ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ದೇವಾನಾಂ ತು ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಾಪಿತಾಮಹಃ 141.

ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮನು—

ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಗನ್ಧರ್ವಾಃ ಸಿದ್ಧಾಶ್ಚ ಪರಮರ್ಷಯಃ

ಆಮೇಲೆ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಮಹರ್ಷಿಗಳು—

ವಿಭಾವಯನ್ತಿ ಮಾಂ ತತ್ರ ದೇವಾ ಇನ್ದ್ರಪುರೋಗಮಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರನ ನೇತೃತ್ವದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ನನ್ನನ್ನು ಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಾಯಸ್ವ ನೋ ಹೃಷೀಕೇಶ ಪರಮಾನುಗ್ರಹೇಣ ವೈ

ಹೃಷೀಕೇಶ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಪರಮ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಮಯಾ ವಿಲೋಕಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಪರಾಂ ನಿರ್ವೃತಿಮಾಗತಾಃ

ನಾನು ಯಾರನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದ್ದೆನೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಯಃ ಸ್ನಾತಿ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಮುಚ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.

ಯಸ್ತತ್ರೋತ್ಸೃಜತೇ ಪ್ರಾಣಾನ್ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ

ಯಾರು ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಪ್ರಾಣ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತಾರೋ—

ಶ್ರೀಬದರ್ಯಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಸ್ಥಿತಃ ಸ್ಮರೇತ್

ಯಾರು ಪುಣ್ಯ ಬದರಿ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ನೆನೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ—

ಯ ಇದಂ ಶೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಮದ್ಭಕ್ತಃ ಸತತಂ ಪಠೇತ್

ಯಾರು ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅಥವಾ ನನ್ನ ಭಕ್ತನು ಇದನ್ನು ಸದಾ ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ—

ಧ್ಯಾನಯೋಗರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಸ ಮುಕ್ತಿಫಲಭಾಗ್ಭವೇತ್

ಯಾರು ಸದಾ ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವರೋ, ಅವರು ಮೋಕ್ಷಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯೋಽವಗಚ್ಛತಿ ಚಾತ್ಮಾನಂ ಸ ಗಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ ।।141.

ಯಾರು ಆತ್ಮವನ್ನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾರೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ಬದರಿಕಾಶ್ರಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯವರ್ಣನಂ ನಾಮೈಕಚತ್ವಾರಿಂಶದಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿಯಾಗಿ ಶ್ರೀ ವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಬದರಿಕಾಶ್ರಮ ಮಹಾತ್ಮ್ಯವನ್ನು ವಿವರಿಸುವ ನೂರ್ನಲವತ್ತೊಂದನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಅಥ ಗುಹ್ಯಕರ್ಮಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮ್ ತತೋ ದೇವವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧರ್ಮಕಾಮಾ ವಸುನ್ಧರಾ

ಇಗೋ, ಗುಪ್ತಕರ್ಮದ ಮಹಿಮೆ: ದೇವತೆಗಳ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಭೂಮಾತೆ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಮೃದುನಾ ಚ ಸ್ವಭಾವೇನ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಾಂ ಜನಾರ್ದನ

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ನನ್ನ ಸಹಜ ಮೃದುವಾದ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಜನಾರ್ದನನೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಾತಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಅಲ್ಪಪ್ರಾಣಬಲಾ ನಾರ್ಯೋ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್

ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹೆಂಗಸರು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದುರ್ಬಲರಾಗಿದ್ದಾರೆ.

ಭುಞ್ಜಮಾನಾ ನರಾ ಹ್ಯತ್ರ ರಜಸಾ ಯಾಂತಿ ಶಂ ಪರಮ್

ಇಲ್ಲಿ ಪುರುಷರು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗ, ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಪರಮ ಸುಖವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ತಸ್ಯಾಸ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಾಧವ್ಯಾಃ ಸ ತು ಮಾಧವಃ

ಆ ಮಾಧವಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಮಾಧವನು—

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಪೃಷ್ಟೋಽಹಂ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ ಮಮ ಭಕ್ತಸುಖಾವಹಮ್

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮ ಗುಪ್ತವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ನನಗೆ ಕೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ಪೃಷ್ಟಾ ಯಾ ರಜಸಾ ದೇವಿ ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಾ

ದೇವಿಯೇ, ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಸ್ಪರ್ಶಿತಳಾಗಿ ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವಳು—

ಯದಿ ಭಾವಸ್ತದಾ ಕಶ್ಚಿದ್ಭೋಜನೇ ಕಾಯಸಾಧನೇ

ಆ ಸ್ಥಿತಿ ಇದ್ದರೆ, ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುವಾಗ ಅಥವಾ ದೇಹವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವಾಗ—

ನ ಸಾ ಲಿಪ್ಯತಿ ದೋಷೇಣ ಭುಞ್ಜಮಾನಾ ರಜಸ್ವಲಾ

ಅವಳು ರಜಸ್ವಳಾಗಿದ್ದರೂ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೆ ದೋಷವು ಅವಳಿಗೆ ತಗುಲುವುದಿಲ್ಲ.

( ಅನಾದಿಮಧ್ಯಾನ್ತಮಜಂ ಪುರಾಣಂ ರಜಸ್ವಲಾ ದೇವವರಂ ನಮಾಮಿ ಕರೋತಿ ಯಾನಿ ಕರ್ಮಾಣಿ ನ ತೈರ್ದುಷ್ಯೇತ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ ।। 142.

ಆದಿ, ಮಧ್ಯ, ಅಂತ್ಯ ಇಲ್ಲದ, ಜನನವಿಲ್ಲದ, ಪುರಾತನ ದೇವರನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ; ರಜಸ್ವಳಾದ ಹೆಂಗಸು ಯಾವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದೋಷವಿಲ್ಲ.

ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸಾ ತು ಮಹಾಭಾಗೇ ಪಂಚಮಾತ್ತು ದಿನಾತ್ಪುನಃ

ಮಹಾಭಾಗೆಯೇ, ಐದನೇ ದಿನ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ—

ಯಥಾರ್ಹಂ ಕುರುತೇ ಕರ್ಮ ಮಚ್ಚಿತ್ತಾ ಮತ್ಪರಾಯಣಾ

ಅವಳು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸಿಟ್ಟು, ನನಗೆ ಶರಣಾಗಿದ್ದು, ಯೋಗ್ಯವಾದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಕಥಂ ದೋಷೇಣ ಮುಚ್ಯನ್ತೇ ಜನ್ಮಸಂಸಾರಬನ್ಧನಾತ್

ಧರಣಿಯು ಕೇಳಿದಳು: ಅವರು ಹೇಗೆ ದೋಷದಿಂದ ಮತ್ತು ಜನ್ಮಸಂಸಾರ ಬಂಧನದಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ?

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಮಯಿ ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗೇನ ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದರು: ನನ್ನಲ್ಲಿ ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ, ನನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು—

ಮಮ ಯೋಗೇಷು ಸಂನ್ಯಾಸಮೇಕಚಿತ್ತೋ ದೃಢವ್ರತಃ

ನನ್ನ ಯೋಗಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ದೃಢವ್ರತದಿಂದ ಸಂನ್ಯಾಸವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನು—

ಜ್ಞಾನಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗಂ ವಾ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಅಥವಾ, ಯಾರು ಪರಮ ಗತಿಯೆಚ್ಛಿಸುತ್ತಾರೋ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸಂನ್ಯಾಸಯೋಗದಿಂದ—

ಮನೋ ಬುದ್ಧಿಶ್ಚ ಚಿತ್ತಂ ಚ ತೇ ಹ್ಯನೀಶಾಃ ಶರೀರಿಣಾಮ್

ಮನಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಚಿತ್ತವು ದೇಹಧಾರಿಗಳ ವಶದಲ್ಲಿರುವುದಿಲ್ಲ.