ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಕುತೋ ಜಾತಃ ಕ್ವ ಸಂಬದ್ಧಃ ಕಸ್ಯ ಮಾತಾ ಪಿತಾಥವಾ

ಯಾರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದೆ, ಯಾರಿಗೆ ಬಂಧನ, ಯಾರು ತಾಯಿ, ಯಾರು ತಂದೆ?

ಮಾತಾಪಿತೃಸಹಸ್ರಾಣಿ ಪುತ್ರದಾರಶತಾನಿ ಚ

ಸಾವಿರಾರು ತಾಯಿ-ತಂದೆರು, ನೂರಾರು ಮಗುವುಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಂಡಿರು—

ಏವಂ ಚಿನ್ತಾಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಮಾ ಶುಚೋ ಜನನಿ ಕ್ವಚಿತ್ 138.

ಈ ರೀತಿ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಿ, ಒಮ್ಮೆಗೂ ದುಃಖಪಡಬೇಡಮ್ಮ.

ಅಹೋ ಬತ ಮಹದ್ಗುಹ್ಯಂ ಕಿಮೇತತ್ತಾತ ಕಥ್ಯತಾಮ್

ಅಯ್ಯೋ, ಇದು ಎಂತಹ ದೊಡ್ಡ ರಹಸ್ಯ? ತಂದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಜನನೀಂ ಪಿತರಂ ತಥಾ

ಅವನು ತಾಯಿಗೆ ಮತ್ತು ತಂದೆಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತತ್ಪೃಚ್ಛ್ಯತಾಂ ಭವದ್ಭ್ಯಾಂ ಹಿ ಗುಹ್ಯಂ ಸೌಕರವಂ ಪ್ರತಿ

ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಆ ಸೌಕರವದ ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಕೇಳಬಹುದು.

ಸೂರ್ಯತೀರ್ಥಂ ಸಮಾಸಾದ್ಯ ಯತ್ತಾತ ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ

ಸೂರ್ಯತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ತಂದೆ, ನೀನು ಏನು ಕೇಳಿದೆಯೋ—

ಗಮನೇ ಕೃತಸಂಕಲ್ಪೌ ತತಃ ಸೌಕರವಂ ಪ್ರತಿ

ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ನಂತರ ಸೌಕರವದ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ—

ಗತಃ ಸ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಕ್ಷ ಆಭೀರಾಣಾಂ ಜನೇಶ್ವರಃ

ಅವನು ಹೋದನು, ಪದ್ಮಪತ್ರದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಆ ಆಭೀರರ ರಾಜನು.

ಅಗ್ರೇ ಸರ್ವಾಸ್ತಾಃ ಪ್ರಯಯುರ್ದ್ರವ್ಯೇಣ ಚ ಸಮಾಯುತಾಃ

ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಮೊದಲು ಹೋದರು, ಧನಸಂಪತ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ.

ತತಃ ಪೂರ್ವಾರ್ದ್ಧಯಾಮೇನ ಮಾಘಮಾಸೇ ತ್ರಯೋದಶೀ

ಆಮೇಲೆ, ಮಾಘ ಮಾಸದ ಹದಿಮೂರನೇ ತಾರೀಖಿನಲ್ಲಿ, ಬೆಳಗಿನ ಭಾಗದಲ್ಲಿ—

ಮುಹೂರ್ತ್ತೇನ ಚ ತೇನೈವ ಗಮನಂ ಕುರುತೇ ತತಃ

ಅದೇ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಹೊರಟನು.

ಅಥ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ನಾರಾಯಣಮುದಾವಹಾಃ 138.

ನಂತರ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ, ನೀವು ನಾರಾಯಣನನ್ನು ತಂದಿರಿ.

ಸ್ನಾತಾಃ ಸನ್ತರ್ಪ್ಯ ಚ ಪಿತೄನ್ಮಮ ವಸ್ತ್ರವಿಭೂಷಿತಾಃ

ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತರಾಗಿ—

ತತ್ರ ಭಙ್ಗುರಸೋ ನಾಮ ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ

ಅಲ್ಲಿ ಭಂಗುರಸ ಎಂಬ, ನನ್ನ ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವನು ಇದ್ದನು.

ತತಃ ಸ ಪ್ರದದೌ ತಸ್ಯ ವಿಂಶಾ ಗಾವೋ ಮಹಾಧನಾಃ

ನಂತರ ಅವನು ಅವನಿಗೆ ಹತ್ತುವರೆ ದೊಡ್ಡ ಮೌಲ್ಯದ ಹಸುವುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

ಪ್ರದದೌ ಧನರತ್ನಾನಿ ನಿತ್ಯಮೇವ ದಿನೇ ದಿನೇ

ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಧನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತು ವಸತಸ್ತಸ್ಯ ವರ್ಷಾಕಾಲ ಉಪಾಗತಃ

ಅಲ್ಲಿ ಅವನು ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಳೆಯ ಕಾಲ ಬಂತು.

ಪುಷ್ಪಿತಾನಿ ಕದಮ್ಬಾನಿ ಕುಟಜಾರ್ಜ್ಜುನಕಾನಿ ಚ

ಅಲ್ಲಿ ಕದಂಬ, ಕುಟಜ ಮತ್ತು ಅರ್ಜುನ ಮರಗಳು ಹೂಬಿದ್ದವು.

ಗರ್ಜ್ಜತಾಂ ಗುಞ್ಜತಾಂ ಚೈವ ಧಾರಾಪಾತನಿಪಾತಿತಾಃ

ಮುಗಿಲು ಗರ್ಜಿಸುವಾಗ ಮತ್ತು ಗುಂಜಿಸುವಾಗ, ಧಾರೆಯಂತೆ ಸುರಿಯುವ ಮಳೆಯ ಹೊಡೆತಕ್ಕೆ ಅವುಗಳು ಬಿದ್ದುವು.

ನದೀನಾಂ ಚೈವ ನಿರ್ಘೋಷೋ ಮಯೂರಾಣಾಂ ಚ ನಿಃಸ್ವನಃ

ನದಿಗಳ ಗಂಭೀರ ಶಬ್ದವೂ, ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗು ಕೂಡ ಅಲ್ಲಿದೆ.

ವಾತಾಃ ಪ್ರವಾನ್ತಿ ತೇ ತತ್ರ ಶಿಖೀನಾಂ ಚ ಸುಖಾವಹಾಃ

ಅಲ್ಲಿ ಗಾಳಿಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಬೀಸುತ್ತವೆ, ನವಿಲುಗಳಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತರುತ್ತವೆ.

ಗಚ್ಛತ್ಯೇವಂ ಸ ಕಾಲೋ ಹಿ ಮೇಘದುನ್ದುಭಿನಾದಿತಃ 138.

ಹೀಗೆ, ಆ ಕಾಲವು ಮೇಘಗಳ ಡಮರು ಶಬ್ದದೊಂದಿಗೆ ಸಾಗುತ್ತದೆ.

ತಡಾಗಾನಿ ಪ್ರಸನ್ನಾನಿ ಕುಮುದೋತ್ಪಲವನ್ತಿ ಚ

ಕೆರೆಗಳು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿವೆ, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲ ಮತ್ತು ಕಮಲಿನ ಹೂಗಳು ತುಂಬಿವೆ.

ಪ್ರವಾನ್ತಿ ಸುಸುಖಾ ವಾತಾಃ ಸುಗನ್ಧಾಶ್ಚ ಸುಶೀತಲಾಃ

ಸುಖಕರವಾದ, ಸುಗಂಧಮಯ ಹಾಗೂ ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಗಳು ಬೀಸುತ್ತವೆ.

ಏವಂ ಶರದಿ ನಿರ್ವೃತ್ತೇ ಕೌಮುದೇ ಸಮುಪಾಗತೇ

ಹೀಗೆ ಶರದೃತುವು ಮುಗಿದಾಗ, ಕೌಮುದಿ ಹಬ್ಬ ಬರುತ್ತದೆ.

ಏಕಾದಶ್ಯಾಂ ತತಃ ಸುಭ್ರು ಸ್ನಾತೌ ಕ್ಷೌಮವಿಭೂಷಿತೌ

ಆಮೇಲೆ, ಏಕಾದಶಿಯಂದು, ಸುಂದರಿ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಹತ್ತಿಯ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿ—

ಉಷಿತಾಸ್ತ್ವತ್ರ ಷಣ್ಮಾಸಾನ್ಸುಖಂ ಚ ದ್ವಾದಶೀ ಭವೇತ್

ಇಲ್ಲಿ ಆರು ತಿಂಗಳು ಸುಖವಾಗಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ದ್ವಾದಶಿ ದಿನ ಬರುತ್ತದೆ.

ಪಿತ್ರೋಸ್ತು ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಪುತ್ರೋ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠಿತಃ

ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾದ ಆ ಮಗನು—