ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಅನ್ಯಚ್ಚ ತೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ವಸುನ್ಧರೇ

ಇನ್ನೂ ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಭೂಮಾತೆ, ಕೇಳು.

ಅಕಾಮಾ ತು ಮೃತಾ ತೀರ್ಥೇ ಆತ್ಮನಃ ಕರ್ಮನಿಶ್ಚಯಾತ್

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಹೆಂಗಸು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲ, ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಸತ್ತಳು.

ರಾಜಪುತ್ರೀ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷೀ ಶ್ಯಾಮಾ ಸರ್ವಾಙ್ಗಸುನ್ದರೀ

ಅವಳು ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ರಾಜಕುಮಾರ್ತಿ, ಕಪ್ಪುಬಣ್ಣದ, ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳಲ್ಲೂ ಸುಂದರಳಾಗಿದ್ದಳು.

ವಾಕ್ಯಂ ನಾರಾಯಣಾಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಧರಣೀ ಶುಭಲಕ್ಷಣಾ 137.

ನಾರಾಯಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಧರಣಿ, ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಳು,

ಅಹೋ ತೀರ್ಥಪ್ರಭಾವೋ ವೈ ತ್ವಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಮಹಾನ್ಮಮ ಗೃಧ್ರಶ್ಚೈವ ಸೃಗಾಲೀ ಚ ಪ್ರಾಪ್ತೌ ವೈ ಮಾನುಷೀಂ ತನುಮ್

ಅಯ್ಯೋ! ನೀನು ವಿವರಿಸಿದ ತೀರ್ಥದ ಮಹತ್ತ್ವ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು! ಗಿಡುಗು ಮತ್ತು ನರಿ ಇಬ್ಬರೂ ಮಾನವನ ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.

ಸ್ನಾನೇನ ತತ್ರ ತೀರ್ಥೇ ಚ ಮರಣಾದ್ವಾ ಜನಾರ್ದನ

ಆ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಅಥವಾ ಅಲ್ಲಿ ಸಾಯುವುದರಿಂದ, ಜನಾರ್ದನ,

ಚಿಹ್ನಂ ಚ ಕೀದೃಶಂ ತೇಷಾಂ ಜಾಯನ್ತೇ ಯೇನ ತೇ ತಥಾ

ಅವರು ಹೀಗೆ ಹುಟ್ಟಲು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಗುರುತು ಬರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.

ತತೋ ಮಹೀವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಧರ್ಮವಿದಾಂ ವರಃ

ಮಹಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ವಿಷ್ಣು, ಧರ್ಮವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವನು,

ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ಮೇ ಭೂಮೇ ಯನ್ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ

ಭೂಮಿಗೆ, ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ನಾನು ಸತ್ಯವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು.

ತಸ್ಮಿನ್ಕಾಲೇ ಹ್ಯತಿಕ್ರಾನ್ತೇ ಮಮ ಕರ್ಮವಿನಿಶ್ಚಯಾತ್

ಆ ಸಮಯ ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ನನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲವಾಗಿ,

ತತ್ರ ರಾಜಾ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸ್ವಧರ್ಮಕೃತನಿಶ್ಚಯಃ

ಅಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ದೃಢನಿಶ್ಚಯನಾಗಿದ್ದನು.

ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಮಹಾಭಾಗಃ ಸರ್ವಧರ್ಮೇಷು ನಿಷ್ಠಿತಃ

ಆ ರಾಜನ ಮಗನು ಕೂಡ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದನು.

ಪಿತ್ರರ್ಥೇ ಮೃಗಯಾಂ ಯಾತೋ ಮೃಗಲಿಪ್ಸುರ್ವನೇ ತದಾ

ಅವನ ತಂದೆಯಿಗಾಗಿ, ಅವನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಾಡಿಗೆ ಬೇಟೆಗೆ ಹೋದನು.

ನ ತತ್ರ ಲಭತೇ ಕಿಞ್ಚಿತ್ಪಿತೃಕಾರ್ಯೇ ನರಾಧಿಪಃ 137.

ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಆ ರಾಜಕುಮಾರನು ತಂದೆಗೆ ಬೇಕಾದದ್ದನ್ನು ಏನೂ ಪಡೆಯಲಿಲ್ಲ.

ಅಙ್ಗಮಧ್ಯೇ ತು ವಿದ್ಧಾ ಸಾ ಸ್ಫುರನ್ತೀ ಸರ್ವಮಙ್ಗಲಾ

ಅಲ್ಲಿ, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಗಾಯಗೊಂಡಿದ್ದ ಒಂದು ಶುಭಪ್ರಾಣಿಯು ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಪೀತ್ವಾ ಸಾ ಸಲಿಲಂ ತತ್ರ ವೃಕ್ಷಂ ಶಾಕೋಟಕಙ್ಗತಾ

ಅದು ಅಲ್ಲಿ ನೀರು ಕುಡಿದು, ಮರದ ಒಣಕೋಲಿಗೆ ಹತ್ತಿತು.

ಅಕಾಮಾ ಮುಞ್ಚತೀ ಪ್ರಾಣಾನ್ ತೀರ್ಥಂ ಸೋಮಾತ್ಮಕಂ ಪ್ರತಿ

ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಆ ಪ್ರಾಣಿ ಸೋಮನ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟಿತು.

ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಗೃಧ್ರವಟಂ ತೀರ್ಥಂ ವಿಶ್ರಾಮಂ ತತ್ರ ಚಾಕರೋತ್

ಅವನು ಗೃಧ್ರವಟ ಎಂಬ ತೀರ್ಥವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದನು.

ಏಕೇನ ಸ ತು ಬಾಣೇನ ತಯಾ ಗೃಧ್ರೋ ನಿಪಾತಿತಃ

ಒಂದು ಬಾಣದಿಂದ, ಆ ಗಿಡುಗನ್ನು ಆಕೆ ಬಿದ್ದಳು.

ಗತಾಸುರ್ನಷ್ಟಸಂಜ್ಞೋ ವೈ ಬಾಣಭಿನ್ನಸ್ತಥಾ ಹೃದಿ

ಬಾಣದಿಂದ ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಗಾಯವಾಗಿ, ಪ್ರಾಣ ಹೋದ ಗಿಡುಗನಿಗೆ ಅರಿವೇ ಇರಲಿಲ್ಲ.

ತಸ್ಯ ಚ್ಛಿತ್ವಾ ತತಃ ಪಕ್ಷೌ ಗೃಹೀತ್ವಾ ರಾಜನನ್ದನಃ

ಆಗ, ಅವನ ರೆಕ್ಕೆಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ರಾಜಕುಮಾರನು ಅವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.

ಸೋಽಪಿ ದೀರ್ಘೇಣ ಕಾಲೇನ ಅಕಾಮೋಽಪಿ ಮೃತಃ ಖಗಃ

ಆ ಹಕ್ಕು ಕೂಡ, ಏನೂ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ಸತ್ತನು.

ರೂಪವಾನ್ ಪಣ್ಡಿತಶ್ಚೈವ ಪ್ರಜಾನಂದಕರಃ ಸದಾ

ಅವನು ಸುಂದರನಾಗಿದ್ದ, ವಿದ್ಯಾವಂತರಾಗಿದ್ದ, ಸದಾ ಜನರಿಗೆ ಕಣ್ಣು ಕತ್ತಲಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ.

ಯಾ ಸಾ ಸೃಗಾಲೀ ಸಞ್ಜಜ್ಞೇ ಕಾಂಚೀರಾಜಸ್ಯ ವೈ ಸುತಾ 137.

ಆ ಸೃಗಾಲಿ, ಕಾಂಚಿಯ ರಾಜನ ಮಗಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು.

ಚತುಃಷಷ್ಟಿಕಲಾಯುಕ್ತಾ ಕೋಕಿಲೇವ ಸುಖಸ್ವರಾ

ಅವಳು ಅರವತ್ತನಾಲ್ಕು ಕಲೆಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದಳು, ಕೋಯಿಲೆಯಂತಿಹಾಸುಖದ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಳು.

ಏವಂ ಪ್ರವರ್ತ್ತಿತೇ ತತ್ರ ಕಾಂಚೀರಾಜ್ಯೇ ಕಲಿಙ್ಗಕೇ

ಹೀಗೆ, ಕಾಂಚಿಯ ಕಲಿಂಗ ದೇಶದ ರಾಜ್ಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವೂ ಈ ರೀತಿ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಭೂಮೇ ಮಮ ಪ್ರಸಾದೇನ ಸಮ್ಬಧೋಽಜಾಯತ ಸ್ವತಃ

ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ವತಃ ಒಂದು ಬಂಧವು ಉಂಟಾಯಿತು.

ಕಲಿಙ್ಗರಾಜಪುತ್ರೇಣ ವಿಧಿನಾ ತು ವಿವಾಹಿತಾ

ಅವಳನ್ನು ಕಲಿಂಗದ ರಾಜಕುಮಾರನು ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮದುವೆಯಾದನು.

ಭೂಷಣಾನಿ ಚ ದಿವ್ಯಾನಿ ಗಜಾಶ್ವಮಹಿಷೀಃ ಸ್ತ್ರಿಯಃ

ದೈವಿಕ ಆಭರಣಗಳು, ಆನೆಗಳು, ಕುದುರೆಗಳು, ಎಮ್ಮೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು