ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ತದ್ವೈ ಭೂಮ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹೃಷೀಕೇಶೋ ಮಹಾಮನಾಃ

ಭೂಮಿಯ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೃಷೀಕೇಶನು ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನಿಂದ—

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಯೇ ತು ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ರಾಜಾನ್ನಂ ಲೋಭೇನ ಚ ಭಯೇನ ವಾ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಲೋಭದಿಂದ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ರಾಜನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು—

ಆಪದ್ಗತಾ ಹಿ ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ರಾಜಾನ್ನಂ ತು ವಸುನ್ಧರೇ

ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವವರು ರಾಜನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಾತೆ.

ಭಗವದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಮ್ಪಿತಾ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ 130.

ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೂಮಾತೆ ಕಂಪಿಸಿದಳು.

ತತೋ ದೀನಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಸಾ ಮಹೀ ಸಂಶಿತವ್ರತಾ

ಆಮೇಲೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಗೊಂಡು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢಳಾದ ಆ ಭೂಮಿ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಕೋ ನು ದೋಷೋಽಸ್ತಿ ರಾಜ್ಞಾಂ ಹಿ ತನ್ಮೇ ತ್ವಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ರಾಜರಿಗೆ ಯಾವ ತಪ್ಪಿದೆ? ಅದನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ತತೋ ಭೂಮ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಧರ್ಮವಿದಾಂ ವರಃ

ಆಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ರಾಜಾನ್ನಂ ತು ನ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಶುಭೈಭಾರ್ಗವತೈಃ ಸದಾ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಭಾರ್ಗವರು ಸದಾ ರಾಜನ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು.

ಯದ್ಯಪ್ಯೇಷ ಸಮತ್ವೇನ ರಾಜಾ ಲೋಕೇ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ರಾಜನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಾದರೂ,

ಅಪಿ ವಾ ಗರ್ಹಿತಂ ತೇನ ರಾಜಾನ್ನಂ ತು ವಸುನ್ಧರೇ

ಆದರೂ, ಭೂಮಿದೇವಿ, ರಾಜನ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸುವುದು ದೋಷಕರವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

ತತೋ ಯದ್ಯತ್ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ವಸುನ್ಧರೇ

ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುವುದನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳು, ಭೂಮಿದೇವಿ.

ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವಾ ತು ಮಾಂ ದೇವಿ ವಿಧಿದೃಷ್ಟೇನ ಕರ್ಮಣಾ

ದೇವಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪಿಸಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ,

ಸಿದ್ಧಂ ಭಾಗವತೈಶ್ಚಾನ್ನಂ ಮಮ ಪ್ರಾಪಣಶೇಷಕಮ್

ಭಕ್ತ ಭಾಗವತರು ನನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಉಳಿದ ಆಹಾರವು ಪವಿತ್ರವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಏವಂ ವಿಷ್ಣುವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧರಣೀ ಸಂಶಿತವ್ರತಾ 130.

ಈ ರೀತಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿದೇವಿ ವ್ರತದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ,

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಕರ್ಮಣಾ ಕೇನ ಶುದ್ಧ್ಯೇತ ತನ್ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ಜನಾರ್ದನ

ಭೂಮಿದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು: ಯಾವ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅದು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು ಜನಾರ್ದನ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ತರನ್ತಿ ಪುರುಷಾ ಯೇನ ರಾಜಾನ್ನಸ್ಯೋಪಭುಞ್ಜಕಾಃ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದವರು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪವಿತ್ರರಾಗುತ್ತಾರೆ?

ಏಕಂ ಚಾನ್ದ್ರಾಯಣಂ ಕೃತ್ವಾ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರಂ ಚ ಪುಷ್ಕಲಮ್

ಒಂದು ಚಾಂದ್ರಾಯಣ ವ್ರತವನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ತಪ್ತಕೃಚ್ಛ್ರ ವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ,

ನ ತಸ್ಯ ಚಾಪರಾಧೋಽಸ್ತಿ ವಸುಧೇ ವೈ ವಚೋ ಮಮ ಮಮಾತ್ರ ಪೂಜಾಕಾಮೇನ ಯದೀಚ್ಛೇತ್ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್

ಆತನಿಗೆ ಯಾವುದೇ ದೋಷವಿಲ್ಲ, ಭೂಮಿದೇವಿ. ಇದು ನನ್ನ ಮಾತು. ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಪೂಜೆಗೆ ಪರಮಗತಿಯನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಭಗವಚ್ಛಾಸ್ತ್ರೇ ರಾಜಾನ್ನಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ನಾಮ ತ್ರಿಂಶದಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಈ ರೀತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದ ಭಗವದ್ಗೀತೆಯ ರಾಜನ ಆಹಾರ ಸೇವನೆಯ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ ಎಂಬ ನೂರ ಮೂವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಕ್ತಾಯವಾಗಿದೆ.

ಅಥ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಾಚರ್ವಣಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮ್ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಮಚರ್ವಿತ್ವಾ ಯೋ ಹಿ ಮಾಮುಪಸರ್ಪತಿ

ಇಗೋ, ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ಚವೆಯದೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವವನಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ: ಯಾರು ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ಚವೆಯದೆ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಾರೋ—

ನಾರಾಯಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪೃಥಿವೀ ಧರ್ಮಸಂಶ್ರಿತಃ

ನಾರಾಯಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿದೇವಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಕಥಮೇಕಾಪರಾಧೇನ ಸರ್ವಮೇವ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ

ಭೂಮಿದೇವಿ ಹೇಳಿದಳು: ಒಂದು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ?

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಯೇನ ಚೈಕಾಪರಾಧೇನ ಪೂರ್ವಕರ್ಮ ಪ್ರಣಶ್ಯತಿ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಒಂದು ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಹಿಂದಿನ ಸತ್ಕರ್ಮಗಳು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು—

ಮನುಷ್ಯಃ ಕಿಲ್ಬಿಷೀ ಭದ್ರೇ ಕಫಪಿತ್ತಸಮನ್ವಿತಃ

ಮನುಷ್ಯನು, ಭದ್ರೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಕಫ-ಪಿತ್ತದಿಂದ ಕೂಡಿರುತ್ತಾನೆ,

ತತ್ಸರ್ವಬೀಜಂ ನಶ್ಯೇತ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಸ್ಯ ಭಕ್ಷಣಾತ್

ಆ ಎಲ್ಲಾ ಬೀಜಗಳು ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ಚವೆಯದೆ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದರೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಚ ಮೇ ಬ್ರೂಹಿ ಯೇನ ಧರ್ಮೋ ನ ನಶ್ಯತಿ

ಧರಣಿಯು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಳು: ನನ್ನ ಧರ್ಮ ನಾಶವಾಗದಂತೆ ಯಾವ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಹೀದಂ ತೇ ಯಥಾ ಶುದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಮಾನವಾಃ

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಆಕಾಶಶಯನಂ ಕೃತ್ವಾ ದಿನಾನಿ ದ್ವೇ ಚ ಪಂಚ ಚ

ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎರಡು ದಿನ ಮತ್ತು ಐದು ದಿನ ಮಲಗಿದರೆ—

ಏವಂ ತೇ ಕಥಿತಂ ಭದ್ರೇ ದನ್ತಕಾಷ್ಠಸ್ಯ ಭಕ್ಷಣಮ್ 131.

ಹೀಗೆ, ಒಳ್ಳೆಯವಳೇ, ದಂತಕಾಷ್ಠವನ್ನು ತಿನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ನಾನು ಹೇಳಿದೆನು.