ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತಾಂ ಗತಿಂ ಸಮ್ಪ್ರಪದ್ಯೇಽಹಂ ಯದ್ಯಹಂ ನಾಗಮೇ ಪುನಃ

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಗತಿಯನ್ನೇ ತಲುಪುತ್ತೇನೆ.

ತಾಂ ಗತಿಂ ಸಮ್ಪ್ರಪದ್ಯೇಽಹಂ ಯದ್ಯಂ ನಾಗಮೇ ಪುನಃ

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಆ ಗತಿಯನ್ನೇ ತಲುಪುತ್ತೇನೆ.

ತೇಷಾಂ ಗತಿಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇಽಹಂ ಯದ್ಯಹಂ ನಾಗಮೇ ಪುನಃ

ನಾನು ಮತ್ತೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಅವರ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಗಚ್ಛ ಶೀಘ್ರಂ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ

ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು: 'ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಹೋಗು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ಪುನರ್ಗಾಯತಿ ಮಹ್ಯಂ ವೈ ಮಮ ಭಕ್ತೌ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ

ಅವನು ನನ್ನ ಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾನೆ.

ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಶ್ವಪಾಕಃ ಪರಿವರ್ತ್ತತೇ 139.

'ನಮೋ ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಶ್ವಪಾಕನು ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಚಾಣ್ಡಾಲಂ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಮ್

ಅವನು ದೃಢನಿಶ್ಚಯ ಹೊಂದಿದ ಚಾಂಡಾಲನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತು ಹೇಳಿದನು.

ಜಾನನ್ಕೌಣಪಪಂ ತಂ ಚ ನ ತ್ವಂ ಮರ್ತ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ

ಅವನು ಅವನು ಶವಭಕ್ಷಕನೆಂದು ತಿಳಿದು, 'ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಸಾಯಬಾರದು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಸಮಯೋ ಮೇ ಕೃತಃ ಪೂರ್ವಂ ರಾಕ್ಷಸೇನ ಹಿ ಭಕ್ಷತಾ

ನಾನು ಹಿಂದೆ ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ತಿನ್ನಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಒಪ್ಪಿಗೆ ನೀಡಿದ್ದೆ.

ತತಃ ಸ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಕ್ಷಃ ಶ್ವಪಾಕಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ

ಆಮೇಲೆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಳ್ಳವನು ಆ ಶ್ವಪಾಕನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಮಾ ಗಚ್ಛ ತತ್ರ ಚಾಣ್ಡಾಲ ಯತ್ರಾಸೌ ಪಾಪರಾಕ್ಷಸಃ

ಅಲ್ಲಿ ಪಾಪಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಇರುವ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಡ ಚಾಂಡಾಲ.

ತತಸ್ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ವಪಾಕಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ

ಆತನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಶ್ವಪಾಕನು, ತನ್ನ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢನಾಗಿ,

ನಾಹಮೇವಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಯನ್ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪರಿಭಾಷಸೇ

ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ನಾನು ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.

ಸತ್ಯಮೂಲಂ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಕುಲಂ ಸತ್ಯೇ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್

ಈ ಜಗತ್ತು ಸತ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆಲಸಿದೆ; ಕುಲವೂ ಸತ್ಯದಲ್ಲೇ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.

ನ ಚೈವಾಹಂ ತದುತ್ಸೃಜ್ಯ ಅಸತ್ಯಃ ಸ್ಯಾಂ ಕದಾಚನ

ನಾನು ಅದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಸತ್ಯವನ್ನಾಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಶ್ವಪಾಕೋಪಿ ನಿತ್ಯಂ ಸತ್ಯವ್ರತೇ ಸ್ಥಿತಃ 139.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಶ್ವಪಾಕನು ಸದಾ ಸತ್ಯವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು.

ಆಗತೋಽಸ್ಮಿ ಮಹಾಭಾಗ ಮಾ ವಿಲಮ್ಬಯ ಭಕ್ಷಯ

ನಾನು ಬಂದಿದ್ದೇನೆ ಮಹಾಭಾಗನೆ, ವಿಳಂಬ ಮಾಡಬೇಡ, ತಿನ್ನು.

ಏತಾನಿ ಮಮ ಗಾತ್ರಾಣಿ ಭಕ್ಷಯಸ್ವ ಯಥೇಷ್ಟತಃ

ನಾನು ಹೇಳುವೆನು — ನನ್ನ ದೇಹದ ಭಾಗಗಳನ್ನು ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ತಿನ್ನು.

ತರ್ಪಯಸ್ವ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ಕುರುಷ್ವ ಮಮ ವೈ ಹಿತಮ್

ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿಕೋ, ನನಗೆ ನಿಜವಾದ ಹಿತವಾಗಿರುವುದನ್ನು ಮಾಡು.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ವಪಾಕಂ ತದನನ್ತರಮ್

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಆ ಚಂಡಾಲನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಚಣ್ಡಾಲಸ್ಯಾವಿಧಿಜ್ಞಸ್ಯ ಯಸ್ಯ ತೇ ಮತಿರೀದೃಶೀ

ಯಾರು ವಿಧಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ, ಅವರ ಮನಸ್ಸು ಹೀಗೆ ವಾಲಿದೆ, ಆ ಚಂಡಾಲನಿಗೆ

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸಮೇವ ತು

ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನಿಗೂ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತಥಾಪಿ ಸತ್ಯಂ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸ ನಿತ್ಯಶಃ

ಆದರೂ ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳಬೇಕು.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶ್ವಪಾಕಂ ಸಂಶಿತವ್ರತಮ್

ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಆ ಚಂಡಾಲನಿಗೆ ಅವನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.

ಫಲಂ ಗೀತಸ್ಯ ಮೇ ದೇಹಿ ಯದೀಚ್ಛೇರ್ಜೀವಿತಂ ಸ್ವಕಮ್

ನಾನು ಹಾಡಿದ ಹಾಡಿಗೆ ಫಲವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು, ನಿನ್ನ ಜೀವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ.

ಬ್ರಹ್ಮರಕ್ಷೋವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಶ್ವಪಾಕಃ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ಹ 139.

ಬ್ರಹ್ಮರಾಕ್ಷಸನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಚಂಡಾಲನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ಭಕ್ಷಯಾಮೀತಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ಮಾಂ ಗೀತಪುಣ್ಯಂ ಕಿಮಿಚ್ಛಸಿ

ನಾನು ತಿನ್ನುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿ, ನೀನು ನನಗೆ ಯಾವ ಹಾಡಿನ ಫಲವನ್ನು ಬೇಕೆಂದು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ?

ದೇಹಿ ಮೇ ತ್ವೇಕಯಾಮೀಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಗೀತಸ್ಯ ವೈ ಪರಮ್

ನೀನು ಹಾಡಿದ ಹಾಡಿನ ಮಹತ್ತರವಾದ ಒಬ್ಬ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು.

ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಕ್ಷಸವಾಕ್ಯಾನಿ ಚಾಣ್ಡಾಲೋ ಗೀತಲೋಭಿತಃ

ರಾಕ್ಷಸನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹಾಡಿನ ಆಸೆಯಿಂದ ಚಂಡಾಲನು