ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತಃ ಪೂರ್ವಾರ್ದ್ಧಯಾಮೇನ ಮಾಘಮಾಸೇ ತ್ರಯೋದಶೀ

ಆಮೇಲೆ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಹದಿಮೂರನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ, ಬೆಳಗಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ—

ಮುಹೂರ್ತ್ತೇನ ಚ ತೇನೈವ ಗಮನಂ ಕುರುತೇ ತತಃ

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಅಥ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ನಾರಾಯಣಮುದಾವಹಾಃ 138.

ನಂತರ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನೀವು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ತಂದಿರಿ.

ಸ್ನಾತಾಃ ಸನ್ತರ್ಪ್ಯ ಚ ಪಿತೄನ್ಮಮ ವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಿತಾಃ

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ—

ತತ್ರ ಭಙ್ಗುರಸೋ ನಾಮ ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ

ಅಲ್ಲಿ ಭಂಗುರಸ ಎಂಬ, ನನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಇದ್ದನು.

ತತಃ ಸ ಪ್ರದದೌ ತಸ್ಯ ವಿಂಶಾ ಗಾವೋ ಮಹಾಧನಾಃ

ನಂತರ ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತುವರೆ ದೊಡ್ಡ ಮೌಲ್ಯದ ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಪ್ರದದೌ ಧನರತ್ನಾನಿ ನಿತ್ಯಮೇವ ದಿನೇ ದಿನೇ

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಧನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತು ವಸತಸ್ತಸ್ಯ ವರ್ಷಾಕಾಲ ಉಪಾಗತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಳೆಯ ಕಾಲ ಬಂತು.

ಪುಷ್ಪಿತಾನಿ ಕದಮ್ಬಾನಿ ಕುಟಜಾರ್ಜ್ಜುನಕಾನಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಕದಂಬ, ಕುಟಜ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳು ಹೂಬಿದ್ದವು.

ಗರ್ಜ್ಜತಾಂ ಗುಞ್ಜತಾಂ ಚೈವ ಧಾರಾಪಾತನಿಪಾತಿತಾಃ

ಮುಗಿಲು ಗರ್ಜಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಗುಂಜಿಸುವಾಗ, ಧಾರೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಅವುಗಳು ಬಿದ್ದುವು.

ನದೀನಾಂ ಚೈವ ನಿರ್ಘೋಷೋ ಮಯೂರಾಣಾಂ ಚ ನಿಃಸ್ವನಃ

ನದಿಗಳ ಗಂಭೀರ ಶಬ್ದವೂ, ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದೆ.

ವಾತಾಃ ಪ್ರವಾನ್ತಿ ತೇ ತತ್ರ ಶಿಖೀನಾಂ ಚ ಸುಖಾವಹಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತವೆ, ನವಿಲುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.

ಗಚ್ಛತ್ಯೇವಂ ಸ ಕಾಲೋ ಹಿ ಮೇಘದುನ್ದುಭಿನಾದಿತಃ 138.

ಹೀಗೆ, ಆ ಕಾಲವು ಮೇಘಗಳ ಡಮರು ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ತಡಾಗಾನಿ ಪ್ರಸನ್ನಾನಿ ಕುಮುದೋತ್ಪಲವನ್ತಿ ಚ

ಕೆರೆಗಳು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಕಮಲಿನ ಹೂಗಳು ತುಂಬಿವೆ.

ಪ್ರವಾನ್ತಿ ಸುಸುಖಾ ವಾತಾಃ ಸುಗನ್ಧಾಶ್ಚ ಸುಶೀತಲಾಃ

ಸುಖಕರವಾದ, ಸುಗಂಧಮಯ ಹಾಗೂ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ಶರದಿ ನಿರ್ವೃತ್ತೇ ಕೌಮುದೇ ಸಮುಪಾಗತೇ

ಹೀಗೆ ಶರದೃತುವು ಮುಗಿದಾಗ, ಕೌಮುದಿ ಹಬ್ಬ ಬರುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ತತಃ ಸುಭ್ರು ಸ್ನಾತೌ ಕ್ಷೌಮವಿಭೂಷಿತೌ

ಆಮೇಲೆ, ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಸುಂದರಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ—

ಉಷಿತಾಸ್ತ್ವತ್ರ ಷಣ್ಮಾಸಾನ್ಸುಖಂ ಚ ದ್ವಾದಶೀ ಭವೇತ್

ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ದ್ವಾದಶಿ ದಿನ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪಿತ್ರೋಸ್ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಪುತ್ರೋ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠಿತಃ

ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಆ ಮಗನು—

ಏವಮೇತನ್ಮಹಾಭಾಗ ಯತ್ತ್ವಯಾ ಪರಿಭಾಷಿತಮ್

ಹೌದು ಮಹಾಭಾಗ, ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಇದೆ.

ಏಷಾ ವೈ ದ್ವಾದಶೀ ತಾತ ಪ್ರಭುನಾರಾಯಣಪ್ರಿಯಾ

ಇದು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ದ್ವಾದಶಿ, ತಾತ, ಇದು ಶ್ರೀನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ದಿನ.

ದದತೇಽಸ್ಯಾಂ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ಕೌಮುದೇ ಸಿತೇ

ಈ ಶುಭಕರ ಕೌಮುದಿ ದ್ವಾದಶಿಯಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಜನರು ದಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.

ತೇನ ದಾನಪ್ರಭಾವೇಣ ವಿಷ್ಣುತೋಷಕರೇಣ ಚ 138.

ಆ ದಾನದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ಕಥಯತಾಂ ತೇಷಾಂ ಪ್ರಭಾತಾ ರಜನೀ ಶುಭಾ

ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಆ ಶುಭ ರಾತ್ರಿ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಆಗಿತು.

ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ಕ್ಷೌಮವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಿತಃ

ಯಥಾವಿಧಿಯಾಗಿ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ—

ಉಭೌ ತಚ್ಚರಣೌ ಗೃಹ್ಯ ಪಿತರೌ ಸಮಭಾಷತ

ಅವನು ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಇಬ್ಬರ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವರಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.

ಯದ್ಭವಾನ್ಪೃಚ್ಛತೇ ತಾತ ಗುಹ್ಯಂ ಸೌಕರವಂ ಪ್ರತಿ

ಯಾವುದನ್ನು ನೀನು ಕೇಳುತ್ತೀಯೋ, ತಾತ, ಆ ವರಾಹರಹಸ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ—

ಭಕ್ಷಿತಾಶ್ಚ ಪತಂಗಾ ಮೇ ಅಜೀರ್ಣೇನಾತಿಪೀಡಿತಃ

ನಾನು ಹುಳಗಳನ್ನು ತಿಂದೆ, ಅಜೀರ್ಣದಿಂದ ತುಂಬಾ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಾಂ ವಿಹ್ವಲಂ ಬಾಲಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಕ್ರೀಡಿತುಂ ಗತಾಃ

ನನ್ನನ್ನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡಂತೆ ನೋಡಿ, ಮಕ್ಕಳು ಹಿಡಿದು ಆಟವಾಡಲು ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.