕಾರಣವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡನು.

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಣಿಕೃತಂ ರೌದ್ರಂ ಗಾಢಂ ಚ ಸಂಯುಗಮ್ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದೇವೇಶಂ ಹರಿಂ ಗೌರಮುಖೋ ಮುನಿಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ಆ ಮಣಿಯಿಂದ ಭಯಾನಕವಾದ, ತೀವ್ರವಾದ ಯುದ್ಧ ಉಂಟಾಯಿತು. ಆಗ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಯು ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಹರಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸತೊಡಗಿದನು.

ಸ ದೇವಃ ಪುರತಸ್ತಸ್ಯ ಪೀತವಾಸಾಃ ಖಗಾಸನಃ । ಕಿಮತ್ರ ತೇ ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಮಿತಿ ವಾಣೀಮುದೀರಯತ್ ।। ೧೧.

ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪೀತವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ, ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತ ದೇವರು ಅವನ ಮುಂದೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾಗಿ, 'ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನಗಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಬಯಸುತ್ತೀಯ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಸ ಋಷಿಃ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಉವಾಚ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮ್ । ಜಹೀಮಂ ದುರ್ಜ್ಜಯಂ ಪಾಪಂ ಸಸೈನ್ಯಂ ಪರಿವಾರಿಣಮ್ ।। ೧೧.

ಆ ಋಷಿಯು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಪರಮಾತ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ದುಷ್ಟ, ಗೆಲ್ಲಲಾಗದ, ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಬಂದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡು.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತದಾ ತೇನ ಚಕ್ರಂ ಜ್ವಲನಸನ್ನಿಭಮ್ । (ಮುಮೋಚ ದುರ್ಜಯಬಲೇ ಕಾಲಚಕ್ರಂ ಸುದರ್ಶನಮ್) ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಆ ದೇವರು ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊತ್ತಿರುವ ಚಕ್ರವನ್ನು—ಅದು ಕಾಲಚಕ್ರವಾದ ಸುದರ್ಶನವನ್ನು—ಆ ದುರ್ಜಯ ಸೇನೆಯ ಮೇಲೆ ಎಸೆದನು.

ತೇನ ಚಕ್ರೇಣ ತತ್ಸೈನ್ಯಮಾಸುರಂ ದೌರ್ಜಯಂ ಕ್ಷಣಾತ್ । ನಿಮೇಷಾನ್ತರಮಾತ್ರೇಣ ಭಸ್ಮವದ್ ಬಹುಧಾ ಕೃತಮ್ ।। ೧೧.

ಆ ಚಕ್ರದಿಂದ, ಆ ಅಸುರರ ದುರ್ಜಯ ಸೇನೆ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಸ್ಮವಾಗಿ ಹೋದವು.

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ತತೋ ದೇವೋ ಮುನಿಂ ಗೌರಮುಖಂ ತದಾ । ಉವಾಚ ನಿಮಿಷೇಣೇದಂ ನಿಹತಂ ದಾನವಂ ಬಲಮ್ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಆ ದೇವರು ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಗೆ, 'ಈ ದಾನವರ ಸೇನೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಅರಣ್ಯೇಽಸ್ಮಿಂಸ್ತತಸ್ತ್ವೇವಂ ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯಸಂಜ್ಞಿತಮ್ । ಭವಿಷ್ಯತಿ ಯಥಾರ್ಥಂ ವೈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ವಿಶೇಷತಃ ।। ೧೧.

ಈ ಘಟನೆಗಳಿಂದ, ಈ ಅರಣ್ಯವು 'ನೈಮಿಷಾರಣ್ಯ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಇದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಅಹಂ ಚ ಯಜ್ಞಪುರುಷ ಏತಸ್ಮಿನ್ ವನಗೋಚರೇ । ನಾಮ್ನಾ ಯಾಜ್ಯಾ ಸದಾ ಚೇಮೇ ದಶ ಪಞ್ಚ ಚ ನಾಯಕಾಃ । ಕೃತೇ ಯುಗೇ ಭವಿಷ್ಯನ್ತಿ ರಾಜಾನೋ ಮಣಿಜಾ ಮುನೇ ।। ೧೧.

ಈ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ಯಜ್ಞಪುರುಷನಾಗಿ ಸದಾ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪೂಜಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹತ್ತಿನೈದು ನಾಯಕರು—ಮಣಿಯ ರಾಜರು—ಕೃತಯುಗದಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾಗುತ್ತಾರೆ, ಮುನಿಯೇ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತತೋ ದೇವೋ ಗತೋಽನ್ತರ್ಧಾನಮೀಶ್ವರಃ । ದ್ವಿಜೋಽಪಿ ಸ್ವಾಶ್ರಮೇ ತಸ್ಥೌ ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ದೇವರು ಅಂತರಧಾನವಾದನು. ಆ ದ್ವಿಜನು ತನ್ನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಉಳಿದನು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ತತಃ ಪುತ್ರಂ ರಥಾಙ್ಗಾಗ್ನಿದಗ್ಧಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ನೃಪೋತ್ತಮಃ । ಸುಪ್ರತೀಕಃ ಪ್ರತೀತಾತ್ಮಾ ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ಪಾರ್ಥಿವಃ । ತಸ್ಯ ಚಿನ್ತಯತಸ್ತ್ವೇವಂ ತದಾ ಬುದ್ಧಿರಜಾಯತ ।। ೧೨.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ, ತನ್ನ ಮಗನು ಚಕ್ರದ ಅಗ್ನಿಯಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮಹಾರಾಜ ಸುಪ್ರತಿಕನು, ಸ್ಥಿರಚಿತ್ತನಾಗಿ ಆಲೋಚನೆಗೆ ಮುಳುಗಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆ ಹುಟ್ಟಿತು.

ಚಿತ್ರಕೂಟೇ ಗಿರೌ ವಿಷ್ಣುಃ ಸದಾ ರಾಮೇತಿ ಕೀರ್ತ್ಯತೇ । ತತೋಽಹಂ ರಾಮಸಂಜ್ಞೇನ ನಾಮ್ನಾ ಸ್ತೌಮಿ ಜಗತ್ಪತಿಮ್ ।। ೧೨.

ಚಿತ್ರಕೂಟ ಪರ್ವತದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸದಾ ರಾಮ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧಪಡಿಸಲಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಜಗದ್ಗುರುವನ್ನು ರಾಮ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದೆ.

ಸುಪ್ರತೀಕ ಉವಾಚ । ನಮಾಮಿ ರಾಮಂ ನರನಾಥಮಚ್ಯುತಂ ಕವಿಂ ಪುರಾಣಂ ತ್ರಿದಶಾರಿನಾಶನಮ್ । ಶಿವಸ್ವರೂಪಂ ಪ್ರಭವಂ ಮಹೇಶ್ವರಂ ಸದಾ ಪ್ರಪನ್ನಾರ್ತಿಹರಂ ಧೃತಶ್ರಿಯಮ್ ।। ೧೨.

ಸುಪ್ರತಿಕನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ರಾಮನಿಗೆ, ಮನುಷ್ಯರ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ತಪ್ಪು ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಪುರಾತನ ಕವಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಶಿವಸ್ವರೂಪನಿಗೆ, ಮೂಲಕಾರಣನಿಗೆ, ಮಹೇಶ್ವರನಿಗೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಶರಣಾದವರ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಶ್ರೀಯುತನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.