ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಸ ವಿಪ್ರಸ್ತು ರಾಜಾನಂ ಭೂರಿತೇಜಸಮ್ । ಉವಾಚ ಸರ್ವಸೈನ್ಯಾನಿ ಪ್ರವಿಶನ್ತು ಗೃಹಾನಿತಿ ।। ೧೧.

ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ರಾಜನಿಗೆ, 'ನಿನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಗಳು ಈ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ರಾಜಾ ತದ್ಗೃಹಂ ಪರ್ವತೋಪಮಮ್ । ಪ್ರವಿವೇಶಾನ್ತರೇಷ್ವನ್ಯೇ ಭೃತ್ಯಾ ವಿವಿಶುರಾಶು ವೈ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಆ ಪರ್ವತದಂತೆ ಭಾರವಾದ ಮನೆಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋದನು. ಉಳಿದ ಸೇವಕರು ಕೂಡ ಬೇಗನೆ ಒಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು.

ತತಸ್ತೇಷು ಪ್ರವಿಷ್ಟೇಷು ತದಾ ಗೌರಮುಖೋ ಮುನಿಃ । ಪ್ರಗೃಹ್ಯ ತಂ ಮಣಿಂ ದಿವ್ಯಂ ರಾಜಾನಂ ಚೇದಮಬ್ರವೀತ್ ।। ೧೧.

ಅವರು ಒಳಗೆ ಹೋದಾಗ, ಗೌರಮುಖ ಮುನಿಯು ಆ ದೈವಿಕ ಮಣಿಯನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ರಾಜನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.

ಮಜ್ಜನಾಭ್ಯವಹಾರಾರ್ಥಂ ಪಥಿ ಶ್ರಮಕೃತೇ ತಥಾ । ವಿಲಾಸಿನೀಸ್ತಥಾ ದಾಸಾನ್ ಪ್ರೇಷಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತೇ ನೃಪ ।। ೧೧.

ರಾಜನೇ, ನಿನಗೆ ಸ್ನಾನ, ಊಟ ಮತ್ತು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಂದ ದಣಿವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸಲು, ನಾನು ಸುಂದರ ಯುವತಿಯರು ಮತ್ತು ದಾಸರನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಸ್ತಂ ಮಣಿಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಶುಭಮ್ । ಏಕಾನ್ತೇ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ರಾಜ್ಞಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಪಶ್ಚತಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಆ ಶುಭವಾದ ವೈಷ್ಣವ ಮಣಿಯನ್ನು ರಾಜನ ಮುಂದೆ, ಒಬ್ಬಂಟಿ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು.

ತಸ್ಮಿನ್ ಸ್ಥಾಪಿತಮಾತ್ರೇ ತು ಮಣೌ ಶುದ್ಧಸಮಪ್ರಭೇ । ನಿಶ್ಚೇರುರ್ಯೋಷಿತಸ್ತತ್ರ ದಿವ್ಯರೂಪಾಃ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ ।। ೧೧.

ಆ ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಹೊಳೆಯುವ ಮಣಿಯನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಸಾವಿರಾರು ದೈವಿಕ ರೂಪದ ಮಹಿಳೆಯರು ಅಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದರು.

ಸುಕುಮಾರಾಙ್ಗರಾಗಾದ್ಯಾಃ ಸುಕುಮಾರವರಾಙಗನಾಃ । ಸುಕಪೋಲಾಃ ಸುಚಾರ್ವ್ಯಙ್ಗ್ಯಃ ಸುಕೇಶಾನ್ತಾಃ ಸುಲೋಚನಾಃ । ಕಾಶ್ಚಿತ್ಸೌವರ್ಣಪಾತ್ರೀಶ್ಚ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಂಪ್ರತಸ್ಥಿರೇ ।। ೧೧.

ಅವರು ತುಂಬಾ ಸೊಗಸಾದ, ನಾಜೂಕಾದ ಅಂಗಗಳಿದ್ದವರು, ಚೆನ್ನಾಗಿರುವ ಕಪೋಲಗಳು, ಸುಂದರ ದೇಹ, ಮೃದುವಾದ ಕೂದಲು, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳವರಾಗಿದ್ದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಕೆಲವರು ಬಂಗಾರದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಹೊರಟರು.

ಏವಂ ಯೋಷಿದ್ಗಣಾಸ್ತತ್ರ ನರಾಃ ಕರ್ಮಕರಾಸ್ತಥಾ । ನಿರ್ಜಗ್ಮುಸ್ತಸ್ಯ ನೃಪತೇಃ ಸರ್ವೇ ಭೃತ್ಯಾ ನೃಪಸ್ಯ ಹ । ಕೇವಲಂ ಭೋಜನಂ ಪೂರ್ವಂ ಪರಿಧಾನಂ ಚ ಸರ್ವಶಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ, ಆ ಮಹಿಳೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಮತ್ತು ಪುರುಷ ಸೇವಕರು, ರಾಜನ ಎಲ್ಲಾ ಭೃತ್ಯರು, ಊಟ ಮತ್ತು色色ದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಬಂದರು.

ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಸರ್ವಭೃತ್ಯಾನಾಂ ರಾಜಮಾರ್ಗೇಣ ಮಜ್ಜನಮ್ । ದದುಸ್ತೇ ಚ ನರಾಶ್ವಾನಾಂ ಹಸ್ತಿನಾಂ ಚ ತ್ವರಾನ್ವಿತಾಃ ।। ೧೧.

ಆ ಮಹಿಳೆಯರು ರಾಜಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭೃತ್ಯರಿಗೆ, ಪುರುಷರಿಗೆ, ಕುದುರೆಗಳಿಗೆ, ಆನೆಗಳಿಗೆ ಕೂಡಾ ಬೇಗನೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದರು.

ನಾನಾವಿಧಾನಿ ತೂರ್ಯಾಣಿ ತತ್ರಾವಾದ್ಯನ್ತ ಸರ್ವಶಃ । ಮಜ್ಜನೇ ನೃಪತೇಸ್ತತ್ರ ನನೃತುಶ್ಚಾನ್ಯಯೋಷಿತಃ । ಅಪರಾಶ್ಚ ಜಗುಸ್ತತ್ರ ಶಕ್ರಸ್ಯೇವ ಪ್ರಮಜ್ಜತಃ ।। ೧೧.

ಅಲ್ಲಿ色色ದ ವಾದ್ಯಗಳು ನಾದಿಸುತ್ತಿದ್ದವು. ರಾಜನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಇನ್ನಿತರೆ ಮಹಿಳೆಯರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡಿದರು, ಕೆಲವು ಹಾಡಿದರು. ಅದು ಇಂದ್ರನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವಾಗ ನಡೆಯುವಂತೆಯೇ ಆಗಿತ್ತು.

ಏವಂ ದಿವ್ಯೋಪಚಾರೇಣ ಸ್ನಾತ್ವಾ ರಾಜಾ ಮಹಾಮನಾಃ । ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಾಜೇನ್ದ್ರೋ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಚೇತನಃ । ಕಿಮಿದಂ ಮುನಿಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ತಪಸೋ ವಾಽಥ ವಾ ಮಣೇಃ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ ದೈವಿಕ ಸೇವೆಯೊಂದಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಹಾಮನಸ್ಸುಳ್ಳ ರಾಜನು, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, 'ಇದು ಮುನಿಯ ಶಕ್ತಿ, ತಪಸ್ಸಿನ ಫಲವೇ, ಅಥವಾ ಆ ಮಣಿಯ ಮಹಿಮೆನಾ?' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆಲೋಚನೆಮಾಡಿದನು.

ಏವಂ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಶುಭೇ ವಸ್ತ್ರೇ ಪರಿಧಾಯೋತ್ತಮೇ ತಥಾ । ವಿವಿಧಾನ್ನಂ ತು ವಿಧಿನಾ ಬುಭುಜೇ ಸ ನೃಪೋತ್ತಮಃ ।। ೧೧.

ಅವನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಶುಭವಾದ, ಉತ್ತಮವಾದ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ಆ ರಾಜನು ಆನಂದದಿಂದ ಸೇವಿಸಿದನು.

/50 ಯಥಾ ಚ ನೃಪತೇಃ ಪೂಜಾ ಕೃತಾ ತೇನ ಮಹರ್ಷಿಣಾ । ತದ್ವದ್ ಭೃತ್ಯಜನಸ್ಯಾಪಿ ಚಕಾರ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ ।। ೧೧.

ಹೇಗೋ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ರಾಜನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದಂತೆ, ಅದೇ ರೀತಿ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ರಾಜನ ಸೇವಕರಿಗೂ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು.

ಯಾವತ್ ಸ ರಾಜಾ ಬುಭುಜೇ ಸಭೃತ್ಯಬಲವಾಹನಃ । ತಾವದಸ್ತಗಿರಿಂ ಭಾನುರ್ಜಗಾಮಾರುಣಸಪ್ರಭಃ ।। ೧೧.

ರಾಜನು ತನ್ನ ಸೇವಕರು, ಸೇನೆ, ರಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರೆಗೆ, ಕೆಂಪು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಸೂರ್ಯನು ಅಸ್ತಮಯ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಸಾಗುತ್ತಿದ್ದನು.

ತತಸ್ತು ರಾತ್ರಿಃ ಸಮಪದ್ಯತಾಽಧುನಾ ಶರಚ್ಛಶಾಙ್ಕೋಜ್ಜ್ವಲಋಕ್ಷಮಣ್ಡಿತಾ । ಕರೋತಿ ರಾಗಂ ಸ ಚ ರೋಹಿಣೀಧವಃ ಸುಸಙ್ಗತಂ ಸೌಮ್ಯಗುಣೇಷು ತಾಪಿ ಚ ।। ೧೧.

ಅನಂತರ, ಬೆಳಗಿನ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಹೊಳೆಯುವ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ರಾತ್ರಿಯು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು; ರೋಹಿಣಿಯ ಪತಿಯಾದ ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಮೃದುವಾದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡಿದನು.

ಭೃಗೂದ್ವಹಃ ಕೃಷ್ಣತರಾಂಶುಭಾನುನಾ ಸಹೋದ್ಯತೋ ದೈತ್ಯಗುರುಃ ಸುರಾಧಿಪಃ । ಅಥಾನ್ತರಾತ್ಪಕ್ಷಗತೋ ನ ರಾಜತೇ ಸ್ವಭಾವಯೋಗೇನ ಮತಿಸ್ತು ದೇಹಿನಾಮ್ ।। ೧೧.

ಭೃಗುಮಹರ್ಷಿಯವರು, ದೇವತೆಗಳ ರಾಜನೂ, ದೈತ್ಯಗುರುವೂ ಕಪ್ಪು ಕಿರಣಗಳಿರುವ ಸೂರ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಏಕಕಾಲದಲ್ಲಿ ಪ್ರಭಾವಶಾಲಿಗಳಾಗಿದ್ದರು; ಆದರೆ ಪಕ್ಷದೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದಾಗ ಅವರು ಹೊಳೆಯಲಿಲ್ಲ, ಪ್ರಪಂಚದ ಜೀವಿಗಳ ಮನಸ್ಸು ಸ್ವಭಾವದಂತೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಸುರಕ್ತತಾಂ ಭೂಮಿಸುತಶ್ಚ ಮುಞ್ಚತೇ ರಾಹುಃ ಸಿತೀ ಚನ್ದ್ರಮಸೋಂಶುಭಿಃ ಸಿತೈಃ । ಮುಕ್ತಃ ಸ್ವಭಾವೋ ಜಗತಃ ಸುರಾಸುರೈ- ರನುಸ್ವಭಾವೋ ಬಲವಾನ್ ಸುಕೃನ್ನೃಪಃ ।। ೧೧.

ಭೂಮಿಯ ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಗಾಢ ಕೆಂಪುತನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡುತ್ತಾನೆ, ರಾಹುವು ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಗಿನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ದೇವರುಗಳಿಗೂ ದೈತ್ಯರಿಗೂ ಪ್ರಪಂಚದ ಸ್ವಭಾವ ಹೀಗೆ ನಡೆಯುತ್ತದೆ, ಧರ್ಮವಂತ ರಾಜನು ತನ್ನ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿರುತ್ತಾನೆ.

ಸಿತೇಶ್ವರಾಖ್ಯಾಪಿತರಶ್ಮಿಮಣ್ಡಲೇ ಸೂರ್ಯತ್ವಸಿದ್ಧಾನ್ತಕಷೇವ ನಿರ್ಮಲೇ । ಕರೋತಿ ಕೇತುರ್ನ ಪರೇ ಮಹತ್ತಮ- ಸ್ತದಾ ಕುಶೀಲೇಷು ಗತಿಶ್ಚ ನಿರ್ಮಲಾ ।। ೧೧.

ಬಿಳಿಯ ಕಿರಣಗಳ ವಲಯದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನ ತತ್ವದಂತೆ ಶುದ್ಧವಾಗಿರುವಾಗ, ಧೂಮಕೆತು ದೊಡ್ಡ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರುತ್ತವೆ.

ಬುಧೋಚ್ಚಬುದ್ಧಿರ್ಜಗತೋ ವಿಭಾವಯನ್ ರರಾಜ ರಾಜ್ಞೋ ತನಯಃ ಸ್ವಕರ್ಮಭಿಃ । ಭೃತೇಚ್ಛಕಃ ಕಕ್ಷವಿವಾಹಿತಶ್ಚಿರಂ ಭವೇದಿಯಂ ಸಾಧುಷು ಸಮ್ಮಿತಿರ್ಧ್ರುವಮ್ ।। ೧೧.

ಬುಧನ ಉದಯದಿಂದ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬೆಳಕು ನೀಡಿದ ರಾಜನ ಪುತ್ರನು ತನ್ನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು; ಸೇವಕರ ಆಸೆ, ಬಹುಕಾಲದ ಒಡನಾಟದಿಂದ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಪ್ಪಿಗೆ ಪಡೆಯುತ್ತದೆ.

ಕರೋತಿ ಕೇತುಃ ಕಪಿಲಂ ವಿಯಚ್ಚಿರಂ ರಾಜ್ಞಃ ಸುರಾಣಾಂ ಪಥಿ ಸಂಸ್ಥಿತಂ ಭೃಶಮ್ । ನ ದುರ್ಜನಃ ಸಜ್ಜನಸಂಸದಿ ಕ್ವಚಿತ್ ಕರೋತಿ ಶುದ್ಧಂ ನಿಜಕರ್ಮಕೌಶಲಮ್ ।। ೧೧.

ಧೂಮಕೆತು ಬಹುಕಾಲ ಆಕಾಶವನ್ನು ಕಪಿಲವರ್ಣದಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತಾನೆ, ರಾಜನೂ ದೇವತೆಗಳ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ; ದುರ್ಜನನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಕಾರ್ಯಕೌಶಲ್ಯವನ್ನು ಶುದ್ಧವಾಗಿ ತೋರಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಶಶಾಙ್ಕರಶ್ಮಿಪ್ರವಿಭಾಸಿತಾ ಅಪಿ ಪ್ರಕಾಶಮೀಯುರ್ನಿರತಾಃ ಪದೇ ಪದೇ । ಕುಲಂಭವಾಃ ಸಂಭವಧರ್ಮಪತ್ತಯೋ ಮಹಾಂಶುಯೋಗಾನ್ಮಹತಾಂ ಸಮುನ್ನತಿಮ್ ।। ೧೧.

ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದವರೂ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಲ್ಲಿಯೂ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾರೆ; ಉತ್ತಮ ಕುಲದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದವರು, ಮೂಲಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸಿ, ಮಹಾ ಕಿರಣಗಳ ಒಕ್ಕೂಟದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಏರುತ್ತಾರೆ.

ತ್ರಿದೋಷಸಕ್ತಾನ್ನಿಕೃತೋಽಸ್ಯ ಸರ್ವಶಃ ಸುತೇನ ರಾಜ್ಞೋ ವರುಣಸ್ಯ ಸೂರ್ಯಜಃ । ವಿರಾಜತೇ ಕೌಶಿಕಸನ್ನಿವೇಶಿತಾ ನ ವೇದಕರ್ಮ ಕ್ವಚಿದನ್ಯಥಾ ಭವೇತ್ ।। ೧೧.

ಮೂರು ದೋಷಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತರಾದವರನ್ನು, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ವರಣನ ಪುತ್ರನಾದ ರಾಜನ ಮಗನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಯಿಸುತ್ತಾನೆ; ಕೌಶಿಕ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತನಾಗಿ, ವೇದಕರ್ಮಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಸರಿಯಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತವೆ.

ದ್ವನ್ದ್ವಃ ಸಮೇತಾನ್ ಮಮ ಯಃ ಶಿಶುಃ ಪುರಾ ಹರಿರ್ಯ ಆರಾಧಿತವಾನ್ ನೃಪಾಸನಮ್ । ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾಪಿ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸುಚಿರಂ ಪ್ರಕಾಶತೇ ಧ್ರುವೇಣ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣೇನ ದುರ್ಲಭಮ್ ।। ೧೧.

ಹಿಂದೆ ಎರಡು ವಿರೋಧಗಳನ್ನು ಒಂದಾಗಿ ಮಾಡಿ, ರಾಜಸಿಂಹಾಸನವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ನನ್ನ ಮಗನು, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಬಹುಕಾಲ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾನೆ; ವಿಷ್ಣುವಿನ ನಿತ್ಯ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದ ಅಸಾಧ್ಯವಾದುದೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.

ಇತೀದೃಶೀ ರಾತ್ರಿರಭೂದೃಷೇಃ ಶುಭೇ ವರಾಶ್ರಮೇ ದುರ್ಜಯಭೂಪತೇಃ ಶುಭಾ । ಸಭೃತ್ಯಸಾಮನ್ತವರಾಶ್ವದನ್ತಿನಃ ಸುಭಕ್ತವಸ್ತ್ರಾಭರಣಾದಿಪೂಜಯಾ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ, ಆ ಶುಭವಾದ ರಾತ್ರಿ, ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಶುಭವಾದ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ, ಜಯಿಸಲಾಗದ ರಾಜನಿಗೂ, ಸೇವಕರು, ಸಾಮಂತರು, ಉತ್ತಮ ಕುದುರೆಗಳು, ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಉತ್ತಮ ಬಟ್ಟೆ, ಆಭರಣ ಮೊದಲಾದ ಪೂಜೆಯೊಂದಿಗೆ ಕಳೆಯಿತು.

ಇತೀದೃಶಾಯಾಂ ವರರತ್ನಚಿತ್ರಿತಾಃ ಸುಪಟ್ಟಸಂವೀತವರಾಸ್ತೃತಾಸ್ತದಾ । ಗೃಹೇಷು ಪರ್ಯಙ್ಕವರಾಃ ಸಮಾಶ್ರಿತಾಃ ಸುರೂಪಯೋಷಿತ್ಕೃತಭಙ್ಗಭಾಸುರಾಃ ।। ೧೧.

ಅಂತಹ ರಾತ್ರಿ, ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು, ಸುಂದರ ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು; ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಹಾಸಿಗೆಗಳನ್ನು ಹಾಸಲಾಗಿತ್ತು, ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರು ತಮ್ಮ ನಡವಳಿಕೆಯಿಂದ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದರು.

ಸ ತತ್ರ ರಾಜಾ ವಿಸಸರ್ಜ ಭೂಭೃತಃ ಸ್ವಯಂ ಸಭೃತ್ಯಾನಪಿ ಸರ್ವತೋ ಗೃಹಾನ್ । ಗತೇಷು ಸುಷ್ವಾಪ ವರಸ್ತ್ರಿಯಾ ವೃತಃ ಸುರೇಶವತ್ಸ್ವರ್ಗಗತಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ ।। ೧೧.

ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನು ಭೂಪಾಲಕರನ್ನು ಮತ್ತು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಸೇವಕರನ್ನು ಮನೆಗಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು; ಅವರು ಹೋದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಉತ್ತಮ ಮಹಿಳೆಯರ ನಡುವೆ ದೇವೇಂದ್ರನಂತೆ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ನಿದ್ರಿಸಿದನು.

ಏವಂ ಸುಮನಸಸ್ತಸ್ಯ ಸಭೃತ್ಯಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಋಷೇಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವೇನ ಹೃಷ್ಟಾಸ್ತು ಸುಷುಪುಸ್ತದಾ ।। ೧೧.

ಹೀಗೆ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ರಾಜನು ಮತ್ತು ಅವನ ಸೇವಕರು, ಮಹರ್ಷಿಯ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸಿದರು.

ತತೋ ರಾತ್ರ್ಯಾಂ ವ್ಯತೀತಾಯಾಂ ಸ ರಾಜಾ ತಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪುನಃ । ಅನ್ತರ್ದ್ಧಾನಂ ಗತಾಸ್ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಾನಿ ಗೃಹಾಣಿ ಚ ।। ೧೧.

ಅನಂತರ, ರಾತ್ರಿ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ರಾಜನು ಆ ಮಹಿಳೆಯರೂ, ಆ ಮನೆಗಳೂ ಅದೆಲ್ಲವೂ ಕಾಣೆಯಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಶ್ಚರ್ಯಪಟ್ಟನು.

ಅದೃಶ್ಯಾನಿ ಮಹಾರ್ಹಾಣಿ ವರಾಸನಜಲಾನಿ ಚ । ರಾಜಾ ಸ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟಶ್ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ದುಃಖಿತಃ ।। ೧೧.

ಅಮೂಲ್ಯ ಆಸನಗಳು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಪಾತ್ರೆಗಳೂ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದವು; ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಆಲೋಚನೆ ಮಾಡತೊಡಗಿದನು.