ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಮುಞ್ಚ ಮುಞ್ಚ ಪ್ರಭೋ ಚಕ್ರಮಪಿ ವಹ್ನಿಸಮಪ್ರಭಮ್

ಪ್ರಭು, ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆ ಚಕ್ರವನ್ನೂ ಬಿಡು, ಬಿಡು.

ತದೈವ ಚಕ್ರೇಣ ವಿಪಾಟಿತೋಽಸೌ ಪ್ರಾಪ್ತೋಽಪಿ ಮಾಂ ಭಾಗವತಪ್ರಧಾನಃ ರಙ್ಗಂ ಚ ಸೀಸಂ ತ್ರಪುಧಾತುಸಂಸ್ಥಂ ಕಾಂಸ್ಯಂ ಚ ರೀತಿಶ್ಚ ಮಲಸ್ತು ತೇಷಾಮ್

ಆಗ ಆ ಚಕ್ರದಿಂದ ಭೇದಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಸೀಸ, ಸೀಸಕ, ತುಪ್ಪದ ತಾಮ್ರ, ಕಂಚು ಮತ್ತು ಕಬ್ಬಿಣ ಇವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ; ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಲಿನ್ಯವಿದೆ.

ತಾಮ್ರಪಾತ್ರೇಣ ವೈ ಭೂಮೇ ಪ್ರಾಪಣಂ ಯತ್ಪ್ರದೀಯತೇ 129.

ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಯಿಂದ ಏನು ಅರ್ಪಿಸಿದರೂ,

ಏತದ್ಭಾಗವತೈಃ ಕಾರ್ಯಂ ಮಮ ಪ್ರಿಯಕರೈಃ ಸದಾ

ಇದು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಭಕ್ತರಾದ ಭಾಗವತರು ಸದಾ ಮಾಡಬೇಕು.

ದೀಕ್ಷಿತೈರ್ವೈ ಭಾಗವತೈಃ ಪಾದ್ಯಾರ್ಘ್ಯಾದೌ ಚ ದೀಯತೇ

ದೀಕ್ಷಿತ ಭಾಗವತರು ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ದೇವಿ ತತ್ತ್ವೇನ ಕಥಿತಃ ಕಿಮನ್ಯತ್ ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ ದೇವದೇವ ಕಥಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಂ ದೀಕ್ಷಿತಃ ಕುರುತೇ ವದ

ದೇವಿ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ; ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಬೇಕೆಂದು ನೀನು ಕೇಳುತ್ತೀಯೆ? ದೇವದೇವ, ದೀಕ್ಷಿತನು ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡುತ್ತಾನೆಂದು ಹೇಳು.

ಕೇನ ಮನ್ತ್ರೇಣ ವಾ ಭಕ್ತಸ್ತವ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ ಶೃಣು ಮಾಧವಿ ತತ್ತ್ವೇನ ಸನ್ಧ್ಯಾಮನ್ತ್ರಮನುತ್ತಮಮ್

ನಿನ್ನ ಭಕ್ತನು ಯಾವ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಈ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ ಮಾಡುತ್ತಾನೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳು ಮಾಧವಿ, ಸಂಧ್ಯೆಯ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಮಂತ್ರವನ್ನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಯಥಾ ವದನ್ತಿ ವೈ ಸೂರ್ಯಂ ಸನ್ಧ್ಯಾಂ ಪೂರ್ವಾಂ ಪರಾಂ ತಥಾ

ಹೆಸರುಹೋಗಿರುವಂತೆ ಅವರು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಂತೆ ಮುಂಜಾವಿನ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಸಂಧ್ಯೆಯನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಮುಹೂರ್ತ್ತಂ ಧ್ಯಾನಮಾಸ್ಥಾಯ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದೀರಯೇತ್

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತಾವದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಮಮ ಲೋಕೇ ಸ ಮೋದತೇ

ಅವನು ನನ್ನ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾನೆ.

ಮನ್ತ್ರಃ – ಭವೋದ್ಭವಮಾದಿವ್ಯಕ್ತರೂಪಮಾದಿತ್ಯಂ ಸರ್ವೇ ದೇವಾ ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರೇನ್ದ್ರಾಸ್ತ್ವಾಂ ಚ

ಮಂತ್ರ: ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಹ್ಮ, ರುದ್ರ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ನೀನು, ಸೂರ್ಯನೇ, ಎಲ್ಲರೂ ಭವದಿಂದ ಉದ್ಭವವಾದ ಮೂಲರೂಪವು.

ವಯಂ ದೇವಮಾದಿಮವ್ಯಕ್ತರೂಪಂ ಕೃತ್ವಾ ಚಾತ್ಮನಿ ದೇವ ಸಂಸ್ಥಾಸ್ತಥಾಪಿ

ನಾವು ಆ ದೇವರನ್ನು, ಆ ಮೂಲರೂಪವನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಹಾಗೆಯೇ—

ಅನೇನೈವ ಹಿ ಮನ್ತ್ರೇಣ ಸನ್ಧ್ಯಾಂ ಕುರ್ಯಾತ್ತು ದೀಕ್ಷಿತಃ ।। 129.

ಈ ಮಂತ್ರದಿಂದಲೇ ದೀಕ್ಷಿತನು ಸಂಧ್ಯಾಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಇತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣೇ ಚತುರ್ವರ್ಣದೀಕ್ಷಾತಾಮ್ರವರ್ಣನಂ ನಾಮೋನತ್ರಿಂಶದಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ

ಇಂತಿ ಶ್ರೀವರಾಹಪುರಾಣದಲ್ಲಿ ಚತುರ್ವರ್ಣದೀಕ್ಷೆ ಮತ್ತು ತಾಮ್ರದ ವರ್ಣನೆಯುಳ್ಳ ನೂರೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.

ಅಥ ರಾಜಾನ್ನಭೋಗೇ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಮ್ ಏವಂ ದೀಕ್ಷಾಂ ತತಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನಾರಾಯಣಮುಖಾನ್ಮಹೀ

ಇಗೋ, ರಾಜನ ಆಹಾರ ಸೇವಿಸಿದವರಿಗೆ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತ. ಈ ದೀಕ್ಷೆಯ ಬಗ್ಗೆ ನಾರಾಯಣನ ಬಾಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯೇ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಶ್ರುತ್ವಾಹಂ ತು ಮಹಾಭಾಗ ಜಾತಾಸ್ಮಿ ವಿಮಲಾ ವಿಭೋ

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ಮಹಾಭಾಗನೇ, ನಾನು ಕೇಳಿ ಶುದ್ಧಳಾದೆನು, ಪ್ರಭುವೇ.

ಅಹೋ ದೇವಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಲೋಕನಾಥಸ್ಯ ತತ್ತ್ವತಃ

ಅಯ್ಯೋ, ಲೋಕನಾಥನ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ದೊಡ್ಡದು!

ಏಕಂ ಮೇ ಪರಮಂ ಗುಹ್ಯಂ ಯದೀಶ ಹೃದಿ ವರ್ತ್ತತೇ

ಓ ಈಶ್ವರನೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪರಮ ಗುಪ್ತವಾದ ರಹಸ್ಯವಿದೆ.

ದೇವ ಪೂರ್ವಾಪರಾಧಾಸ್ತೇ ದ್ವಾತ್ರಿಂಶದಪಿ ಕೀರ್ತಿತಾಃ

ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಮತ್ತು ಮುಂದಿನ ತಪ್ಪುಗಳು, ಮೂವತ್ತೆರಡು ಕೂಡ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.

ಕರ್ಮಣಾ ಕೇನ ಶುದ್ಧ್ಯನ್ತಿ ಅಪರಾಧಸ್ಯ ಕಾರಿಣಃ

ಯಾವ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದವರು ಶುದ್ಧರಾಗುತ್ತಾರೆ?

ತದ್ವೈ ಭೂಮ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಹೃಷೀಕೇಶೋ ಮಹಾಮನಾಃ

ಭೂಮಿಯ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಹೃಷೀಕೇಶನು ಮಹಾಮನಸ್ಸಿನಿಂದ—

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಯೇ ತು ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ರಾಜಾನ್ನಂ ಲೋಭೇನ ಚ ಭಯೇನ ವಾ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಲೋಭದಿಂದ ಅಥವಾ ಭಯದಿಂದ ರಾಜನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುವವರು—

ಆಪದ್ಗತಾ ಹಿ ಭುಞ್ಜನ್ತಿ ರಾಜಾನ್ನಂ ತು ವಸುನ್ಧರೇ

ಸಂಕಟದಲ್ಲಿರುವವರು ರಾಜನ ಅನ್ನವನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಾತೆ.

ಭಗವದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಕಮ್ಪಿತಾ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ 130.

ಭಗವಂತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭೂಮಾತೆ ಕಂಪಿಸಿದಳು.

ತತೋ ದೀನಮನಾ ಭೂತ್ವಾ ಸಾ ಮಹೀ ಸಂಶಿತವ್ರತಾ

ಆಮೇಲೆ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖಗೊಂಡು, ವ್ರತದಲ್ಲಿ ದೃಢಳಾದ ಆ ಭೂಮಿ—

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ಕೋ ನು ದೋಷೋಽಸ್ತಿ ರಾಜ್ಞಾಂ ಹಿ ತನ್ಮೇ ತ್ವಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ

ಧರಣಿಯು ಹೇಳಿದಳು: ರಾಜರಿಗೆ ಯಾವ ತಪ್ಪಿದೆ? ಅದನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ಹೇಳಬೇಕು.

ತತೋ ಭೂಮ್ಯಾ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸರ್ವಧರ್ಮವಿದಾಂ ವರಃ

ಆಮೇಲೆ, ಭೂಮಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು—

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ರಾಜಾನ್ನಂ ತು ನ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಶುಭೈಭಾರ್ಗವತೈಃ ಸದಾ

ಶ್ರೀವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಭಾರ್ಗವರು ಸದಾ ರಾಜನ ಆಹಾರವನ್ನು ಸೇವಿಸಬಾರದು.

ಯದ್ಯಪ್ಯೇಷ ಸಮತ್ವೇನ ರಾಜಾ ಲೋಕೇ ಪ್ರವರ್ತ್ತತೇ

ರಾಜನು ಎಲ್ಲರೊಡನೆ ಸಮಭಾವದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದಾದರೂ,