ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಏವಂ ಸುಮನಸೋ ದತ್ತ್ವಾ ಧೂಪಂ ಚೈವ ನಿವೇದಯೇತ್

ಹೀಗೆ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಧೂಪವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು.

ನಮೋ ನಾರಾಯಣೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದೀರಯೇತ್

'ನಮೋ ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಅಮುನಾ ಚೈವ ಧೂಪೇನ ಧೂಪಿತಾನಿ ತವಾಽನಘ

ಈ ಧೂಪದಿಂದ, ಪಾಪರಹಿತನಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದವುಗಳೆಲ್ಲ ಶುದ್ಧವಾಗಿವೆ.

ಗೃಹಾಣೇಮಂ ಚ ಮೇ ಧೂಪಂ ಸರ್ವಸಂಸಾರಮೋಕ್ಷಣಮ್ 129.

ನನ್ನ ಈ ಧೂಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಇದು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.

ಯಥಾವೃತ್ತಂ ತು ಗೃಹ್ಣಾಮಿ ಮಮ ಭಕ್ತೈಃ ಸುಖಾವಹಮ್

ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಅರ್ಪಿಸಿದಂತೆ ನಾನು ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಇದು ಅವರಿಗೆ ಸುಖವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಜಾನುಸಂಸ್ಥಂ ತತಃ ಕೃತ್ವಾ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದೀರಯೇತ್

ನಂತರ ಅದನ್ನು ಮೊಣಕಾಲಿನ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟು ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರಃ – ನಮೋ ಭಗವತೇ ತೇಜತೇ ವಿಷ್ಣೋ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಸ್ತ್ವಗ್ನಿಸಂಸ್ಥಾಃ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ

ಮಂತ್ರ: 'ಭಗವಂತನಾದ ತೇಜಸ್ವಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿದ್ದಾರೆ.'

ಮನ್ತ್ರಶ್ಚ – ತೇಜಃ ಸಂಸಾರಾನ್ಮೋಚಯಿತುಂ ದೇವ ಗೃಹ್ಣೀಷ್ವ ದೀಪಂ ದ್ಯುತಿಮನ್ತಶ್ಚ

ಮಂತ್ರ: 'ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ ದೀಪವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಇದು ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿರಲಿ.'

ಮಾಂ ಕರೋತಿ ಯಥಾನ್ಯಾಯಂ ದೀಪಕಂ ದದತೇ ನರಃ

ಯಾರು ಸರಿಯಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮಾಡಲಿ.

ನಾರಾಯಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಿಸ್ಮಿತಾ ಚ ವಸುನ್ಧರಾ

ನಾರಾಯಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ವಸುಂಧರೆ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದಳು.

ಶ್ರುತಾ ಮಯಾ ಭಾಗವತಾಸ್ತವ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಾಃ

ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ನಿನ್ನ ಕರ್ಮಗಳಿಗೆ ನಿಷ್ಠರಾಗಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ನಾನು ಕೇಳಿದ್ದೇನೆ.

ತವ ಪ್ರಾಪಣಕಂ ಕೃತ್ಯಂ ಕೇಷು ಪಾತ್ರೇಷು ಕಾರಯೇತ್

ನಿನ್ನ ವಿಧಿಸಿದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ಪಾತ್ರೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಬೇಕು ಎಂದು ಕೇಳಿದಳು.

ತತೋ ಭೂಮೇರ್ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಲೋಕನಾಥೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಭೂಮಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಲೋಕನಾಥನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.

ತಾನಿ ತೇ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಯಾ ಮೇ ಪೂರ್ವಪೃಚ್ಛಿತಮ್ 129.

ನೀನು ಮೊದಲು ಕೇಳಿದ ವಿಷಯಗಳನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ಸರ್ವಾಣಿ ತಾನಿ ತ್ಯಕ್ತ್ವೇಹ ತಾಮ್ರಂ ಚ ಮಮ ರೋಚತೇ

ಇಲ್ಲಿನ ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ತಾಮ್ರವೇ ನನಗೆ ಇಷ್ಟವಾಗಿದೆ.

ಉವಾಚ ಮಧುರಂ ವಾಕ್ಯಂ ಲೋಕನಾಥಂ ಜನಾರ್ದ್ದನಮ್

ಅವನು ಲೋಕನಾಥನಾದ ಜನಾರ್ದನನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.

ತತೋ ಭೂಮೇರ್ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಅನಾದಿರಪರಾಜಿತಃ

ಆಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಆದಿಯಿಲ್ಲದ, ಜಯಿಸಲಾಗದವನು—

ಶೃಣು ತತ್ತ್ವೇನ ಮೇ ಭೂಮೇ ಕಥ್ಯಮಾನಂ ಮಯಾಽನಘೇ

ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಭೂಮಿದೇವಿ, ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ವಿವರಿಸುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಕೇಳು.

ಸಪ್ತಯುಗಸಹಸ್ರಾಣಿ ಆದಿಕಾಲೇಽಥ ಮಾಧವಿ

ಆದಿಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಮಾಧವಿಗೆ, ಏಳು ಸಾವಿರ ಯುಗಗಳು ಇದ್ದವು.

ಪೂರ್ವಂ ಕಮಲಪತ್ರಾಕ್ಷಿ ಗುಡಾಕೇಶೋ ಮಹಾಸುರಃ

ಕಮಲದ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವಳೇ, ಹಿಂದೆ ಗುಡಾಕೇಶ ಎಂಬ ಮಹಾಸುರನು ಇದ್ದನು.

ತತ ಆರಾಧಿತಸ್ತೇನ ವರ್ಷಾಣಾಂ ತು ಚತುರ್ದಶ

ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ನನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದನು.

ಅಹಂ ತು ತಪಸಾ ತುಷ್ಟಸ್ತೀವ್ರೇಣ ಕೃತನಿಶ್ಚಯಾತ್

ಅವನ ತೀವ್ರವಾದ ತಪಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೃಢನಿಶ್ಚಯದಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟೆ.

ದೃಷ್ಟ್ವಾಶ್ರಮಂ ಮಹಾದೇವಿ ಕಿಞ್ಚಿದೇವ ಸುಭಾಷಿತಮ್

ಮಹಾದೇವಿ, ಅವನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ—

ಚತುರ್ಬಾಹುಂ ಚ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಮ ಕರ್ಮಪರಾಯಣಃ ತಂ ಚ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಪ್ರಸನ್ನೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ ।। 129.

ನಾನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಾಗಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರ್ಷಭರಿತ ಹೃದಯದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದೆ.

ಗುಡಾಕೇಶ ಮಹಾಭಾಗ ಬ್ರೂಹಿ ಕಿಂ ಕರವಾಣಿ ತೇ

ಗುಡಾಕೇಶ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ, ನನಗೆ ನೀನು ಏನು ಬೇಕೆಂದು ಹೇಳು.

ಯತ್ತ್ವಯಾ ಚಿನ್ತಿತಂ ಸೌಮ್ಯ ಕರ್ಮಣಾ ಮನಸಾ ಗಿರಾ

ಸೌಮ್ಯ, ನೀನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ, ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ಯೇನನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿದ್ದೆಯೋ—

ಏವಂ ಮಮ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗುಡಕೇಶೋಽಬ್ರವೀದಿದಮ್

ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗುಡಾಕೇಶನು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು:

ಯದಿ ತುಷ್ಟೋಽಸಿ ಮೇ ದೇವ ಸಮಸ್ತೇನಾನ್ತರಾತ್ಮನಾ

ದೇವಾ, ನೀನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹೃದಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ—

ಚಕ್ರೇಣ ವಧಮಿಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವಯಾ ಮುಕ್ತೇನ ಕೇಶವ

ಕೇಶವ, ನಿನ್ನ ಚಕ್ರದಿಂದ ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಬೇಕೆಂದು ನಾನು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ.