ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಸರ್ವರಾಜಾನೋ ಜಿಗೀಷನ್ನಿಹ ಸತ್ತಮೌ । ಆಗತೋಽಸ್ಮಿ ಧ್ರುವಂ ಚೈವ ಸ್ಮರ್ತ್ತವ್ಯೋಽಹಂ ತಪೋಧನೌ । ಭವನ್ತೌ ಕೌ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಮಮಾನುಗ್ರಹಕಾಙ್ಕ್ಷಯಾ ।। ೧೦.

ನಾನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲ ರಾಜರನ್ನು ಜಯಿಸಲು ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ, ಮಹಾತ್ಮರೇ. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೆನಪಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ನೀವು ಯಾರು, ನನಗೆ ತಿಳಿಸಿ; ನೀವು ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಬಯಸುವವರಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.

ತಾಪಸಾವೂಚತುಃ । ಆವಾಂ ಹೇತೃಪ್ರಹೇತ್ರಾಖ್ಯೌ ಮನೋಃ ಸ್ವಾಯಂಭುವಃ ಸುತೌ । ಆವಾಂ ದೇವವಿನಾಶಾಯ ಗತೌ ಸ್ವೋ ಮೇರುಪರ್ವತಮ್ ।। ೧೦.

ಆ ತಪಸ್ವಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನಾವು ಹೇತೃ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತೃ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಸ್ವಾಯಂಭುವ ಮನುವಿನ ಪುತ್ರರು. ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ನಾವು ಮೇರುಗಿರಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೆವು.'

ತತ್ರಾವಯೋರ್ಮಹಾಸೈನ್ಯಂ ಗಜಾಶ್ವರಥಸಂಕುಲಮ್ । ಜಿಗಾಯ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಶತಶೋಽಥ ಸಹಸ್ತ್ರಶಃ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ, ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದದು, ಶತಶೋ ಸಹಸ್ರಶೋ ದೇವತೆಗಳ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸೋಲಿಸಿತು.

ತೇ ಚ ದೇವಾ ಮಹತ್ಸೈನ್ಯಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸರ್ವಂ ನಿಪಾತಿತಮ್ । ಅಸುರೈರುಜ್ಝಿತಪ್ರಾಣಂ ತತಸ್ತೇ ಶರಣಂ ಗತಾಃ ।। ೧೦.

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಧ್ವಂಸವಾಗಿರುವುದನ್ನು, ಮತ್ತು ಅಸುರರಿಂದ ಪ್ರಾಣ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಭಯದಿಂದ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಹುಡುಕಿದರು.

ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೌ ಯತ್ರ ದೇವೇಶೋ ಹರಿಃ ಶೇತೇ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಭುಃ । ತತ್ರ ವಿಜ್ಞಾಪಯಾಮಾಸುಃ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಣತಿಪೂರ್ವಕಮ್ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹರಿಯು ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಿದ್ದನು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಅವನ ಬಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಹೋಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದರು.

ದೇವದೇವ ಹರೇ ಸರ್ವಂ ಸೈನ್ಯಂ ತ್ವಸುರಸತ್ತಮೈಃ । ಪರಾಜಿತಂ ಪರಿತ್ರಾಹಿ ಭೀತಂ ವಿಹ್ವಲ್ಲೋಚನಮ್ ।। ೧೦.

'ದೇವತೆಗಳ ದೇವತೆ ಹರಿಯೇ, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆ ಅಸುರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರಿಂದ ಸೋಲಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ; ನಾವು ಭಯಗೊಂಡಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡಿದೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.'

ತ್ವಯಾ ದೇವಾಸುರೇ ಯುದ್ಧೇ ಪೂರ್ವಂ ತ್ರಾತಾಃ ಸ್ಮ ಕೇಶವ । ಸಹಸ್ತ್ರಬಾಹೋಃ ಕ್ರೂರಸ್ಯ ಸಮರೇ ಕಾಲನೇಮಿನಃ ।। ೧೦.

'ಹರಿಯೇ, ಹಿಂದೆ ದೇವತೆಗಳೂ ಅಸುರರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರಬಾಹು ಕಾಲನೇಮಿಯನ್ನು ಎದುರಿಸುವಾಗ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.'

ಇದಾನೀಮಪಿ ದೇವೇಶ ಅಸುರೌ ದೇವಕಣ್ಟಕೌ । ಹೇತೃಪ್ರಹೇತೃನಾಮಾನೌ ಬಹುಸೈನ್ಯಪರಿಚ್ಛದೌ । ತೌ ಹತ್ವಾ ತ್ರಾಹಿ ನಃ ಸರ್ವಾನ್ ದೇವದೇವ ಜಗತ್ಪತೇ ।। ೧೦.

'ಈಗಲೂ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನೇ, ಹೇತೃ ಮತ್ತು ಪ್ರಹೇತೃ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಈ ಇಬ್ಬರು ಅಸುರರು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಕಂಟಕವಾಗಿದ್ದಾರೆ, ದೊಡ್ಡ ಸೇನೆ ಹೊಂದಿದ್ದಾರೆ. ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸು, ಲೋಕದಾಧಿಪತಿಯಾದ ದೇವದೇವನೇ.'

ಏವಮುಕ್ತಸ್ತತೋ ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪ್ರಭುಃ । ಅಹಂ ಯಾಸ್ಯಾಮಿ ತೌ ಹನ್ತುಮಿತ್ಯುವಾಚ ಜಗತ್ಪತಿಃ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ವಿಷ್ಣು ನಾರಾಯಣನು, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು, 'ನಾನು ಹೋಗಿ ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.

ಏವಮುಕ್ತಾಸ್ತತೋ ದೇವಾ ಮೇರುಪರ್ವತಸನ್ನಿಧೌ । ಪ್ರತಸ್ಥುಸ್ತೇಽಥ ಮನಸಾ ಚಿನ್ತಯನ್ತೋ ಜನಾರ್ದನಮ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಉತ್ತರವನ್ನು ಪಡೆದು, ಮೇರುಗಿರಿಯ ಬಳಿಗೆ ಹೊರಟರು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡಿದರು.

ತೈಃ ಸಂಚಿನ್ತಿತಮಾತ್ರಸ್ತು ದೇವಶ್ಚಕ್ರಗದಾಧರಃ । ಆವಯೋಃ ಸೈನ್ಯಮಾವಿಶ್ಯ ಏಕ ಏವ ಮಹಾಬಲಃ ।। ೧೦.

ಅವರು ಹೀಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ ತಕ್ಷಣ, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು ಒಬ್ಬನೇ, ಆದರೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ನಮ್ಮ ಸೇನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.

ಏಕಧಾ ದಶಧಾತ್ಮಾನಂ ಶತಧಾ ಚ ಸಹಸ್ತ್ರಧಾ । ಲಕ್ಷಧಾ ಕೋಟಿಧಾ ಕೃತ್ವಾ ಸ್ವಭೂತ್ಯಾ ಚ ಜಗತ್ಪತಿಃ ।। ೧೦.

ಲೋಕನಾಥನು ತನ್ನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ, ತನ್ನನ್ನು ಒಬ್ಬನಾಗಿ, ಹತ್ತಾಗಿ, ನೂರಾಗಿ, ಸಾವಿರವಾಗಿ, ಲಕ್ಷವಾಗಿ, ಕೋಟಿಯಾಗಿ ರೂಪಾಂತರಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಏವಂ ಸ್ಥಿತೇ ದೇವವರೇ ಅಸ್ಮತ್ಸೈನ್ಯೇ ಮಹಾಬಲಃ । ಯಃ ಕಶ್ಚಿದಸುರೋ ರಾಜನ್ನಾವಯೋರ್ಬಲಮಾಶ್ರಿತಃ । ಸ ಹತಃ ಪತಿತೋ ಭೂಮೌ ದೃಶ್ಯತೇ ಗತಚೇತನಃ ।। ೧೦.

ರಾಜನೇ, ಆ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದಾಗ, ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಭರವಸೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಯಾವ ಅಸುರನಾದರೂ, ಅವನು ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣಹೀನನಾಗಿ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದನು.

ಏವಂ ತತ್ ಸಹಸಾ ಸೈನ್ಯಂ ಮಾಯಯಾ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿನಾ । ನಿಹತಂ ಸಾಶ್ವಕಲಿಲಂ ಪತ್ತಿದ್ವಿಪಸಮಾಕುಲಮ್ ।। ೧೦.

ಹೀಗೆ, ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ, ಕುದುರೆ, ಆನೆ, ಪಾದಾತಿ ಯೋಧರಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ನಮ್ಮ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೇನೆಯನ್ನು ವಿಶ್ವರೂಪಿಯಾದ ದೇವರು ತನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ನಾಶಮಾಡಿದನು.

ಚತುರಙ್ಗಂ ಬಲಂ ಸರ್ವಂ ಹತ್ವಾ ದೇವೋ ರಥಾಙ್ಗಧೃಕ್ । ಆವಾಂ ಶೋಷಾವಥೋ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಗತೋಽನ್ತರ್ದ್ಧಾನಮೀಶ್ವರಃ ।। ೧೦.

ನಾಲ್ಕು ವಿಭಾಗಗಳಾದ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ರಥಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದ ದೇವರು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಕಾಣಿಸದೆ ಅಂತರ್ಧಾನವಾದನು, ರಾಜನೇ.

ಆವಯೋರೀದೃಶಂ ಕರ್ಮ ದೃಷ್ಟಂ ದೇವಸ್ಯ ಶಾರ್ಙ್ಗಿಣಃ । ತತಸ್ತಮೇವ ಶರಣಂ ಗತಾವಾರಾಧನಾಯ ವೈ ।। ೧೦.

ಶಾರಂಗಧನು ಮಾಡಿದ ಈ ಮಹಾಕಾರ್ಯವನ್ನು ನಾವು ನೋಡಿದೆವು. ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಅವನನ್ನೇ ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೆವು.

ತ್ವಂ ಚಾಸ್ಮನ್ಮಿತ್ರತನಯಃ ಸುಪ್ರತೀಕಾತ್ಮಜೋ ನೃಪ । ಇಮೇ ಚ ಆವಯೋಃ ಕನ್ಯೇ ಗೃಹಾಣ ಮನುಜೇಶ್ವರ । ಹೇತೃಕನ್ಯಾ ಸುಕೇಶೀ ತು ಮಿಶ್ರಕೇಶೀ ಪ್ರಹೇತೃಣಃ ।। ೧೦.

ನೀನು ನಮ್ಮ ಮಿತ್ರನಾದ ಸುಪ್ರತೀಕನ ಮಗನು, ರಾಜನೇ. ಇಲ್ಲಿವೆ ನಮ್ಮ ಇಬ್ಬರ ಪುತ್ರಿಯರು—ನೀನು ಅವರನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಮಾನವರಾಧಿಪತಿಯಾದವನೇ. ಹೇತೃನ ಪುತ್ರಿ ಸುಕೇಶಿ, ಪ್ರಹೇತೃನ ಪುತ್ರಿ ಮಿಶ್ರಕೇಶಿ.

ದುರ್ಜಯಸ್ತ್ವೇವಮುಕ್ತಸ್ತು ಹೇತೃಣಾ ತೇ ಉಭೇ ಶುಭೇ । ಕನ್ಯೇ ಜಗ್ರಾಹ ಧರ್ಮೇಣ ಭಾರ್ಯಾರ್ಥಂ ಮನುಜೇಶ್ವರಃ ।। ೧೦.

ಮದುವೆಗಾರರು ಹೇಳಿದಂತೆ, ದುರ್ಜಯನವರು ಆ ಎರಡು ಶುಭಕನ್ಯೆಯರನ್ನೂ ಧರ್ಮದಂತೆ ಪತ್ನಿಯಾಗಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರು.

ತೇ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಹಸಾ ರಾಜಾ ಮುದಾ ಪರಮಯಾ ಯುತಃ । ಆಜಗಾಮ ಸ್ವಕಂ ರಾಷ್ಟ್ರಂ ನಿಜಸೈನ್ಯಸಮಾವೃತಃ ।। ೧೦.

ಅವರನ್ನು ಪಡೆದ ರಾಜನು ಮಹಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.

ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ತಸ್ಯ ಪುತ್ರದ್ವಯಂ ಬಭೌ । ಸುಕೇಶ್ಯಾಃ ಸುಪ್ರಭಃ ಪುತ್ರೋ ಮಿಶ್ರಕೇಶ್ಯಾಃ ಸುದರ್ಶನಃ ।। ೧೦.

ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ ಅವನಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಮಗುವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು; ಸುಕೇಶಿಯಿಂದ ಸುಪ್ರಭ ಎಂಬ ಮಗನು, ಮಿಶ್ರಕೇಶಿಯಿಂದ ಸುದರ್ಶನ ಎಂಬ ಮಗನು ಜನಿಸಿದರು.

ಸ ರಾಜಾ ದುರ್ಜಯಃ ಶ್ರೀಮಾಁಲ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪುತ್ರದ್ವಯಂ ಶುಭಮ್ । ಸ್ವಯಂ ಕಾಲಾನ್ತರೇ ಶ್ರೀಮಾಞ್ಜಗಾಮಾರಣ್ಯಮನ್ತಿಕೇ ।। ೧೦.

ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ದುರ್ಜಯನು ಆ ಇಬ್ಬರು ಉತ್ತಮ ಪುತ್ರರನ್ನು ಪಡೆದ ಮೇಲೆ, ಸ್ವತಃ ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಅರಣ್ಯದ ಅಂಚಿಗೆ ಹೋದನು.

ತತ್ರಸ್ಥೋ ವನಜಾತೀರ್ಹಿ ಬಧಯನ್ ವೈ ಭಯಂಕರಾಃ । ದದರ್ಶಾರಣ್ಯಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ಮುನಿಂ ಸ್ಥಿತಮಕಲ್ಮಷಮ್ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ ಭಯಂಕರವಾದ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಬೇಟೆಯಾಡುತ್ತಾ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬ ಮುನಿಯನ್ನು ಅವನು ಕಂಡನು.

ತಪಸ್ಯನ್ತಂ ಮಹಾಭಾಗಂ ನಾಮ್ನಾ ಗೌರಮುಖಂ ಶುಭಮ್ । ಋಷಿವೃನ್ದಸ್ಯ ಗೋಪ್ತಾರಂ ತ್ರಾತಾರಂ ಪಾಪಿನಃ ಸ್ವಯಮ್ ।। ೧೦.

ಅವನು ನೋಡಿದ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾದ ತಪಸ್ವಿಯ ಹೆಸರು ಗೌರಮುಖ; ಅವನು ಋಷಿಗಳ ಸಮುದಾಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವವನು, ಪಾಪಿಗಳನ್ನು ಕಾಪಾಡುವವನು.

ತಸ್ಯಾಶ್ರಮೇ ವಿಮಲಜಲಾವಿಲೇಮರು- ತ್ಸುಗನ್ಧಿವೃಕ್ಷಪ್ರವರೇ ದ್ವಿಜನ್ಮನಃ । ರರಾಜ ಜೀಮೂತ ಇವಾಮ್ಬರಾನ್ಮಹೀ- ಮುಪಾಗತಃ ಪ್ರವರವಿಮಾನವದ್ ಗೃಹಃ ।। ೧೦.

ಅವನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು, ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ, ಸುಗಂಧವನ್ನೊಡ್ಡುವ ಉತ್ತಮ ಮರಗಳು ಇದ್ದವು. ಆ ದ್ವಿಜರ ಮನೆ ಆಕಾಶದಿಂದ ಇಳಿದ ಮೇಘದಂತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದೇವಮಂದಿರದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಜ್ವಲನಮಖಾಗ್ನಿಪ್ರತಿಭಾಷಿತಾಮ್ಬರಃ ಸುಶುದ್ಧಸಂವಾಸಿತವೇಶಕುಟ್ಟಕಃ । ಶಿಷ್ಯೈಃ ಸಮುಚ್ಚಾರಿತಸಾಮನಾದಕಃ ಸುರೂಪಯೋಷಿದೃಷಿಕನ್ಯಕಾಕುಲಃ । ಇತೀದೃಶೋಽಸ್ಯಾವಸಾಥೋ ವರಾಶ್ರಮೇ ಸುಪುಷ್ಪಿತಾಶೇಷತರುಪ್ರಸೂನಃ ।। ೧೦.

ಅಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಾತಾವರಣ, ತುಂಬಾ ಶುಚಿಯಾದ ಮನೆಗಳು, ಶಿಷ್ಯರು ಗಾಯನ ಮಾಡುವ ಸ್ತೋತ್ರಗಳ ಧ್ವನಿ, ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯರು ಹಾಗೂ ಋಷಿಪುತ್ರಿಯರು ತುಂಬಿದವು. ಎಲ್ಲ ಮರಗಳೂ ಹೂಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದವು—ಅಂತಹದು ಆ ಮಹಾಶ್ರಮದ ವಾಸಸ್ಥಳ.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ । ತತಸ್ತಮೀದೃಶಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತದಾ ಗೌರಮುಖಾಶ್ರಮಮ್ । ದುರ್ಜ್ಜಯಶ್ಚಿನ್ತಯಾಮಾಸ ರಮ್ಯಮಾಶ್ರಮಮಣ್ಡಲಮ್ ।। ೧೧.

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ದುರ್ಜಯನು ಗೌರಮುಖನ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಸುಂದರವಾದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಮಾಡಿದನು.

ಪ್ರವಿಶಾಮ್ಯತ್ರ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಋಷೀನ್ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಾನ್ । ಚಿನ್ತಯಿತ್ವಾ ತದಾ ರಾಜಾ ಪ್ರವಿವೇಶ ತಮಾಶ್ರಮಮ್ ।। ೧೧.

"ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಅತ್ಯಂತ ಧಾರ್ಮಿಕರಾದ ಋಷಿಗಳನ್ನು ನೋಡಲೇಬೇಕು" ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿ, ರಾಜನು ಆ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಒಳನಡೆದನು.

ತಸ್ಯ ಪ್ರವಿಷ್ಟಸ್ಯ ತತೋ ರಾಜ್ಞಃ ಪರಮಹರ್ಷಿತಃ । ಚಕಾರ ಪೂಜಾಂ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತದಾ ಗೌರಮುಖೋ ಮುನಿಃ ।। ೧೧.

ರಾಜನು ಒಳಗೆ ಬಂದಾಗ, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ಗೌರಮುಖ ಮುನಿ ಬಹಳ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿದನು.

ಸ್ವಾಗತಾದಿಕ್ರಿಯಾಃ ಕೃತ್ವಾ ಕಥಾನ್ತೇ ತಂ ಮಹಾಮುನಿಃ । ಸ್ವಶಕ್ತ್ಯಾಽಹಂ ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠ ಸಾನುಗಸ್ಯ ಚ ಭೋಜನಮ್ ।। ೧೧.

ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ಸಂಭಾಷಣೆಯ ನಂತರ ಮಹಾಮುನಿಯು ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜರೇ, ನಾನು ನನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನಿಮಗೂ ನಿಮ್ಮ ಬಳಗಕ್ಕೂ ಊಟವನ್ನು ಒದಗಿಸುತ್ತೇನೆ."