ವರಾಹಪುರಾಣಮ್

ಜಾನುಭ್ಯಾಮವನಿಙ್ಗತ್ವಾ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದೀರಯೇತ್

ಮೂಗುಡುಗಾಲು ನೆಲಕ್ಕೆ ತಾಗಿಸಿ, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರಃ – ಅಹಂ ಹಿ ವೈಶ್ಯೋ ಭವನ್ತಮುಪಾಗತಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯ ಕರ್ಮಾಣಿ ಚ ವೈಶ್ಯಯೋಗಮ್ 128.

ಮಂತ್ರ: ನಾನು ವೈಶ್ಯನು, ವೈಶ್ಯನ ಕರ್ತವ್ಯಗಳನ್ನೂ ಸಂಬಂಧಗಳನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ನಿಮ್ಮ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.

ಮಾಮೇವಂ ಸೋಪಿ ಚೋಕ್ತ್ವಾ ವೈ ಮಮ ಕರ್ಮಪ್ರಸಾದವಾನ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನೂ ನನ್ನ ಸೇವೆಗೆ ತೊಡಗುತ್ತಾನೆ.

ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈ ಕೃಷಿಗೋರಕ್ಷಾವಾಣಿಜ್ಯಕ್ರಯವಿಕ್ರಯಮ್

ಕೃಷಿಕಾರ್ಯ, ಹಸು-ಮೇಕೆ ಸಾಕಣೆ ಮತ್ತು ವ್ಯಾಪಾರ, ಖರೀದಿ ಮಾರಾಟವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು,

ದೇವಾಭಿವಾದನಂ ಕೃತ್ವಾ ಪುರೋ ಭಾಗವತೇಷು ಚ

ಮುಂದೆ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಭಕ್ತರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ,

ಏವಂ ದೀಕ್ಷಾ ತು ವೈಶ್ಯಾನಾಂ ಮಮ ಮಾರ್ಗಾನುಸಾರಿಣಾಮ್

ಈ ರೀತಿ ನನ್ನ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವ ವೈಶ್ಯರಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆ ವಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಶೂದ್ರಸ್ಯಾಪಿ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮದ್ಭಕ್ತಸ್ಯ ವರಾಙ್ಗನೇ

ಓ ಮಹಾಕಾಂತೆ, ನನ್ನ ಭಕ್ತನಾದ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆಯ ವಿಧಿಯನ್ನು ಈಗ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.

ದೀಕ್ಷಾಕಾಮಸ್ಯ ಶೂದ್ರಸ್ಯ ಶೀಘ್ರಂ ತಾನಿ ಪ್ರಕಲ್ಪಯೇತ್

ದೀಕ್ಷೆ ಬಯಸುವ ಶೂದ್ರನಿಗೆ ಈ ಕ್ರಮಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅಷ್ಟಹಸ್ತಾಂ ತತೋ ದೇವಿ ಸಁಲ್ಲಿಪ್ಯ ನೀಯತಾಂ ತತಃ

ಅನಂತರ, ದೇವಿ, ಅವನನ್ನು ಎಂಟು ಕೈ ಉದ್ದವರೆಗೆ ಲೇಪಿಸಿ, ನಂತರ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಬೇಕು.

ದಣ್ಡಂ ಚ ವೈಷ್ಣವಂ ದದ್ಯಾನ್ನೀಲಂ ವಸ್ತ್ರಂ ಚ ತಸ್ಯ ವೈ

ಅವನಿಗೆ ವೈಷ್ಣವ ದಂಡ ಮತ್ತು ನೀಲಿ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.

ಮಮೈವ ಶರಣಂ ಗತ್ವಾ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದಾಹರೇತ್

ನನ್ನನ್ನು ಮಾತ್ರ ಶರಣಾಗಿ, ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಭಕ್ಷ್ಯಾಭಕ್ಷ್ಯಂ ತತಸ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ವೈ ಶೂದ್ರಕರ್ಮ ಚ 128.

ಆಮೇಲೆ, ತಿನ್ನಬಹುದಾದ ಮತ್ತು ತಿನ್ನದದ್ದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಶೂದ್ರನ ಕೆಲಸಗಳನ್ನೂ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು.

ವಿಮುಕ್ತಃ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ಲಬ್ಧಸಂಜ್ಞೋ ಗತಸ್ಪೃಹಃ

ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಆಸೆ ಇಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಗುರೋಃ ಪ್ರಸಾದನಾರ್ಥಾಯ ಇಮಂ ಮನ್ತ್ರಮುದಾಹರೇತ್

ಗುರುವಿನ ಅನುಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.

ಮನ್ತ್ರಃ – ವಿಷ್ಣುಪ್ರಸಾದೇ ಗುಹ್ಯಂ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಪೂರ್ವವಚ್ಚ ಲಬ್ಧಾ ಚೈವ ಸಂಸಾರಮೋಕ್ಷಣಾಯ ಕರೋಮಿ ಕರ್ಮ ಪ್ರಸೀದ

ಮಂತ್ರ: ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೃಪೆಯಿಂದ, ಪೂರ್ವದಂತೆ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಗುಪ್ತವಾದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಸಂಸಾರದಿಂದ ಮುಕ್ತಿಗಾಗಿ ಈ ಕರ್ಮವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ದಯಮಾಡಿ ಸಂತೋಷವಾಗಿರು.

ಏತನ್ಮನ್ತ್ರಂ ಸಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಕುರ್ಯಾತ್ತತ್ರ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣಮ್

ಈ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಉಚ್ಛರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ಅನನ್ತರಂ ತತಃ ಕುರ್ಯಾದ್ಗನ್ಧಮಾಲ್ಯೇನ ಚಾರ್ಚನಮ್

ನಂತರ ಸುಗಂಧ ಮತ್ತು ಹೂಮಾಲೆಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು.

ದೀಕ್ಷಾ ಏಷಾ ಚ ಶೂದ್ರಾಣಾಮುಪಚಾರಶ್ಚ ಈದೃಶಃ

ಶೂದ್ರರಿಗೆ ದೀಕ್ಷೆಯು ಇದೇ; ಕ್ರಮವೂ ಹೀಗೆ.

ಅನ್ಯಚ್ಚ ತೇ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ವಸುನ್ಧರೇ

ಇನ್ನೂ ಒಂದನ್ನು ನಿನಗೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ, ಕೇಳು ವಸುಂಧರೆ.

ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ಪಾಣ್ಡುರಂ ಛತ್ರಂ ಕ್ಷತ್ರಿಯೇ ರಕ್ತಮೇವ ಚ

ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಬಿಳಿ ಛತ್ರಿ, ಕ್ಷತ್ರಿಯನಿಗೆ ಕೆಂಪು ಛತ್ರಿ.

ಸೂತ ಉವಾಚ ವರಾಹಂ ಪುನರಪ್ಯಾಹ ನತ್ವಾ ಸಾ ಧರಣೀ ತದಾ

ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ವರಾಹನು ಧರಣಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಧರೋವಾಚ ದೀಕ್ಷಿತೈಃ ಕಿಂ ನು ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ತವ ಕರ್ಮಪರಾಯಣೈಃ ।। 128.

ಭೂಮಿ ಕೇಳಿದಳು: ದೀಕ್ಷೆ ಪಡೆದಿರುವ, ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಭಕ್ತರು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ತತೋ ಮಹೀವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮೇಘದುನ್ದುಭಿನಿಃಸ್ವನಃ

ಆಗ ಭೂಮಿಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಕೂಡಲೇ, ಮೇಘಗಳಿಂದ ಹಾಗೂ ಡಮರುಗಳಂತಹ ಘನವಾದ ಗರ್ಜನೆ ಕೇಳಿಬಂತು.

ಶ್ರೀವರಾಹ ಉವಾಚ ಸರ್ವತ್ರ ಚಿನ್ತನೀಯೋಽಹಂ ಗುಹ್ಯಮೇವ ಗಣಾನ್ತಿಕಮ್

ಶ್ರೀ ವರಾಹನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಾನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ, ಸಮೂಹದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ.

ನಾರಾಯಣವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಧರಣೀ ಶಂಸಿತವ್ರತಾ

ನಾರಾಯಣನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಭೂಮಿ, ತನ್ನ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಳಾಗಿ,

ಶುಚಿರ್ಭಾಗವತಶ್ರೇಷ್ಠಾ ತವ ಕರ್ಮಣಿ ನಿತ್ಯಶಃ

ಪವಿತ್ರಳಾಗಿ, ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಳಾಗಿ, ಅವಳು ಸದಾ ನಿನ್ನ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಾಳೆ.

ಕರಾಭ್ಯಾಮಞ್ಜಲಿಂ ಕೃತ್ವಾ ನಾರಾಯಣಮಥಾಬ್ರವೀತ್

ತನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಭೂಮಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.

ಧರಣ್ಯುವಾಚ ತವ ಚಿನ್ತಾಪರೇಣಾತ್ರ ಕಿಂ ಕರ್ತ್ತವ್ಯಂ ಚ ಮಾಧವ

ಭೂಮಿ ಕೇಳಿದಳು: ಮಾಧವ, ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲೇ ತೊಡಗಿರುವ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು?

ಕೇನ ಚಿನ್ತಯಿತವ್ಯಸ್ತ್ವಮಚಿನ್ತ್ಯೋ ಮಾನುಷೈಃ ಪರಃ

ಯಾರು ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು? ನೀನು ಮಾನವರಿಗಿಂತಲೂ ದೂರವಾದ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಅತೀತನಲ್ಲವೇ?