ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತತ್ರ ರಾಜಾ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸ್ವಧರ್ಮಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯನಾಗಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸರ್ವಧರ್ಮೇಷು ನಿಷ್ಠಿತಃ

ಆ ರಾಜನ ಮಗನು ಕೂಡ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು.

ಪಿತ್ರರ್ಥೇ ಮೃಗಯಾಂ ಯಾತೋ ಮೃಗಲಿಪ್ಸುರ್ವನೇ ತದಾ

ಅವನ ತಂದೆಯಿಗಾಗಿ, ಅವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿಗೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.

ನ ತತ್ರ ಲಭತೇ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪಿತೃಕಾರ್ಯೇ ನರಾಧಿಪಃ 137.

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ತಂದೆಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಏನೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಅಙ್ಗಮಧ್ಯೇ ತು ವಿದ್ಧಾ ಸಾ ಸ್ಫುರನ್ತೀ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಾ

ಅಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಶುಭಪ್ರಾಣಿಯು ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಪೀತ್ವಾ ಸಾ ಸಲಿಲಂ ತತ್ರ ವೃಕ್ಷಂ ಶಾಕೋಟಕಙ್ಗತಾ

ಅದು ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು, ಮರದ ಒಣಕೋಲಿಗೆ ಹತ್ತಿತು.

ಅಕಾಮಾ ಮುಞ್ಚತೀ ಪ್ರಾಣಾನ್ ತೀರ್ಥಂ ಸೋಮಾತ್ಮಕಂ ಪ್ರತಿ

ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆ ಪ್ರಾಣಿ ಸೋಮನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಗೃಧ್ರವಟಂ ತೀರ್ಥಂ ವಿಶ್ರಾಮಂ ತತ್ರ ಚಾಕರೋತ್

ಅವನು ಗೃಧ್ರವಟ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.

ಏಕೇನ ಸ ತು ಬಾಣೇನ ತಯಾ ಗೃಧ್ರೋ ನಿಪಾತಿತಃ

ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ, ಆ ಗಿಡುಗನ್ನು ಆಕೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಗತಾಸುರ್ನಷ್ಟಸಂಜ್ಞೋ ವೈ ಬಾಣಭಿನ್ನಸ್ತಥಾ ಹೃದಿ

ಬಾಣದಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ಗಿಡುಗನಿಗೆ ಅರಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ಚ್ಛಿತ್ವಾ ತತಃ ಪಕ್ಷೌ ಗೃಹೀತ್ವಾ ರಾಜನನ್ದನಃ

ಆಗ, ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರನು ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಸೋಽಪಿ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಅಕಾಮೋಽಪಿ ಮೃತಃ ಖಗಃ

ಆ ಹಕ್ಕು ಕೂಡ, ಏನೂ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಸತ್ತನು.

ರೂಪವಾನ್ ಪಣ್ಡಿತಶ್ಚೈವ ಪ್ರಜಾನಂದಕರಃ ಸದಾ

ಅವನು ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದ, ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದ, ಸದಾ ಜನರಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಯಾ ಸಾ ಸೃಗಾಲೀ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ಕಾಂಚೀರಾಜಸ್ಯ ವೈ ಸುತಾ 137.

ಆ ಸೃಗಾಲಿ, ಕಾಂಚಿಯ ರಾಜನ ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಚತುಃಷಷ್ಟಿಕಲಾಯುಕ್ತಾ ಕೋಕಿಲೇವ ಸುಖಸ್ವರಾ

ಅವಳು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಕಲೆಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದಳು, ಕೋಯಿಲೆಯಂತಿಹಾಸುಖದ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು.

ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತೇ ತತ್ರ ಕಾಂಚೀರಾಜ್ಯೇ ಕಲಿಙ್ಗಕೇ

ಹೀಗೆ, ಕಾಂಚಿಯ ಕಲಿಂಗ ದೇಶದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ರೀತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಭೂಮೇ ಮಮ ಪ್ರಸಾದೇನ ಸಮ್ಬಧೋಽಜಾಯತ ಸ್ವತಃ

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಒಂದು ಬಂಧವು ಉಂಟಾಯಿತು.

ಕಲಿಙ್ಗರಾಜಪುತ್ರೇಣ ವಿಧಿನಾ ತು ವಿವಾಹಿತಾ

ಅವಳನ್ನು ಕಲಿಂಗದ ರಾಜಕುಮಾರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದನು.

ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ದಿವ್ಯಾನಿ ಗಜಾಶ್ವಮಹಿಷೀಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ದೈವಿಕ ಆಭರಣಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು

ಆದಾಯ ಸ್ವಗೃಹಂ ಯಾತಸ್ತೇನ ರಾಜ್ಞಾತಿಮಾನಿತಃ

ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು, ರಾಜನಿಂದ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.

ಅವ್ಯುಚ್ಛಿನ್ನಾಽಭವತ್ಪ್ರೀತೀ ರೋಹಿಣೀಚಂದ್ರಯೋರಿವ

ಅವರ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದೂ ಕಡಿವಾಣವಾಗದೆ ಉಳಿಯಿತು, ರೋಹಿಣಿ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರನಂತಿತ್ತು.

ವನೇ ಚೋಪವನೇ ಚೈವ ಯೇ ಕೇಚಿನ್ನನ್ದನೋಪಮಾಃ

ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ, ಉದ್ಯಾನವನಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲವೂ ನಂದನವನದಂತೆಯೇ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.

ನಷ್ಟಂ ಮನ್ಯೇತ ಚಾತ್ಮಾನಂ ರಾಜಪುತ್ರೀ ಯಶಸ್ವಿನಿ

ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿ, ತಾನೇ ನಾಶವಾಗಿದ್ದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಆತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯತೇ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ನಷ್ಟಪ್ರಾಯಂ ವಸುನ್ಧರೇ 137.

ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭೂಮಿಯೂ ತಾನೇ ಕಳೆದುಹೋದಂತೆ ಭಾವಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.

ನಾನ್ತರಂ ಪಶ್ಯತೇ ಕಶ್ಚಿತ್ ಪುರುಷಃ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಣೋಃ

ಆ ಪುಣ್ಯವಂತ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯಾರಿಗೂ ಯಾವುದೇ ವ್ಯತ್ಯಾಸ ಕಾಣಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಕಲಿಂಗಸ್ತೋಷಯಾಮಾಸ ಪೌರಾನ್ಜಾನಪದಾಂಸ್ತಥಾ

ಕಲಿಂಗದ ರಾಜಕುಮಾರನು ಪೌರರು ಮತ್ತು ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.

ತಾಭ್ಯಾಂ ಸನ್ತೋಷಿತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಶೀಲೇನ ಸ್ವಗುಣೈಸ್ತಥಾ

ಅವರ ಸ್ವಭಾವದಿಂದ ಮತ್ತು ಗುಣಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು.

ರಮತೇ ತತ್ರ ಚಾನ್ಯೋನ್ಯಂ ಶಚೀವಾಸವಯೋರಿವ

ಅವರು ಅಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ಶಚಿ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನಂತೆ.

ವ್ಯಜಿಜ್ಞಪದ್ರಾಜಸುತಂ ಸೌಹೃದೇನ ಯಶಸ್ವಿನೀ

ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿ ಸ್ನೇಹದಿಂದ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ರಾಜಕುಮಾರನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು.